Moje książeczki. Księga druga

KSIĄŻECZKI DLA MAŁYCH I DUŻYCH

Siedmiu autorów, siedmiu ilustratorów i siedem opowieści, które przeniosą czytelników zarówno za siedem wzgórz, mórz i rzek, jak i do całkiem bliskiego sąsiedztwa każdego z nas, pokazując, że wspaniałe przygody wcale nie muszą kryć się gdzieś poza naszym zasięgiem – wystarczy tylko chcieć i mieć dość wyobraźni!

Co konkretnie oferuje nam ta grupa autorów? Czesław Janczarski przedstawia losy niezwykle łagodnego i dobrego tygrysa, jarosza na dodatek, który pewnego dnia postanowił znaleźć sobie przyjaciela.

W „Wawie i jej panie” Jana Edwarda Kucharskiego, temat zwierzęcej przyjaźni nie znika – wracające ze szkoły rodzeństwo znajduje psa. Pies ów okazuje się zaginioną suczką Wawą, ale zaraz, zaraz, ogłoszenia o jej zaginięciu goszczą ciągle w gazetach. Dlaczego? Dzieci postanawiają tego właśnie się dowiedzieć.

Bohaterem kolejnego tekstu dla odmiany staje się znany wszystkim doskonale „Kot w butach” w interpretacji Hanny Januszewskiej, a jeszcze następnego gość zupełnie nie z Ziemi, bo sam księżyc, który zamierza kupić kapelusz.

W „Pilocie i ja” Adama Bahdaja (moim ulubionym tekście z niniejszego zbioru) mały Waluś rysuje samolot i pilota i rysunek ów wychodzi mu nadzwyczaj pięknie. Co się jednak dzieje? Pilot ożywa, a dla chłopca zaczyna się niezwykła przygoda!

„Apolejka i jej osiołek” Marii Krüger natomiast to opowieść o księżniczce, która samotnie siedząc w wieży wygląda z okna, by pewnego dnia zobaczyć kominiarczyka. Kominiarczyk jednak, po napiciu się z zaczarowanej studzienki przemienia się w osiołka. Jakie będą tego konsekwencje dla obojga?

Cały tom kończy zaś „Pampilio” w opracowaniu Ireny Tuwim – historia głodu wśród zwierząt, który staje się przyczyną wyprawy do króla zwierząt w kwestii pewnego owocu.

Każda z powyższych historii bez wyjątku powstała w latach 60 ubiegłego wieku, a co za tym idzie wychowało się na nich niejedno pokolenie czytelników. Przypomnienie ich, szczególnie w tak pięknych zbiorczym wydaniu, jak to, jest strzałem w dziesiątkę. Te opowieści to nie relikt minionych czasów, te opowieści to ponadczasowe bajki i opowiadania, które wciąż bawią, uczą i wychowują. Lekkie i łatwe w odbiorze, przesycone niesamowicie fantastyczną wyobraźnią i ujmująca prostotą, trafiają do serca i umysłu.

Poza tym nikt już tak nie pisze podobnych historii – a nawet jeśli, to robi to naprawdę niewielu – a już na pewno nikt nie ilustruje ich w ten sposób. Zarówno ilustracje, jak i zdobiący je kolor są proste, ale doskonale pasujące do treści. Czasem niepokoją, czasem ujmują uroczą prezentacją, to znów zastanawiają techniką użytą do ich uzyskania.

W skrócie: po prostu wspaniała pozycja, która - wraz z pierwszym tomem (i zapewne kolejnymi, które powstaną) - stanowi niezwykłą propozycję dla małych i dużych. Polecam gorąco.

Ostatnio usłyszałam w pracy opinię, że dawniej książeczki dla dzieci były brzydko ilustrowane, szare i bure nie przyciągały wzroku. Muszę przyznać, że ta ocena, ogromnie niesprawiedliwa i niesłuszna, poruszyła mnie do głębi, ponieważ właśnie z dzieciństwa głównie pamiętam niektóre bajki z powodu wspaniałych rysunków. Tak było w przypadku „Kopciuszka” i „Małego pokoju z książkami” ilustrowanych przez Bożenę Truchanowską, której prace pamiętam ze szczegółami do dzisiaj, a po raz pierwszy spotkałam się z nimi mają około pięciu lat. I właśnie to co przyciąga uwagę w „Moich Książeczkach” to ogromna różnorodność prac polskich ilustratorów, równocześnie kojarzących się właśnie z tą serią. Wydanie to, dla dorosłych jest wspaniałą podróżą w krainę dzieciństwa, kiedy to każdy z nas miał swoją ukochaną bajkę, a naturalną rzeczą na koniec dnia, było czytanie na dobranoc. Tak samo nie wyobrażam sobie jak bym przetrwała wiele przechorowanych dni, gdyby nie było tych właśnie książeczek.

Piękny, najnowszy zbiór zdecydowanie wzbudził moją tęsknotę za tamtymi dniami, kiedy to poznawałam historię o tygrysku, który z ogromnym trudem szukał przyjaciela czy też rysowałam portret wyobrażonego pilota. Najbardziej jednak przypadł mi do gustu „Kot w butach” z jakże cennymi i aktualnymi radami głównego bohatera, przepięknie ilustrowany przez Janusz Grabiańskiego. Ogromną rolę w tych wydaniach, odgrywała oprócz tekstów, bardzo dobrych pisarzy ( Adama Bahdaja, Czesława Janczarskiego, Hanny Januszewskiej, Lucyny Krzemienieckiej, Jana Edwarda Kucharskiego czy Ireny Tuwim) właśnie ilustracja, dlatego też bajki te mogły być już polecane najmłodszym dzieciom. Rysunki np. Józefa Wilkonia czy Zdzisława Witwickiego fantastycznie uzupełniają treść i są pełne niezapomnianych barw i szczególików. Wszystkie te opowieści wzbudzają moc emocji, poruszają nieprzemijające problemy np. samotności, pewnej inności czy też nauki współpracy. Nie zawsze dobro zwyciężało a zło było karane, jednak wspólnymi siłami bohaterowie mogli sobie poradzić sobie nawet w najtrudniejszych momentach.

Uzupełnieniem treści są notki biograficzne pisarzy i ilustratorów.

Zbiór „Moje książeczki” może być wspaniałym prezentem zarówno dla rodzica jak i dzieci, na pewno czas z nimi spędzony będzie atrakcyjny dla jednych i drugich, wspólne, ciekawe chwile, gwarantowane.