Lektura dla fanów książek. Autorka opisuje swoje poszukiwania książek oprawionych w ludzką skórę i ich historie. Możemy zapoznać się z jej wyprawami do wielu znanych bibliotek posiadających w swoich zbiorach intrygujące tytuły. Nie ma tu jednak taniej sensacji, wszystko opisane jest ciekawie i z zachowaniem szacunku dla zmarłych.

Książka ciekawa, lepsza byłaby gdyby pani autorka skupiła się na temacie książek oprawianych w ludzką skórę i tylko na tym a nie na wątkach pobocznych,które mnie nie interesowały a wręcz drażniły. Być może książka objętościowo byłaby o połowę mniejsza ale ciekawsza. Skoro to debiut to chciała widocznie wepchać w nią wszystko co tylko może wiązać się z tym tematem, bardzo zły pomysł.

Megan Rosenbloom odkrywa przed nami świat, o którym zwykle nie mówi się głośno, a więcej krąży wokół niego mitów niż sprawdzonych informacji. Prawdziwe badania książek oprawionych w ludzką skórę są bardzo młodą dziedziną nauki i wciąż jedynie garstka potencjalnie antropodermicznych tytułów została przebadana. Mimo tego autorka rozwodzi się nad historią ich wszystkich i próbuje za ich pośrednictwem odkryć, jak ludzie w danych czasach i w danym miejscu podchodzili do ciała oraz śmierci. Temat ten jest bowiem bardziej skomplikowany niż można się spodziewać! Kim byli ludzie, których skóry użyto? Kim byli ci, którzy to zlecili? Które tytuły został oprawiony w tak niecodzienną okładkę? Czy było to legalne? Jak inni na to patrzyli? Jak ten wzrok zmieniał się w kolejnych latach? I dlaczego tak dużo mitów okazuje się kłamstwem?

„Nie da się zmienić tego jak tych ludzi potraktowano po śmierci, ale mogę przywrócić nieco szacunku ich człowieczeństwu, odkrywając ich historię, oddzielając mity od faktów i badając konteksty, w których takie traktowanie zmarłych mogło być dopuszczalne."

Megan Rosenbloom historie ludzi snuje lekko niczym powieść (choć wszystko oparte jest na tekstach źródłowych) i wplata między nie obraz społeczeństwa danego czasu oraz miejsca. Zwraca uwagę na to, jak kiedyś i dzisiaj reagują ludzie na książki oprawione w potencjalnie ludzkie skóry oraz jak patrzy i jak patrzyło na nie prawo. Wszystko to jest ogromnie ciekawe i podane w sposób przystępny. Jeśli ktoś liczy na sensacyjny tytuł, może się zawieść, bo „Mroczne archiwa" to przyzwoity reporterski debiut, który stara się ugryźć z każdej strony temat, którego dotyczy. Wbrew pozorom otoczka wokół książek antropogenicznych mówi nam bardzo wiele o ludziach na przestrzeni ostatnich wieków.

Psst, czekam aż za kilka lat autorka napisze kolejną książkę, gdzie mam nadzieję znaleźć więcej przebadanych egzemplarzy. Biblioteki jednak niechętnie wydają swoje tytułu na zniszczenie, bo może i badanie wymaga wycięcia jedynie mikroskopijnego kawałka okładki, ale jest już jej naruszeniem, co rani serce. Ale metoda jest udoskonalana, a ciekawość ludzi motywuje do odkrywania prawdy!

tłum. Agnieszka Sobolewska

"Mroczne archiwa" Megan Rosenbloom

Przez dziesiątki, setki lat stały zakurzone na półkach bibliotek. Spoglądały złowieszczo na poszukiwaczów z wysokości swojej niepospolitości. Odstraszały od siebie i przyciągały swoją historią jednocześnie. Na te perły literatury, a raczej introligatorstwa i garbarstwa polowali najbardziej zapaleni bibliofile i kolekcjonerzy skłonni zapłacić za nie każdą kwotę. Jednak te nieugięcie pozostawały w bibliotekach, by tam doczekać czasów współczesnych oraz próby dowiedzenia ich autentyczności. Są to tzw. książki antropodermiczne, czyli nic innego jak książki oprawione z największą starannością w ludzką skórę...

"Mroczne archiwa" to reportaż, w którym autorka opisuje swoją podróż i badania w poszukiwaniu książek oprawionych w sposób niecodzienny i przerażający. Megan Rosenbloom przemierzyła Stany Zjednoczone wzdłuż i wszerz, by odnaleźć te ostatnie, pieczołowicie pielęgnowane woluminy antropodermiczne.

W książce w sposób niezwykle przystępny i interesujący został opisany proces udowodnienia autentyczności takiej książki, który jest niezwykle złożony i zawiły.

Podczas lektury odkryjemy najgłębsze sekrety ze świata XIX wiecznej anatomii, antropologii, medycyny i warunków panujących w dawnych szpitalach. Będziemy mieli szansę poznać także niepodręcznikowe fakty, ciekawostki oraz prawdziwe historie osób, których skalpy posłużyły oprawieniu egzemplarzy książek. Historie życia tych ludzi wstrząsają czytelnikiem, nie dają o sobie zapomnieć, ale też budzą wielką ciekawość i współczucie, gdyż były to osoby w dużej mierze ułomne, chore lub z niższych warstw społecznych. Osoby, które można było w tamtych czasach zwyczajnie, bezkarnie wykorzystać do własnych, nie zawsze szlachetnych celów.

Dodatkowo Rosenbloom okazuje swój podziw dla muzealników i bibliotekarzy, którzy przez wiele, wiele lat starali się utrzymać książki dla przyszłych pokoleń w nienaruszonym stanie, który znacznie ułatwił badania.

Mimo podjęcia bardzo interesującego tematu autorka często odbiega od niego odbiega, by skupić się na rzeczach mało istotnych. Muszę dodać, że "Mroczne archiwa" momentami były strasznie przegadane i nużące.

Podsumowując książkę polecam.

⭐6,5/10

Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu Znak Literanova.

Naprawdę tytuł sam przyciąga wzrok na półce, może wzbudzać kontrowersje, ale jest wart przeczytania.

Gdy zobaczyłem książkę, w której tytuł zachęca do samego przeczytania poprzez ludzką skórę przeszły mnie ciarki.

Teraz już wiem, że książka jest naprawdę mocna, ale może budzić ona wstręt czy też obrzydzenie nie wszyscy ludzie są odporni na tego typu literaturę.

Ja natomiast nie miałem z tym problemu.

Poszukiwania autorki są przedstawione naprawdę ciekawie, ale i też intrygująco no bo kto by się spodziewał, że po dziś dzień możemy znaleźć książki oprawione w ludzką skórę ?

No chyba raczej nikt przy zdrowych zmysłach

Tytuł jak najbardziej godny polecenia, ale może nie dla wszystkich ludzi o słabych nerwach.

Żeby przeczytać tę książkę trzeba mieć w sobie trochę samozaparcia, ale gdy przewertujemy kilka pierwszych stron, okazuję się, że ciekawsza niż nam się wydaję.

Treść książki zabiera dech w piersiach, lecz historie związane z tym tematem mogą szokować, ale wydarzyły się na prawdę.

Serdecznie polecam ten tytuł.