Mezalians. Intrygi i namiętności. Tom 1

Pierwsza część sagi przedstawiająca sto lat barwnego życia rodu Długopolskich.

Henryk Długopolski, przystojny arystokrata, zbuntowany kawaler, roztrwania cały swój majątek na hazard i zabawianie swojej Izabeli – damy z „półswiatka”, niemal nieświadomie popada w niebotyczne długi. Jego ojciec odmawia ich spłaty i wchodzi w układ z bankierem Leonem Złotkiewiczem.

Układ ten zbowiązuje Henryka do małżeństwa z jego córką Emilią, która uznawana jest za brzydką i głupią gąskę. Nie muszę chyba mówić, że dla Henryka ten mezalians wydaje się końcem świata.

Czy dojdzie do ślubu? Czy Henryk weźmie odpowiedzialność za swój rozpustny tryb życia? Jaki plan tak naprawdę ma Złotkiewicz? A co na to Emilia?

Ta piękna historia rozgrywa się na tle Warszawy XIX wieku, w której mieszają się różne warstwy społeczne od dawnego ziemiaństwa przez inteligencję i arystokrację po Rosjan i żydowskich finansjerów. Cała ta oprawa sprawi, że przeniesiecie się w czasie i bedzięcie śpiesznie i z zaciekawieniem przerzucać kolejne strony.

Dodatkowo, narracja jest wielopostaciowa (moja ulubiona) i sprawia, że jesteśmy w stanie zrozumieć każdy punkt widzenia co tylko wzmaga emocje.

Moja pierwsza saga, dotąd żadnej nie czytałam! I powiem Wam, że nie mogłam trafić na lepszy start!

Jestem tą książką zachwycona i na pewno sięgnę po kolejne tomy, żeby dowiedzieć się jak potoczą się losy Emilii i Henryka.

Zdradzę wam jeszcze, że wydaje mi się, że Emilka to chyba nie taka szara gąska jak ją malują ;-).

Jeżeli lubicie takie klimaty – przeczytajcie koniecznie, jeżeli tak jak ja nie czytaliście jeszcze żadnej sagi to zachęcam!

Jest koniec XIX wieku, Polska nie istnieje na mapie świata. W społeczeństwie jednak niezwykle wyraźne są podziały na biednych i bogatych, na tych ze szlachetnym urodzeniem i tych, którzy nie mieli tyle szczęścia by urodzić się w rodzinie z tradycjami. Jest jednak spora grupa społeczna, która dzięki ciągle mnożonym majątkom staje się coraz bardziej wpływowa, co nie do końca budzi entuzjazm prawdziwych arystokratów. Chodzi o Żydów, którzy w owym czasie stali się liczną grupą społeczną, choć nie zjednywali sobie uznania w niektórych kręgach. Dlatego też kiedy zaaranżowano małżeństwo arystokraty z córką żydowskiego bankiera nie można było mówić o niczym innym jak mezaliansie.

Autorka w niezwykle interesujący sposób pokazała społeczeństwo polskie uciemiężone zaborcami, skłócone wewnętrznie, podzielone, w którym wzrastają wzajemna niechęć i animozje. Paradoksalnie wiele z tych zachowań powiela się współcześnie i aż strach pomyśleć, do czego może to doprowadzić, skoro wiemy jak potoczyła się historia na początku dwudziestego wieku.

Powieść napisana z rozmachem, intrygująca, budząca apetyt na więcej. Na szczególną uwagę zasługują główni bohaterowie; Henryk - młody, przystojny arystokrata, hulaka i hazardzista trwoniący majątek rodziców i Emilia - córka żyda, właściciela banku, który wykupił weksle Henryka, dziewczyna ma nieoczywistą urodę, co sprawia, że czytelnik jest pewien, że to małżeństwo nie może się udać. No właśnie - czy aby na pewno? Czekam na kolejną część, bo jestem szalenie ciekawa dalszych losów głównych bohaterów.

Piękna, wielowymiarowa powieść historyczna z wątkiem romantycznym. Bardzo dobrze się czyta dlatego rekomenduję.

"Nie ma nic nudniejszego, niż uczyć się rozmaitych teorii o pieniądzach, i nic bardziej przyjemnego, niż używać ich w życiu

Przenosimy się w czasie, Warszawa schyłek XIX wieku. Ludzie i ich zaskakujące losy, a w tle wyraźny rys historyczny. Dwie rodziny, różnią się prawie wszystkim statusem społecznym, majątkiem, postrzeganiem codzienności. Złotkiewiczowie należą do tych dobrze sytuowanych, posiadają piękny majątek, a przed sobą świetlaną przyszłość. Brakuje im tylko odpowiedniego tytułu, przez co są postrzegani jako ci gorsi. Rodzina Długopolskich ma tytuł i ogromne długi między innymi w banku w Zygmunta Złotkiewicza. Aby podnieść status społeczny rodziny, Złotkiewicz proponuje Długopolskiemu swoją córkę. Ich rodziny, po ślubie dzieci tylko by zyskały. Złotkewicz miałby wymarzony tytuł i następcę, a Długopolskiemu umorzono by długi. Czy jego intryga się powiedzie?

Autorka wyraźnie oddaje klimat tamtych dawno minionych dni. Fabuła ciekawie utkana wzbudza emocje i ukazuje relacje społeczne, międzyludzkie, jakie panowały u schyłku XIX wieku w Warszawie. Wnikliwie ukazane emocje, jakie stają się udziałem naszych bohaterów, a tych im nie brakuje. Emilia nie jest zbyt urodziwa, jest córką żydowskiego bankiera, to spokojna, ciepła, wykształcona, naiwna, posłuszna swemu ojcu młoda dziewczyna, która dopiero wkracza w dorosłość. Henryk jest rozpieszczonym, kapryśnym synem polskiego arystokraty. Ma bardzo lekkie podejście do życia, jest bawidamkiem, hulaką i hazardzistą, żyje ponad stan.

Warszawa tamtych czasów to wyraźna mieszanka kulturowa, narodowościowa, ideologiczna. Polacy, Żydzi, Rosjanie, Niemcy i inni, wszyscy, aby żyć, muszą w mniejszym czy większym stopniu ze sobą współistnieć. Szybki rozwój przemysłowy daje nowe możliwości i szansę na lepszą przyszłość. Jedni tracą majątek, inni go powiększają. Społeczeństwo, dla którego wyznacznikiem jest zasobny portfel i tytuł. Przekrój społeczny ogromny, a różnice klasowe wręcz drastyczne. Miłość staje się kartą przetargową, nie liczą się uczucia, ani dobro dzieci. Aranżowane małżeństwo, trudne wybory, które mogą zaważyć na przyszłości bliskich, codzienność, której wartością nadrzedną są pieniądze.

Wciągająca, intrygująca, przykuwająca uwagę opowieść. Obyczajowość z wyraźnie ukazanym tłem historycznym. Z niecierpliwością czekam na kontynuację losów Emilii i Henryka. Jeżeli lubicie dobre sagi – serdecznie polecam. Tatiasza i jej książki :)

Gdy słyszę słowo mezalians, od razu na myśl przychodzi mi „Trędowata” czy „Titanic”. Dwoje zakochanych bez pamięci ludzi, którzy różnią się pochodzeniem, statusem majątkowym, wykształceniem. Z nastawieniem na podobną historię wzięłam się za lekturę pierwszego tomu serii „Intrygi i namiętności” pt. „Mezalians” autorstwa Elżbiety Pytlarz. Po kilkunastu przeczytanych stronach poczułam rozczarowanie. Poznajemy lokalną społeczność Warszawy końca XIX wieku. W zaborze rosyjskim ludzie zmagają się z sankcjami nałożonymi przez zaborcę po upadku powstania styczniowego. Jedni tracą dobra, innym udaje się dorobić sporego majątku. Zapoznajemy się z losami dwóch rodzin pochodzących z różnych warstw społecznych: Złotkiewiczów - Żydów, którym dzięki umiejętnie prowadzonym interesom finansowo powodzi się bardzo dobrze i Długopolskich – polskich arystokratów, borykających się z kłopotami finansowymi. Żadnego płomiennego romansu…Raczej powieść społeczno-obyczajowa. Jednak w miarę czytania przekonałam się, że to zarysowane tło tłumaczy takie, a nie inne zachowanie bohaterów, wybory przez nich dokonywane i nie sprawia, że fabuła nie wzbudza zainteresowania.

Już z prologu dowiadujemy się, że Emilia, niezbyt urodziwa i uważana za naiwną córka żydowskiego bankiera zostaje wydana za zmuszonego do tego małżeństwa Henryka, hulakę, hazardzistę i bawidamka z rodziny Długopolskich.

„Długopolscy koligacili się już z książętami, potomkami rodów królewskich i sławnymi wodzami, ale nigdy w sześćsetletniej historii rodu nie znajdziesz tam tak podłego mariażu.”

Dlaczego tak się stało? Wyjaśniają nam to krok po kroku kolejne rozdziały. Taki zabieg retrospekcyjny wcale nie odbiera przyjemności czytania tej książki. Z pewnością to zasługa sprawnego warsztatu pisarskiego autorki, iż ciekawość wzrasta wraz z każdą kolejną przeczytaną stroną. Elżbieta Pytlarz ma tę umiejętność, że potrafi zaintrygować czytelnika i z lekkością, w plastyczny sposób snuć opowieść o dwóch różnych rodzinach na tle niełatwej epoki. Znajomość realiów epoki i jej odzwierciedlenie na kartach powieści to duży plus dla autorki. Walorem jest też stylizacja językowa spotykana w utworze. Kto z was wie co to jest szapoklak, ekwipaż albo emablowanie? Na marginesie, moim zdaniem, przydałoby się wyjaśnienie w przypisach tych dawnych wyrazów. Każdy rozdział prowadzony jest z perspektywy innego bohatera, co sprawia, że mamy wgląd w psychikę postaci. To kolejny atut tej powieści.

Lektura „Mezaliansu” daje do myślenia. Zatrzymajmy się chociażby na jednym zdaniu tej powieści:

„Ludzie tylko wtedy będą szczęśliwi, jeśli pogodzą się ze sobą, swoim miejscem w świecie i przestaną niepotrzebnie pragnąć tego, co niemożliwe.”

Czy zgadzacie się z tym stwierdzeniem?

Sama autorka w posłowiu informuje nas:

„Książkę tę napisałam, aby pokazać nam, żyjącym w początkach dwudziestego pierwszego wieku, jak wiele – wbrew pozorom – mamy wspólnego z końcem wieku dziewiętnastego.”

Zakończenie książki pozostawia w zawieszeniu dzieje głównych bohaterów. Jak potoczą się dalsze losy Emilii i Henryka oraz ich zawartego w nietypowy sposób małżeństwa? Czy na kartach kolejnego tomu wybuchnie płomienny romans? Jak otoczenie zareaguje na taki mariaż? Cóż pozostaje nam z niecierpliwością czekać na drugą część „Intryg i namiętności”. Ja z pewnością po nią sięgnę, a „Mezalians” z wielu względów gorąco polecam!

"Mezalians" to pierwszy tom pięknej i zapierającej dech w piersiach sagi pt. "Intrygi i namiętności". Lektura tej książki była dla mnie swoistą podróżą w czasie, którą polecam każdemu, nie tylko fanom gatunku. Książka szczególnie może przypaść do gustu np. fanom "Lalki" Bolesława Prusa. "Mezalians" pięknie ukazuje rzeczywistość w Warszawie pod koniec XIX wieku. To czas aranżowanych małżeństw, tworzenia nowych elit, a także obraz życia arystokracji tamtych czasów. Główni bohaterowie tworzą ciekawe kreacje i jestem ciekawa, co wydarzy się dalej.

"Mezalians" jest pierwszym tomem sagi o rodzinie Długopolskich. Książka z pewnością spodoba się fanom powieści osadzonych w realiach historycznych. Jest koniec XIX wieku. Autorka zadbała o odmalowanie kolorytu epoki, zrobiła to w sposób naprawdę ciekawy. Na tym tle rozwija się wątek miłosny.

Małżeństwo Henryka i Emilii zostało zaaranżowane przez jej ojca, bogatego bankiera. Śledzenie jego losów uzmysławia czytelnikowi, jak trudne jest życie w świecie, w którym o wszystkim decyduje pieniądz. Rola kobiety w tamtych czasach też jest nie do pozazdroszczenia. Saga zapowiada się naprawdę interesująco.

"Mezalians. Intrygi i namiętności. Tom 1" autorstwa Elżbieta Pytlarz to powieść, która z pewnością zainteresuje miłośników dramatu i romansu. Autorka w mistrzowski sposób łączy wątki intryg i namiętności, tworząc niezwykle emocjonującą i wciągającą historię. Książka wzbudza wiele emocji, a każda kolejna strona przynosi nowe zwroty akcji. Jeśli lubisz książki, w których nie brakuje nieoczekiwanych zdarzeń i niepokojących tajemnic, to "Mezalians. Intrygi i namiętności. Tom 1" jest dla Ciebie idealną propozycją.

Lubicie podróże w czasie? Jeśli tak, to koniecznie musicie wybrać się w nią wraz z bohaterami książki "Mezalians". To pierwszy tom nowej, zapierającej dech w piersi sagi Intrygi i namiętności.

Podróż naszą zaczynamy w Warszawie końca XIX wieku, gdy jesteśmy świadkami wymuszonego związku bogatej córki żydowskiego bankiera, Emilii, z synem hrabiego, utracjuszem Henrykiem.

Okres ten to czas, gdy majątki zdobywali ludzie bez tytułów, gdy na handlu, nauce, bankowości tworzyły się nowe elity a pasożytnicze życie arystokracji stawało się tylko obciążeniem.

Dla kobiet jednakże niewiele się zmieniło, jako panny pozostawały we władzy rodziców, po ślubie w kurateli męża. To czas gdy aranżowane związki były normą a miłość była tylko zbędnym dodatkiem.

Warszawa końca XIX wieku to wielki tygiel, w którym mieszali się bogaci bankierzy, zubożali arystokraci, inteligencja, ziemiaństwo, półświatek, Rosjanie i Żydzi. Tygiel kulturowy, społeczny i religijny. Miejsce, gdzie obok wielkich fortun egzystowały niziny społeczne. Jedni się bogacili, inni marnotrawili resztki rodowych fortun.... C'est la Vie.

Co to za historia. Czytałam ją z zapartym tchem, tak zaciekawiła mnie ta opowieść. Jest nostalgiczna, niczym film w kolorze sepii, stara fotografia czy dawno przebrzmiała melodia. Autorka stworzyła opowieść, od której trudno się oderwać. Oprócz historii Emilki, Henryka i ich rodzin, zachwyciła mnie również historyczna wiedza autorki. Wiadomości dotyczące sztuki, życia codziennego czy warszawskich atrakcji. Elżbieta Pytlarz zrobiła do tej książki doskonały reaserch.

A bohaterowie są wielowymiarowi i wyraziści i tacy prawdziwi. To nie papierowe postacie a ludzie z krwi i kości.

Polubiłam Emilię i jestem bardzo ciekawa jak potoczą się dalej jej losy, czy będzie szczęśliwa, czy zawalczy o siebie.... A i Henryk też dał się lubić, mimo tej jego niegrzecznej strony, może być całkiem w porządku. Będę im kibicować i z niecierpliwością czekam na kolejny tom tej klimatycznej opowieści.

Mezalians” to pierwszy tom nowej sagi rodzinnej „Intrygi i namiętności” Elżbiety Pytlarz.

Mezalians to historia dwóch rodzin. Rodzina Złotkiewiczów jest bardzo majętna i ma przed sobą wspaniałą przyszłość, ale nie posiada odpowiedniego tytułu, przez to w hierarchii zajmuje niższy status społeczny. Rodzina Długopolskich ma tytuł, zaś ich majątek z dnia na dzień maleje, do czego przyczynia się również syn hrabiego Alfreda, który posiada w banku Złotkiewicza spory dług. Leon Złotkiewicz wpada na genialny pomysł, aby swoją jedyna córkę wydać za mąż za syna hrabiego, tym samym podniesie swój status społeczny i będzie mieć kogoś do pomocy w banku. Czy uda mu się osiągnąć swój plan? Czy dojdzie do ożenku dwójki nieznajomych?

Dowiecie się sięgając po tą wyjątkową książkę. Muszę wam powiedzieć, że ta książka jest tak napisane, że czytelnik przenosi się do końcówki dziewiętnastego wieku i poznaje zasady jakie panowały wtedy wy w Polsce a dokładnie w Warszawie. W tej książce znajdzie się każdy fan książek romantycznych, obyczajowych, książek osadzonych w innych czasach, a także każdy kto docenia lekkość pióra autorów. Muszę to podkreślić, pani Elżbieta, tak pięknie napisał tą książkę, że była ona dla mnie uczta.

Pięknie oddane życia, ciekawa fabuła, niesamowicie rozbudowane postacie to wszystko powoduje, że książka czyta się sama😉. Także polecam Wam ten wyjątkowy tytuł.

Jeśli kochacie poznawać burzliwe rodzinne historie, to koniecznie sięgnijcie po książkę Elżbiety Pytlarz. Jeśli przy wyborze lektury, kierujecie się sercem, które spragnione jest sagi, to „Mezalians” jest właśnie dla Was. Napisać, że ta powieść jest wyjątkowa, to tak jakbym nic nie napisał. Przyznać, że historia ta dotyka naszych emocji, to za mało. Ta książka porywa swą historią, unosi nasze emocje do najskrytszych zakamarków naszego czytelniczego serca.

„Mezalians” to pierwsza część sagi „Intrygi i namiętności”. To historia, której początek przypada na koniec XIX wieku. Wówczas w Warszawie lokalna społeczność jest mieszaniną różnych warstw społecznych, ideologii, przekonań oraz statutu. Jedni tracą dobytek swojego życia. Drudzy zaś zwiększają swoją majętność. Różnice klasowe są bardzo widoczne.

To, co warto podkreślić, to fakt, że powieść Elżbiety Pytlarz jest doskonałą lekturą nie tylko dla miłośników historii obyczajowych, lecz również dla czytelników szukających powieści historycznych. Nie ukrywam, że mnie jako socjologa zaintrygowała ta historia ze względu na relacje społeczne, dyktowane sytuacją polityczną czy też warunkami materialnymi bohaterów tej sagi.

„Mezalians” to historia rodziny Długopolskich. Młody i przystojny arystokrata Henryk Długopolski „zmuszony” jest do związku z bogatą córką bankiera żydowskiego pochodzenia – Emilią Złotkiewiczówną. Jej ojciec Leon chce bowiem wraz z ręką córki oddać bank właściwemu następcy. Henryk był jednak utrapieniem dla swojego ojca Alfreda. Częsta obecność w kasynie oraz brak szczęścia w miłości nie wróżyły dobrze przyszłości Henryka. Pewnego dnia ojciec Emilii składa propozycję ojcu Henryka. Bankier umorzy dług syna arystokraty, gdy ten poślubi córkę Leona. Czy zatem Henryk zostanie mężem Emilii i właścicielem banku? Jak potoczą się losy rodziny Długopolskich? Warto się tego dowiedzieć. Dlatego sięgnijcie po pierwszą część sagi „Intrygi i namiętności” pt. „Mezalians”.

Nie ukrywam, że historia stworzona przez Elżbietę Pytlarz bardzo mnie zaciekawiła. Lecz również poruszyła. Dała także wiele do myślenia. Tutaj miłość była kartą przetargową. Siła pieniądza rozdawała karty w sferze uczuć. A przecież powiada się, że miłości nie można kupić za żadne pieniądze – to skarb, najdroższy, bezcenny. Niestety historia zapisana na kartach tej powieści, jest również odzwierciedleniem prawdziwych historii, o których nieraz czytaliśmy, czy oglądaliśmy filmy. Dlatego też historia napisana przez Panią Elżbietę ma pierwiastek prawdziwości, realności, która trafiła do mojego czytelniczego serca.

Zdecydowanie polecam Wam lekturę pierwszej części cyklu „Intrygi i namiętności” pt. „Mezalians” i z niecierpliwością wyczekuję premiery drugiej części pt. „Pojedynek”.

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki Mezalians autorstwa Elżbiety Pytlarz. Jest to powieść, która otwiera cykl "Intrygi i namiętności". Muszę przyznać, że tytuły zarówno serii, jak i jej pierwszej części są niezwykle adekwatne do treści. Moją ulubioną postacią jest córka bankiera żydowskiego pochodzenia Emilia Złotkiewiczówna. Dziewczyna nie jest urodziwa, ale jest dobrym człowiekiem o gołębim sercu. Ojciec postanowił wydać ją za mąż za hrabiego Henryka Długopolskiego. W XIX wieku, w którym autorka umieściła wydarzenia powieści mariaż arystokraty z Żydówką nie jest często spotykany. Małżeństwo jest dla Emilii nie tylko szansą na awans społeczny, ale także szczęście, miłość i piękną przyszłość. Niestety tylko z jej punktu widzenia. Bardzo szybko okazuje się, że zarówno Leonem Złotkiewiczem, jak i Henrykiem Długopolskim kierowało czyste wyrachowanie. Pierwszy z nich liczy na to, że znalazł sobie godnego następcę, a drugi liczy na majątek, który pozwoli mu wyjść z długów powstałych wskutek hulaszczego życia. Co z tego wyniknie? Odpowiedzi czekają na kartach powieści. Zachęcam do sięgnięcia po nią bo autorka stworzyła niesamowity klimat dla opisywanych przez siebie wydarzeń. Nie brakuje intryg oraz mniejszych i większych dramatów. Ogromnym plusem Mezaliansu są wyraziste i bardzo nietuzinkowe postaci. Nie mogę doczekać się kontynuacji.

Mezalians” to pierwszy tom świetnie zapowiadającej się sagi rodzinnej. Autorka zabiera nas do XIX wieku, do świata arystokracji. Poznajemy przystojnego Henryka Długopolskiego, który był lekkoduchem. Każda praca go nudziła i bardziej wolał wydawać pieniądze niż je zarabiać. Był synem bogatego Hrabiego z rodu Długopolskich, który w ostatnich latach trochę podupadł finansowo. Musiał opłacić leczenie żony i dobrze wydać córkę, a na dodatek syn miał bardzo duże długi. Jego weksle trafiły do bankiera Leona Złotkiewicza, który był Żydem i jego marzeniem było wydać za mąż córkę i mieć kogoś, kto będzie z nim pracować, a później przejmie po nim bank. Tym kim miał być Henryk Długopolski. Czy jednak udało mu się namówić mężczyznę i do pracy i do ożenienia się z Emilią? Przekonajcie się sami.

Książkę czyta się bardzo szybko. Właściwie strony same się przekładają. Autorka świetnie ukazała nam Warszawę pod koniec XIX wieku, w której nie prawdziwa miłość, korzyści płynące z interesów miały największe znaczenie. Emilia to młoda i głupiutka dziewczyna, która szybko uzmysłowiła sobie, że chociaż pochodzi z dobrego domu, to nie ma żadnych praw i nie wiele może zrobić bez zgody mężczyzn. Hrabia Henryk to z kolei postać przebiegła, ale czy wystarczająco by przechytrzyć starego bankiera? W książce tej nie ma za wiele postaci, ale te, które zostały w niej przedstawione świetnie oddają ducha minionej epoki.

Oprócz świetnie wykreowanymi postaciami i prawami rządzących w XIX- wiecznej Polsce, jestem zachwycona językiem jakim posługuje się pani Elżbieta. Posiada ona na pewno lekkie pióro, a zarazem dba o szczegóły. Zakończenie książki może nie jest zaskakujące, ale na pewno zachęcające do tego, by sięgnąć po kolejny tom sagi o barwnym życiu rodziny Długopolskich.

Komu polecam tę książkę? Na pewno każdemu fanowi sag rodzinnych, zwłaszcza tym, którzy lubią czytać o bohaterach pochodzących z różnych warstw społecznych. Polecam również każdemu, kto lubi powieści obyczajowe z wątkiem miłosnym i chce poczuć klimat XIX-wiecznej Warszawy. Mnie książka porwała od pierwszych stron i już nie mogę doczekać się kolejnych części.

[współpraca reklamowa] Wydawnictwo Prószyński i S-ka

"Mezalians" jest pierwszym tomem serii "Intrygi i namiętności" Elżbiety Pytarz. Jest to bardzo dobra obyczajówka. Autorka swoje dzieło umieściła w XIX wiecznej Warszawie. Tutaj mieszają się różne grupy społeczne. Jesteśmy świadkami mnóstwa intryg. Czasami byłam przerażona, do czego zdolny jest drugi człowiek.

Ta historia jest całkowicie zmyślona, także nie szukajcie w nich prawdziwych wydarzeń. Oczywiście niektórzy bohaterowie przypominają mi współczesnych ludzi, którzy potrafią sprawić, że człowiek wchodzi na minę. Nie lubię takich ludzi. W książce roi się od nich.

Czy różne warstwy społeczne powinny się ze sobą mieszać?

Autorka doskonale opowiedziała nam swoją historię. Wczułam się w nią całym sercem. Kibicowałam pewnej dziewczynie, która nie była świadoma tego, co ją spotka z rąk najbliższych. Razem z nią cierpiałam. Czy w końcu otrzyma to, czego pragnie? Mówię tutaj o Emilii Złotkiewiczównie. Bardzo dobra i delikatna osóbka.

Henryk Długopolski jest arystokratą i trwoni majątek ojca. Popada w długi, z których nie potrafi się sam wydostać. Ktoś kupuje jego weksle i nasz młody bohater popada w tarapaty. Czy jego ukochany papa mu pomoże? Czy niestety zginie marnie? Ten bohater strasznie mnie irytował. Zamiast skończyć studia, wolał hulać i popadać w długi. Mało tego ma swoją utrzymankę, którą kocha. Tylko czy taka miłość ma szansę przetrwać?

Poznacie również pewną panią, która jest łasa na pieniądze. Nie miała łatwego życia, dlatego zachowuje się tak, a nie inaczej. Szkoda mi jej.

Bogaty bankier Leon Złotkiewicz to bardzo barwna postać. Początkowo nie rozumiałam jego zachowania, ale z czasem przybiłabym mu piątkę. Dlaczego? Przekonacie się, czytając powieść "Mezalians".

Ta historia jest bardzo ciekawa. Szybko się ją czyta. Po przeczytaniu ma się ochotę na więcej. Już się nie mogę doczekać kolejnego tomu i kolejnych przygód barwnych bohaterów.

Ciekawa akcja, fabuła i bohaterowie, którzy nie zawsze robią tak, jak należy.

Czy chcielibyście, żeby waszego małżonka/ waszą małżonkę wybrali wam rodzice?

Zobaczcie, co na takie rozwiązanie powiedzą nasi bohaterowie.

Gratuluję autorce tego dzieła. Książka jest godna polecenia.

Jeżeli lubicie obyczajówki i powieści, w których akcja toczy się w XIX wieku, to koniecznie sięgnijcie po "Mezalians". Gwarantuję wam, że nie będziecie się nudzili przy jej czytaniu.

Z całego serca polecam, mommy_and_books.