Nadzieja. Dolina marzeń. Tom 1

Cykl ,,Dolina marzeń” to świetny debiut Katarzyny Grochowskiej.

Główna bohaterka Nadia jest rozdarta wewnętrznie i tylko miłość do koni sprawia, że zapomina o wszelkich problemach i demonach przeszłości. Nadia w swoim domu nie ma dużego prawa głosu. To jej rodzina dyktuje jej ścieżki, jakimi ma kroczyć. Jedynie babcia dziewczyny jest dla niej większym wsparciem, niż rodzona matka. Jako jedyna stoi zawsze po jej stronie. Nadia boi się miłości, nie szuka jej i stara się tkwić we własnej skorupie, aby nie być zauważona. Wydarzenia z przeszłości zostawiły trwały ślad na jej sercu.

Każdy z nas jako młody- dorosły miał jakieś pasje, marzenia, którymi się kierował. Napewno większość z was sama wybrała sobie ścieżki kariery. Jak ważne jest, aby w takich momentach mieć wsparcie najbliższych. Niestety tak jak bohaterka, nie każdy miał obok siebie osobę, która by go dopingowała we wszystkim co robi.

Nasze wybory nie zawsze są dobre, często popełniamy błędy. I tak również było w przypadku Anglika Jake’a, który popełnił w swoim życiu wiele takich błędów. Niestety nie tak łatwo wyjść na prostą, jeśli złem otacza się na codzień.

.

Dwie osoby, przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć i tak bardzo niepewna przyszłość.

,,Nadzieja” to piękna powieść o pasji, marzeniach, niespełnionych ambicjach oraz trudnych przeżyciach.

Książkę czyta się bardzo lekko i przyjemnie. Jestem pewna, że spędzicie miło z nią czas. Ja już biorę się za drugi tom tego pięknego cyklu.

Polecam.🩷

„Dolina marzeń. Nadzieja” jest debiutem Katarzyny Grochowskiej. Gdy wzięłam książkę do ręki i przeczytałam blurb, jedna myśl zagościła mi w głowie: o czym może napisać pasjonatka koni? Bo Grochowska oprócz tego, że pisze, to uwielbia właśnie konie, nawet jest właścicielką jednego – o pardon – jednej. I jak myślicie, jaka jest odpowiedź? Oczywiście dwutomowy cykl „Dolina marzeń” jest co prawda historią młodej kobiety, ale rzecz dzieje się w dużej mierze wśród koni właśnie, bo w stadninie.

Poznajemy Nadię Lorenc, która aby zadowolić i zasycić apetyty matki i ciotki, tańczy. Jednak nikt nie zwraca uwagi na to, czego chce ona. A Nadię nie interesują sukcesy taneczne i staże na Broadwayu, o których marzy rodzina. Dziewczyna ma zupełnie inną pasję, a są nią konie. Rozumie ją i wspiera tylko babcia. Nadia pracuje w stadninie pod Warszawą i tam naprawdę czuje się sobą. Nieoceniana przez innych. Tutaj odpoczywa, nikt nic jej nie planuje. Może sama podejmować decyzje i właśnie podjęła – musi uratować dzikiego Mustanga. Czy ta decyzja może odmienić jej los? Co zmieni w jej życiu nowo poznany Anglik, Jake, który również kocha i rozumie konie? Czy połączając siły uda im się uratować tego wspaniałego dzikiego konia?

Tytuł tego tomu to „Nadzieja”. Różnie interpretujemy ten stan umysłu. Jedni mówią, że nadzieja jest matką głupich, rozumiana opacznie, bo chodzi tutaj o marnowanie własnych szans, nic nierobienie. Inni uważają, że bez nadziei nie da się żyć. I tutaj się zgadzam, bo nadzieja stanowi integralną część naszej egzystencji – nas samych. Nadia ma nadzieje. Celowo nie piszę jakie i na co, żeby nie wychodzić przed szereg. Sami się dowiedzcie. Tylko czy dziewczyna będzie umiała wbrew rodzinie wziąć swój los we własne ręce i zawalczyć o siebie?

Przyznam, że „Nadzieja” to całkiem udany debiut. Przyjemnie czytało mi się tę książkę i z wielką ochotą przeczytam drugi tom pt.: „Odwet”, który już czeka na półce. Powieść obyczajowa, w której na pierwszy plan wysuwa się pasja protagonistki, ale również widma przeszłości, z którymi trzeba się zmierzyć i uporać. Oczywiście jest też miłość, ale nie znajduje się na pierwszym planie – przynajmniej nie w tej części.

„Dolina marzeń”, która jest tytułem tego cyklu może być rozumiana dosłownie, ale według mnie ma również inne znaczenie. Taką dolinę marzeń każdy z nas poszukuje i niestety nie każdy znajduje w swoim życiu. Dolina marzeń to takie miejsce na ziemi, gdzie chce się żyć. Wymarzone, idealne, moje. Czy Nadii uda się znaleźć swoją „dolinę marzeń”?

Myślę, że w tym miejscu mogłabym zadać podobne pytanie Wam – czy znaleźliście swoją własną „dolinę marzeń”? A może ciągle szukacie? Nie dajcie się pozbawić nadziei!

Wielkie marzenia, czyjeś i własne, kolejność wcale nie jest przypadkowa oraz skomplikowane emocje, jakie towarzyszą jednym i drugim. Katarzyna Grochowska dodała do tego jeszcze ogromna dawkę miłości do zwierząt oraz bohaterów, jakich prawdziwą twarz poznajemy podczas lektury. „Dolina Marzeń. Nadzieja” jest pierwszą częścią niesamowicie wciągającej dylogii, od której lektury naprawdę trudno oderwać się. Autorka postawiła na wyraziste osobowości, w jakich wprost kotłuje się od emocji z kategorii tych trudnych, o jakich nie da się zapomnieć czy nawet odsunąć na zbyt długo od siebie. Jednak na pierwszym planie są marzenia i nadzieja na ich ziszczenie, chociaż droga do nich jest wyboista i z niejedną pułapką. Autorka opowiada historię ludzi, którzy spotykają się przypadkowo i jak się okazuje mają podobne zainteresowania, chociaż są całkowicie różni. Łączy ich miłość do koni, jakie rozumieją jak mało kto, zwłaszcza te, mające za sobą trudne chwile. Czy dzięki niezwykłej więzi z tymi, którym próbują dać nadzieję na lepsze jutro uwierzą sami w nią? Katarzyna Grochowska daje odpowiedź na to pytanie opowiadając historię ludzi, pragnących spełnić swoje marzenia, lecz wiąże się to z trudnym wyborem i konsekwencjami, tego kroku jakich obawiają się od dawna.

Nadia pracuje w renomowanej stadninie koni położonej niedaleko Warszawy. Konie są wielką pasją dziewczyny i tylko one pozwalają zapomnieć jej o troskach dnia codziennego. Pewnego razu dziewczyna ratuje przez rzeźnią odłowionego w górach w Rumunii dzikiego mustanga. Nadia zobowiązuje się, że pod opieką Silver przestanie być dzikusem. Niestety nie jest to takie proste… Kiedy zdawałoby się, że nie nic na niego nie skutkuje, swoją pomoc w tym karkołomnym zadaniu deklaruje młody Anglik, Jake.

Posiadanie hobby jest ważną częścią naszego życia. Ubogaca je, sprawia, że nie składa się tylko z samym obowiązków a często pozwala przetrwać ciężkie chwile. Szczytem marzeń jest, gdy nasza pasja stanie się jednocześnie naszą pracą. Tak właśnie było z Nadią, główną bohaterką dylogii Doliny marzeń. Wielką pasją dziewczyny były konie i miała to szczęście, że mogła przy nich pracować. Przy nich mogła zapomnieć o trudniej przeszłości i skomplikowanej sytuacji rodzinnej. Mogła zapomnieć o naciskach toksycznej ciotki, która na siłą zmuszała ją by zaczęła żyć baletem. To za przyczyną zamiłowania do koni jej życie nabrało rozpędu. Dzięki koniom poznała kogoś, kto powoli stawiał się jej bliski.

Nadzieja to książka, które niesie w sobie spory ładunek emocji, które są nieodłącznym elementem naszego życia. To książka o nadziei, która jest silniejsza niż beznadzieja oraz sile pasji i marzeniach będących siłą napędową naszych poczynań. Autorka na kartach niniejszej książki kreśli nietuzinkową historię, która mówi, że zawsze warto walczyć o swoje szczęście.

Niniejszą książkę czytałam ją z największą przyjemnością. Z zainteresowaniem śledziłam losy Nadii i kibicowałam jej by uwolniła się od ciotki, która ją krzywdziła. Serdecznie zachęcam do zapoznania się z tą historią. Żadna chwila spędzona z Doliną nadziei nie jest stracona.