Miłość matki

Bardzo wzruszająca książka. Mam chorobę w rodzinie to płakałam

Santa Montefiore po raz kolejny udowadnia, iż potrafi, niczym wybitny wirtuoz, zagrać na najczulszej strunie, a równocześnie rozbudzić wszystkie zmysły, niemal dotknąć duszy. Autorka nakreśliła magiczną, sensualną, jakże intymną opowieść o cieniach i blaskach macierzyńskiej miłości, uczucia najpotężniejszego, niezniszczalnego. Nie ma bowiem nic bardziej szczerego, bezinteresownego i czystszego niż uczucie, jakim matka darzy swoje dziecko i nie zmieni tego nawet śmierć. To właśnie pisarka przedstawiła nadzwyczaj błyskotliwie, lecz udało jej się również niebywale przemawiająco nakreślić niewyobrażalny ból po stracie pociechy, tęsknotę, która wyniszcza i nie pozwala na normalne funkcjonowanie. Ale czy można jeszcze zwyczajnie żyć, gdy doświadczyło się tak niewyobrażalnej straty?

Krocząc z wypiekami na twarzy po stronnicach tej niespiesznej, głębokiej historii, po raz kolejny doświadczyłam absolutnego zachwytu dla warsztatu pisarskiego autorki. Santa Montefiore włada poetyckim, nadzwyczaj sugestywnym piórem, dlatego wszelkie opisy rozpalają zmysły, trafiają wprost do serca, czyniąc z czytającego niemal naocznego świadka nakreślonych wydarzeń. Tak, to jedna z tych przeszywających na wskroś, sensualnych opowieści, jakie chłonie się całym sobą, każdą cząstką, a zapomnienie, które funduje lektura, zaczyna wreszcie przypominać otumaniający trans, z jakiego niełatwo się wyrwać, nawet po zakończeniu czytania.

Fundamentem tej przepięknej opowieści jest magiczny, wręcz mistyczny klimat, niosący ukojenie, nadzieję, pozwalający uśpić własne mroczne demony. "Miłość matki" to powieść nadzwyczaj głęboka, intymna, która skłania do refleksji, pozwala zajrzeć w głąb własnej duszy, dostrzec niezwykłość i potęgę matczynej miłości, być może nawet w jakimś stopniu pogodzić się ze stratą i uwierzyć, że śmierć nie zawsze oznacza koniec. To wreszcie wzruszająca do łez historia udowadniająca cudowność instynktu macierzyńskiego, fundamentu najtrwalszych, niezwykłych relacji. Niezapomniana, przeszywająca do szpiku, ale jakże kojąca uczta literacka! Polecam całym sercem.

„Miłość matki” autorstwa Santa Montefiore to piękne opowiadanie z nutką magii w tle.

Celeste i Robert pochowali swojego kilkuletniego synka, który nie wygrał walki z białaczką. Bohaterka nie może pogodzić się ze swoim losem, zaprzestaje pracy, a jej relacje z mężem uległy pogorszeniu.

Matka Roberta, nie mogąc patrzeć na cierpienie swoich dzieci postanawia zaryzykować i spróbować pomóc synowej w odzyskaniu równowagi. Prosi Celeste oraz Roberta by zajęli się przez tydzień jej wnukiem, ich siostrzeńcem Brunonem. Chłopiec, ponownie wyzwala radość, a oprócz tego ma pewne zdolności, które pozwalają Celeste rozliczyć się z przeszłością i zakończyć żałobę.

Autorka porusza w opowiadaniu bardzo trudny temat, jednakże zachowuje przy tym odrobinę optymizmu. Pomimo ciężkiej sytuacji rodzinnej bohaterowie dostają szasnę na pogodzenie się z losem i powrót do życia – chociaż nie tego samego co kiedyś. Niewątpliwie Autorka zgodnie z tytułem opowiadania opisała jak silna potrafi być miłość matki.