Moja siostra Rosa

Justine Larbalestier to pięćdziesięcioletnia pisarka, poruszająca bardzo nietypowe problemy. Napisała m.in.: „Magic Or Madness” ; „Liar”; „Team Human”. Szczęśliwa żona Scotta Wasterfelda.

Genialny thriller "Moja siostra Rose" bardzo mnie zszokował, ale też pozytywnie zaskoczył. Historia rodzeństwa chwilami powodowała ciarki na moim ciele, a czasami łzy napływały mi do oczu z bezradności pobudzając przy tym ciekawość co będzie dalej. Jak ich losy się potoczą? Głównymi bohaterami są brat i siostra. Książka może bardziej mi przypadła do gustu, ponieważ sama mam i brata i siostrę w wieku bohaterów, co pobudziło moją wyobraźnię i sprawiło, że miałam wrażenie, że akcja toczy się w moim domu.

Che Taylor - nastolatek, taki jak każdy, marzy o rozwoju swojej sportowej kariery, jak i o tej młodzieńczej miłości. Tęskni ON za dawnymi znajomościami w Australii. Wydawałoby się, że prowadzi życie jak każdy nastolatek. Często pilnuje swojej młodszej siostry, która ma zaledwie 10 lat, ale coś jest nie tak. To nie jest zwykła dziewczynka.

Rosa – słodka, mała dziewczynka, która uwielbia manipulować ludźmi. Tak to może wydawać się dziwne, ale to dziecko to chodzące zło. W pewnej chwili pomyślałam, że ona jest szczęśliwa tylko wtedy kiedy ktoś cierpi, kiedy widzi ból w oczach innych. Rosa to pełna sprzeczności postać śliczna o anielskim wyglądzie, mądra, zdolna, ale o dziwnych tendencjach.Justine Larbalestier porusza w tej książce problemy rodzinne, problemy młodego nastolatka, który może zachowuje się irracjonalnie, ale zdaje sobie sprawę z zagrożenia. Ukazała również problemy religijne towarzyszące rodzinie.

Może zachowanie dziewczynki spowodowane jest wiecznymi przeprowadzkami? Rodzice dzieci pragną znaleźć swoje miejsce na Ziemi. Częste zmiany otoczenia, ludzi wokół może to jest jakiś logiczny powód obłędu Rose. Che znajduje się w nieziemsko trudnej sytuacji, ON jako jedyny zdaje sobie sprawę z tego, że jego siostra jest inna, że to nie jest tylko dziecinne zachowanie, ale coś gorszego coś, co może mieć bardzo poważne konsekwencje w przyszłości. Ktoś musi powstrzymać demona w szacie anioła.

Po przeczytaniu już nigdy nie będziesz postrzegać dziesięciolatek za aniołki. A czy twoja siostra ma cechy Rose?

Ducky, lat 19

źródło: [Adres usunięty]

Uparcie szukam książki, która mocno mną wstrząśnie, zaskoczy i pozostanie na długo w pamięci. W morzu schematów i powielanych wątków wychwytuję co jakiś czas dobre lektury, ale rzadko zdarzają się takie, wobec których nie mam żadnych wątpliwości. Zdecydowany prym wiedzie tutaj autorka Tarryn Fisher, której mrożące krew w żyłach thrillery psychologiczne - moim zdaniem - nie mają sobie równych. Ale są też tacy autorzy, którzy ujawniają się znienacka, dokładnie tak jak Justine Larbalestier, której książka okazała się znacznie lepsza niż mogłam przypuszczać.

Lubię, gdy autorzy zabierają mnie do pokręconego świata swoich niezrównoważonych bohaterów, zdolnych do wszystkiego. Wiem wówczas, że mogę liczyć na zaskakującą jazdę bez trzymanki, w której na pewno nie zabraknie emocji. Dokładnie tak było w przypadku fabuły powieści Justine Larbalestier - zdarzało się, że nie wiedziałam co powiedzieć, czułam się zaskoczona rozgrywanymi wydarzeniami, przestraszona i z czasem zaczęłam wątpić w ludzi. Ale jednocześnie nie mogłam przestać czytać, bo każda kolejna strona hipnotyzowała mnie bardziej niż poprzednia i niosła obietnicę jeszcze gorszych i przerażających wydarzeń.

Siedemnastoletni Autralijczyk Che Taylor kocha swoją młodszą siostrę Rosę. Co do tego nie ma żadnych wątpliwości. Jednak dziesięciolatka jest złem wcielonym, nieprzewidywalna i niebezpieczna nie ma w sobie żadnych zahamowań. Autorka włożyła kawał dobrej pracy w kreację głównych bohaterów, bo wszystko odbija się tutaj na zasadzie pozorów - śliczna Rosa doskonale wie jak zmanipulować otoczenie a wraz z wiekiem co raz bardziej upewnia się w przekonaniu, że świat leży u jej stóp. Przerażająca postać kreacji młodszej siostry nierzadko wywoływała u mnie dreszcz przerażenia, bo bezwzględność z jaką kierowała się dziewczynka przy swoich działaniach nigdy nie powinna mieć miejsca. A jednak - wszystko dostrzegał tylko jej brat i jednocześnie narrator powieści. Che stawiał sobie cele w życiu i dążył do ich realizacji, ale nie było mu łatwo mając pod ręką siostrę, która stawała się demonem w czystej postaci. Próbował żyć jak normalny chłopak, miał marzenia i plany, a jednak postawiony w nietypowej sytuacji był rozdarty pomiędzy miłością do siostry pięknie przedstawioną mimo dzielących ich zasad moralnych i chęcią życia na własną rękę.

Autorka prostym językiem wkradła się do umysłu głównego bohaterka i przedstawiła przed czytelnikiem smacznie skrojoną analizę psychologiczną chłopaka, który śmiało mógłby przypominać każdego z nas. Prostota fabuły idealnie współgra z drastycznymi i traumatycznymi wydarzeniami rozgrywanymi na oczach czytelnika. Do tej pory Che był wspaniałym bratem, obdarzył siostrę najcudowniejszą formą miłości i idealnie sprawdzał się w roli starszego opiekuna. Nic więc dziwnego, że tak bardzo przeżywał całą sprawę, w której ślepi rodzice uważali, że dziewczynka tylko dokazuje. Jedynie Che widział, że świat przestał być zagrożeniem dla dziesięciolatki, bo rolę szybko się odwróciły. W kreacji postaci Rosa nie odstaje od swojego brata - to ona skupia na sobie całą uwagę poprzez idealne połączenie przerażenia jakie czytelnik odczuwa patrząc na jej zachowanie i fascynacji umysłem małego dziecka.

Z godną uwagi wnikliwością i precyzją autorka prowadzi przez świat braku ludzkich zahamowań. Tym straszniejszy, że w roli bohaterki odnalazła się mała dziewczynka. To thriller psychologiczny kierowany do młodzieży, ale znajdzie fanów również w gronie starszych odbiorców. Justine Larbalestier porzuciła wszystko - głębsze opisy miejsc, nawet nie zawsze wnikała w głębiej w poszczególne wątki - na rzecz postaci, które zaskakują, intrygują i fascynują jednocześnie. "Moja siostra Rosa" to powieść, która budzi lęk, ale czyta się ją z największą przyjemnością.

By zacząć w ogóle rozmawiać o tej książce warto wyjaśnić dwie definicje:

Empatia (gr. empátheia „cierpienie”) – zdolność odczuwania stanów psychicznych innych osób (empatia emocjonalna), umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia, spojrzenia z ich perspektywy na rzeczywistość (empatia poznawcza). Osoba nieposiadająca tej umiejętności jest „ślepa” emocjonalnie i nie potrafi ocenić ani dostrzec stanów emocjonalnych innych ludzi. Silna empatia objawia się między innymi uczuciem bólu wtedy, gdy przyglądamy się cierpieniu innej osoby, zdolnością współodczuwania i wczuwania się w perspektywę widzenia świata innych osobników. (źródło: Wikipedia)

Osobowość dyssocjalna, psychopatia, osobowość antyspołeczna - zaburzenie struktury osobowości o charakterze trwałym. Zaburzenie to wiąże się z obecnością trzech deficytów psychicznych: emocji, uczenia się i relacji interpersonalnych. Kazimierz Pospiszyl dzieli zaburzenie na typ impulsywny i typ kalkulatywny. Wyróżnia ON w psychopatii: deficyt lęku – defekt emocjonalny polegający na braku przyswajania odruchów moralnych i braku empatii, deficyt uczenia się – dominujące w typie impulsywnym zachowania agresywne, upośledzenie związków – relacje oparte na przydatności innych do własnych celów, płytkie związki – dominujące w typie kalkulatywnym, ignorowanie konwencji społecznych, cierń psychopatyczny – zubożone życie psychiczne, kompensowane przez narcyzm – wyczulenie na przejawy niedoceniania. (źródło: Wikipedia)

laczego te definicje? Bohaterem książki jest siedemnastolatek o imieniu Che. Ze względu na pracę rodziców ciągle zmienia miejsce zamieszkania. Gdy go poznajemy jest w trakcie przeprowadzki do Nowego Jorku. Che uwielbia boks. Dzięki treningom jest w stanie rozładować emocje, które niewątpliwie w nim buzują za sprawą jego młodszej siostry Rosy. Dziewczynka pozbawiona jest empatii i ma skłonności do psychopatii. Tak naprawdę całe życie siedemnastolatka sprowadza się do pilnowania siostry i ustalania jej norm, które są akceptowalne w świecie. Mała mimo dziesięciu lat to zło wcielone. Zawsze szuka dziury w zasadach i ograniczeniach. Kłamstwo i manipulacja to jej chleb powszedni. Najbardziej pasjonuje ją, gdy inni cierpią, choć postrzegana jest, jako urocze dziecko podobne do Shirley Temple. Osobowość dziewczynki przeraża brata, który stara się by wszyscy w jej otoczeniu byli bezpieczni. Rosa wie, że ma dopiero dziesięć lat i każdy uwierzy jej urokowi osobistemu, który tak starannie wyćwiczyła. Czy chłopak znajdzie chwilę by być prawdziwym nastolatkiem, czy siostra pozbawi go wszystkiego czego pragnie?

„Moja siostra Rosa” to doskonała książka o miłości braterskiej. Nie wiem czy do końca mogłabym ją nazwać thrillerem. Na pewno to książka trzymająca w napięciu, o mocno zarysowanym podłożu psychologicznym. Pełno jest w niej manipulacji, co powoduje u czytelnika wzrost ciśnienia. Czyta się ją bardzo szybko, choć nie ma w niej zaskakujących zwrotów akcji. Ważnym elementem historii Che są nie tylko jego problemy z siostrą, ale również jego sercowe perypetie. Przeraża mnie fakt, że takie osoby jak Rosa dotknięte takim problemem zdrowotnym nie są niepoczytalne, żyją wśród nas i zdają sobie sprawę ze swojej inności. Są w stanie ocenić czy ich czyn jest dobry lub zły, znają normy społeczne a nawet prawne, jednak przestrzeganie ich sprawia im kłopot, a wręcz czasem zastanawiałam się czy nie satysfakcję.

Powiem szczerze, że na początku miałam problem by stwierdzić czy książka oby nie jest dla młodszej części odbiorców. Jednak koniec naprawdę zaskakuje. Mogę śmiało polecić ją czytelnikom, którzy lubią mocniejsze wrażenia bez rozlewu krwi.

Pozdrawiam

A.

[Adres usunięty]

Mimo nieco innych przeczuć co do tej pozycji, nie zawiodłam się jakoś bardzo. ,,Moja siostra Rosa" okazała się być przyjemną lekturą o bardzo ciekawym podłożu psychologicznym. Zapraszam gorąco do recenzji! :D

,,Dziesięcioletnia psychopatka, która rani wszystkich dookoła niezwykle mnie przyciągnęła. Sam brak akcji mnie od niej nie odciągnął. Nie było w powieści wielu zwrotów akcji. Autorka brnęła przez wszystkie rozdziały opisując coś niezwykle specyficznego- Rosę i jej upodobania. Małą ilość akcji nadrabiały wszystkie sceny, opisy oraz Che, który swoją wiedzę lekarską z łatwością i prostotą był nam w stanie wszystko przedstawić i wytłumaczyć."

[Adres usunięty]

Che miał 7 lat, gdy Rosa pojawiła się w jego rodzinie. Dziewczynka dosłownie skradła serce swojego starszego braciszka, który z radością się nią opiekował. Rodzice dzieci, Sally i David Taylor, całkowicie poświęcali się pracy i nie mieli czasu na zajmowanie się swoimi potomkami. Częste przeprowadzki i wymagająca firma przesłaniały parze widok na dziwne zachowanie ich córki.

Siedemnastoletni teraz Che, w dalszym ciągu kocha swoją siostrę, jednak ciąży mu jej nieprzewidywalna i niebezpieczna natura. W głowie niesamowicie inteligentnej dziewczynki, nieustannie pojawiały się szokujące przemyślenia i przerażające wizje. Rosa nie jest w stanie obdarzyć nikogo uczuciem, nawet własnego brata, który tak się dla niej poświęca. Wykorzystuje jego oddanie i miłość, którą w dalszym ciągu ją darzy, choć zaczyna dostrzegać, że nie wszystko jest z nią w porządku. Che próbował ostrzec rodziców o dziwnym zachowaniu Rosy, jednak Ci, zupełnie lekceważą jego spostrzeżenia i poddają się świetnym umiejętnościom manipulatorskim dziewczynki. Po przeprowadzce do Nowego Jorku otwierają się przed nią nowe możliwości. Che całkowicie zatraca się w boksie, a Sally i Davida wciąg wir pracy, więc teraz nie ma nikogo, kto by ją ograniczał.

Jak bardzo wyrachowana może być urocza dziesięciolatka?

Justin Larbalestier stworzył niesamowicie absorbującą i oryginalną powieść. Fabuła opiera się na zaburzeniach osobowości dziecka i nastolatka, który musi się z tym wszystkim zmagać sam. Akcja może i nie jest usiana nieoczekiwanymi zwrotami akcji, ale gromadzi w czytelniku takie pokłady wysokiego napięcia. Brak przedłużających się i nużących opisów, treść jest bogata w niekiedy naprawdę mroczne i niepokojące dialogi. Całość jest dopracowana i spójna, dzięki czemu pochłania się ją z łatwością i bez jakichkolwiek przerywników. Przyglądanie się życiu dziecka o tak psychopatycznym umyśle, jest zarazem fascynujące i przerażające. Wydarzenia mające miejsce w książce, może i nie ociekają krwią i bestialską brutalnością, ale są w stanie wywołać dreszczyk przerażenia na plecach. Książka mocno wstrząsa i wywołuje wachlarz skrajnych emocji. Na pewno będę do niej wracać.