Mój przyjaciel Hitler

To dzięki niemu potomni znają wizerunek Adolfa Hitlera. Utrwalił na kliszach najważniejsze historyczne wydarzenia z jego udziałem. Przede wszystkim zaś był jednym z bliskich przyjaciół wodza nazistów. Dzięki tej zażyłości, mamy okazję przeczytać książkę opartą na wspomnieniach autorstwa samego zainteresowanego - Heinricha Hoffmanna pt. „Mój przyjaciel Hitler. Wspomnienia fotografa Hitlera”, która ukazała się nakładem Wydawnictwa RM, w tłumaczeniu Katarzyny Skawran.

Ponad półtora miliona zdjęć wykonanych jednemu człowiekowi, które stanowią po dziś dzień istotny dokument z epoki, ukazujący narodziny, rozwój i upadek potęgi Adolfa Hitlera. Jeden ceniony fotograf, z prowadzonym od pokoleń atelier fotograficznym i przypadek, który stanął na drodze obu mężczyzn i związał ich losy aż do 1945 roku. Tak zaczyna się opowieść o przyjaźni w cieniu wielkiej polityki, gdzieś między Berlinem, Monachium i Berghofem, w asyście Evy Braun, Martina Bormanna, Theodora Morella i wielu innych znanych nazistów. Dzięki tej książce dowiecie się, jaki związek z okultyzmem miał przywódca III Rzeszy Niemieckiej, dlaczego nie poślubił swojej ukochanej siostrzenicy i z jakiego powodu wiele poznanych przez niego kobiet popełniło samobójstwo. A to zaledwie garść wstrząsających faktów, które przedstawia czytelnikowi Heinrich Hoffmann - fotograf do zadań specjalnych.

Przeczytałam wiele niemieckich (i nie tylko) wspomnień z czasów II wojny światowej, w których pojawia się postać Hitlera, ale żadna z tych książek nie okazała się tak ciekawą i niezwykle przystępną pod względem formy narracją. Odbrązowiony poniekąd wizerunek führera jako mężczyzny, który nie był wolny od wad i przywar, kochał sztukę, zwierzęta i czas spędzony w otoczeniu pełnych energii dzieci stanowi interesującą alternatywę dla wszystkich literackich pomników jednego z najsłynniejszych dyktatorów w historii świata. Jeśli macie ochotę poznać prywatne oblicze Hitlera i dowiedzieć się co nieco o życiorysie jego ulubionego fotografa, to koniecznie sięgnijcie po tę książkę, bo jej fotograficzna i narracyjna zawartość naprawdę robią wrażenie. 👌

Nic, tylko czytać!📖

Znani zbrodniarze zwykle przedstawiani są jako zimni i bezwzględni, co nie zawsze jest prawdą, bowiem brak prywatnych źródeł z najbliższego otoczenia danej jednostki lub świadome omijanie ich przez historyków prowadzi do subiektywnego i choć trochę mylnego obrazu. W przypadku takiej tematyki, jeśli chcemy naprawdę poznać czyjąś osobowość, to należy sięgnąć po materiały pochodzące z różnych źródeł, gdyż wtedy będziemy mogli samodzielnie wysnuć wnioski, kim był dany przestępca.

Treść

W książce spotykamy wspomnienia fotografa Adolfa Hitlera z ich długoletniej przyjaźni. Na początku poznajemy ścieżkę zawodową Hoffmanna, dzięki której stał się sławny i ceniony w swoim środowisku. Potem pojawia się wątek dotyczący zapoznania się obu panów jeszcze długo przed II Wojną Światową i nawiązania przyjacielskiej relacji opartej na wspólnych zainteresowaniach sztuką, a nie wydarzeniami politycznymi, co w życiu Hitlera było niezwykłą rzadkością. Następnie autor prowadzi nas przez swą znajomość w czasie pokoju, jak i wojny na tle wydarzeń światowych, jak i prywatnych w życiu Hitlera. Jakie zdjęcia zaprezentował Hoffmann? Jak wspomina swego przyjaciela? Jakich porad mu udzielał? Co się wydarzyło w życiu obu panów? Jakie mało znane ciekawostki zostały przytoczone? O tym i o wielu innych zagadnieniach przeczytacie w książce „Mój przyjaciel Hitler” autorstwa Heinricha Hoffmanna.

Przyjaźń apolityczna

Autor nawiązał relacje przyjacielskie z Hitlerem na tle wspólnych zainteresowań sztuką, której obaj panowie pomimo swych chęci nie mogli się poświęcić, gdyż każdy był zmuszony zająć się inną profesją. Hitler w swym otoczeniu często spotykał ludzi, którzy ze względów politycznych albo się go bali, albo szukali własnych korzyści w relacjach z nim. Hoffmann nigdy nie angażował się w politykę, a ewentualne porady, sugestie były odzwierciedleniem tego, czego oczekiwała opinia publiczna i tylko w takich sytuacjach, gdy potrzebował Hitler zdobyć na ten temat rzetelną wiedzę słuchał swego przyjaciela. Natomiast podczas wspólnych podróży przed i podczas wojny, a także w trakcie zebrań nie interesował się kierunkiem politycznym. Nawet wtedy gdy był jego przedstawicielem u Stalina, to miał zadanie wyłapać niuanse z ich zachowania względem delegacji niemieckiej, aniżeli brać czynny udział w jakichś ustaleniach związanych z paktem Ribbentrop-Mołotow. Toteż pod tym względem lektura jest ukazująca znanego zbrodniarza z zupełnie innej strony, tej bardziej prywatnej, co niekiedy w niektórych sytuacjach może wywołać zdziwienie u czytelników związane z nieznaną postawą Hitlera.

Życie prywatne

Z lekcji historii życie prywatne Hitlera, jego zachowanie względem znajomych lub rodziny jest najmniej znane i poruszane. Takie podejście zamazuje obraz tego dyktatora i może sugerować konkretne powody jego postępowania. Natomiast czynników, które na niego wpłynęły jest znacznie więcej i nie są tylko i wyłącznie związane z polityką. Wydarzenia osobiste, a także prywatne znajomości lub ich brak też mają dużą wartość przy podejmowaniu przez niego różnych decyzji. Tylko takie osoby, jak Heinrich Hoffmann mogły zaobserwować te szczegóły, bowiem każdy z najbliższego otoczenia wie znacznie więcej, niż nawet najbliżsi współpracownicy. W takim wypadku opowieści na temat jego prawdziwej miłości, przeczuciach, które nagle go dopadały, czy też o jego poglądach dotyczących życia, jako takiego uzupełniają wiedzę historyczną i z pewnością wzbogacają rozważania o przyczynach wybuchu wojny.

Podsumowanie

Książkę czytało mi się z dużym zainteresowaniem wynikającym z poznawania ciekawostek, o których wcześniej nie słyszałem. Pozycja jest wzbogacona dużą ilością zdjęć, a większość z nich jest autorstwa Hoffmanna. Do tego możemy znaleźć na końcu każdego rozdziału przypisy wyjaśniające niektóre zwroty lub odnoszące się do konkretnych przytoczonych miejsc znajdujących się w tekście, co jeszcze bardziej podnosi jakość pozycji. To czy apolityczność autora jest prawdziwa każdy czytelnik będzie musiał sam rozstrzygnąć. Kolorowa okładka przedstawiająca Hitlera od razu zwraca na siebie uwagę, a wybór takiego prywatnego zdjęcia może sugerować o tym, co jest wiodące w lekturze. Gorąco polecam książkę fanom historii, II Wojny Światowej, a także tym, którzy interesują się życiem prywatnym najbardziej znanych dyktatorów świata.