Nabór. Sekcja. Tom 3

to nie do końca tak z "ostatnią częścią"! Nabór nie zamyka wszystkich wątków więc polecam przeczytać Dystopię, która jest ich kontynuacją.

Książka ma ponad 800 stron i jeszcze za mało! Czyta się świetnie - język precyzyjny (jak na Autora - byłego Oficera Wywiadu przystało), ale jednocześnie nie pozbawiony emocji. Postaci żywe, bardzo realistyczne, z wadami i zaletami. Świetne opisy pozwalają się wczuć w nastrój miejsca, czasu. Akcja składa się z kilku wątków toczących się w różnych miejscach na świecie. Nie ma chwili wytchnienia - kibicujemy Bohaterom w niebezpiecznej grze byłych szpiegów z aktualną władzą, która prze do wojny z islamskimi ekstremistami - bez względu na liczbę ofiar i -zgodnie z wolą rosji -ostatecznie wyrwania Polski z UE. Byli oficerowie pozbawieni dostępu do technologii i informacji w tajemnicy zbierają się by przeciwdziałać tym planom, zapobiec śmierci tysięcy ludzi i uratować z rąk terrorystów dwóch kolegów, których władza zamierza poświęcić dla swoich celów. Premier i jego współpracownicy (z których każdy ma jakiś własny cel!) obsesyjnie pragnie likwidacji Służb, a zwłaszcza wyeliminowania znienawidzonego Pułkownika Leskiego.

Grupka Leskiego nawiązuje współpracę z innymi wyrzuconymi oficerami i próbuje uratować dwóch przyjaciół, Kraj przed atakami terrorystycznymi i udziałem w wojnie oraz powrotem do zależności od putina. Mają jednak bardzo poważne kłopoty z łącznością, są ciągle obserwowani, a czasu coraz mniej, bo premier już rozpoczął produkowanie dowodów, które umożliwią aresztowania...

Jest tu wiele postaci, wątków i szczegółów, ale wszystko się ze sobą splata, stanowiąc logiczną całość, która nie pozwala się oderwać od czytania. Polecam z pełnym przekonaniem!

Jedno co mi się nie podoba: pożegnania... Kto przeczyta - Będzie wiedział o co chodzi

Miałem okazję przeczytać poprzednie dwie części trylogii, którą wieńczy ten tom. Bardzo podobały mi się wcześniejsze książki, dlatego miałem wysokie oczekiwana wobec tej. Autor potrafił w nich w mistrzowski sposób skonstruować historie pełne intryg, zaskoczeń i akcji. Wszystko to zawiera także "Nabór". Od samego początku zostałem rzucony w wir wydarzeń, a odpocząć mogłem dopiero po skończeniu powieści. Jest naprawdę dynamicznie i to sprawia, że czytając, dosłownie przelatuje się przez strony. To świetna i rasowa sensacja, po którą spokojnie sięgnąć można w ciemno. Zresztą po dwa poprzednie tomy również.

Trzeci tom serii "Zamęt" i wielki powrót Wydziału Q oraz nieśmiertelnego Jagana. Vincent V. Severski bardzo sprawnie porusza się w szpiegowskich klimatach, a "Nabór" dodatkowo wzbogaca o niezwykle ciekawych bohaterów znanych z serii "Nieśmiertelni", którzy, choć już na szpiegowskiej emeryturze, nie potrafią nie robić nic. Zwłaszcza, kiedy okazuje się, że ich koledzy z wydziału znajdują sie w rękach bardzo niebezpiecznych ludzi. I nadal żyją.

"Nabór" to nie tylko akcja, na której czele kolejny raz staje Konrad Wolski, ale również, a może głównie opisy miejsc, przygotowań, strategii, wyjść awaryjnych. To także zapis rozgrywek na najwyższym szczeblu, gdzie zdrady i dwulicowość wpisane są w karierę. Severski bardzo zgrabnie wplótł w bieżące wydarzenia plan zamachu terrorystycznego, nie pomijając przygotowań bojowników, co w moich oczach wypadło bardzo wiarygodnie. "Nabór" jest fikcją, jednak można w niej znaleźć odnośniki do tego co dzieje się w kraju aktualnie, a może po prostu pewne rzeczy nigdy się nie zmieniają, tylko ludzie, którzy pociągają za sznurki?

Jest w niej to, za co pokochałam powieści Vincenta V. Seversiego świat szpiegów, ludzi ukrywających się za maską kogoś innego. Czym przypłacają takie życie, na ciągłej adrenalinie? Co jest kiedy nagle jej brakuje? Cała powieść nie zawodzi, a jej rozmiaru kompletnie nie czuć (no, chyba że w rękach), bo czyta się ją fantastycznie. Nie wiem, czy będzie kontynuacja (koniec jest otwarty), jeżeli tak to bez kilku kluczowych postaci, a to już nie będzie to samo. Chyba.

„Nabór” to doskonała kulminacja emocji, jakie przeżywaliśmy podczas czytania trylogii Vincenta V. Severskiego począwszy od „Zamętu” i „Odwetu”. Powracamy również do bohaterów tetralogii „Nielegalni”.

Autor połączył wszystko to, co w thrillerze szpiegowskim stawia go na najwyższym podium. Pisarz dowiódł, że w tej dziedzinie nie ma sobie równych. A równo osiemset dwadzieścia trzy strony składają się na książkę, która zaspokoi wymagania czytelników żądnych szpiegowskich i sensacyjnych emocji.

„Nabór” to mocny i fenomenalny finał szpiegowskiej intrygi. Autor wciąga nas już od pierwszej strony. A my ciekawi dalszych losów wydarzeń zatracamy się w grze na samym szczycie wywiadowczych struktur. Międzynarodowa wojna wisi na włosku. Akcja wywołuje w nas ciągłe napięcie, a dociekanie finału tej historii sprawia, że wpadamy w wir rozgrywek.

Autor prowadzi nas w taki sposób, że odczuwamy wrażenie, że jesteśmy ich uczestnikami. I to nie z bocznej ławy, lecz znajdujemy się w jej samym sercu. Możemy poczuć się niczym agenci.

„Nabór” to bez wątpienia książka, która nie tylko wciąga nas w historię, lecz również wymaga ciągłego skupienia i myślenia, tak jakby stawka gry toczyła się o nas samych. Myślę, że nie jestem sam w takiej opinii.

Vincent V. Severski stworzył thriller wysokiej klasy, który nie przejdzie bez echa, a zostawi ważny sygnał, że ten gatunek w polskiej literaturze ma się bardzo dobrze. Bez wątpienia autor zasługuje na uznanie, a „Nabór” na uplasowanie na półce Najlepszych Interesujących Książek. Nie chcę za bardzo skupiać się na opisie fabuły, gdyż odebrałbym Wam przyjemność czytania. I żadne słowa nie potrafiłyby oddać choć grama tego, co autor przygotował dla swych czytelników.

Możecie być pewni, że „Nabór”, to wisienka na torcie, który kroić będziecie smakując każdą stronę tej książki, kawałek po kawałeczku. Vincent V. Severski skroił doskonałą historię, której poznawanie zwala z nóg. I myślę, że dzięki tej książce (oraz wspomnianych w recenzji) autor jeszcze długo nie zwolni miejsca lidera thrillerów szpiegowskich. Zdecydowanie polecam!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Trzeci tom cyklu powieści szpiegowskich Sekcja pióra Vincenta V. Severskiego pt. „Nabór” to niezła cegiełka, liczy ponad 800 stron, a jednak podczas lektury wcale tej objętości nie czuć – historia od samego początku jest porywająca, a co więcej, nie ma w niej nic zbędnego! Autor w doskonałym stylu, z dużym wyczuciem dla polskiego języka, tworzy historię wielowątkową, która opowiada o tym, co dobrze znamy z życia prawdziwego – o poczuciu sprawiedliwości, o tym co jest dobre, a co złe, o żądzy władzy i ślepocie na dobro innych. O egoizmie i fanatyzmie religijnym, który nie tylko krzywdzi tych, co ślepo wierzą, ale i tych, których krzywdzą wokół. Mamy tu widmo wojny z Iranem i irańskich terrorystów szykujących zamach, polską władzę, która zamiast na dobru państwa skupia się na tym, by ukarać tych, którzy wybrali uczciwość a nie poparcie dla ich egoistycznej potrzeby utrzymania stołków. Mamy też braterstwo i chęć pomocy, ratunku tym, którym tylko się da. To wszystko toczy się w tempie bardzo dynamicznym, dużo się dzieje, co chwilę coś zaskakuje, a historia jest tym bardziej zajmująco zajmująca, bo postrzegamy ją oczami postaci, których kreacje są znakomite, do których czytelnik niesamowicie mocno się przywiązuje, więc te ciężko doświadczenia, na które autor ich wystawia, i w nas wzbudzają ogrom emocji. Niesamowita lektura, dzięki tej serii zmieniłam swoje zdanie o gatunku powieści szpiegowskiej! Gorąco polecam, najlepiej całą serię, choć w teorii da się czytać każdy tom oddzielnie.