Zaczęła pisać podczas trwania pierwszej głodówki na początku 2015 roku, natomiast skończyła w lipcu tego samego roku. Zapiski więzienne przeplatają się ze szczerymi opisami kariery wojskowej tej niesamowitej kobiety o wielu twarzach. Z jednej strony silna i niezłomna, z drugiej wciąż kobieca i wrażliwa.
Rosjanie uprowadzili Nadię i skazali ją na długie dwadzieścia dwa lata pobytu w kolonii karnej. Jednak dzięki tej publikacji jej historia zyskała status jednego z symboli bezprawnych działań Kremla. O Sawczenko dowiedział się cały świat i zażądał uwolnienia kobiety.
Proces kobiety oglądali bowiem wszyscy - miała być ona ukarana za morderstwo, którego nie popełniła. W ramach buntu zastosowała między innymi głodówkę, która prawie ją zabiła, czym zdobyła podziw i szacunek całego świata, w tym strażników.
Nadia daje nam ważną lekcję. Wielokrotnie w swojej publikacji podkreśla, aby zawsze być sobą i nigdy nie dać się złamać. Jako więźniarka była dumna i pyskata, a jej serce i myśli oddane zostały najbliższym i ojczyźnie. Sawczenko to prawdziwa patriotka, żołnierka, a przede wszystkim wzór dobrego człowieka.
Tłumaczenie i redakcja nie miały wpływu na oryginalny styl pisania autorki - dostajemy dokładnie to, co chciała nam dać.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii reportaż
