Miłość, która jest początkiem. Vortex. Tom 3

„Nie pamiętałam, jak to jest, gdy człowiek mierzy się z naturą.”

Po zakończeniu jakiej książki/serii mieliście ostatnio książkowego kaca?

Vortex odmienił moje spojrzenie na fantastykę. Po zamknięciu trzeciego, finałowego tomu serii czułam się tak, jakbym odnalazła brakujący element, którego od zawsze szukałam.

Miłość, która jest początkiem to najbardziej emocjonująca część trylogii Anny Beninng. Co tu się nie działo! Nawet w momentach pozornie spokojnych dało się odnaleźć coś, co znowu zabierało mnie w podróż emocjonalną kolejką górską. Nawet płakałam! (Jak przeczytacie i dojdziecie do tej sceny - będziecie wiedzieć o czym pisałam)

Zastanawiałam się nad wadami i przysięgam, że nie mogę się dopatrzyć żadnej. Nawet główny antagonista został wykreowany jak przez greckich bogów. Zły, nikczemny i podstępny. Czyli dokładnie taki, jaki miał być.

Trylogia Vortex otworzyła mi oczy na fantastykę i pokazała, że ja też mogę ją polubić. Świat został przedstawiony dokładnie, a jednocześnie prosto, bez zbędnych udziwnień. Bohaterowie? Nawet ci poboczni, z pozoru nieistotni, zapadali w pamięć. Delikatny wątek miłosny dodawał całości delikatności i urzeczywistniał całość. Do tego rywalizacja, tropienie, rozwiązywanie problemów (i odnajdywanie kolejnych 😅) i walka, ramię w ramię, przeciwko wspólnemu wrogowi.

Ta seria to absolutny majstersztyk! Koniecznie musicie sprawdzić, bo jeśli mnie Vortex porwał za serce - z Wami zrobi dokładnie to samo! Just go with it! ❤🔥

__

Współpraca reklamowa @[Adres usunięty]nictwo

Czas nadszedł

Chwytam książkę

Zaczynam czytać

Przepadam

Kochani, to się tak dobrze czytało, nie mogłam się oderwać. Co prawda nie jest to ideał i chyba z tą częścią miałam najwięcej zgrzytów, jednak satysfakcja przy czytaniu była nie z tego świata. Przywiązałam się do bohaterów i już prawe przyzwyczaiłam się do ich krytycznie beznadziejnych pomysłów na uratowanie świata.

Elaine jest bardzo ciekawą postacią. Z jednej strony uwielbiam jej zapał, inteligencję, upór ale zarazem mam jej ochotę przyłożyć. Jak ta kobieta czasami coś powie, albo ulegnie chwili i nie użyje ostatnich szarych komórek, to marny jej los. Ale przyznajmy sobie, Balian to też niezłe ziółko. Kolejny uparty dzieciak, który ma takie skille i tak wielkie serce, że nie jestem w stanie być na niego zła. Kocham też całą resztę ekipy i tworzą oni cudowną rodzinę, w której szeregi bardzo chciałabym wstąpić.

𝘑𝘦ś𝘭𝘪 𝘯𝘪𝘦 𝘤𝘩𝘤𝘦𝘤𝘪𝘦 𝘸𝘪𝘦𝘥𝘻𝘪𝘦ć 𝘢𝘣𝘴𝘰𝘭𝘶𝘵𝘯𝘪𝘦 𝘯𝘪𝘤 𝘰 𝘵𝘳𝘻𝘦𝘤𝘪𝘦𝘫 𝘤𝘻ęś𝘤𝘪, 𝘵𝘰 𝘸 𝘵𝘺𝘮 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘤𝘪𝘦 𝘴𝘪ę 𝘱𝘰ż𝘦𝘨𝘯𝘢𝘮𝘺, 𝘢 𝘫𝘢 𝘤𝘩𝘤𝘪𝘢ł𝘢𝘣𝘺𝘮 𝘱𝘰𝘥𝘻𝘪𝘦𝘭𝘪ć 𝘴𝘪ę 𝘫𝘦𝘴𝘻𝘤𝘻𝘦 𝘻 𝘳𝘦𝘴𝘻𝘵ą 𝘮𝘰𝘪𝘮𝘪 𝘱𝘢𝘳𝘰𝘮𝘢 𝘸𝘳𝘢ż𝘦𝘯𝘪𝘢𝘮𝘪.

Kocham te książki za pogrywanie z czasem. Ten wątek jest tak wybitny, skonstruowany jak marzenie i to tylko "Miłość, która jest początkiem" konstytuuje. Genialne sceny walki, szczególnie kiedy dochodzi do konfrontacji El i Bale, bo bądźmy szczerzy, każdy wiedział że prędzej czy później to się wydarzy. Warto było czekać.

No i w tym momencie dochodzimy do punktu, kiedy powiem wam, że ta książka z całej serii jest najbardziej schematyczna i mam z nią love hate relationship. Nie polubiłam się z zakończeniem i nie raz decyzje podjęte przez bohaterów były irracjonalne. Siłę przyjaźni i moc miłości zostawmy My Little Pony, ale kto tylko mnie zna, to wie, że mnie praktycznie żadna relacja romantyczna pomiędzy bohaterami nie kupuje.

Idealne zakończenie fascynującej trylogii! Jeśli pokochaliście dwa pierwsze tomy, trzeci także Was zachwyci - jest jeszcze lepszy i bardziej emocjonujący. Zabiera czytelników w niesamowitą, inną niż wszystkie przygodę – pełną akcji, niebezpieczeństw oraz… miłości. “Vortex” to zdecydowanie jedna z najlepszych serii ostatnich lat, która zostanie w moim sercu na zawsze!

Trzeci tom jest pełen akcji, a fabuła zmierza do punktu kulminacyjnego, zostawiając jednak dużo miejsca na niespodziewane i szokujące plot twisty. Były momenty, które czytałam z szerokim uśmiechem, ale były też takie, przy których wstrzymywałam oddech. Emocje, których ta seria dostarcza, są naprawdę niesamowite!

Jestem ogromnie zadowolona z tego, jak ta historia się zakończyła - bo chociaż w książkach z wątkiem podróży czasoprzestrzennych czasami łatwo jest się pogubić (czytelnikom i autorowi), tutaj wszystko potoczyło się logicznie - uff!

Okej, dopiero kiedy w poprzednim zdaniu zapisałam "ta historia się zakończyła" dotarło do mnie w pełni, że to już faktycznie koniec. Nie będzie więcej szalonych pomysłów Elaine, uroczych i zaczepnych tekstów Bale'a, docinek Luki i Holdena, scen z kochaną Susie czy najsłodszym na świecie Atlasem. Nie będzie kolejnych podróży Vortexami, niebezpiecznych akcji, zmutowanych czy planów na to, jak ocalić świat. Jasne, jest mi przykro, bo Vortex mógłby mieć dla mnie nawet i trzydzieści tomów i każdy kochałabym tak samo. Ale jednocześnie jestem przeszczęśliwa, że miałam okazję poznać historię, którą pokochałam tak bardzo. I że mogę jej patronować od początku do końca!

Mam nadzieję, że jeśli jeszcze nie znacie Vortexu, czym prędzej postanowicie po niego sięgnąć! To naprawdę wyjątkowa seria, dla której stracicie głowę!

Moja ocena?

11/10!

Inaczej się nie da!

Trzeci tom mojej ulubionej serii w końcu w moich rękach. Kochani co to była za przygoda... Bardzo dziękuję Wydawnictwu Must Read za możliwość recenzji tego cuda. [współpraca reklamowa].

Zaczynamy książkę dokładnie w momencie zakończenia pierwszego tomu. Elaine traci swoją moc oraz Bale'a. Świat dosłownie się rozsypuje. Czerwona Burza już prawie osiągnęła swój cel. Na szczęście Elaine ponownie spotyka Bale'a i zrobi wszystko, aby go odzyskać oraz uratować świat. Dziewczyna stawia czoła złu i jak zawsze brnie do przodu mimo przeciwności. Uda jej się odzyskać chłopaka i uratować wszystkich?

Trzeci tom to istna wisienka serii. Jest chyba moją ulubioną częścią! Co prawda akcja jest tutaj znacznie mniej dynamiczna, mamy chwilowy przestój, początkowo nie dużo się dzieje, jednak moim zdaniem ten zabieg jest bardzo udany. Potem trwa tutaj prawdziwa wojna. Uwielbiam skoki w czasie, świat bohaterów, ich życie, którego tutaj dostajemy po prostu więcej. Kiedy akcja się rozkręca dzieje się naprawdę dużo. Niektóre sceny są bardzo niebezpieczne, wręcz straszne i stanowczo trzymają czytelnika w napięciu. Mamy tutaj również sporo smutków i cierpienia, bardzo dobrze przedstawione przez autorkę. Żałuję, że w tym tomie było bardzo mało samego Hawthorne'a. Ps. Trzeba się skupić na czytaniu żeby powiązać zdarzenia oraz pojęcia z poprzednimi tomami!

Zakończenie jak najbardziej wspaniałe, chociaż przed tym tomem przewidywałam trochę inne. Wszystkie wyjaśnione tajemnice to po prostu złoto - niesamowite plot twisty, a prawda, która wychodziła na wierzch dla mnie nie do pojęcia. Poważnie - byłam w szoku!

Na pewno nie raz będę robić reread całej serii, po prostu jest bardzo udana. Dystopijne światy bardzo do mnie przemawiają i jestem zachwycona całością historii. Dla tych którzy czekają na tom 3 - nie zastanawiajcie się! A dla tych którzy jeszcze nie czytali - nadrabiajcie prędziutko!

Na nic tak mocno nie czekałam jak poznanie dalszych losów bohaterów którzy skradli moje serce na równi z wykreowanym przez autorkę światem.

Dlatego napisanie tej recenzji jest dla mnie jednym z najtrudniejszych zadań bo... nie podobało mi się. Bardzo się zawiodłam nad tym co trzeci tom ma do zaoferowania.

„Czasem trzeba wrócić do początku, by zrozumieć, jaki powinien być następny krok”.

Początek trzeciego tomu otwiera się w momencie zakończenia drugiego. Autorka w poprzednich tomach pokazała jak bardzo wywiera nacisk na akcję i tutaj tego nie było. Mamy więcej przestoju i z utęsknieniem czekamy na rozwinięcie, które nie nadchodzi.

Wiem, że to powieść dystopijna połączona z fantasy więc pewnych przeżyć będzie mniej ale jestem szczerze zawiedziona, że wszystko to co spotkało Bale jest podsumowane w dwóch zdaniach. Przez to nie czujemy empatii do bohaterów i jest nam obojętny ich los. To co było zaletą w poprzednich tomach tutaj okazała się wadą.

Co więcej ten tom jest trudny do zrozumienia. Mamy tu pojęcia pętli czasu, przeskoków między nimi i to co wydawało się łatwe przy wiedzy jaką dostajemy we wcześniejszych tomach to ciężko nam zrozumieć jak to wszystko ze sobą połączyć.

Dodatkowo Hawtrone, który grał drugie skrzypce poprzednio tu jest zepchnięty na dalszy plan. Wszyscy o nim wspominają non stop, a sama jego postać pojawia się na dosłownie 10 minut i nic nie wnosi do fabuły.

Co ciekawe podczas czytania mamy pewne podobieństwa do serii Czas Żniw i Igrzyska Śmierci, więc fani na pewno się ucieszą.

W tym tomie pokazanie miłości między głównymi bohaterami wystawiło moje zrozumienie jej na ciężką próbę. Główna para okłamuje się tutaj w najistotniejszych sprawach. Komunikacja między nimi mocno szwankuje, a poświęcenie aby przezwyciężyć śmierć wydaje się nam mało prawdopodobne. Dodatkowo ich przeżycia podczas bardzo trudnych chwil są tylko lekko nakreślone. Ważniejsze było pokazanie ich bliskości.

Największa zaletą książki jest pokazanie wewnętrznego świata w świecie i przeszłość głównej bohaterki, która szokuje a z drugiej strony jest trudna do przetworzenia. Najbardziej podobał mi się epilog. Łączy ze sobą to wszystko co uwielbiam. Żałuje, że był taki krótki.

Finał trylogii okazał się nie do końca taki jaki miałam nadzieję. Szkoda, że nie powstała nowelka między tomami, która naprawdę by pomogła. Może dostalibyśmy więcej zasad o poruszaniu się w czasie i to co czuli główni bohaterowie w kulminacyjnych momentach oraz jak sobie z tym poradzili.

Nie skreślam autorki i czekam na jej kolejne powieści bo wiem, że jeszcze nie raz mnie zaskoczy. Mam nadzieję, że Wam powieść spodoba się bardziej i miło spędzicie z nią czas.

„Wszystko się porusza, wszystko dokądś zmierza i ma swój cel”.