Mininawyki. Małymi krokami do sukcesu

Małymi kroczkami ;) ...

Stephen Guise daje nam do ręki książeczkę ciekawą, dosyć rzeczową, broniącą się treścią i zawartością... i to nawet jeśli - nie bez podstaw - dałoby się autorowi zarzucić, że niczego odkrywczego na kolejnych stronach nie przedstawia. Może i nie... Widać tu jednak świeże spojrzenie na sprawę, a to już coś.

Mnóstwo poradników czy jakichkolwiek pozycji pt. "motywuj się!" (ble...) powtarza utarte schematy: weź się za siebie!, 30 dni i będzie lepiej!, pracuj nad sobą, słuchaj wskazówek, wykonuj plan!... Hm... może i racja. Guise jednak patrzy na rzecz realnie - nie tłucze czytelnikowi do głowy "ideologii reżimu" w stosunku do samego siebie, podkreśla za to rolę cierpliwości i codziennych starań, choćby minimalnych, tak żeby maleńkie codzienne autopodbudowania dały... efekt długofalowy - wszystko jedno, czy zabierze to 30 dni czy więcej. To w bardzo fajny sposób zdejmuje z potencjalnego użytkownika zawartych w książce wskazówek wszelką presję ;)

Hm... strawne to wszystko ;) , i to strawne w przyjemny sposób. Może więc jednak warto spróbować? Codzienny pęd... ON chyba wiele jest w stanie mimo wszystko bardzo wiele zdezorganizować, prawda? Warto chyba spróbować więc znaleźć jakiś złoty środek, spokój... choćby (zwłaszcza?) metodą małych kroczków ;)...

Polecam.

Dziękuję Wydawnictwu Sensus za egzemplarz recenzencki.

Recenzja znajduje się także na moim blogu:

[Adres usunięty]

Każdy z nas nie lubi kiedy coś mu się nie udaje. Zazwyczaj wtedy narzekamy i zrażamy się, co skutkuje tym, że już nigdy więcej nie zmusimy się aby to „coś” powtórzyć znowu, choćby spróbować. Jeszcze gorzej jest, kiedy jeszcze czegoś nie zrobiliśmy a już potrafimy się doskonale zniechęcić i wmówić sobie, że to nie dla nas i że na pewno się nie uda, może komuś innemu owszem, ale mi nie.

Tak było też z autorem naszej książki. Był koniec roku i do głowy przyszedł mu pomysł, że może zrobiłby kilka pompek. Tak trochę dla postanowienia noworocznego, a trochę dla własnej kondycji. I co się stało? Od razu zobaczył siebie w wyobraźni, jak poci się i męczy nad tymi pompkami. Oczywiście jego mózg podesłał mu myśli takie jak: „nie, nie dam rady, to za trudne dla mnie”. Sam opowiada jak stał tak przez dłuższą chwilę i wmawiał sobie, że przecież nie da rady. Nagle wpadł na błyskotliwy pomysł. Zrobi jedną pompkę. Zrobił. I tak zaczęła się jego przygoda z mininawykami.

Tak, ta książka to najlepszy dowód na to, że nie można od razu zawładnąć całym światem, od razu mieć wszystkiego. Spokojnie, trzeba najpierw zacząć od małych kroczków, wypracować w sobie nawyk, a wszystko co będzie się działo później pójdzie już samo.

To nie tylko zachęta do uprawiania sportu, czy polepszenia kondycji, to także mininawyki codziennego czytania po kilka stron, czy pisania po kilka słów. Zacznijmy od minimum, a zobaczycie że z czasem będziecie robić dużo więcej.

Książka niesamowita. Napisana niezwykle przystępnym językiem. Od razu zaprzyjaźnicie się z autorem i polubicie sposób w jaki przekazuje swojemu czytelnikowi informacje.

Nie jest to długa lektura. Co najwyżej na jeden dzień, bo liczy tylko 130 stron. Nawet bardzo opornym taka ilość powinna przypaść do gustu. Co więcej, nie ma tutaj lania wody przy którym można się zanudzić. Wszystko przekazane jest tak, aby każdy czytelnik zrozumiał i się nie zniechęcił.

Mnie urzekła okładka. Niesamowicie dobrane kolory które ze sobą współgrają przyciągają wzrok i aż chce się co chwilę zerkać znów i znów na okładkę.

Sama od dziś za radą autora zacznę od mininawyków.

Komu polecam: osobom, które chciałby coś zmienić w swoim życiu ale się boją zacznijmy od mininawyków a sami zobaczycie, że nie jest to trudne. Myślę, że nie ma rozgraniczenia na płcie, panowie zapewne mają inne postanowienia niż panie, lecz wszystko czego Wam potrzeba do zmotywowania znajdziecie tutaj.

Moja ocena: 9/10