Miasto dziewcząt

"Miasto dziewcząt" jest kolejną książką autorki 'Jedz, módl się, kochaj". Przyznam, że tej drugiej nie czytałam, ale opis "Miasta..." bardzo mnie zaciekawił.

Na początku otrzymujemy dość tajemniczą informację o liście od Angeli. Dowiadujemy się, że narratorem jest Vivian, która jest... kobietą w podeszłym wieku. Cała książka jest opowieścią Vivian właśnie do Angeli i jest prowadzona w formie listu. A więc cofamy się o kilkadziesiąt lat wstecz...

Muszę przyznać, że z początku nie byłam jakoś pozytywnie nastawiona do tej książki. Po przeczytaniu pierwszego rozdziału odłożyłam ją i dobre dwa tygodnie leżała ona spokojnie na mojej półce. Nie jestem jednak osobą, która zostawia na długo książki niedokończone i tak oto przychodzę z dzisiejszą recenzją. Czy cieszę się, że ponownie sięgnęłam po "Miasto dziewcząt"? Oczywiście!

Książka opowiada o przyjaźni, miłości, ale też niezależności. Elizabeth Gilbert serwuje nam świetną podróż do lat czterdziestych. Vivian na początku sprawiająca wiele problemów przyjeżdża do Nowego Jorku. Szybko odnajduje się wśród nowych ludzi. Zaprzyjaźnia się z tancerką i razem podbijają miasto. Autorka świetnie wykreowała postacie, które dzięki temu stały się "prawdziwe". Każdą kolejną stronę czytałam z zapartym tchem. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej przywiązywałam się do Vivian, ale cóż w tym dziwnego, w końcu śledziłam jej życie od lat młodzieńczych.

Jestem pewna, że jeszcze nie raz wrócę do tej historii.

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Uważam, że Pani Elizabeth Gilbert to przykład autorki, która pisze z pomysłem oraz dobiera trafnie główną tematykę, przybliżając, przy tym Czytelnikowi, w swojej książce "Miasto dziewcząt", jak prezentował się świat lat 40.

Vivian Morris jest główną bohaterką w tej oto powieści, która potrafi rozmawiać z ludźmi. Lubi być dobrą i sprawiedliwą obserwatorką życia. Owszem ma przed sobą chwile zwątpień czy postępuje trafnie.

Myślę, że pobyt w Nowym Jorku nauczył ją prawdziwego życia i odsłoniła, jak prezentuje się jej prawdziwe życie w prowadzonym przez jej ciocię Peg w teatrze po tym, co spotkało ją w domu rodzinnym.

Obserwujemy, jak wygląda życie Vivian Morris od środka, a w tym jej codzienne wzloty i upadki. Nauka nowego życia zawodowego Vivian oraz jak sobie radzi jako kostiumolog i w jaki sposób dostrzega prawdziwe uroki swojego poczucia kobiecości.

Bohaterowie występujący w tej przedstawionej przez autorkę powieści mają swój indywidualny świat, w którym pozwolą odkryć ich mocne, jak i słabe strony charakteru.

Powieść ta to jest walką o życie, przetrwanie, powrót do wspomnień, melancholii na progu ku do odkrycia prawdziwej dorosłości i w jaki sposób ona przebiega, patrząc na Vivian, jej ciocię Peg, rodziców, babcię, którą wspomina z sentymentem, jaką była wspaniałą osobą dla niej.

Jednym słowem było miło przenieść w magiczne miejsca nowego Jorku lat 40 z udziałem opisywanych przez autorkę w miarę sympatycznych bohaterów.

Polecam przeczytać tę książkę.

Grzeczne dziewczynki idą do nieba, niegrzeczne idą tam gdzie chcą

„ Czasami trzeba dużo czasu , żeby coś zrozumieć „

Uwielbiana na całym świecie pisarka, Elizabeth Gilbert autorka bestsellerowego „ Jedz, módl się, kochaj „, książki, która doczekała się adaptacji filmowej z Julią Roberts i Javierem Bardemem w rolach głównych wydała nową powieść „ Miasto dziewcząt „, która od samego początku urzekła mnie przyjemnym w odbiorze stylem narracji. Oczarowała klimatem burleski, który skojarzył mi się z filmem „ Moulin Rouge”. Od pierwszych stron wiedziałam, że mam do czynienia z prozą ze wszech miar wyjątkową.

Jest współczesny Nowy Jork bohaterka powieści Vivian ma około dziewięćdziesiątki i pisze ogromny list do Anglii, córki jak się potem okazuje jedynego mężczyzny, którego kiedyś bardzo kochała. Pisze ten list, którym w zasadzie jest cała książka, aby odpowiedzieć na pytanie, kim była dla jej ojca, w szczegółowy i emocjonujący sposób. Wraz z Vivian odbyłam niezwykłą, niezapomnianą podróż w czasie do Nowego Jorku lat czterdziestych.

Na świecie szaleje już II Wojna Światowa, tymczasem Stany Zjednoczone jeszcze jej nie odczuwają, Nowy Jork się bawi. W takim to czasie do miasta przyjeżdża dziewiętnastoletnia Vivian panienka z dobrego domu, która została wyrzucona z prestiżowego Vassar College, ponieważ nie miała głowy do nauki, a zamiast ślęczenia nad książkami wolała towarzystwo ekscentrycznej babci, która nauczyła ją szycia na maszynie. Zamożni rodzice nie wiedząc, co począć z krnąbrną córką wysyłają ją do ciotki Peg, która ma ekstrawagancki, rozpadający się teatr w śródmieściu zwany Lily Playhouse. Tam Vivian poznaje mnóstwo niekonwencjonalnych i charyzmatycznych postaci, od uwielbiających zabawę frywolnych tancerek, seksownych amantów, muzyków, genialnego reżysera do gangsterów włącznie, a dzięki swoim umiejętnością krawieckim szybko zyskuje sympatię całego zespołu. Vivian bardzo szybko zachłysnęła się wielkomiejską atmosferą, prowadzi rozwiązły tryb życia i w swoim pojęciu bawi się doskonale. Buja w obłokach i ma niezbyt sprecyzowane oczekiwania, co do przyszłości. Nagle z powodu jednego błędu zalicza twarde lądowanie, które będzie ją wiele kosztowało. Popełnia osobisty błąd, który skutkuje skandalem zawodowym, przewracając jej nowy świat do góry nogami na kolejne lata.

Będąc staruszką opowiada wreszcie swoją historię, wspomina, jak wydarzenia tamtych lat zmieniły bieg jej życia, jak z rozwydrzonej nastolatki stała się dojrzałą odpowiedzialną kobietą. Vivian przekonała się, że swoboda obyczajowa przyniosła jej dużo szkody, a ceną za wolną miłość była jej samotność. Wie, że standardy w ocenianiu moralności mężczyzn i kobiet nie zmieniły się od lat. Ma dość ciągłego wstydu i chce stać się kimkolwiek, kim jest naprawdę.

Autorka bestsellerowego „Jedz, módl się, kochaj „, napisała niezwykłą powieść, pełną kontrastów o seksie i przygodach, o młodej kobiecie odkrywającej, że nie trzeba być dobrą dziewczyną by być dobrą osobą. O tym, że życie jest zarówno ulotne, jak i niebezpieczne, i nie ma sensu odmawiać sobie przyjemności i bycia kimkolwiek innym niż jesteś. Elizabeth Gilbert stworzyła wyjątkową historią miłosną osadzoną w świecie teatru w Nowym Jorku w latach 40. XX wieku ,opowiedzianą z perspektywy starszej kobiety, która spogląda na młodość z przyjemnością, ale i żalem. Zawiera liczne mądre i nadal aktualne przemyślenia na temat roli kobiety, odkrywania swojej drogi życiowej czy istoty miłości. „ Miasto dziewcząt”, to literatura na wysokim poziomie, wyróżniająca się pośród innych, napisana pięknym językiem, którą w zasadzie świetnie się czyta. Piękna i subtelna opowiedziana historia, realna i prawdziwa, trafnie przedstawiona tematyka oddająca klimat epoki, ale mam jedno małe zastrzeżenie, w przypadku tak długiej powieści, zabrakło mi trochę dynamiki, chwil przyspieszenia. Zwłaszcza druga część książki nie była już tak bardzo wciągająca jak początek historii. Można by skrócić niektóre wątki i zapewne powieść by na tym nie straciła. „ Miasto dziewcząt „to świetna powieść obyczajowa o kobietach dla kobiet napisana przyjemnym i sugestywnym piórem, która zostanie ze mną na dłużej. Polecam wielbicielkom dobrej prozy obyczajowej.

„ W każdym razie jest taki moment w życiu, kiedy kobieta ma dość wiecznego wstydzenia się za siebie. A kiedy przestaje się wstydzić, może się stać tą osobą, którą jest naprawdę. „

Do tej pory nie miałam okazji przeczytania jakiejkolwiek książki pani Gilbert. Ba, nawet nie obejrzałam ekranizacji jej najpopularniejszej powieści pod tytułem ,,Jedź, módl się, kochaj". Nawet nie wiedziałam, jak się nazywa autorka tego bestsellera. Jednak gdy ujrzałam zapowiedź książki ,,Miasto dziewcząt" poczułam, że to coś dla mnie. A gdy zobaczyłam pierwszą recenzję tej książki, miałam ochotę nadrobić wszystko, co wyszło spod pióra Elizabeth Gilbert. Na sam początek zabrałam się za jej najnowszą książkę, czyli ,,Miasto dziewcząt".

,,Miasto dziewcząt" spodobało mi się już od pierwszej strony. Sama historia mnie zaciekawiła, ale to język i styl tej książki sprawił, że miałam ochotę pochłonąć każde słowo, jakie się w niej znajduje. A to dla mnie coś niespotykanego, gdyż większość książek posiada jakieś fragmenty, które po prostu muszę ominąć, bo mnie nudzą, a nic ciekawego do historii nie wnoszą, a podczas czytania tej książki tego nie zrobiłam. Przeczytałam od deski do deski z niemałym podziwem.

Historia opisywana na stronach książki ,,Miasto dziewcząt" to historia Vivian. Vivian poznajemy jako młodą dziewczynę, która przenosi się do Nowego Jorku do ciotki. Tam zaczyna prowadzić życie, którego do tej pory nie znała. Możemy tu przypatrywać się czasom wojennym, poznać mentalność ludzi lat czterdziestych, ale także towarzyszyć młodej dziewczynie poznającej świat oraz przyglądać się jak jej życie potoczyło się do późnych lat starości. Niesamowita historia, która złapała mnie za serce.

,,Miasto dziewcząt" polecam z całego serca. Jest to książka, która rozpoczęła moją przygodę z twórczością pani Gilbert i mam wrażenie, że to będzie bardzo udana podróż.

Cieszę się, że ostatnio w moje ręce wpadają książki po których lekturze nie mam poczucia straconego czasu. Tak też było z Miastem dziewcząt - najnowszą powieścią Elizabeth Gilbert. Już po przeczytaniu kilku pierwszych zdań wiedziałam, że Miasto dziewcząt mi się spodoba. Świetnie czytało mi się tę książkę. Znalazłam w niej to czego oczekuję od literatury kobiecej, bo do tego grona skierowana jest ta powieść. Było zabawnie, momentami wzruszająco, momentami refleksyjnie. Bohaterowie powieści są wyraziści a fabuła jest dobrze skonstruowana.

Główną bohaterką i jednocześnie narratorem powieści jest Vivian Morris. Wraz z nią czytelnik cofa się do Ameryki lat 40-tych ubiegłego stulecia. Było to dla mnie bardzo interesujące doświadczenie, ponieważ te czasy kojarzą mi się raczej z ogarniętą wojną Europą. Tymczasem poznałam historię z perspektywy młodej dziewczyny w momencie kiedy Stany Zjednoczone Ameryki odradzały się po wielkim kryzysie, a ich mieszkańcy nie do końca zdawali sobie sprawę z tego, co dzieje się za oceanem. Konserwatywni rodzice Vivian, nie do końca wiedząc jak sobie z nią poradzić po wydaleniu z jednej z prestiżowych uczelni dla dziewcząt z dobrych rodzin, postanawiają wysłać Vivian do Nowego Jorku. Siostra ojca – Peg, prowadzi w tym mieście chylący się ku upadkowi teatr rewiowy. Ciotka Vivian jest zupełnie niepodobna do ojca. Od lat prowadzi raczej swobodny styl życia, który dla Vivian jest czymś nowym. Dziewczyna szybko adaptuje się w nowym miejscu i pełną piersią chłonie nowy styl życia. Nocne kluby, lejący się z każdej strony alkohol, swoboda seksualna szybko stają się dla niej codziennością. Jednak w pewnym momencie Vivian gubi się

w swoich odważnych poczynaniach i swoim zachowaniem niemal nie wywołuje skandalu

w środowisku.

To moi drodzy jednak dopiero początek historii Vivian. Jeśli zdecydujecie się na przeczytanie Miasta dziewcząt, do czego bardzo Was zachęcam, przekonacie się jak nasza bohaterka dojrzewa

i jakim człowiekiem jest naprawdę. Pierwsze rozdziały powieści Gilbert mogą dać bowiem o Vivian mylne wrażenie.

Można oczywiście potraktować tę powieść z grubsza, czyli jako historię pewnej imprezowej dziewczyny, która nieoczekiwanie musi zmierzyć się z konsekwencjami swojego nieodpowiedzialnego zachowania. Radziłabym wam jednak poszukać w tej powieści drugiego dna, ponieważ nie wszystko na pierwszy rzut oka wydaje się oczywiste. Jeśli przyjrzeć się tej powieści bliżej odnajdziemy w niej trudne relacje rodzinne, zarówno pomiędzy dziećmi i rodzicami jak i pomiędzy rodzeństwem. To także powieść o trudnym położeniu kobiet, o tym, że niełatwo czasem wyjść poza utarte kanony zachowania. To powieść o wstydzie i o poniżeniu, które potrafią towarzyszyć człowiekowi przez długie lata życia. To także historia dotykająca w pewnym momencie problemu wojny, do której przestąpiła także Ameryka i która jakby nie było zmieniła i tam życie wielu osób. Miasto dziewcząt to jednak przede wszystkim książka o mocy przyjaźni pomiędzy kobietami, o potrzebie realizacji własnych marzeń, o sile i determinacji potrzebnej do ich spełnienia. Najważniejsze jest życie zgodnie z własnymi pragnieniami, obranie własnej drogi

i konsekwentne nią podążanie.

Drogie Panie tej książki zdecydowanie nie może zabraknąć w Waszej biblioteczce.