Muzyka z kufra

"Muzyka z kufra" to piaty tom serii z Harrym Boschem w roli głównej i to jest jedna z serii, które lubią wzbudzać lekkie kontrowersje, bo znajdą się tacy, co pochłaniają kolejne części jedna za drugą, a znajdą się i tacy, co znudzili się już po pierwszym tomie lb tacy, którym w ogóle nie przypadł styl autora do gustu i w sumie są też tacy, co po kilku tomach stwierdzili, że nie jest to warte zachodu i zrobiło się słabe, ale po kolejne tomy sięgają z ciekawości mimo, że twierdzą, że to już nie jest to. Ja należę do grupy, która czyta każdy tom, ale z pewnymi odstępami czasowymi ze względu na to, że w pewnym momencie mam lekki przesyt.

Tę część jednak po bardzo długiej rozłące z autorem chapnęłam bez większego zastanowienia. Ot, tęsknota za tym, co znam, lubię i za bohaterami, ale czy było warto? Czy to wszystko już nie zrobiło się byle jakie, pisane na siłę?

Harry, żeby nie spojlerować, jest detektywem w wydziale zabójstw w Los Angeles. Jak wiadomo, tam się zawsze dużo dzieje i ten wydział ma co robić. Musiał jednak pójść na przymusowy urlop, którego powodu zdradzić nie mogę, ale pomyślcie sobie co czuje detektyw, który nie może się zaangażować w sprawę! Ale na szczęście już może wrócić do pracy i na dzień dobry ma przed sobą trupa. Tak się zaczynają dobre kryminały, prawda? Nieboszczyk to znany producent filmowy i wszystko wskazuje na egzekucję. Rozpoczyna się śledztwo, które z pozoru może wydawać się proste i szybkie do rozwiązania. Ale czy aby na pewno?

Connelly dla mnie to wręcz pewniak i chętnie sięgam po kolejne części, a nowe wydanie idealnie oddaje klimat tego, co znajduje się za okładkami. Tym razem również jest konkretnie, duszno, nieswojo, a do tego zagadka, której elementy niby się składają w całość, ale tak jakoś... jako by puzzle do siebie nie pasowały.

Jeśli chodzi o głównego bohatera, detektywa Boscha to jest to jedna z tych postaci, z którymi chce się brnąć w kolejne paskudne sprawy i nawiązuje się z nim niesamowita więź. To ogromna zaleta w przypadku serii wielotomowych, bo przy każdej kolejnej części chce się do niego wracać i sprawdzić co tam u niego słychać.

Zatem mamy ciekawy wątek kryminalny, trzymającą w napięciu akcję, przyciągających bohaterów i zaskakujące zakończenie, które po wielu fałszywie podsuwanych przez autora dowodach i podejrzanych w końcu nabiera sensu. Czego chcieć więcej? Kolejnych tomów!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Sonia Draga.

Zauważyłam, że natrafiłam na którąś część z detektywem Harrym Boschem, ale jakoś mi to nie przeszkadzało. Dawno nie czytałam dobrego kryminału, ostatnio bardziej wchodziłam w fantastykę, tym lepiej mi się czytało o zbrodni, która w sumie mogłaby być prawdziwą. Zamordowany bowiem zostanie pewien producent filmowy, którego wszyscy znali. Jego wystygłe już ciało odnaleziono w bagażniku samochodu i wszystko wskazywało na to, że padł ofiarą morderstwa. Kule w głowie były tego mocnym potwierdzeniem. Najwyraźniej miał swoich wrogów o którym nikomu nie mówił. Niemal od razu biorą pod uwagę mafię, gdyż wiadomo, że ich ofiary z reguły są postrzelone w miejsca, gdzie nie da się już nikogo uratować. W tym wypadku pasowałoby wziąć się do pracy, przymknąć zbrodniarzy i po sprawie. No tak, tylko, że wydział zabójstw jakoś nie specjalnie jest tą sprawą zainteresowany. W ich mniemaniu w sumie nic takiego się nie wydarzyło, więc po co drążyć temat? Jednak nasz komisarz nie jest tak płytki jakby na początku można o nim sądzić. Drąży tam, gdzie nie powinien i coraz bardziej czuje, że chyba nie wyjdzie na tym dobrze. W pewnym momencie sam staje się celem... Czy wyjdzie z tego cało?

W powieści podobały mi się sceny zwątpienia i strachu, kiedy bohaterzy czuli, że coś jest nie tak. Ich niepokój był autentyczny, dlatego gładko przechodził na nasze myśli. Tym bardziej, że nie ma tutaj pewności, iż detektyw przeżyje, bo nawet nie ma gdybania w tym kierunku. O ile nie fakt, że jest to kolejna część, nigdy nie powiedziałabym, że skończy się w ten sposób. Cała niepewność jest tutaj podsycana, nie ma nawet dobrej negocjacji, która zapewniłaby rozwiązanie sprawy po cichu. Im więcej trzeba ukrywać, tym głośniej o tym się robi. Napięcie jest tu o wysokim stężeniu, dlatego bardzo bym chciała kiedyś nadrobić tomy wcześniejsze. Zachęcam do zapoznania się z książką, jednak jeśli jej nie znacie, to zaopatrzcie się wpierw w pierwszy tom:-)