Mroczny talent. Alcatraz kontra Bibliotekarze. Tom 5

Alcatraz popsuł talenty wszystkich Smerdych. Jednak to nie koniec jego problemów, ranni podczas ataku na Mokkię, nadal są w śpiączce, a jedyne miejsce, w którym można znaleźć antidotum to największa baza Bibliotekarzy. Alcatraz musi wyruszyć na bardzo niebezpieczną misję, a nawet samobójczą. Czy da radę? Czy ocali rannych? Kto zginie? Czas na wielki finał tej historii!

Wielki finał... Nadal nie wierzę, że poznałam tę historię od początku do końca, zwłaszcza, że po pierwszym tomie chciałam zrezygnować z kontynuowania tego. Ten tom miał podsumować wszystkie sprawy, wyjaśnić wszelkie tajemnice.

Przy tym tomie spędziłam kilka dobrych godzin i mam wielki niedosyt! Rozwój akcji mnie powalił i kurde tu się nadal nic nie wyjaśniło! Nie bawię się tak! Chociaż końcówka daje małą nadzieję, to i tak nie podoba mi się taki obrót spraw. Bohaterowie podróżują, odwiedzają najbardziej strzeżoną twierdzę, poznają nowych sojuszników, ale też niestety wrogów. Jednak kto tu jest tym prawdziwym wrogiem? Żałuję, że skończyłam czytać tą książkę i nie mam pod ręką kontynuacji...

O bohaterach nie będę się wiele wypowiadać, ale Alcatraz znowu zyskał moją sympatię. O pozostałych postaciach raczej zdania nie zmieniłam, a jeśli tak, to nie powiem kto, bo to za dużo może zdradzić. Jednak wiele osób zaskakiwało w tym tomie.

Książkę pochłonęłam bardzo szybko. Pan Sanderson zaczął korzystać z przypisów i ich, pojawiało się naprawdę wiele, bo nadrabiał zaległości. Poza tym, wtrącenia były naprawdę świetne i rozbawiały mnie co chwila.

Naprawdę żałuję, że ta historia się skończyła. Chociaż znalazłam informację, że ma być jeszcze jedna książka z tego świata i z pewnością będę chciała się z nią zapoznać. Dlatego jeżeli macie ochotę na lekką, zabawną i wciągającą historię, to Alcatraz będzie dobrym wyborem. Jest ona skierowana raczej do młodszych czytelników, ale Ci starsi też znajdą coś dla siebie :)

To już piąta i niestety ostatnia część przygód o Alcatrazie i jego rodzinie. Poprzednie cztery tomy wywołały u mnie wiele uśmiechu na twarzy, wiele radości z czytania i kilka godzin oderwania się od rzeczywistości i pogrążenia w fantastycznym świecie wykreowanym przez Sandersona.

Ostatnio Alcatraz uratował Królestwo Mokki przed zagładą Bibliotekarzy, jednak... skazał na niego świat. Jego talent do psucia wszystkiego okazał się o wiele bardziej złożony - udało mu się zniszczyć wszystkie talenty, jakie posiadała rodzina Smedrych. Na dodatek nie może liczyć na pomoc pogrążonej w śpiączce przyjaciółki Bastylii, jego ojciec chce dać wszystkim ludziom talenty, a matka to najgorsza na świecie Bibliotekarka bez jakichkolwiek matczynych uczuć. Uff... czy to już wszystkie problemy, z którymi musi zmierzyć się 13-letni chłopiec? Niestety nie, czeka go infiltracja największej biblioteki na świecie (a jak wiadomo, takie miejsca są przerażające i ekstremalnie niebezpieczne) - Wieloteki, co niestety doprowadzi do naprawdę przerażającej sytuacji.

Ton całej książki bardzo różni się od poprzednich czterech, mimo że lekka zmiana stylu była już wyczuwalna w czwartej części. Wtedy już zaczęło się robić bardziej poważnie, zaczęłam się zastanawiać, czy sarkastyczny humor nie jest tylko przykrywką, a cała historia ma o wiele głębsze dno. Okazało się, że intuicja dobrze mi podpowiadała, gdyż "Mroczny Talent" pokazuje zdecydowanie inny styl od poprzednich części (pomimo przezabawnych tekstów związanych z odkryciem przypisów przez bohatera). Jeśli chodzi o zakończenie... No cóż, nie możemy powiedzieć, że autor nie ostrzegał, prawda? Robił to wielokrotnie, ale kto by pomyślał, żeby brać to na poważnie. Przecież wszystkie książki był takie zabawne, więc jakim cudem nagle zakończenie jest takie? W tym momencie należałoby sobie przypomnieć sam początek pierwszego tomu, kiedy to wszystko praktycznie dostaliśmy podane na tacy. I należałoby sobie przypomnieć również wszystkie dialogi, zdania, monologi, kiedy przypominał nam o tej scenie i zapowiadał, że w końcu ją wyjaśni. Alcatraz Smedry od samego początku przygotowuje wszystkich do takiego właśnie wydarzenia. Jego ciągłe, złowrogie ostrzeżenia o przyszłej porażce trudno pominąć w poprzednich czterech książkach, więc nie można mieć do niego o to pretensji. Ale nie zmienia to faktu, że zakończenie "Mrocznego talentu" jest najbardziej przygnębiającym, z jakim miałam do czynienia od dłuższego czasu. Szczerze mówiąc, Brandon Sanderson wyrwał mi serce w ciągu zaledwie kilku minut i zostawił z niedowierzaniem namalowanym na twarzy przez dłuższy czas. I tylko ta uwaga na samym końcu książki daje małą nadzieję, że może jednak historia nie jest zakończona i Bastylia opowie ją nieco inaczej w dodatkowym tomie... Ale tylko może.

Czy to wszystko oznacza, że ta książka pozbawiona jest szyderczego humoru i uroczych gier słownych, z której znana jest seria o Alcatrazie? Nie, oczywiście, że nie, wszystko to wciąż jest obecne. Każda dowcipna uwaga, sarkastyczne podejście nawet do poważnych tematów, czy też wymyślone przez autora nowe formy rozbawiania czytelnika (numeracja rozdziałów, przypisy, Pingwinator, czy dobór garderoby mieszkańców Wolnych Królestw) przypominają czytelnikom za co pokochali serię i do czego przywykli. Wciąż jest to komedia na wysokim poziomie i wystarczająco zabawna, nawet jeśli Sanderson dał popalić czytelnikom pod koniec. Jednak jeśli przeczytaliście całą serię, prawdopodobnie nie będziecie go za to nienawidzili i będziecie się cieszyli ostatnią częścią wystarczająco, aby była warta waszego czasu.

"Mroczny talent" jest jedną z najbardziej zaskakujących książek, z jakimi miałam do czynienia. Ironiczny humor, potencjalnie historia dla dzieci, lecz zakończenie okrutne, nawet dla dorosłego czytelnika, który zżył się z bohaterami, a któremu zostali oni odebrani (niektórzy). Jednak warta przeczytania, przede wszystkim ze względu na chęć dokończenia historii Smedrych z poprzednich tomów.

Brandon Sanderson to amerykański pisarz powieści fantastycznych i przygodowych dla dzieci i młodzieży. Właśnie miała premierę w Wydawnictwie IUVI jego ostatnia książka z cyklu „Alcatraz kontra Bibliotekarze. Tom 5. Mroczny talent".

Dalsze losy Alcatraza nie zalecam czytać bez znajomości poprzednich czterech części. Do ludzi, którzy znają serię: Alcatraz z rodziną i przyjaciółmi rusza na infiltrację Wielkoteki, aby uratować Bastylię i Mokiańczyków oraz pokonać definitywnie Bibliotekarzy, którzy chcą podbić Wielkie Królestwa. Musi także powstrzymać swojego ojca przed zrealizowaniem planu, który wbrew pozorom nie jest wcale taki dobry.

Książka jest dramatyczna, a zarazem zabawna, bardzo ciekawa i szybko się ją czyta. Następują dynamiczne zwroty akcji. Pochłonęłam ją w dwa dni. Moją ulubioną postacią jest Bastylia, pomimo że jest arogancka i wredna, nigdy się nie poddaje. Mam nadzieję, że spełni obietnicę złożoną na końcu książki.

Serdecznie polecam lekturę, na pewno się nie zawiedziecie.

Maria, lat 14

źródło: [Adres usunięty]

Cykl Alcatraz&Bibliotekarze dobiegł końca. Całość zamknęła się w pięciu tomach.

Alcatraz działał z matką, by powstrzymać ojca przed tym, co mężczyzna chciał uczynić. Chłopak był tak naprawdę rozdarty w swoich działaniach - nie wiedział, czy może zaufać rodzicielce. Dodatkowo bohater starał się pomóc Bastylii, która była w śpiączce.

Seria była bardzo rozciągnięta w czasie, więc w sumie cieszę się, że zapoznałam się w końcu z ostatnim tomem. Jest to cykl typowo młodzieżowy, jednak całkiem przyjemnie spędziłam z nim czas. Każdą kolejną książkę czyta się niezwykle szybko.

Nie są to bardzo obszerne lektury, a tekst urozmaicają i uatrakcyjniają dość spore ołówkowe ilustracje. W tym tomie jest ich naprawdę dużo, co uważam za duży plus. W tej części pojawia się także dużo przypisów z dość zabawnym komentarzem narratora.

Cykle młodzieżowe cieszą się sporym zainteresowaniem, gdyż dzięki nim młodzież może zapałać miłością do czytania. Seria Brandona Sandersona może zainteresować czytelników w nastoletnim wieku, gdyż wyróżnia się z pewnością nowatorskością fabuły.

,,Mroczny talent" Brandona Sandersona to ostatnia część serii, której lekturę polecam tym, którzy znają poprzednie tomy cyklu.