Mroczne jezioro

„Mroczne jezioro” jest debiutem literackim australijskiej pisarki Sarah Bailey, a zarówno pierwszym tomem cyklu o Gemmie Woodstock. Według wydawcy jest to thriller psychologiczny, choć ja tu też widziałam elementy kryminału. Ogólnie jak na debiut to książka jest w porządku – śledztwo w sprawie morderstwa jest bardzo ciekawe, choć niespecjalnie dynamiczne – ale to dobrze, lubię takie skomplikowane zagadki, gdzie nie wiadomo którym śladem podążać, o ile w ogóle jakiś jest. Były momenty które podobały mi się bardziej, były też takie, które podobały się mniej, a co do głównej bohaterki to mam dosyć ambiwalentne uczucia – może to i dobrze, to kobieta pogubiona, nieperfekcyjna, inna niż normalnie spotykane bohaterki, faktycznie ciekawie zbudowana pod względem psychologicznym. Na razie widzę potencjał i nie przesądzam czy wpisuję cykl do mojego czytelniczego repertuaru - jedno wiem na pewno - po drugi tom na pewno niedługo sięgnę, by przekonać się czy moje przeczucia na temat twórczości autorki się sprawdzą.

Muszę przyznać, że wydawane w serii Editio Black kryminały jak do tej pory zdecydowanie przypadały mi do gustu. Z każdą kolejną wydaną przez nich książką czułam, że to będzie jedno z ulubionych ramion wydawnictwa Editio. Johanna Mo, Bartłomiej Piotrowski (nie dość, że Polak to jeszcze z Gliwic jak ja!), Jens Henrik Jensen, Melinda Leigh, a teraz jeszcze Sarah Bailey! Ta ostatnia zdecydowanie zaintrygowała mnie swoim cyklem o policjantce. Zobaczmy dlaczego...

W małym miasteczku położonym w górach, nad jeziorem zostają znalezione zwłoki młodej i ślicznej nauczycielki - Rosalind Ryan. Ponieważ w tego typu miejscach wszyscy wszystkich znają i powiedzmy, że wszystko o nich wiedzą wieść o morderstwie rozniosła się lotem błyskawicy. Zwłoki kobiety znajdowały się w jeziorze, a wokół niej rozrzucone były czerwone róże.

Sprawą zajmuje się detektyw Gemma Woodstock, ale by móc prowadzić śledztwo ukrywa, że chodziła z ofiarą do liceum. Choć fakt ten szybko wychodzi na jaw, udaje się zatuszować informację, że nie były tylko znajomymi ze szkolnego boiska, a znały się jednak lepiej.

Jak wiadomo, śledztwo bardzo szybko cofa się do przeszłości Rose, wplątując młodą policjantkę w sieć kłamstw, tajemnic i oszustw, które skrywa miasteczko, a których nikt nie chce wydać na światło dzienne.

Myślę, że jako ludzie jesteśmy świadomi wielu rzeczy. Już jako dzieci (czasami młodsze, czasami starsze) wiemy, że tak jak lekarz nie może, a przynajmniej nie powinien leczyć, a już na pewno operować swoich krewnych i bliskich znajomych, tak policjant nie powinien prowadzić śledztwa osób, które zna! Emocjonalne zaangażowanie choćbyśmy się go wyparli, jest zawsze i będzie ono miało wpływ tak na leczenie w przypadku relacji lekarz-pacjent, jak i na prowadzenie sprawy policjant-ofiara.

A jednak jak widzimy, Gemmie udaje się zatuszować pewne sprawy by właśnie to, a nie inne śledztwo móc prowadzić. Mało tego inni dają się w to matactwo wciągnąć. Tylko jej partner McKinnon świadomy tego, że Gem wiele ukrywa i po raz pierwszy zaczyna prowadzić śledztwo samotnie, a nie w duecie z nim. W pewnym momencie zauważamy, że Felix robi krok w stronę, by zaszkodzić Woodstock (tak przynajmniej odbiera to ona sama).

Śledztwo Gemmy staje się jej obsesją, która przy okazji ma wpływ na wiele aspektów zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Choć młoda detektyw czuje, że zaczyna tracić najlepszego partnera, jakim jest Felix, nie zważa na kolejne podejmowane kroki. Podobnie jest z jej życiem prywatnym. Nie zauważa, że jej niewielka trzyosobowa rodzina zaczyna cierpieć na jej obłąkańczym punkcie rozwiązania sprawy morderstwa Rosalind Ryan. Wydaje się, że Gem dąży do celu przysłowiowych "trupach". Jednak ma ona w tym swój cel, gdyś okazuje się, że również ona ma tajemnicę, o której istnieniu nie chce i raczej nie może nikomu powiedzieć.

"Mroczne jezioro" nie należy ani do książek mega cienkich, ani do mega grubych. Choć świadoma jestem, że dla części czytelników będzie ona cegłą, to ostrzegam - szybko do przebrnięcia. Powieść czyta się niezwykle przyjemnie i płynnie. Nie gubimy się w natłoku informacji, ale też nie zasypiamy z powodu nudy. Cały czas coś się dzieje, choć nie mogę powiedzieć, by to była, mówiąc "po maślanemu" dynamiczna dynamika. Ja po dokończeniu zaczętych pozycji siadam do drugiej części, bo zżera mnie ciekawość, co dalej spotka na drodze Gemma Woodstock. Zachęcam Was do zapoznania się z powieściami Sary Bailey, ale też innych autorów z cyklu Editio Black. Może pokochacie go tak samo, jak ja.

Muszę przyznać, że od samego początku byłam tą książką oczarowana. Historia wciągnęła mnie praktycznie od pierwszych stron i byłam pod wrażeniem z jaką lekkością mi się ją czyta, mimo, że jest to jednak gatunek, jakby nie patrzeć, nieco cięższy niż romanse, po które sięgam najczęściej.

Całość napisana jest bogatym i przyjemnym w odbiorze językiem, dzięki czemu książkę czyta się naprawdę bardzo szybko i z zaciekawieniem.

Co prawda nie można powiedzieć, że akcja w tej książce mknie jak szalona, bo w sumie jest całkiem przeciwnie. Fabuła oprócz na śledztwie, skupia się także na życiu osobistym bohaterów, oraz zamordowanej i jej powiązaniu z panią detektyw, przez co wspomniane wcześniej śledztwo jest odrobinę rozlazłe. To nieco psuje odbiór pozycji, ponieważ, o ile na początku jest to ciekawe, tak z każdą kolejną stroną zaczyna się robić coraz nudniejsze. Autorka, mam wrażenie, trochę skupiła się nie na tym co trzeba. Niemniej jednak, nie jest to zła książka. Uważam, że jak na debiut wypadła całkiem fajnie i mam nieodparte przeczucie, że kolejne części serii o detektyw Gemmie Woodstock, które wyjdą spod pióra autorki będą bardziej dopracowane i jeszcze ciekawsze.

Mnie ostatecznie, mimo drobnych niedociągnięć, książka naprawdę się podobała. Natomiast, no, jeśli spodziewacie się mrożącego krew w żyłach thrillera, to się rozczarujecie. Myślę, że Mroczne jezioro spodoba się głównie osobom takim jak ja, czyli komuś kto na co dzień czyta lżejszą, bardziej "kobiecą" literaturę, typu obyczajówki, czy romanse, lub osobom, które swoją przygodę z thrillerami dopiero zaczynają.

[Adres usunięty]

W małym miasteczku dochodzi do makabrycznej zbrodni. W jeziorze znaleziono ciało nauczycielki, Rosalind Ryan, wokół którego pływały czerwone róże. Sprawę wyjaśnienia tej przerażającej zbrodni prowadzi detektyw Gemma Woodstock, którą z ofiarą łączy wiecej niż przypuszczamy. Aby odkryć zagadkę śmierci dawnej znajomej, Gemma musi stawić czoła przeszłości i własnym lękom.

"Mroczne jezioro" to interesująca książka z lekkim dreszczykiem emocji. Z pewnością nie określiłabym jej mianem mocnego i hipnotyzującego thrillera ale ma w sobie to coś co sprawiło, że tajemnica śmierci Rosalind nie dawała mi spokoju. Wielu podejrzanych, mnóstwo tajemnic i dawne urazy wysuwają się na pierwszy plan i nie pozwolą nam odkryć prawdy zbyt szybko. To bardzo udane połączenie thrillera i literatury obyczajowej. Akcja na zmianę przyspiesza i zwalnia dając czytelnikowi czas na analizę poszczególnych tropów i poszukanie motywów działań potencjalnego mordercy. Fabuła natomiast nie skupia się jedynie na samej zbrodni ale również na życiu i emocjach bohaterów, dzięki czemu zyskujemy szerszą perspektywę do analizy przyczyn zaistniałej sytuacji. Jeśli chodzi o samo rozwiązanie zagadki zostałam pozytywnie zaskoczona i za to należą się autorce gratulacje. Jeśli macie ochotę na lekkie, pełne sekretów i niedopowiedzeń połączenie thrillera z literaturą obyczajową serdecznie polecam. Nie oczekujcie jednak mocnego, mrożącego krew w żyłach thrillera bo możecie się rozczarować. Ja z pewnością sięgnę po drugi tom tej serii i podzielę się z Wami wrażeniami.

Głęboko skrywane tajemnice

Bardzo często jest tak, że pomimo pięknej fasady, budynek skrywa w sobie zrujnowane wnętrza czy śmierdzące podwórka. Także ludzie, zarówno pojedyncze osoby, jak i całe rodziny, mogą przywdziewać piękne maski, które pokazują jak bardzo idealne jest ich życie. Niestety prawda często jest szokująca tyle tylko, że czasami wychodzi na jaw zbyt późno. Maski wdziewają bowiem ludzie emocjonalnie niestabilni, mający problem z określeniem swojej osobowości, niepewni siebie, ale też tacy, którzy do perfekcji doprowadzili manipulację.

A jak wygląda maska zjawiskowej Rosalind Ryan, niespełna trzydziestoletniej nauczycielki literatury oraz teatru, zatrudnionej w jednej ze szkół średnich w Smithson? Wszystko wskazuje na to, że choć kobieta była przez wszystkich lubiana lub przynajmniej szanowana, tak naprawdę nikt dobrze jej nie znał, zaś całe jej życie było jedną wielką sprzecznością. Wróciła do rodzinnego miasta po tym, jak nie udało jej się zrobić kariery, zaś w szkole w której uczyła wybuchł skandal. Zamiast jednak korzystać z majątku ojca i wielkiej rodzinnej rezydencji, ona wolała zamieszkać w skromnym lokalu, urządzonym w sposób dalece odbiegający od tego, do czego była przyzwyczajona. Jedynie jej skłonność do drogiego wina i ekskluzywnych kosmetyków świadczą o dostępnie do dużych pieniędzy. Dość bezosobowy dom również nic nie mówi o tym, jaka Rosalind była naprawdę. Ustalenie tego jest natomiast niezwykle istotne dla … poznania powodu jej śmierci. Ciało nauczycielki zostało bowiem znalezione w pobliskim jeziorze, zaś wokół jej ciała unosiły się kwiaty. Morderstwa prawdopodobnie dokonano tuż po zakończeniu szkolnego przedstawienia, które przygotowywała, ale mimo setek obecnych na nim ludzi, nikt nic nie widział, nikt też nie jest w stanie pomóc w pchnięciu śledztwa do przodu.

Dochodzenie w sprawie tej makabrycznej śmierci prowadzi detektyw Gemma Woodstock, wraz ze swoim partnerem, Felixem McKinnonem. Poza pracą łączy ich również romans, ale nie przeszkadza ON w poszukiwaniu sprawcy, a przynajmniej nie w takim stopniu jak tajemnice, które skrywa Gemma. Okazuje się bowiem, że bardzo dobrze znała ofiarę, chodziła z nią do klasy, obie również bardzo dobrze odnajdywały się na zajęciach z angielskiego. Jednak detektyw stara się zachować obiektywizm, stwierdzając przy tym, że Rosalind jest taką samą zagadką po śmierci, jaką była za życia. Kto mógł zatem pragnąć śmierci tej sympatycznej młodej kobiety? Czy jej morderstwo ma związek z interesami prowadzonymi przez ojca lub potencjalnym spadku po nim? A może zabił ją wielbiciel, który – z uwagi na ciążę denatki – z pewnością istniał, choć trudno jest znaleźć dowody na to, że nauczycielka z kimkolwiek się spotykała. Czy jako prowadzącej śledztwo, niebezpieczeństwo ze strony zabójcy grozi również Gemmie lub jej rodzinie?

Odpowiedzi na te pytania poszukiwać będziemy w znakomitej powieści „Mroczne jezioro”, autorstwa Sarah Bailey. Opublikowany nakładem Wydawnictwa Editio Black kryminał to pierwszy tom serii o detektyw Gemma Woodstock, nękanej przez demony przeszłości i nieustannie zmagającej się ze swoimi pragnieniami. Skomplikowana łamigłówka, jaką bez wątpienia jest morderstwo nauczycielki, stanowi swego rodzaju dodatek do wspaniale wykreowanych postaci.

Pani detektyw, dość wcześnie osierocona, żyjąca w cieniu pięknej Rosalind, wciąż szuka potwierdzenia własnej wartości. Jako niespokojny duch nieustannie gna przed siebie, nie potrafiąc cieszyć się związkiem ze Scottem, będącym niejako przeciwwagą dla jej szalonej pracy i romansu. Nie wystarcza jej również wspaniały synek, Ben, który – mimo całej miłości, którą do niego czuje – dodatkowo wiąże ją z partnerem. Tymczasem ona woli ryzykować romans z Felixem, z góry zresztą skazany na porażkę. Również pozostali bohaterowie zostali obdarzeni mocnymi rysami charakteru, co w połączeniu z frapującą fabułą, rosnącym poczuciem zagrożenia i tajemniczością denatki, dodatkowo przyciąga do książki. Po tę lekturę sięgnąć mogą zatem nie tylko miłośnicy kryminałów, ale również czytelnicy lubiący takie odsłanianie przez bohaterów ludzkiej duszy oraz ci, których fascynuje umysł człowieka i ścieżki, którymi ON podąża...

Justyna Gul

Qultura słowa