Megapolis. Kroniki Jaaru. Tom 5

Cykl Kroniki Jaaru jest mi znany ze słyszenia, bo choć lubię magię w literaturze jakoś wcześniej nie miałam w planach zapoznanie się z nim...Tak się złożyło, że "Megapolis" trafiło do moich rąk, więc los sam zachęcił mnie do poznania tej opowieści.

Na chwile obecną muszę powiedzieć, że po części żałuje iż nie czytałam wcześniejszych tomów, gdyż pewne pytania zostały bez odpowiedzi... pomimo nieznajomości poprzednich części nie miałam problemu z odnalezieniem się w historii.

A więc co was czeka w tej części?

W pokoju Kate pojawia się chłopak, który przybywa do niej z przyszłości i prosi o pomoc. Nastolatka wraz z dwojgiem przyjaciół wyrusza do przyszłości, aby pomóc w uratowaniu świata przybysza. Jak się okazuje przyszłość nie mieni się w barwnych kolorach...

W czasie teraźniejszym też nie brakuje zajęć - Liliana ma wizje, które prowadzą ją do Kaspara - jak się okazuje kolejnego Strażnika. Czy można mu zaufać?

Dorośli, którzy w przeszłości nie przyjęli mocy kamieni niestety muszą się zjednoczyć, gdyż na światło dzienne wychodzą pewne fakty, które mogą zaszkodzić magii.

W Jaarze pojawiają się duchy i przemawiają...Czy ich słuchać czy zignorować?

Jak widać z krótkiego streszczenia, które utworzyłam fabuła jest wielowątkowa, jest bardzo rozbudowana. Wydarzenia toczą się w zwolnionym tempie. Wszystko jest dobrze dopracowane, przemyślane i zaopatrzone w szczegóły.

Jeśli chodzi o miejsce wydarzeń - jest ich klika. Trzeba czytać w skupieniu - zatracić się w historii. Nie jest to trudna powieść, ale ze względu na liczbę bohaterów, ilość miejsc wydarzeń - można się zagubić, stracić orientację.

Bohaterowie są barwni, zróżnicowani pod względem charakterów i poglądów, czasem zabawni, ale najbardziej podobał mi się klimat opowieści. Choć nie brakuje w nim smutku, komplikacji i śmierci jest magiczny, baśniowy - taki trochę pozwalający oderwać się od realizmu.

Fabuła nie należy do przewidywalnych, nie jest też wzorowana na popularnych powieściach. Choć magia nie jest nowością, to całość jest odświeżająca.

Adam Feber pisze prostym, a zarazem barwnym stylem. Fabułę dopieszcza szczegółami, wydarzenia rozbudowuje i dzięki stylowi w jakim tworzy pozwala czytelnikowi pobudzić wodzę fantazji.

"Megapolis" czytało mi się bardzo dobrze, choć początkowo przeraziłam się jej objętością (ponad 600 stron). Nie jest to książka dla wszystkich - przede wszystkim osoba po nią sięgająca (jak i zapewne po cały cykl) musi choć w minimalnym stopniu lubić magię, przemykać oko na naciąganie fabuły i po prostu się zrelaksować.

Minusem dla mnie jest tempo...gdyż ja wolę bardziej dynamicznie rozgrywające się wydarzenia, a w powieści " żółwie" określenie najbardziej pasuje.

Pomimo że nie znam wcześniejszych tomów cyklu, nie odczułam ich wielkiego braku. Powieść jest napisana w taki sposób, że szybko można się w niej odnaleźć.

Cóż mi pozostało... osoby, które znają cykl zachęcam do kontynuowana, a tym co jeszcze nie poznali... zainteresowanie się nim, gdyż jest ON pełen czarów, magii i przygód.

Strażnicy znowu w akcji! Jaar dalej potrzebuje pomocy, świat się zmienia i wcale nie zapowiada się, że na lepsze. Do młodych bohaterów pojawia się gość z nie z tego świata, który ma dla nich kolejną misję. Strażnicy ponownie muszą się rozdzielić, a niebezpieczeństwo czai się za rogiem. Kate, Diane i Jonathan wyruszają w przyszłość, by być może zmienić przeszłość i przyszłość. Zaś Lilian, Tom i Darrien załatwiają sprawy na miejscu. Czy ich misje się powiodą? Kto pomógł im przenieść się do przyszłości?

Nareszcie to przeczytałam! Tak długo z tym zwlekałam i tak bardzo tego żałuję. To, co wydarzyło się w tym tomie to po prostu kosmos i to dosłownie. Losy Jaaru zależą od decyzji bohaterów i sił wyższych. Wrogów przybywa, większość pragnie nieograniczonej magii i władzy, zrobią wszystko by osiągnąć swój cel. Zawsze trudno opowiada mi się o kontynuacjach, ponieważ boję się, że mogę coś przez przypadek zdradzić. Ogólnie w tej części mamy przedstawione perspektywy naprawdę dużej ilości osób. Poznajemy historię z praktycznie każdej strony tej dobrej, jak i złej. Każda z nich ma inne pobudki, zamiary i cele. Na początku trochę trudno jest się w tym połapać, ale im dalej tym wszystko staje się łatwiejsze do ogarnięcia.

Co do bohaterów to wiele zmian w nich nie odczułam, może odrobinę w Kate i Jonathanie. To co im się przytrafiło sprawiło, że dziewczyna stała się bardziej zdecydowana, chamska i władcza. Niby miała przewodzić grupie, ale w moim odczuciu za bardzo władza uderzyła jej do głowy. Może pod koniec książki opanowała się na tyle, by stała się znośna. Jonathan zachowywał się zaś tak, jakby chciał robić Kate cały czas na złość. Ciągle podważał jej zdanie i pozycję przywódcy. Czasami miał rację do obaw, ale nie musiał się tak zachowywać. Za to polubiłam dwie nowe postacie, które się pojawiły, ale o nich lepiej nie będę wspominać, bo ich trzeba poznać, by zrozumieć.

Akcji w książce jest pełno. Co chwila coś się dzieje, różni bohaterowie muszą zmierzyć się z różnymi przeciwnościami i podjąć trudne decyzje. Ta część jest naprawdę gruba i wcale się nie dziwię, bo autor zawarł w niej tyle nowych faktów i kolejnych niewiadomych, że po prostu głowa mała. Jestem pełna podziwu dla autora za jego pomysłowość i to w jaki sposób poprowadził akcje. Teraz tym bardziej zastanawia mnie jak zakończą się losy Jaaru.

Dlatego jeśli nie czytaliście tej serii to koniecznie musicie ją nadrobić. Mimo mojej początkowej niechęci po pierwszym tomie, to teraz bardzo się cieszę, że nie przerwałam tej przygody tylko poznaje jej kolejne tomy. Z każdym kolejnym ten świat się rozwija, bohaterowie dorastają, decyzje stają się coraz trudniejsze,a świat wisi na włosku. Jeśli to Wam nie przekonuje, to już nie wiem 😀

Sięgając po piaty tom cyklu o fantastycznej krainie Jaaru nie zawiodłam się. Wszystkie wątki i niejasności, które pojawiły się w części czwartej i sprawiły, że czułam pewien niedosyt zostały jeszcze bardziej rozbudowane (wątek Meg) i wyjaśnione. Dzięki obszernym opisom, których do tej pory brakowało akcja nie pędzi już jak szalona i w spokojnym nieco tempie możemy pokonać te 600 stron.

Nad kraina Jaaru zawisło widmo rychłego zniszczenia świata, a królowa Tir-Na-Nog zachowuje się tak, jakby niewiele interesowały ją losy poddanych. Przyszłość stoi pod znakiem zapytania. Na pomoc krainie ruszają Strażnicy Żywiołów.

Kate czeka jeszcze więcej przygód, a przede wszystkim na jej barkach spocznie niezwykle odpowiedzialna misja ratowania świata. Czy to aby nie za dużo jak na jedną czarownicę?

Nie spodziewałam się, że powieść, aż tak bardzo chwyci mnie za serce - to już nie tylko fantastyka, z którą mieliśmy do czynienia w poprzednich częściach , Adam Faber idzie o krok dalej i wplata w tę historię problemy współczesnego świata. "Świat jest czasem inny, niżbyśmy chcieli, ale ciągle mamy możliwość, aby go zmieniać." Widząc jak ewoluuje cała seria i dojrzewa warsztat pisarski "Megalopolis" jest tym bardziej miłym zaskoczeniem i przykładem dojrzałej i przemyślanej literatury młodzieżowej z nieco głębszym przesłaniem. Z niecierpliwością będę wyczekiwała kolejnej części - chcę trwać w tej magii nadal!

Adam Faber powoli zmierza do zakończenia przygód Kate Hallnander. W Megapolis nie zabraknie tego co było w poprzednich tomach. Ba! Będzie tego jeszcze więcej a czytelnik podczas lektury na pewno nie będzie się nudził. Polecam!

Kate przeżyła już wiele niebezpiecznych przygód. Dużo się nauczyła i ciężko jest ją czymś zadziwić. Jednak w to, co się dzieje nie sposób uwierzyć. W jej pokoju zjawia się nagle obcy chłopak, który twierdzi, że pochodzi z przyszłości. Co więcej, prosi ją o pomoc w ratowaniu świata ponad 1000 lat starszego niż ten, w którym dziewczyna żyje. Czy powinna uwierzyć nieznajomemu? Jej przyjaciele mają co do tego duże wątpliwości. W międzyczasie Fione ma swoją własną misję. Nie może pogodzić się ze śmiercią ukochanego i robi wszystko, by znów się z nim spotkać.

Po raz kolejny duży plus za wprowadzenie nowej postaci, która wprowadza jeszcze więcej akcji do powieści. Już od samego początku dużo się dzieje i nie sposób oderwać się od czytania. Mam wrażenie, że klimat tego tomu jest inny niż ten z poprzednich części. Zawsze czytając Kroniki Jaaru miałam z tyłu głowy fakt, że seria ta skierowana jest przede wszystkim do młodszego czytelnika i oceniałam ją przez ten pryzmat. Jednak w tym wypadku bardzo pozytywnie się zaskoczyłam. Adam Faber niesamowicie rozwinął swój warsztat pisarski. Różnica między pierwszym tomem, a „Megapolis” jest ogromna. Jest to moja ulubiona część między innymi ze względu na wątek podróży w czasie. Nie mogę się doczekać tego, aż zabiorę się za finałowy „Koniec ery”. Ocena 5/5. Książkę odebrałam za punkty na portalu Czytam Pierwszy.