| Seria: | Wojny dorosłych, historie dzieci |
| Wydawnictwo: | Literatura |
| Oprawa: | Twarda |
| Rok wydania: | 2019 |
| Ilość stron: | 48 |
Dramat. Po tym jak chłopiec bardzo żałował że wojna się skończyła i przykro mu z tego powodu to cytuje: "ma przynajmniej nadzieję, że ojciec zrobił to za niego, że strzelał z armaty i zabił ze stu Niemców. Bo tato miał powody, żeby być zły na Niemców i do nich strzelać, bo przecież oni zabili mu żonę, a naszą mamę". Takich kwiatków jest więcej. Po tym jak ojciec połamaną miał rękę w 3 miejscach i miednice po wybuchu bomby cytuje: "Było mu przykro, że zamiast opiekować się kimś, tak jak to miało być, sam stał się niedołęgą i to inni musieli się nim opiekować.". Szkoda bo tematyka fajna i ciekawa, ale nie ma mowy żebym uczyła dzieci o powstaniu przy okazji takich bzdur. To było by znacznie gorsze.
Książka pisana łatwym językiem, w prosty sposób opowiada o powstaniu warszawskim językiem zrozumiałym dla dzieci, dodatkowo ma piękne ilustracje czesto pomagające zrozumieć trudny temat który porusza.
