Na fali i pod prąd

Książkę na początku trochę topornie się czyta gdy opisywana jest rodzina, później jak jest mowa o podróżach czytanie idzie dużo płynniej.

Nie przepadam zbytnio za biografiami, reportażami, pamiętnikami. Nigdy za bardzo mnie nie interesowały. Zawsze wolałam zatracić się w świecie- nie z tego świata, fantastycznego, wymyślonego, z barwnymi bohaterami z którymi warto się utożsamić. Jednak zdarzają się wyjątki i sięgam również po taką tematykę, chociaż bardzo rzadko. Wtedy jednak taka pozycja musi mnie naprawdę porwać.

Interesuje mnie np. opowieść o księżnej Dianie czy chociażby o podróżach do innego kraju, do którego sama nigdy nie będę miała okazji wyruszyć. Po pozycję ,,Na fali i pod prąd" sięgnęłam z tego względu, że zaciekawiła mnie sama postać, która występuje w książce jak i jej historia. Podziwiam takie osoby, które pomimo niepowodzeń, przeciwności losu nie poddają się i dążą do spełnienia swoich marzeń, mają ogrom determinacji i potrafią zaplanować życie tak, by nic nie kolidowało z innymi obowiązkami. Ja niestety, jak na ten moment, nie posiadam woli walki, zapału, nie mam zbytniej cierpliwości do tego, by zrealizować swoje plany, które często tworzę we własnej głowie. Staram się uwierzyć w siebie i swoje możliwości, jednak boje się porażki, więc jak na razie wolę bujać w obłokach i marzyć. Może dlatego wolę literaturę, która pozwala mi na takie odprężenie?

Historia samego Aleksandra Doby zaciekawiła mnie ogromnie! Zaintrygowało mnie to, że opowiada o jego przodkach, a także o nim samym. Skąd odnalazł w sobie siłę, niesamowity hard ducha, determinację i jak to się stało, że zafascynował się kajakarstwem. Książka pokazuje, że nie ważne ile mamy lat zawsze się znajdzie pora, by spełnić swoje marzenia i mieć pasję, mieć siłę do działania. Trzeba wierzyć, że wszystko jest możliwe, bez gotówki przy duszy. Wystarczy tego mocno chcieć i nie poddawać się. Oprócz samej postaci pana Aleksandra czytelnik będzie mógł wsiąść do wehikułu czasu i poznać losy jego przodków, zapoznać się z młodym Dobą w czasie szkolnych lat, towarzyszyć mu na każdym kroku, zobaczyć, co sprawiło, że podążył taką drogą, a nie zupełnie inną.

Zagłębiając się dalej w odmęty życia podróżnika możemy poznać historię poznania jego małżonki, a później tej części opowieści, w której obecni są już jego synowie, w których Doba rozpalił ogień przygody i nieznanych wypraw. Nie zabraknie również podróży kajakiem, który naprawdę mnie zachwycił i mocno zainteresował. Sama na własnej skórze chciałabym doświadczyć tego, co nasz rozmówca, jednak nie na takiej skali. Wsiąść do kajaka i wypłynąć gdzieś, by poznać inny smak życia. Również nie można zapomnieć o jego osiągnięciach, które także poruszane są w lekturze, jego licznych nagrodach, a także ogromnych wyczynach.

To bardzo ciekawa i wartościowa osoba. Czytając o nim miałam wrażenie, jakby siedział na wprost mnie i opowiadał o sobie, przyjaciołach, rodzinie, swojej historii przy filiżance gorącej herbaty. Zatraciłam się w jego świecie, w zachwycie nad tym, jak sport jest dla niego ważny i jak jego rodzina pomaga mu w tym wszystkim. Do tego książka bogata jest w rozmaite zdjęcia z życia pana Aleksandra, co jeszcze bardziej urozmaica powieść. Za możliwość poznania postaci dziękuję wydawnictwu STAPIS, bo gdyby nie oni, nigdy bym po lekturę nie sięgnęła, gdyż jak do tej pory nie słyszałam o Aleksandrze Dobie, a dzięki nim mogłam to zmienić. Gorąco polecam.

Kajaki sposobem na życie

Aleksander Doba – świat usłyszał to nazwisko, kiedy zdobył ON tytuł Podróżnika Roku 2015, dzięki wyborowi dokonanemu przez czytelników amerykańskiej edycji „National Geographic”. Już wcześniej za sprawą licznych nagród czy medialnych relacji był ON znany w pewnych kręgach, jednak dopiero ten ostatni tytuł przyniósł mu prawdziwą sławę. Sławę o którą – należy podkreślić – nigdy nie zabiegał, skoncentrowany raczej na działaniu i na odczuwaniu przyjemności płynącej z kontaktu z wodą czy innej formy aktywności ruchowej.

Choć o tym niezwykłym człowieku, podróżniku, który w wieku trzydziestu czterech lat spróbował kajakarstwa nawet nie zdając sobie sprawy, jak bardzo zmieni to jego życie, powstało wiele artykułów, to nie oddają one w pełni ani siły pasji, ani niebywałego hartu ducha Aleksandra Doby. Dlatego też sięgnąć możemy po relację z jego pierwszej wyprawy, napisaną ręką samego podróżnika lub też po drugą książkę, relacjonującą kolejną z wypraw, przygotowaną przez Dominika Szczepańskiego, na podstawie rozmów z Dobą i jego notatek. Jednak dopiero trzecia książka stanowi kompilację zarówno szczegółów z osobistego życia tego pasjonata, prywatnych zdjęć, jak i informacji na temat jego wypraw, szczególnie tej trzeciej, którą musiał zakończyć po trzech dniach. Mowa tu o książce „Na fali i pod prąd”, opracowanej przez Weronikę Górską, a wydanej przez Wydawnictwo STAPIS. To wyjątkowa pozycja nie tylko dla czynnych sportowców, podróżników, czy ludzi, którzy doskonale rozumieją kwestię oddawania się swojej pasji. To również książka dla tych, dla których podróże, z różnych względów, kończą się na progu ich domu czy granicach ich miasta – rozbudza ona pragnienie przeżywania, a także przekonuje, iż nie ma rzeczy niemożliwych, że aktywność nie zagląda ani do portfela, ani do metryki urodzin.

Aleksander Doba wraca w swej opowieści do przeszłości – poznajemy skomplikowane losy jego przodków, w tym historię miłości babci Elżbiety i starszego od niej o trzydzieści pięć lat dziadka Aleksandra, imiennika podróżnika. Czytamy o szkolnych czasach Doby, o ulubionych przedmiotach, miłości do książek, a także o technikum mechanicznym, do którego uczęszczał. Tu właśnie zaczął ON rozwijać swoje pasje, z których pierwszą było kolarstwo, a następnie … latanie. Jego przygoda z szybowcami zaczęła się od wizyty w technikum Andrzeja Płazińskiego, instruktora z Aeroklubu Poznańskiego i trwała dobrych kilka lat.

Podróżnik dzieli się z nami również szczegółami dotyczącymi swojego życia małżeńskiego, począwszy od spotkania swojej pięknej żony Gosi. Przybliża ich wspólne wyprawy, opisuje czas spędzany z synami, w których zaszczepił sportowego ducha. Wraz z nim wsiadamy też do kajaka i … już nie chcemy wysiadać. Doba opowiada nie tylko o spływach, ale i swojej działalności w klubie Alchemika (w tym o ośmioletniej prezesurze), odbytych szkoleniach i kursach, chwilach pięknych, ale i groźnych. Mówi także o ludziach, którzy stali się dla niego wzorami – uczył się od Krzysztofa Książka, Leszka Mazura, a jego „kajakowym góru” był Bogusław Nizinkiewicz.

Z każdym kolejnym rokiem na jego koncie przybywało nagród, coraz więcej ludzi pasjonujących się kajakarstwem znało jego nazwisko. On sam, w miarę, jak przybywało mu wiedzy, wydłużał swoje wyprawy – w 1991 roku jako pierwszy kajakarz przepłynął wzdłuż polskiej morskiej granicy, zaś w 1998 roku wyruszył w podróż nazwaną przez niego „Kajakiem przez Niemcy i dookoła Danii z Polic do Polic”. Stopniowo przesuwał i swoje granice, aż w końcu przyszedł czas na realizację największego marzenia, czyli wyprawy przez Atlantyk

Z kart książki przebija nie tylko miłość Dobry do sportu, do kajaków, do wody, ale także do ludzi i kraju. Nie waha się nazywać się patriotą, podkreślając swoją polskość, ale i zasady, którymi kieruje się całe życie. Dlatego też książka „Na fali i pod prąd” jest nie tylko opowieścią o niezwykłych podróżach, ale i niezwykłym człowieku, który podkreśla, że wyprawa życia jest dopiero przed nim!

Justyna Gul

Qultura Słowa