Miki i tysiąc Czarnych Piotrusiów. Myszka Miki

Myszka Miki - któż jej nie kojarzy❓️🤷‍♀️ Ten znany i lubiany bohater disneyowskich bajek powraca w komiksie "Miki i tysiąc Czarnych Piotrusiów". 📚 Za scenariuszem albumu stoi belgijski twórca Jean-Luc Cornette, zaś o grafiki zadbał libański grafik Thierry Martin.

Myszka Miki i jego partnerka Minnie zamieszkują królestwo, którym włada Władysław Łasuch. 👑 Gdy pewnego dnia Minnie trafia do domu czarodzieja, 🧙‍♂️ rozpętuje się szaleńcza przygoda! 🤩 Myszki muszą stawić czoła wielu niebezpieczeństwom, stanąć w szranki podczas turnieju rycerskiego, ⚔️ uciec przed smokiem 🐲 oraz zmierzyć się z armią tytułowych Czarnych Piotrusiów. 😲 Czy bohaterowie dadzą radę pokonać przeciwności losu i wyjść cało z każdej opresji❓️

Fabuła tego komiksu osadzona jest w średniowiecznych realiach, 🗡🛡 a całość tworzy kilka krótszych, powiązanych ze sobą historyjek. Są to ciekawe, pełne akcji opowiadania, w których znaleźć można mnóstwo dobrego humoru. 😃 Autorzy włączyli do historii również elementy fantasy, co osobiście bardzo mi się podobało. 🥰

W przypadku komiksu nie sposób nie wspomnieć także o warstwie graficznej. 😉 Rysunki kreślone przez autora są nieco specyficzne, dość proste, ale również mocno przyciągające uwagę. 🤩 Uważam, że znakomicie łączą się one z opowiadaną historią i wspaniale komponują się z nią w jedną spójną całość. 👌

Podsumowując, ja bawiłam się przy tym komiksie znakomicie i bardzo miło spędziłam przy nim czas. 🙂 Polecam go wszystkim fanom Walta Disney'a i Myszki Miki, ale też i tym, którzy po prostu lubią sięgnąć po przyjemną w odbiorze powieść graficzną❗️😊

MYSIA FANTAZJA

No i jest jeszcze jeden Mysi album do kolekcji dla fanów Disneya. I kolejne przygody tego bohatera w realiach fantasy. Powiem, że pasuje mi taka estetyka – choć wolałem takie tomy, jak „Horrifikland”, bo jednak do grozy zawsze bardziej mnie ciągnęło i ciągnie nieprzerwanie – i miło się to wszystko czyta. Jak typowe europejskie (sam w końcu jest jednym z nich) komiksy środka z gatunku fantastyki, kierowane do całej rodziny, ale pamiętające o starszym odbiorcy.

Myszka Miki mieszka w królestwie, na czele którego stoi Władysław Łasuch. Kraina, jak kraina, nic niezwykłego, ale do czasu. Gdy Minnie trafia do domu czarodzieja, zaczyna się szalona przygoda, pełna wyzwań i zagrożeń – w tym całej armii Czarnych Piotrusiów! Jak ta przygoda może się skończyć?

Komiksy z Kaczkami i Myszami kojarzą mi się przede wszystkim z krótkimi formami. Do tego w końcu przez dekady przyzwyczaił nas „Kaczor Donald”, który stawiał właśnie na takie historie i chociaż jednocześnie wychodził też „gigant”, a tam dłuższe były te opowieści, ale jakoś i tak mi zostało to skojarzenie z mnie rozbudowanymi rzeczami. Może dlatego, że to były antologie i tak? A może z powodu niemal zupełnego braku jakichś albumowych wydań, które serwowałyby nam pojedyncze, zamknięte historie? Bo nawet, kiedy dostawaliśmy jakieś dłuższe formy, to najczęściej były one dzielone na epizody, a wiele z nich dawało się czytać od dowolnego momentu bez jakiejkolwiek starty. Więc fajnie, że mamy teraz takie właśnie albumy z prawdziwego zdarzenia. A przede wszystkim, że są to albumy, co tu dużo mówić, udane.

Jak mam wybierać, wolę Donalda niż Myszkę Miki. A jednak te albumowe właśnie w Mikiego celują – Donald się pojawia, ale nie zmienia to faktu, że czuć, iż to mysie, a nie kacze opowieści. Nie zmienia to jednak faktu, że chętnie sięgam, bo preferencje, preferencjami, ale całe to uniwersum to jednak moja bajka od najmłodszych lat i jakoś nigdy z niej nie wyrosłem. I nie wyrosnę, nie łudzę się. Nawet jak będę starym, siwym dziadem, w pomarszczonych dłoniach będę trzymał komiksy takie, jak ten i wspominał dzieciństwo. I nadal fajnie bawił. Bo to nie tylko przewiązanie, choć sentyment swoje robi, ale też i – a raczej przede wszystkim – dobra jakość wykonania.

No i tak tu jwat. Dobra akcja, przygody, humor, trochę dydaktyzmu, sporo popisów wyobraźni i uroku. Jest barwnie i jest dramatycznie, jest cartoonowo, ale jest też w tym stylu fajna zabawa możliwościami, jakie ta stylistyka daje. Widać w tym talent, widać dobrą zabawę, która nam się udziale i fajna magię tego wszystkiego. Jak zawsze jestem na tak i czekam na kolejne tomy.