Mity wojny 1920

Książka niewielka objętością choć informacji w niej zawartych jest całe mnóstwo. Duet autorów ujawnia tajemnice i nieznane wcześniej dokumenty o wojnie 1920 roku i tematy z nią związane. I choć w "normalnie" napisanej książce mogłaby mnie przytłoczyć mnogość tych informacji, to właśnie forma tej jest dla mnie idealna. Otóż autorzy każdy rozdział zaczynają pytaniem np. "Jak Polacy organizowali pogrom Żydów?" lub "Józef Piłsudski: militarny geniusz czy amator?". Następnie budują krótka odpowiedź, będącą pokutującym mitem narodowym aby w rozwinięciu się do niego ustosunkować. Tym sposobem rozdziały są na konkretny temat, zwięźle opisane, liczą średnio po 10 stron. Jest to książka historyczna, więc wiadomo, że język jest adekwatny; dużo nazw, nazwisk itp jednak napisana została w sposób zrozumiały i ciekawy. Bez wątpienia gratka dla osób poruszających się w tym temacie ale i dobra lekcja historii dla tych mniej zorientowanych.

Nie od dziś wiadomo, że historia bywa przekłamana. Problem pojawia się wtedy, gdy uczymy się takiej historii właśnie z nieodpowiednich źródeł poprzez książki, osoby postronne, polityków a nawet i nauczycieli.

Obaj autorzy są historykami co tym bardziej przekonuje do tej lektury.

W swojej książce przedstawiają w podzielonych tematycznie rozdziałach największe przekłamania po zakończeniu I wojny światowej, które mogły zagrozić polskiej niepodległości.

Autorzy poraz kolejny przyglądają się mitom polskiej historii tym razem wzięli pod lupę okres I wojny światowej.

Czy Jozej Piłsudski planował podbić Ukrainę, Litwę, Białoruś?

Kim naprawdę był Roman Dmowski?

Dlaczego uczono nas tylko o przegranych powstaniach?

Czy historia ukrywa Rzeź niewiniątek?

Cud na Wisłą?

Książka dla laika historii może być ciekawym doświadczeniem i interesującym odkryciem bądź zrozumieniem niektórych faktów historycznych będących mitami z podręczników szkolnych.

Myślę, że dla osób interesujących się historią i dociekających do prawdy ta książka może być cennym nabytkiem.

Książka zawiera dużo opisów, polemiki, rozważać, rozmyśla i o faktach, zastanawiania się.

Spodziewalam się większej sensacji już po samym tytule. Kilka tematów mnie zainteresowało, a nawet zaskoczyło. Może dlatego, że nigdy w nie nie wnikałam.

Jest to książka, którą warto przeczytac i samemu ocenić.

Właśnie minęło 100 lat od najsłynniejszej wojny w dziejach Polski, według opinii wielu osób. Cud nad Wisłą, który zatrzymał czerwona nawałnicę… Ale jak w rzeczywistości to wyglądało i czy wszystko było tak oczywiste, jak można by przypuszczać? Jeśli chcecie poznać odpowiedzi na te i inne pytania, możecie sięgnąć po książkę „Mity wojny 1920”.

O książce możemy przeczytać, że:

Historia Polski obfituje w mity i legendy. Niektóre kontrowersyjne, niektóre mniej, ale wszystkie mocno zakorzenione w powszechnej świadomości. Powtarzane dziesiątki i setki razy manipulacje, wyolbrzymienia a czasem nawet kłamstwa, niejednokrotnie motywowane walką polityczną i ideologiczną, przez lata przenikały do podręczników. Nadszedł czas, by się z nimi rozprawić.

Sławomir Koper i Tymoteusz Pawłowski po raz kolejny przyglądają się największym mitom polskiej historiografii – tym razem związanym z wojną polsko-rosyjską i Bitwą Warszawską 1920 roku. Czy starcie pod Zadwórzem było polskimi Termopilami czy może raczej rzezią niewiniątek? Kto tak naprawdę był agresorem w trwającym przez trzy lata konflikcie? Czy Józef Piłsudski faktycznie planował podbić Ukrainę, Białoruś i Litwę? Kim byli w rzeczywistości generał Józef Haller i Roman Dmowski? I kto odpowiadał za zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej?

W niemal trzydziestu fascynujących esejach autorzy obnażają największe przekłamania dotyczące konfliktu, który tuż po zakończeniu I wojny światowej znów zagroził polskiej niepodległości.

To dobra książka w swoim gatunku. Świetna wyprawa w przeszłość do pamiętnego roku. Pełna nieoczywistych faktów i informacji. Myślę, że każdy miłośnik historii znajdzie tutaj coś dla siebie. Zwłaszcza że rozdziały nie są zbytnio długie, a to znacząco wpływa na odbiór całości. Polecam zatem. A malkontentów nie słuchajcie. Każdy może zajrzeć i się przekonać czy książka jest tak zła, jak ją kreślą. A historie „coby było gdyby” uważałem zawsze za interesujące.

To książka z gatunku "spodziewałam się czegoś zupełnie innego".

Jestem nią naprawdę zawiedziona, bo liczyłam na coś innego. Tymczasem dostałam zlepek informacji, mnóstwo gdybań i kontrowersji. To nie tego oczekiwałam.

Nie porwała mnie ta książka.

Nie polecam.