Między nami

RECENZJA

„MIĘDZY NAMI”

AUTOR: Mhairi MaFarlane

WYDAWNICTWO: MUZA

„Zastanawiała się, czy zarchiwizował to wszystko w pamięci, aby wykorzystać w przyszłości. Czy prywatność była już tylko iluzją.

„Między nami” przestało, cokolwiek znaczy”.

„Między nami” to interesująca, pełna uroku, słodko – gorzka, przepełniona emocjami, historia, oparta na pogorzelisku rozpadającego się związku głównej bohaterki Roisin i jej paczki przyjaciół. Opowieść o miłości, przyjaźni, relacjach, związkach, nadszarpniętym zaufaniu, kłamstwach, zdradzie, skrywanych uczuciach, niełatwych relacjach rodzinnych, tajemnicach i prawdzie, która wychodzi po latach.

Ciekawie autorka poprowadziła fabułę książki, tworząc fajny klimat, w dodatku zrobiła to z dużym wyczuciem, poruszając wiele wątków, trudnych tematów, odkrywając stopniowo skrywane tajemnice, wprowadzając wątpliwości, podejrzenia, ale również zaskakując czytelnika niektórymi wydarzeniami, do tego wplatając wątek romantyczny, pomiędzy kartki tej opowieści, który autorka wprowadziła z dużą lekkością, pokazując uczucia i emocje bohaterów.

Książka toczy się niepospiesznie, wymaga zaangażowania, ponieważ autorka spokojnie buduje napięcie, wciągając w życie bohaterów i wir wydarzeń, podsycając naszą ciekawość, dodając emocje, które rosną z każdą przeczytaną stroną, prowadząc grę pomiędzy bohaterami, ujawniając skrywane maski i pokazując uczucia, które rodzą się nieoczekiwanie.

Autorka w ciekawy sposób pokazuje, że życie bywa nieprzewidywalne i lubi mieszać szyki. Ale również zobaczymy, jak człowiek może skrywać kilka twarzy i przy tym bardzo dobrze się z tym maskować, tworząc swój idealny obraz.

Autorka ma lekkie i przyjemnie pióro, pełne opisów, dzięki czemu książkę czyta się bardzo przyjemnie. Spędziłam z nią wyjątkowo czas.

„Życie złamało mnie, powaliło, ale mam nadzieję, po to, by uczynić mnie lepszą”.

Książka pokazana oczami głównej bohaterki Roisin, dzięki czemu idealnie możemy wczuć się w jej sytuację, poczuć jej emocje, zobaczyć co się wokół niej dzieje.

Bohaterzy ciekawie wykreowani, autentyczni, skomplikowani, różnorodni, wielowymiarowi, s przede wszystkim barwni. To postacie z krwi i kości.

Autorka idealnie oddała głębię w relacjach międzyludzkich, pokazując różne oblicza, przyjaźni pomiędzy bohaterami. Możemy wczuć się w ich emocje, uczucia, przeżywać razem z nimi, radości, smutki, wewnętrzne rozterki, ponieważ autorka bardzo dobrze zobrazowała ich postacie.

„Ukrywanie się potrafi być całkiem ekscytujące, można nawet uczynić z tego sztukę. Między innymi dlatego to takie fajne".

Roisin Walters lubiana nauczycielka angielskiego, jest w związku z Joe scenarzystą popularnego serialu, od dziesięciu lat. Jednak od dłuższego czasu ich związek nie ma się najlepiej i przechodzili ciężki okres, znacznie oddalili się od siebie, a ich miłość umierała powoli, prowadząc nieuchronnie do rozstania. Jeden wyjazd paczki przyjaciół zmieni wszystko, a Roisin zacznie wątpić w szczerość Joea. Podświadomie przekonywała się, że jej związek z mężczyzną, którego kochała, okazuje się wyłącznie fikcją. W dodatku okazuje się, że Joe nadużył jej zaufania, wykorzystując jej historię z przeszłości do swojego nowego serialu. Decyduje się na poważny krok w ich związku.

Ich paczka przyjaciół również zaczęła rozłazić się w szwach, a wspólne spotkania stały się obowiązkiem i utrapieniem. Jakby wszyscy coś udawali. Jej życie zmienia się diametralnie i boleśnie, a jej świat rozwala się niczym domek z kart.

-Czy Roisin w końcu dostrzeże prawdę o Joe i odkryje jego prawdziwe oblicze?

-Czy Roisin podejmie ryzyko i zdecyduje się, odkryć z kim tak naprawdę spędziła dziesięć lat swojego życia?

-Co ukrywa Joe przed Roisin?

-Czy przez cały czas Joe okłamywał Roisin?

-Czy jeszcze życie czymś zaskoczy Roisin?

-Czy Roisin odnajdzie swoją bezpieczną przystań?

-Czy koniec dla Roisin może oznaczać nowy początek?

Polecam.

Współpraca barterowa z wydawnictwomuza

Byłam pewna, że będę mogła przedstawić Wam tę książkę jako hit lata. Mogę powiedzieć tylko tyle ależ jestem zawiedziona.

Pomysł na fabułę świetny. Ponieważ książka ta porusza mega ważny temat, temat zdrady. Ale nie tej fizycznej tylko tej emocjonalnej. Tej, która moim zdaniem boli i dotyka bardziej.

Roisin i Joe są parą od dawna. Ich związek już dawno przeszedł w fazę przyzwyczajenia i powolnego wygasania. Ona nauczycielka on skupiony totalnie na swojej karierze scenarzysta serialowy. Brak rozmów, bliskości i uwagi powoduje, że oboje oddalają sie od siebie.

Jednak przysłowiowym gwoździem do trumny staje sie dzień emisji premierowego odcinka nowego serialu Joego. Serialu, który opiera się na traumatycznych doświadczeniach Roisin. Kobieta nic o tym nie wiedziała. Czuje sie upokorzona, wykorzystana, zdradzona. To koniec. Jej związku i jej dotychczasowego życia. Postanawia ona bowiem je totalnie przewartościować. Szczęśliwie ma wspaniałych, oddanych przyjaciół, którzy służą pomocą i wsparciem.

Mówi się, że koniec jest początkiem czegoś nowego. Wszyscy wiemy, że życie potrafi zaskoczyć. Czy w przypadku Roisin będzie to pozytywne zaskoczenie?

No przyznajcie sami, że pomysł świetny. Ja jednak nie polubiłam się z tą historią. Chyba największym przytykiem jest jej objętość. Książka liczy ponad 450 stron i jest to zdecydowanie za dużo. Jest okropnie przegadana, ogrom rozbudowanych opisów tak naprawdę nie wnosił nic do fabuły. Jakoś nie polubiłam też bohaterów, nie umiałam się wczuć w ich emocje. Mamy dwóch kogucików, próbujących udowodnić który z nich to prawdziwy samiec alfa. Parę, która szastając kasą na prawo i lewo powoduje dyskomfort u innych (oczywiście oboje są tego nieświadomi).

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i chyba ostatnie. A Wy znacie jej książki? Lubicie?

"Nie­któ­re za­rzu­ty pły­ną­ce z ust osoby, którą się do­brze zna, po­tra­fią być jak dźgnię­cie nożem mię­dzy żebra, jak atak za­wo­do­we­go za­bój­cy, który do­kład­nie wie, jak jed­nym spraw­nym ru­chem prze­bić ważny na­rząd – zwłasz­cza wtedy, gdy czło­wiek zdaje sobie spra­wę, że są praw­dzi­we. Inne z kolei spa­da­ją jak grom z ja­sne­go nieba, po­ja­wia­ją się zni­kąd, zu­peł­nie jak fris­bee, które prze­szy­wa po­wie­trze, lecąc pro­sto na nas.

To wła­śnie było takie fris­bee".

Roisin i Joe są razem od bardzo dawna. Ona nauczycielka, on scenarzysta, który wreszcie został zauważony. Premiera nowego serialu sprawia, że życie kobiety wywraca się do góry nogami, bowiem mężczyzna użył jej traumatycznej przeszłości, nie prosząc o pozwolenie. Dla Roisin to granica, której przekroczenie sprawia, że postanawia zakończyć ich związek. Czy postąpiła słusznie? Intuicja podpowiada jej, że tak, ale czy tak łatwo spisać kogoś na straty, znając go od dekady? Co jeśli Joe będzie chciał wszystko naprawić?

Historia jest niesamowicie złożona. Daje nam wgląd na kilka sytuacji sercowych jak: rozpadający się związek, nieodwzajemniona miłość, problemy narzeczonych, czy brak stałego partnera. Wszystkie te osoby należą do Klubu Briana, czyli paczki znajomych, która trzymała się ze sobą od początków swojej dorosłości. Zawsze uważałam, że posiadanie długoletniego przyjaciela to nie lada wyczyn. Może nawet większy niż bycie w związku. Ze swoim partnerem tak czy owak widujesz się regularnie, ale kiedy dochodzą obowiązki i proza zwyczajnego życia, okazuje się, że dla przyjaciela musisz wygospodarować swój wolny czas. Nie każdego na to stać.

Joe, to człowiek, którego nie polubiłabym w realnym życiu. Jest granica pomiędzy sarkazmem, a zwyczajnym chamstwem – i właśnie on jej nie wyczuwał. Przez wiele stron nie mogłam go znieść. Strasznie podnosił mi ciśnienie i miałam wrażenie, że wcale nie kochał Roisin. Postępował bardzo samolubnie, a to co powiedział jej w kłótni, było po prostu podłe.

Nie uważam, że Roisin była idealną bohaterką. Myślę, że za dużo analizowała. Co mnie najbardziej zdziwiło, to to, że po obejrzeniu serialu Joego, naszło ją mnóstwo wątpliwości. Wiedziała to, że mijają się i ich związek umierał powolną śmiercią. Jednak kiedy zaczęła porównywać fabułę serialu do wydarzeń, które miały miejsce w realu, tak łatwo zasiało się w niej ziarno niepewności, czy aby nie była zdradzana przez swojego partnera. Akurat to wydaje mi się być kwestią zaufania, a wychodziło na to, że ona w ogóle go nie miała.

Z początku, kiedy główna bohaterka zaczęła „prowadzić śledztwo”, co do poczynań ex partnera, miałam mieszane uczucia. Po tym jak zerwali, faktycznie była potrzebna jej ta wiedza, czy zdradzał, czy nie? Ta upartość z jej strony niekiedy przejawiała się cechami obsesji na tym punkcie. A może po prostu chodziło o to, że mogła odejść bez większych wyrzutów? W końcu byli ze sobą dziesięć lat. To szmat czasu, zwłaszcza, że z początku bardzo liczyło się wzajemne wsparcie. Na szczęście Roisin miała również pozytywne cechy charakteru i z każdą stroną rozumiałam ją coraz bardziej. Prawdę mówiąc była to trochę taka podróż, gdzie odkrywa się nowe fakty i zmienia się postrzeganie osoby zmienia się.

Mamy mnóstwo barwnych i różnorodnych postaci, które bardzo kontrastują ze sobą. Okładka wskazuje na słodką historię, ale wcale taka nie jest. Bohaterka musi odnaleźć się w nowej sytuacji i poukładać sobie pewne rzeczy w głowie. Włącznie, ze sprawami rodzinnymi, a jak wiemy, tu sytuacja może być skomplikowana. Na szczęście ma oddanych przyjaciół, w takich sytuacjach ich pomoc wydaje się być bezcenna. A kiedy na horyzoncie pojawia się nowe, niespodziewane uczucie, sprawy mogą się jeszcze bardziej skomplikować.

Przez początek średnio mogłam przebrnąć, za sprawą dużej ilości bohaterów i ich różnorodności. Nie spodziewałam się, że będą oni tak istotni dla fabuły. Później było tylko lepiej. Nie jest to sztampowa historia. Daje trochę do myślenia, zwłaszcza na temat związków, zaufania do drugiej osoby, czy zwyczajnej szczerości.

Czy można odzyskać zaufanie najbliższej osoby?

Roisin i Joe są parą od dawna. Ona jest nauczycielką, on scenarzystą popularnego serialu. Wspólnie wyjeżdżają, by spędzić weekend z grupą przyjaciół. Mają trzy okazje do świętowania: urodziny jednej z przyjaciółek, zaręczyny przyjaciół oraz premierę nowego serialu Joe’ego. Tymczasem okazuje się, że Joe w swoim serialu wykorzystał traumatyczną historię z dzieciństwa Roisin. Zresztą nie tylko w tej kwestii nadużył jej zaufania. Jej świat runął niczym domek z kart. Roisin musi się z zmierzyć ze swoim życiem i zacząć od nowa. Szczęśliwie ma wspaniałych przyjaciół. Mówi się, życie potrafi pozytywnie zaskoczyć. Jednak, czy w jej przypadku tak się stanie?

Tajemnice, które wychodzą na światło dzienne. Kłamstwa budowane latami między najbliższymi są coraz bardziej widoczne. Miłość potrafi zaskoczyć każdego z nas.

Historia, przez którą płynęłam. Nie jest to typowa historia miłosna, która uderza w bohaterów jak grom z jasnego nieba. Grupa przyjaciół, która pragnie spędzić miły weekend i cieszyć się swoim towarzystwem. Jednak pod fasadą pozornego szczęścia, kryją się tajemnice i uczucia. Roisin wie, że musi zmierzyć się z tym, aby mogła ruszyć do przodu. W końcu, ile można udawać, że jest dobrze?

Autorka wykreowała ciekawe postacie. Każdą z nich polubiłam poza Joe'em. Fabuła, która skupia się na związku bohaterów była dla mnie tłem. Roisin mogła spojrzeć na wszystko z innej strony, a także naprawić relacje z mamą, która jej potrzebowała. Czasem tracąc jeden element, zyskujemy o wiele więcej.

Kiedy fajerwerki raczej przypominają dogasający tealight to niezbyt dobrze wróży dla związku. Oczywiście te pierwsze nie mogą trwać bezustannie, lecz to drugie jest już czymś więcej niż znakiem ostrzegawczym, raczej przypomina syrenę alarmową. A kiedy nie usłyszy się w porę tej ostatniej lub zignoruje? Co zrobić w takiej sytuacji? Trwać w relacji pomimo wszystkiego i łudzić się, że jeszcze będzie lepiej i to jedynie chwilowe? Zwłaszcza, że ta chwila jest coraz dłuższa? A może pamiętać o początku i nie po prostu powiedzieć koniec?

To miał być naprawdę udany weekend, spędzony w gronie przyjaciół i chłopaka. Co mogło pójść nie tak? Nic, a jednak okazało się, że te dni były początkiem końca lub raczej stawienia czoła prawdzie, że Roisin i Joe, po dziesięciu latach więcej dzieli niż łączy. Czy tak łatwo odnaleźć się w takiej sytuacji? No cóż, kiedy ktoś nadużył twojego zaufania i to nie na jednym polu, a i wcześniej już były wyraźne oznaki, iż relacja ta ma najlepsze czasy za sobą, trzeba w końcu podjąć jakieś decyzje. Jednak tych dwoje oprócz związku uczuciowego łączy dużo więcej i każda podjęta decyzja może odbić się również na innych. Jednak Roisin ma wsparcie przyjaciół i z ich pomocą z nowego punktu widzenia patrzy w przyszłość i nie tylko w tym kierunku. Jak mogła przez lata nie dostrzec tego, co było tuz przed jej oczami? Zresztą nie jedynie ona dokonuje zmian w swoim życiu. Czas pójść do przodu i spróbować skonfrontować się z niewygodnymi faktami, wspomnieniami oraz tym, co czeka by dać mu szansę. Czy będzie to łatwe, bezbolesne i przede wszystkim co przyniesie Roisin? Może to, czego nie oczekiwała? Początek czegoś niespodziewanego i bez obietnic, jakich już nie chce?

Lubicie komedie romantyczne w klimacie angielskim? Takie zarażające dobrym humorem, lecz także z drugim dnem, gdzie tak naprawdę scenarzysta potrafi zaskoczyć rozwojem akcji? „Między nami” kojarzy mi się z klasykami tego gatunku, w żadnym razie dosłownie, lecz atmosferą i postaciami? Trochę „Czterech wesel i pogrzebu”, „Nothing Hill” i „To właśnie miłość”, żadnej bezpośredniej lub pośredniej kalki oraz atmosfera, nie skopiowana, a uchwycone z niej to nieokreślone „coś” lub urok, jaki trudno ubrać w słowach, gdyż bazuje na emocjach. No i bohaterowie, których wykreowała Mhairi McFarlane, tworzący barwną grupę, na pierwszy rzut oka w ogóle do siebie niepasujących sylwetek, różnych jak to tylko możliwe, ale połączonych przyjaźnią i wspólnymi wspomnieniami. Jak jedno i drugie sprawdzi się kiedy przyjdzie czas uczuciowych przetasowań? Na ile poznali się podczas kilkunastu lat znajomości? „Między nami” jest historią, gdzie śmiech przeplata się z refleksjami oraz celnymi spostrzeżeniami związanymi z relacjami, nie jedynie uczuciowymi, ale i rodzinnymi. Autorka doskonale wyważa poszczególne wątki, nie tracąc głównego z oczu i rozwijając go, jednocześnie nie zapominając o bohaterach drugoplanowych, jakich rolą jest nie tylko wypełnianie tła i dopełnianie tych głównych postaci, ale opowiadają także swoją historię. Podczas lektury śmiejemy się, zastanawiamy się jak rozpocząć od nowa na zgliszczach uczuć i zaufani oraz obserwujemy dynamikę rodzinnych więzi.