Motel Calivista

Spełnianie marzeń to jedno z najbardziej emocjonujących wrażeń, jakich udaje się nam doświadczyć.

Radość, wyzwolone endorfiny, duma.

American Dream.

To prawda? Czy kłamstwo?

Jak sądzisz?

Będąc imigrantem nasze spojrzenie zmienia się diametralnie. Poszukiwanie okazji, dobrego miejsca do osadzenia, wczucie się w panujące normy i obyczaje to tylko wierzchołek góry lodowej.

Jak zapracować na szacunek?

Jak spełnić oczekiwania?

Mia Tang na kartach książki "Motel Calivista" @kellyyanghk wydana przez @wydawnictwozygzaki ,mierzy się z tymi a także innymi problemami jakie przynosi rzeczywistość po opuszczeniu Chin.

Razem z rodzicami szuka nowego, lepszego miejsca, które da perspektywę a także nowe szanse i takim sposobem trafia do tytułowego Motelu, który wydaje się idealnym miejscem na rodzinne życie i pracę.

Jak potoczą się ich losy?

Na obczyźnie wszystko jest trudniejsze.

Najgorsze jednak jest zderzenie z okrucieństwem, złośliwością i podążanie za stereotypami, które rodzą co raz to większe oczekiwania- finalnie niemożliwe do spełnienia.

Rodzice wkładając całe serce w prowadzenie Motelu spotykają się z kolejnymi przeszkodami i równolegle doświadczają kamiennego serca właściciela, Pana Yao.

Sytuacja zmienia się na coraz trudniejszą a w jej tle wciąż wisi widmo braku pieniędzy na życie i utrzymanie.

Mia, która przyjęła na siebie bardzo wymagający obowiązek bycia menadżerem, doskonali swoje umiejętności i zacieśnia więzi z lokatorami. Jednocześnie nie omijają jej kłopoty i trudy, co więcej- zdaję sobie sprawę, że prawdziwe życie bywa naprawdę niebezpieczne.

Budując relacje w szkole poznaje cały wachlarz ludzkich twarzy. Doświadcza wyśmiewania, wytykania i zepchnięcia na margines. Nazwana paskudziną walczy z własnymi emocjami, we własnej głowie i na papierze.

Obserwujemy jak dziewczynka trafia w nieznane sobie miejsce i adaptuje się do otoczenia jednocześnie w nie nie wnikajac. Zachowuje własną tożsamość, mimo, że z poczucia wstydu ukrywa ją przed szkolnymi kolegami. Pokazuje jednak jej pełną krasę stając się doskonałym menadżerem. Rodzi się w niej dojrzałość i rozsądek mimo tak młodego wieku.

Nie złamały jej wygórowane oczekiwania, choć musiała się z nimi mierzyć.

Ani nawet widok basenu, który obserwowała codziennie a z którego nie mogła skorzystać.

Nie opuściła miejsca pracy i trwała w nim dzielnie do końca, z pełnym zaangażowaniem.

Co sądzę?

Kelly Yang na bazie własnych doświadczeń stworzyła genialną, lekką w odbiorze choć nie zawsze prostą historię, która uświadamia omylność ludzkiego wartościowania.

Wskazuje to, co jest największą obawą i bolączką dzieci w szkołach i trudy wynikające z budowania relacji z rodzicami, gdy w grę wchodzi własna samodzielność i zaradność.

Mia to wspaniała i inspirująca postać, która ma marzenia i pragnie je spełniać a dąży do tego ciężką pracą I zaangażowaniem.

To doskonały przykład dla młodych czytelników.

Mia Tang wraz z rodzicami prowadzi motel, w którym mieszka. Są biednymi imigrantami, dlatego motel jest również ich domem. W tajemnicy przed właścicielem, pomagają innym imigrantom. Mia chce zacząć pisać, ale czy uda się jej to, skoro dopiero zaczęła się uczyć języka angielskiego? Czy dziewczynce uda się spełnić marzenia oraz czy pomoże swoim rodzicom?

Na początku nie mogłam się wkręcić w historię Mii. Czytało mi się dobrze, ale było bez wielkiego WOW. Ale gdy już dziewczynka wzięła sprawy w swoje ręce to przekonała mnie do siebie. W tej dziewczynce jest tyle pozytywnej energii. Co bardzo mi się w niej spodobało to to jak walczy z rasizmem, nawet dorosłym tłumaczy, dlaczego nie można oceniać ludzi po kolorze skóry.

Mia potrafi także zawalczyć o swoje marzenia. Wkłada dużo pracy i wysiłku, aby je spełnić. Dąży do celu, mimo że jej mama nie raz podcina jej skrzydła. I właśnie dlatego za mamą Mii nie bardzo przepadam, za to tata bardzo przypadł mi do gustu.

Mimo średniego początku, książka naprawdę mnie zauroczyła. Przekazuje dużo ważnych wartości. Przypomniała mi jak ważne jest spełnianie własnych marzeń, ale też wspieranie bliskich, gdy spełniają swoje.

Z całego serca polecam Wam “Motel Calivista”.

@onaczytanoca

"Motel Calivista" opowiada historię 10 letniej Mii Tang która przyjechała do Ameryki z Chin. Jej rodzice zatrudniają się do pracy w motelu cynicznego pana Yao. Dziewczynka postanowiła że im pomoże. Cała trójka bardzo ciężko pracuje a Mia dodatkowo musi pogodzić chodzenie do szkoły z pracą na recepcji. Mimo że z rodzicami daje z siebie 1000% to za błędy właściciel każe im płacić.

"Motel Calivista" to bardzo potrzebna powieść która ukazuje, że od małej dziewczynki można się bardzo dużo nauczyć.

#wydawnictwozygzaki #wymyslamyswiat #wspolpraca

@[Adres usunięty]mama

Współpraca: Wydawnictwo Zygzaki

Lubicie czasami zostawić na chwilkę swój ulubiony gatunek literacki i dać się porwać lekturze przeznczonej dla dzieci? Ja bardzo. I coraz częściej żałuje, że nie było tak pięknych i mądrych książek gdy byłam dzieckiem.

„Motel Calivista” to pierwszym tomem cyklu o tym samym tytule. Opowiada on historię dziesięcioletniej dziewczynki, Mia Tang, która pomaga rodzicom w pracy. Jakiej? Bohaterka książki wraz z swoja rodziną mieszka i pracuje w motelu. Przyjechała on do Ameryki aż z Chin. Wydawało się im, że teraz będą mieć lepsze i łatwiejsze życie. Kalifornia jednak ich nie rozpieszczało. Na początku jej mama pracowała w restauracji, a później zmieniła pracę i została zatrudniona u pana Yaa, który nie należy do łatwych pracodawców. Okazał się chytrym i niegodziwym człowiekiem. Rodzina Tang ma pewną tajemnicę. Pomagają imigrantom, pozwalając zajmować za darmo pokoje w motelu. Wiedzą, że jeśli właściciel o tym dowie się będą mieć duże kłopoty. Nasza bohaterka oprócz pomocy rodzicom, chodzi również do szkoły. Jej marzeniem jest zostać pisarką. Czy to w ogóle możliwe skoro dopiero co zaczyna uczyć się języka angielskiego? Jak została przyjęta Mia w nowej szkole? Czy udało się jej zaprzyjaźnić z kimś?

Książka napisana jest prostym językiem. Cytaty są krótkie, dzięki czemu młody czytelnik powinien ją szybko przeczytać. Historia małej dziewczynki dostarcza wielu emocji i jest na tyle ciekawa, że zarówno dziecko jak i dorosły chce więcej. Autorka porusza w niej dość trudny temat: imigracji i sposobu traktowania ludzi, którzy postanowili opuścić swój kraj w poszukiwaniu lepszego jutra. Stanowi ona na pewno wartościową treść i skłania do rozmowy z dzieckiem o rasizmie, równości społecznej czy wyzysku i niesprawiedliwości.

Mia to bardzo dobrze wykreowana postać, którą bardzo polubiłam. Chyba najbardziej za to, że jest prawdziwa od początku do końca. Jak każde dziecko popełnia błędy i potrafi się do nich przyznać. Jest pracowita i ambitna. Ma marzenia i dąży do ich spełnienia. Przeżywając z nią jej każdy dzień w Kalifornii, przeżywamy zarówno radość jak i smutek.

Jeśli lubicie wraz z dziećmi lub sami poczytać coś z dziecięcej literatury to „Motel Calivista” na pewno Was nie rozczarowuje. Ja już wyczekuję kolejnego tomu.

Lubicie literaturę dziecięcą? Ja bardzo! Dlatego bardzo ucieszyłam się, że mogę zrecenzować "Motel Calivista" autorstwa Kelly Yang.

Mia, bo tak ma na imię główna bohaterka, to dziesięcioletnia dziewczynka, która wraz z rodzicami emigrowała z Chin prosto do Kalifornii. Wiedli tu skromne życie- w zasadzie to ledwie wiązali koniec z końcem. Gdy znaleźli pracę w Motelu Calivista, myśleli że ich los w końcu się odmieni. Darmowe mieszkanie i pensja- czy to nie brzmi dobrze? Niestety właściciel, Pan Yao okazał się niezłym oszustem, który żerował na rodzicach Mii... Musieli płacić za każdy popełniony błąd, zarówno swój jak i za rzeczy, na które nie mieli wpływu... Miało być lepiej, a niewiele się zmieniło. Cała trójka ciężko pracowała dniami i nocami, dawali z siebie wszystko i włożyli wiele serce w funkcjonowanie motelu.

Mia to dziewczynka niezwykle pracowita, ambitna, mądra i pomocna. Śmiało dąży do realizacji swoich marzeń. Mimo, że jej angielski nie jest perfekcyjny, stara się dorównać tutejszym rówieśnikom, bierze udział w konkursie na rozprawkę, by wygrać motel, tak aby pomóc swoim rodzicom... A gdy wszystko zaczyna się sypać, nie poddaje się! Podwija rękawy do góry i motywuje rodziców, przyjaciół by dążyli do celu. Pomaga na swój sposób każdemu, kto ma kłopoty. Ciężko pracuje jako recepcjonistka motelu Calivista, by pomóc rodzicom.

Wiecie za co lubię literaturę dziecięcą? Główni bohaterowie to zazwyczaj dzieci... A dzieciaki mają w sobie taką dziecięcą ciekawość świata, która mnie zachwyca. Ta siła i determinacja do realizacji zamierzonych celów jest godna naśladowania. Uważam, że możemy się bardzo dużo nauczyć od dzieci.

Książka napisana bardzo przystępnym językiem. Krótkie rozdziały ułatwiają czytanie, a przygodny Mii są na tyle interesujące, że młody czytelnik z pewnością pochłonie tę historię z wielkim zainteresowaniem.

Ja ze swojej strony gorąco polecam tę książkę nie tylko młodym czytelnikom, ale także tym dojrzałym :)