Milczący zamek

Twórczość Kate Morton kojarzyła mi się z powieściami Lucindy Riley. Baśniowe, magiczne opowieści o kobietach, silnych i zdeterminowanych, których los nie oszczędzał. I w sumie skojarzenie było dobre, jednak co do stylu - to już inny kaliber.

Milczący zamek to niezwykle klimatyczna, mroczna opowieść o trzech siostrach, z  której to sekrety i tajemnice wyłaniają się z każdą stroną. Atmosfera jest ciężka, mroczna, a podczas czytania towarzyszy nam ciągły niepokój. Co do samej fabuły, to była mocno zaciekawiona, chociaż są tu momenty przegadane i wtedy ta powieść trochę mi się dłużyła. Jednak ten nieśpieszny styl, na pewno znajdzie swoich fanów.

Nie można też nie wspomnieć o wydaniu wizualnym tej powieści, bo Seria Butikowa to coś wyjątkowego na rynku wydawniczym. Twarda oprawa, obwoluta, złocenia - ta książka zostanie ozdobą naszej biblioteczki.

Tajemnica jest czymś, co nas niezmiennie fascynuje. Zagadką, którą chcemy zgłębiać, nawet wtedy, kiedy nie dotyczy nas ona w żadnym stopniu. Można powiedzieć, że ciekawość jest elementem ludzkiej natury. Im bardziej zawiła jest droga do poznania sekretu, tym bardziej się w nią angażujemy. Niemal z wypiekami na twarzy śledzimy każdy trop w sprawie, której finał chcemy poznać. I to właśnie na tajemnicy osadziła Kate Morton fabułę „Milczącego zamku". Można by rzec, że wyziera ona z każdej strony, z każdej cegły tytułowego gmachu, który skrywa w sobie tak wiele historii, także tych niespisanych. Bo choć wszystko zaczęło się od baśniowej opowieści o "Człowieku z Błota", to pozostały jeszcze sekrety, które muszą zostać powierzone kolejnym pokoleniom, zanim nadejdzie kres życia tych, którzy je w sobie noszą, skrywają niczym w kufrze, do którego nikt nie miał wcześniej dostępu.

Akcja powieści toczy się dwutorowo. Poznajemy współczesną bohaterkę Edith, która nie zdaje sobie sprawy, jak wiele łączy ją z jedną z jej ukochanych historii. Tajemniczy list zmienia wszystko w życiu jej oraz innych osób, które kiedyś odgrywały ważną rolę w życiu jej matki. Otrzymuje ona szansę, by dowiedzieć się, jaka była geneza "Człowieka z Błota", a tym samym poznać przeszłość swojej rodziny. Tak rozpoczyna się pełna niedomówień, poszlak, zlepków wspomnień opowieść, która pochłania czytelnika bez reszty. I choć fabuła powieści jest nieśpieszna, to mnogość wątków, tropów, postaci sprawia, że nie sposób się nudzić podczas lektury. Tutaj trzeba mieć wyostrzone zmysły, aby nie przegapić żadnego fragmentu. Bo to właśnie ON może stać się tym jednym jedynym i najważniejszym puzzlem w tej całej, nieco mrocznej, układance. Jest i ona — miłość. Delikatny niczym skrzydło motyla romans, pełen nadziei na wspólną przyszłość... mezalians? Ale czymże jest status społeczny wobec uczucia? Charakterystyczny dla powieści gotycki mrok osnuwa jednak wszystko. Do głosu dochodzą tajemnice, które niczym upiory wychodzą ze ścian uśpionego zamku...

Podsumowując:

„Milczący zamek” to niezwykle klimatyczna powieść, która zabiera nas w fascynującą podróż w czasie, pełną tajemnic i sekretów z przeszłości. Kalejdoskop ludzkich losów, niespełnionych miłości, marzeń oraz pasji. Opowieść o talencie, który jednych wynosi na wyżyny, a dla innych jest przekleństwem. Niespokojna fabuła niespiesznie rozwija się w kierunku szokującego finału, na który być może nie byliśmy gotowi... Poszczególne elementy układanki wskakują na właściwe miejsce. I choć niektóre z rozwikłanych sekretów przyprawiają czytelnika o gęsią skórkę, to rozmach, z jakim została napisana ta powieści, jest naprawdę imponujący. Gęsta atmosfera i niesłabnąca chęć ciągłego zgłębiania kolejnej tajemnicy składają się na prawdziwy literacki rarytas.

Trzy siostry i stary zamek. Kurz przykrywający dawne tajemnice. Ruiny, w które obraca się piękno posiadłości i czar jego mieszkańców. Sekrety próbujące po latach ujrzeć światło dzienne.

“Milczący zamek” to przykład literatury obyczajowej najwyższych lotów. W książce można znaleźć wszystkie elementy charakterystyczne dla powieści kobiecych, a każdy z nich reprezentuje wyczucie, klasę, doświadczenie i wyobraźnię. Uwielbiam spędzać długie wieczory przy tego typu historiach. Wraz z bohaterami cofać się w czasie, odkrywać tajemnice, poznawać rodzinne opowieści i odnajdować ofiary…

Z Morton poznałam się już wcześniej. Kolejne spotkanie budziło radość i wyczekiwanie, opierało się na obietnicy czytelniczej satysfakcji i wielkich nadziejach na następną poruszającą opowieść. Ale oprócz tych pozytywnych odczuć, w tle migał niepokój i niepewność. Czy rzeczywiście tym razem autorka znowu spisała się na medal? Czy nowa opowieść przyniesie ze sobą zawrót głowy, podziała na wyobraźnię i zagra na emocjach?

„Milczący zamek” czyta się dobrze od samego początku, choć nie od pierwszych stron wyczuwa się głębię tej opowieści i drzemiący w niej potencjał. Kolejne rozdziały czytają się dobrze, następne strony poznają się jakby same, ale dopiero z upływem czasu zdajemy sobie sprawę, że ta opowieść rzeczywiście nas zaangażowała i oczarowała. Zaczynamy inaczej patrzeć na bohaterów, zajmują oni miejsce w umyśle i sercu. Staramy się zrozumieć przeszłość i odnaleźć jej połączenie z bieżącymi wydarzeniami. Poznajemy sekrety rodzinne, trupy ukryte w szafie, zależność między poszczególnymi postaciami.

Nowa książka Morton jest wymagająca, ale w nieoczywisty sposób. Autorka wywiera na czytelniku bardzo silne emocje, zmusza do myślenia, skłania do snucia refleksji, nie pozwala na obojętność czy przerwanie lektury. Z kolejnymi rozdziałami stajemy się zakładnikami tej historii, słuchamy szeptów zamkowych murów, opowieści snutych przez drzewa. Usiłujemy dopasować do siebie poszczególne elementy, żeby zrozumieć przed jakim dylematem i wyzwaniem stoi główna bohaterka. I przejmujemy rolę małych detektywów, by rozwikłać mroczne zagadki zamku i jego mieszkańców.

Choć „Milczący zamek” to idealny przykład wspaniałej literatury kobiecej, to zawiłość tej opowieści, ukryty w niej mrok, dręczące konsekwencje trudnych wyborów i podłe demony skryte na książkowych stronicach, przywoływały mi na myśl intrygujące i subtelne thrillery. Z upływem czasu zaczynamy bowiem zdawać sobie sprawę, co tak naprawdę wydarzyło się na zamku wiele lat temu, ale potrzeba wielu stron, by zrozumieć, kto w tej historii zajmuje miejsce sprawcy, a kto jest jedynie ofiarą. Autorka pogłębia emocje, brnie w mrok, igra z nami, naraża swoje bohaterki. A my czekamy, z wielką, panosząca się niecierpliwością, by dotrzeć do zaskakującego finału.

Uwielbiam takie historie. Cenię takich bohaterów. Podziwiam takich autorów. Bardzo Wam polecam tę powieść. Znajdziecie w niej o wiele więcej, niż jesteście w stanie sobie w tym momencie wyobrazić.

„MILCZĄCY ZAMEK”

Kate Morton Wydawnictwo Albatros

„Milczący zamek” to przepiękna i tragiczna historia trzech sióstr. Jedna tajemnica przykuła je do zamku na całe życie. Czy kiedykolwiek skrywana prawda ujrzy światło dzienne? Kate Morton niesamowicie buduje napięcie. Wprowadza nas w tajemniczy świat.

„(…) Powiadają, że list pragnie odnaleźć swojego adresata, i prędzej czy później, czy się tego chce, czy nie, napisane słowa zawsze znajdą drogę, aby ujrzeć światło, aby ujawnić światu swoje sekrety…(…)”

Co się stanie, gdy po 50 latach list trafi do adresata? Czy dawne rany się otworzą? Czy ból ukrywany przez tyle lat da się załagodzić?

Odnaleziony list zapoczątkuje chęć poznania prawdy. Redaktorka Edith Burchill spróbuje poznać sekret jej mamy oraz przyjaciółki mamy z dawnych lat i jej rodziny.

Edith jedzie do zamku do hrabstwa Kent, żeby poznać skrywane tajemnice trzech sióstr: bliźniaczek Percy i Safty oraz ich młodszej siostry Juniper. Nie będzie łatwo, gdyż siostry nie są już młode, a jedna z nich w młodości zachorowała na głowę. Czytając „Milczący zamek” dowiecie się która z nich i dlaczego zachorowała.

Tajemnica, którą poznałam razem z główną bohaterką mnie jednocześnie zszokowała i zasmuciła. Ponad 50 lat ukrywana prawda potrafi zniszczyć niejednego człowieka.

Edith czuje, że zamek skrywa niejedną tajemnicę. Próbuje poznać prawdziwą historię „Człowieka z Błota”. Kim był ten człowiek? Dostaje propozycję napisania wstępu do „Prawdziwej historii Człowieka z Błota”. Czy się zgodzi? Czas pokaże.

Trzy siostry mieszkają w zamku swojego ojca – słynnego Raymonda Blythe’a. Był autorem ulubionej powieści z dzieciństwa Edith „Człowiek z błota”. Czy to przypadek?

Bardzo dobra fabuła, która poruszy niejednego czytelnika. Łzy nieraz się zakręcą. Emocji nie brakuje. Poruszamy się w różnych czasach, żeby lepiej poznać opisaną historię. Pozostajemy w obecnych czasach jaki i 50 lat wcześniej. Poznajemy wstrząsającą historię zamku. Gwarantuje, że będziecie mieć gęsią skórkę. Postawa Edith moim zdaniem zasługuje na wielkie brawa. Dotarła tam, gdzie jeszcze nikt nie dotarł. Czy podzieliła się z kimś tym co odkryła?

Poznajcie najbardziej mroczne tajemnice zamku Mildehurst. Czytacie na własną odpowiedzialność. Wchodzicie w to?

Ja weszłam i nie żałuję. Po pierwsze powieść „Milczący zamek” jest pięknie wydana. Twarda, cudowna oprawa. Pięknie zrobione złocienia. 562 strony szczęścia. Mały grubasek. Oprócz tego, że pięknie prezentuje się na półce zawiera w sobie cudowną treść. Nie możecie jej przegapić. Historia przedstawiona przez Kate Morton porwie wasze serca. Coś pięknego. Gotycki romans przeplatany mnóstwem tajemniczych i mrocznych sekretów.

A co się stanie z zamkiem? Zachęcam do przeczytania tej bardzo mrocznej historii.

„Mroczny zamek” doskonale nadaje się dla czytelników literatury pięknej, obyczajowej i thrillerów. Nie żałuję, ją przeczytałam. Było to moje pierwsze czytelnicze spotkanie z autorką Kate Morton.

Wielkie brawa dla Kate Morton za tą powieść.

#milczącyzamek #katemorton #wydawnictwoalbatros #mommy_and_books

Czy ta okładka nie wygląda pięknie? Jako okładkowa sroka zakochałam się w butikowej serii książek od Wydawnictwa Albatros od pierwszego wejrzenia ♡

„Milczący zamek” to książka wydana wiele lat temu, lecz teraz nabrała nowego wyglądu i trafiła w moje ręce. Uwierzcie, że żałuję że dopiero tak późno! Kate Morton ma niesamowite pióro. Już od pierwszych stron spowodowała, że przeniosłam się w zupełnie inne miejsce i zatraciłam w niebanalnej fabule. Autorka potrafi w niesamowity sposób pobudzić wyobraźnię czytelnika stosując przepiękne opisy, ale i retrospekcje. Używa barwnego, wręcz dopieszczonego języka. Dzięki niej przenosimy się do niezwykłego zamku, który kryje w sobie wiele tajemnic podobnie jak i jego mieszkańcy - Ci żyjący oraz umarli. Morton jest mistrzynią budowania napięcia i otoczki tajemniczości. Nie robi ona tego w nachalny sposób oraz szybki. Wszystko toczy się swoim tempem, jednak nie będziecie się nudzić. Osobiście miałam problem przewidzieć co wydarzy się na następnych stronach, ponieważ historia zamku i jego mieszkańców jest niejednoznaczna, a i momentami straszna. Sieć zdarzeń przybliża nas do rozwiązania zagadki nieszczęść, a koniec końcom powoduje ogromne zaskoczenie.

„Milczący zamek” to wspaniale napisana powieść, która polecam każdemu. Opowiada wspaniałą historię, która niesie za sobą nie tylko otoczkę tajemniczości, ale i ukryte przesłania. Opowiada o rodzinie oraz tragicznej miłości. Mówi o tym, jak wydarzenia z przeszłości mogą wpłynąć na teraźniejszość i sprawić, że potrafimy stać się zupełnie innym człowiekiem. Jestem pewna, że moje pierwsze spotkanie z twórczością Kate Morton nie okaże się być ostatnim.

Akcja książki rozpoczyna się w pewne niedzielne popołudnie, kiedy to Edith jest świadkiem doręczenia po blisko pięćdziesięciu latach listu do jej domu rodzinnego. List otoczony jest woalem tajemnicy, a młodej redaktorce udaje się dowiedzieć tylko tyle, że podczas II wojny światowej jej matkę wraz z rodzeństwem ewakuowano z Londynu do Milderhurst. Tam została przygarnięta przez rodzinę Blythe`ów i otoczona opieką. Za sprawą różnych wydarzeń Edith dociera do zamku zamieszkałego przez trzy siostry: Percy, Saffy i Juniper i próbuje znaleźć odpowiedzi na piętrzące się w jej głowie pytania. Czy tajemnice ukryte w murach zamku zostaną w końcu wyjawione?

Autorka na kartach książki zabiera nas w podróż po zamkowych korytarzach. W tej podróży będą towarzyszyły nam trzy siostry Blythe, które snując swoją opowieść wzburzą ją dodatkowo wspomnieniami. Klimat nie pozwoli choć na chwilę oderwać się od trzymającego w napięciu oczekiwania na zakończenie tej historii. Lekturze książki towarzyszy napięcie, lęk i narastające uczucie niepokoju, co więcej historia której świadkami są mury starej budowli w końcu zaczyna domagać się uwolnienia. Tajemnice skrywane przez lata składają się w jedna całość i układają jakby w hymn…

Jeżeli szukacie książki, gdzie akcja nie pędzi, gdzie każdy rozdział bardzo powoli zbliża nas do rozwiązania zagadki z przeszłości to bardzo serdecznie polecam. Mnóstwo opisów stworzonych plastycznym, poetyckim językiem, które mi osobiście bardzo się podobały, jednak wiem, że nie dla każdego będą walorem. I choć lektura tej książki wymaga skupienia i uwagi warta jest przeczytania.

Czytaliście? Macie w planach??

Seria butikowa od wydawnictwa Albatros zachwyca z każdym nowym wydaniem. W lipcu w tej serii ukazała się książka Kate Morton „Milczący zamek”. Słyszałam o autorce już wcześniej i od dawna zamierzałam przeczytać którąś z jej powieści więc gdy tylko ukazał się „Milczący zamek” wybór był prosty.

„Milczący zamek” to powieść, w której historia idzie dwutorowo. Mamy czasy współczesny, czyli w tym wypadku 1992 rok, gdzie młoda Edie próbuje rozwikłać tajemnicę zamku Milderhurts, w którym jej matka podczas II wojny światowej przebywała jako dziecko (była ewakuantką). Druga opowieść, którą śledzimy dzieje się w 1941 roku w zamku Milderhurst w rodzinie Blythe. Ojciec jest znanym pisarzem, który popada w obłęd, jednak główna historia skupia się na trzech siostrach.

Jest to bardzo mroczna książka, powiedziałabym wręcz gotycka. Autorka od początku zasiewa ziarno niepokoju, ale w taki sposób, że książkę ma się ochotę przeczytać jak najszybciej, żeby wiedzieć co to za tajemnica jest ukryta w ogromny, starym zamku. Klimat książka sprawia, że czytelnik świetnie się bawi czytając ją, odrywając coraz to nowe wątki i śledząc losy bohaterek.

Kate Morton ma świetnie pióro, pisze w sposób bardzo dobry, książkę czyta się łatwo i z dużym zainteresowaniem. Poza tym kreacja bohaterów jest tu moim zdaniem największym atutem. Każda postać na szereg cech tylko jej przypisanych, są one wyraźne i bardzo interesujące. Każda postać jest inna, charakterystyczna, w inny sposób się wyraża, ma zupełnie inne poglądy na świat i życie niż pozostałe. Kolejną rzeczą, która przykuwa uwagę jest świat wykreowany przez Morton. Jest bardzo rzeczywisty, zbudowany bardzo dobrze. Czytając książkę jest tak opisany, że ma się go od razu przed oczami.

Wydanie takiej powieści w serii butikowej to był doskonały pomysł. Wszystko w tej książce jest w sam raz: klimat, fabuła, świat przestawiony i bohaterowie. Jedyny mankament, o którym można wspomnieć to miejscami autorka mogła szybciej poprowadzić powieść, jednak na to można przymknąć oko.

Są takie powieści, do których można wracać wielokrotnie, za każdym razem odkrywając w nich nowe pokłady niezwykłości, nowe słowa, dźwięki, a nawet barwy. Takie powieści, których bohaterowie momentalnie stają się nam bliscy, wraz z którymi płaczemy, śmiejemy się, kochamy czy nienawidzimy, którzy towarzyszą nam niemal całe nasze życie, na różnych etapach rozwoju. Niezależnie od tego, czy będzie to „Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa czy „Wichrowe Wzgórza” Emily Brontë, to takie tytuły elektryzują kolejne pokolenia czytelników, trudno jest przejść koło nich obojętnie.

Czy taką właśnie książką jest „Milczący zamek”, autorstwa Kate Morton? Z pewnością dla wielu osób tak, dla tych, którzy pragną zatopić się w słowa, którzy kochają mroczną atmosferę i wszechobecne tajemnice. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros książka to wyjątkowa pozycja, która wprowadzi niepokój do naszego serca i duszy, ale która jednocześnie wciągnie nas do swojego świata, a – jeśli tylko nie będziemy ostrożni – uwięzi na zawsze w sieci tajemnic. To zatem powieść dla odważnych, którzy kochają tajemnice i zagadki, którzy uwielbiają mroczną atmosferę i którzy są w stanie usłyszeć śpiew starych murów.

Poznajemy Edith Burchill, trzydziestoletnią redaktorkę podupadającego wydawnictwa w chwili, kiedy stoi na rozdrożu. Właśnie zakończył się jej kilkuletni związek, a mężczyzna, który ją porzucił, wspaniałomyślnie opłacił tylko kilka dalszych miesięcy wynajmu mieszkania, na które teraz, jako osoby samotnej, nie jest jej stać. Jest zatem zmuszona spać na kanapie u swojego szefa i przyjaciela zarazem, jednocześnie ratując wydawnictwo. To właśnie w sprawach zawodowych jedzie do hrabstwa Kent, w okolice, gdzie znajduje się tajemniczy zamek Milderhurst. Zrujnowany obiekt wydaje jej się znajomy i to nie tylko za sprawą listu, otrzymanego w przeszłości przez jej matkę, która przebywała tu w trakcie wojny przez kilka miesięcy. Edith odnosi wrażenie, jakby kiedyś już tu była i czuje przemożną chęć zwiedzenia zamku, mimo iż zwykle nie działa impulsywnie.

Okazuje się, że zamieszkiwany przez trzy leciwe siostry obiekt nie jest do zwiedzania, ale ostatecznie jego właścicielki decydują się zorganizować spacer po zamku. A każda z nich jest bardziej specyficzna od drugiej, choć ani Perspehone ani Seraphina, bliźniaczki, nie dorównują swoja ekscentrycznością najmłodszej z sióstr, Juniper. Choć w miasteczku mówi się, że dotknęła ją demencja, to równie chętnie powtarzane są plotki o jej szaleństwie po tym, jak rzucił ją narzeczony. I rzeczywiście, Juniper sprawia niezwykle upiorne wrażenie, łącząc w sobie naiwną świeżość i nieuchronną starość, wciąż wracając wspomnieniami do minionych wydarzeń i pewnej tajemnicy. Mimo tego, iż stan umysłu najmłodszej właścicielki zamku pozostawia wiele do życzenia, to jakby intuicyjnie wyczuwa bliskość pomiędzy sobą a Edith, nazywając ją imieniem swojej matki.

W czasie wojny to bowiem Juniper wybrała matkę Edith z grupy ewakuowanych z Londynu dzieci, to ona nawiązała z nią najsilniejszą więź, i to ona była nadawcą listu, który zaginiony, po pięćdziesięciu latach trafił do adresatki. Co było w tym liście? Tego matka Edith nie chce jej zdradzić, a wszystko wskazuje, że tajemnic, które skrywa jej serce, jest więcej, Czy list zawierał oskarżenia wobec kobiety? Czy matka Edith złamała obietnicę, którą złożyła Juniper? Czy to ona była odpowiedzialna po części za szaleństwo, które ogarnęło umysł młodej, zakochanej dziewczyny?

Przekonamy się dzięki lekturze tej niezwykłej opowieści, przesyconej tajemnicami, szaleństwem oraz … śmiercią. Gdzieś w tle czai się zaś upiorna opowieść o Człowieku z Błota, napisana przez Raymonda Blythe`a, którego ponoć ów potwór prześladował, dręcząc i doprowadzając do samobójstwa, a przynajmniej do nieszczęśliwego wypadku. Doskonale wykreowani bohaterowie, wielowątkowa akcja tocząca się na kilku płaszczyznach czasowych i świadomość, że nie mamy pojęcia, w którym kierunku akcja się rozwinie, przyciągają niczym magnes do książki. A choć wiele jest głosów, że to najsłabsza książka autorki, ja nazwałabym ją raczej najbardziej ulotną, najdziwniejszą i nieoczywistą.

Kate Morton na pewno pisze przepiękne historie, których nie sposób odłożyć przed zapoznaniem się z ostatnim zdaniem.

Przed laty w zamku wydarzyło się coś co sprawiło, że wszystkie trzy siostry nadal w nim mieszkały, choć minęło już 50 lat. Okazało się, że matka głównej bohaterki także spędziła tam rok podczas wojny, gdy los bombardowań był niepewny. Teraz list miał zburzyć rodzinny spokój, a tajemnice sprzed lat mogły w końcu ujrzeć światło dzienne.

Nie miałam wcześniej styczności z twórczością tej autorki, więc nie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Na samym początku na pewno nieco przeraża objętość - ponad 550 stron drobny drukiem może sprawiać wrażenie długiej lektury. Nic bardziej mylnego. Choć nic tego nie zapowiadało za sprawą bardzo plastycznych opisów i tajemnicy udało mi się z nią zapoznać w pół dnia.

Najnowsza powieść autorki należy do serii butikowej, przeznaczonej dla kobiet, do której zaliczono już całkiem sporo pozycji. Ta pozycja zachwyca swoim pięknym wydaniem i taką samą treścią. Na pewno jest to jedna z piękniej napisanych książek z którymi miałam okazję zapoznać się w ostatnim czasie.

,,Milczący zamek" Kate Morton to jednotomowa historia o trzech siostrach i dziewczynie, która spędziła z nimi rok. Są tutaj miłość, tajemnice, niedopatrzenie. Całość czyta się lekko i z zainteresowaniem.

Lubię klimaty gotyckie, lubię wątki miłosne, więc z wielką radością i sporymi nadziejami sięgnąłem po tę pozycję czytelniczą. Liczyłem na kawał dobrej literatury, a otrzymałem książkę, która nie zrobiła na mnie większego wrażenia. Na początku bardzo się męczyłem i nie mogłem przebrnąć przez lekturę. Miałem ochotę odłożyć ją na półkę, ale przemogłem się i przeczytałem. Nie jest, to może jakiś hit, ale jeśli uda się nam przejść przez początek powieści, to potem będzie już tylko ciekawiej. Trudno jest mi Was zachęcać do tej książki, dlatego proponuję, aby każdy sam podjął decyzję i zaryzykował lub nie.

Klimat powieści wciąga. Miejsce zamek Milderhurst w hrabstwie Kent, rodzina Blythe'ów, pisarz Raymond Blythe jego powieść "Prawdziwa historia Człowieka z Błota" i jej tajemnice które są tak okropne, że wpływają na całe życie jego córek Percy, Saffy oraz Juniper.

Zaginiony list po 30 latach trafia do rąk Meredith, matki Edith Burchill i tu zaczyna się historia, niezwykła tajemnicza i piękna niesie nas w czasy 1939 i wcześniejsze ...polecam piękna epicka opowieść o rodzinie, miłości, przyjaźni, poświęceniu.