Na krawędzi nocy. Alter ego. Tom 1

„Na krawędzi nocy” jest pierwszym tomem cyklu Alter ego autorstwa Edyty Świętek, a zarazem moim pierwszym spotkaniem z jej twórczością. Wcześniej nie miałam okazji sięgnąć po, którąś z jej powieści, jednak cieszę się, że moją uwagę przykuła właśnie ta książka. Lubię tajemnice, magię i romans wiszący w powietrzu, dlatego nie mogłam przepuścić taką okazję. Magiczne moce mogą życie ułatwić, jednak należy pamiętać o tym, że wszystko ma swoją cenę, czasami jest ona zbyt wygórowana, aby brnąć dalej w to, czego się pragnie. Jak sobie poradziła Świętek z taką tematyką? Czy udało jej się dobrze rozrysować tło i postacie? O czym opowiada książka „Na krawędzi nocy”?

Główną bohaterką książki „Na krawędzi nocy” jest Nina, to młoda dziewczyna, która pozornie nie wyróżnia się spośród ludzi niczym nadzwyczajnym. Pewnego dnia jej babcia burzy jej spokojne życie wyjawiając tajemnicę na temat tego, kim naprawdę jest. Nina jest czarownicą, chociaż może to brzmieć nieprawdopodobnie i z pewnością nie jedna czytelniczka będzie się zastanawiała, czy babcia Marianna nie choruje, to musicie wierzyć, że bohaterka przekona się o tym na własnej skórze. Zakazany owoc smakuje najlepiej, a kiedy babcia przestrzega ją przed zbyt długim spoglądaniem mężczyznom w oczy, z powodu następstw, które przyniesie ten gest, Nina napędzana ciekawością ulega tej pokusie. Nie powinna jednak tego robić, ponieważ załamie w ten sposób komuś serce, czasami trzeba się przekonać na własnej skórze, czy przekazywane ostrzeżenie niesie prawdę. Nina, jako dorosła kobieta stara się jednak nie nadużywać posiadanych zdolności, nawet, jeśli znacznie ułatwiłoby to jej sprawę. Jej sny w pełni nie należą do niej, pojawiają się w nich dwie postacie, które nie dają jej w pewnym stopniu spokoju. Anioł i Mroczny, póki znajdowali się w snach nie wyglądało to tak poważnie, a co jeśli spotka jednego z nich? Czy wtedy pojawi się także ten drugi?

„Na krawędzi nocy” jest powieścią, która potrafi zaciekawić, ładnie wplotła elementy fantastyczne w zwyczajną rzeczywistość sprawiając, że stała się jednym. Polubiłam główną bohaterkę, która w tych wszystkich rewelacjach, które działy się wokół niej chciała pozostać normalną kobietą, wiedziała, że nosi swój własny ciężar na barkach i nie każdy będzie wstanie nosić go wspólnie z nią. Bohaterka wie, że w życiu bardzo ważna jest miłość, jednak tak do końca nie jest pewna, czy kiedy się już pojawiła to stało się to za jej własnym urokiem, czy w sposób magiczny. Muszę przyznać, że pewnie na miejscu bohaterki wiele z nas miałoby takie same wątpliwości. Opowieść napisana przez Edytę Świętek jest emocjonalna, odpowiednio dozuje nam chwile przepełnione rozterkami, smutku, a także te pełne radości. Życie bywa zaskakujące, nie ważne czy się jest czarownicą, elfem, czy pędzącym przez życie jednorożcem, nie zawsze mamy wpływ na wszystko dookoła, czasami trzeba się poddać wydarzeniom i próbować przechylić czarę na swoją korzyść. Nie mogę się doczekać, aby przeczytać kolejną część, może nie trzeba będzie na nią tak zbyt długo czekać?

Po czym poznaję, że mam do czynienia z naprawdę dobrą książką?

Płaczę przy niej jak bóbr.

Autorka tą książką przekopała się do najgłębszych zakamarków mojej wrażliwości.

Podeszłam do niej z mylnym przeświadczeniem, iż będzie to romans z nutką fantasy, niewymagający. To mylne założenie potęguje okładka, która moim zdaniem kompletnie nie odzwierciedla treści.

Ale nie o tym. Książka zaskoczyła mnie swoją wyjątkową wrażliwością, poruszonym bolesnym tematem, i przebiegiem wydarzeń, który bez wątpienia nie był do przewidzenia.

Ta historia jest bardzo dojrzała emocjonalnie, poruszająca czytelnika ale i intrygująca. Interesującym motywem jest dodana tutaj szczypta magii bądź jasnowidztwa.

Główna bohaterka Nina jest zwykłą dziewczyną, w dniu w którym dojrzewa dowiaduje się od swojej babci, że jest czarownicą. Przestrzega ją ona przed ciemną stroną jej mocy i rozważnym jej użytkowaniu, gdyż będzie ona w stanie wpłynąć na ludzki los. I tak oto od tego momentu poznajemy dalsze losy Niny, które w pewien sposób są przesądzone. Śledzimy jej wzloty, chwile sielanki, miłości i szczęścia ale i złe chwile, te które wywrócą jej życie do góry nogami. W jej snach ciągle pojawiają się Mroczny i Anioł, dwie postacie, które są jej przeznaczone. Kobieta potrafi przewidzieć niektóre istotne wydarzenia w jej życiu, ale nigdy nie potrafi im zapobiec lub na nie wpłynąć. Los wystawia ją na ogromne próby a przeznaczenie ciągle przypomina o sobie w snach lub majakach.

Ciężko jest mi zinterpretować treść, gdyż do tego jak najszybciej potrzebny mi jest tom drugi, ALE to co przychodzi mi na myśl po lekturze tej książki to; każda z nas ma w sobie coś z czarownicy. Nieraz potrafimy coś wyczuć, przewidzieć, miewamy sny, których do końca nie rozumiemy, a które z pewnością mają jakieś znaczenie, mamy niezawodną intuicję i potrafimy wyczarować coś z niczego, dlatego postać Niny od początku była mi tak bliska! Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, i już wiem że nie ostatnie. Jestem ogromnie ciekawa co los, a także autorka wyczarowali dla Ninki, jaki jest cel jej ziemskiej podróży i kto jest jej przeznaczony na zawsze.

"Czy czarownice istnieją tylko w bajkach?

Nina była o tym przekonana aż do czasu, gdy dowiedziała się od babci, że nie jest zwykłą nastolatką, ponieważ posiada moce, które mogą zmusić ludzi do ulegania jej. Już jako dorosła kobieta bardzo się pilnuje, żeby ich nie nadużywać i choć czasami wydaje się to bardzo kuszące, wciąż pamięta przestrogi babci, że jeśli nie zachowa umiaru, może nie zaznać w życiu prawdziwej przyjaźni ani miłości. Od najmłodszych lat odwiedzają ją w snach Anioł i Mroczny. Jakież jest jej zaskoczenie, kiedy pewnego dnia spotyka tego pierwszego w autobusie...

Czy to znaczy, że sny się spełniają, że można sobie wyśnić miłość? A może niedługo przyjdzie czas na Mrocznego...?"

Czytając taki opis, myślałam, że ta książka będzie bardziej fantastyczna. No wiecie, czarownica, anioł oraz mroczny i te sprawy... a dostałam książkę w której 3/4 nie było nic oprócz nijakich wspomnień. Potem co prawda pojawił się interesujący wątek straty... ale im dalej szedł tym bardziej wydawał się mdły.

W ogóle muszę przyznać, że im dłużej czytałam ,,Na krawędzi nocy'' tym bardziej byłam zawiedziona. I już nie chodzi tu o sam opis, który mnie zaintrygował, a książka okazała się czymś innym. Magia ogranicza się tutaj bardziej do kobiecych przeczuć, a nie do jakichś czarów jak można byłoby sobie wyobrazić. Sam anioł i mroczny też nie są do końca tacy, jak można było sobie wyobrazić po opisie. A fabuła tak naprawdę rozkręciła się przy ostatnich 100 stronach. I to jeszcze nie jakoś specjalnie.

Co mogę jeszcze zarzucić tej książce? A może nawet nie samej książce, a bardziej autorce to jej liczne powtórzenia. W jednym z rozdziałów chyba z 10 razy pojawia się zdanie "moje ślubne szczęście". Po pierwsze kto tak mówi? A po drugie nie można było znaleźć innych słów określających męża? W sumie to w prawie każdym rozdziale można zauważyć, że autorka non stop powtarza jakieś słowo lub zdanie, co mocno mnie irytowało.

Plusem jednak jest to, że książkę czyta się naprawdę lekko. Nie ma jakiś wygórowanych słów, a autorka unika zasypywania nas opisem pracy bohaterki, za co jej chwała, bo gdyby tak zrobiła to ta książka byłaby chyba dwa razy grubsza. Bohaterowie też nie są jacyś płascy, no tylko nie za bardzo porywają (oprócz w sumie jednej z przyjaciółek Niny. Ona miała świetną historię, ale potem została moim zdaniem zepchnięta na drugi plan).

Na koniec wyznam, że podobało mi się też zakończenie 1 tomu, mimo iż było do bólu przewidywalne, to jednak było fajne. ,,Na krawędzi nocy" dostaje ode mnie 2/5 bo to trochę książka o niczym, a trochę o stracie i snach.

Zastanawialiście się kiedyś, czy czarownice istnieją naprawdę? Czy mają nadprzyrodzone moce i mogą wpływać na swoje losy oraz innych osób? Która z nas nie marzyła będąc małą dziewczynką, aby zamienić się w czarownicę choć na chwilę? Jakby to było fajnie móc utrzeć nosa komuś kto nam dokucza, prawda?

"Piękno jest rzeczą względną. Płynie nie tylko z rysów twarzy czy ładnych włosów. Jego źródło tkwi gdzieś o wiele głębiej, w duszy."

Naszą bohaterką jest Nina, która żyje na pozór w normalnym świecie, dopóki jej babcia Marianna nie uświadamia jej, że jest czarownicą. Oczywiście Nina nie wierzy w to co słyszy, a kiedy babcia przestrzega ją, żeby nie patrzyła zbyt długo chłopcom w oczy, jeśli nie chce złamać im serca, ona ulega pokusie i postanawia to sprawdzić na koledze. Dziecięca ciekawość, znana chyba jest każdemu z nas, a zakazany owoc smakuje najlepiej. W końcu uświadamia sobie, że babcia miała rację. W snach od małego nawiedzają ją Anioł i Mroczny. Dwie tajemnicze postacie, które być może odegrają w jej życiu jakieś większe znaczenie…

Edyta Świętek w swojej powieści umiejętnie łączy rzeczywistość z fikcją literacką w dość zgrabną całość. Historia wciąga już od początku, zabierając nas w świat, w którym istotną rolę odgrywają nadprzyrodzone moce. Jak wiadomo, nie wolno jednak nadużywać tych mocy, bo może to się źle skończyć dla nas samych. Wszystko ma swoje granice. Nina pomimo, iż okazuje się czarownicą, ukrywa to w tajemnicy przed całą resztą, pomijając babcię. Pragnie żyć normalnie, poznać miłość swego życia. I kiedy ją znajduje, wierzy, że nie ma to nic wspólnego z jej osobowością. Jej sielanka nie trwa jednak zbyt długo, bo spotyka ją nieszczęście… Od tej pory, jej życie ulega diametralnej zmianie, nic już nie jest takie jakie było. Jedyne co ją nie opuszcza to Mroczny ze snów.

Mroczny, który pojawi się w jej prawdziwym życiu…

"Wiele razy mówił mi, że mam urzekające spojrzenie albo że moje oczy mają hipnotyczną moc. Za każdym razem zwalczałam pokusę, aby mu powiedzieć prawdę. Był tak bardzo blisko! A ja ze wszystkich sił chciałam wierzyć, że moje zdolności nie mają absolutnie nic wspólnego z naszym szczęściem."

Autorka wykreowała różnorodnych bohaterów niemalże pod każdym względem. Jedni z nich są ciekawscy i muszą wszystko wiedzieć, następni są bardzo milczący, inni borykają się ze swoimi problemami, a jeszcze inni nie szczędzą zaglądać do kieliszka. A jaka jest nasza Nina? To bohaterka, która jest w gorącej wodzie kąpana. Potrafi być wybuchowa, zadziorna, a przy tym jednocześnie elokwentna i subtelna. Wie, czego chce od życia i dąży do wytyczonych sobie celów. Pragnie pogłębiać swoją wiedzę i zdobywać kolejne tytuły naukowe. W życiu kieruje się własnymi zasadami, czasem jest za bardzo uparta ale jak już kocha to całym sercem. Nie znosi nadopiekuńczości i wtykania nosa w nie swoje sprawy. Taka właśnie jest nasza bohaterka.

Edyta Świętek w swojej powieści zabiera nas w świat pełen emocji, nie chcę zdradzać zbyt wiele fabuły z którą powinniście zapoznać się sami. Niemniej powiem wam, że będą chwile radości, ale również i smutków. Ważną rolę odegrają tutaj również sny. Czy kiedykolwiek w życiu zdarzyło się wam, że sen, który wam się śnił, ziścił się? Czy to w ogóle możliwe?

Pojawi się Mroczny, niezwykle intrygująca postać, której nie sposób do siebie zrazić. Końcówka powieści podsyci naszą ciekawość niemalże do granic, ale autorka postanowiła się na nas odrobinę „poznęcać” i nie dać zaspokoić ciekawości, każąc czekać na dalszą część.

"Tęsknota jest jak fala - odpływa tylko na chwilę. A później wraca zwielokrotniona, jeszcze silniejsza."

"Na krawędzi nocy" to historia, która przedstawi nam życie czarownicy, pokaże, że nawet będąc taką osobą, nie można mieć wpływu na wszystko co się wokół nas dzieje. To historia, która zabierze nas w świat, w którym przystojni mężczyźni nie pozwolą o sobie szybko zapomnieć, a wydarzenia pozostaną w głowie na długo. To również pozycja, która pozostawi nas z pytaniem: czy sny naprawdę potrafią się spełniać? Gorąco polecam.