Odette, dwudziestolatka, ma własne mieszkanie w Montrealu, stałą pracę w lokalnej księgarni i uroczego królika. Rodzi się w niej uczucie do jednej z klientek...
Lecz Odette prześladuje coś, co widzi tylko ona sama: w jej oku pływa meduza,  która czasem zasłania jej widok. Problem nie wydaje się aż tak poważny - dopóki meduza nie zacznie się rozmnażać...
Zachwycające ilustracje artystki o pseudonimie Boum wciągają nas w mocną i chwilami mroczną historię o tym, jak stawić czoło czemuś, czego najbardziej się boimy, i jak odnaleźć światełko, które poprowadzi nas przez mrok.
Komiks „Meduza” zdobył szereg nagród, m.in. Eisner Award, Lynd Ward Graphic Novel Prize Honor Book, Doug Wright Nipper Award, Graphic Medicine Award i znalazł się na listach książek roku Amerykańskiego Stowarzyszenia Bibliotekarzy, Biblioteki Publicznej w Nowym Jorku, Comics Beat i innych.
Boum (Samantha Leriche-Gionet) urodziła się w Montrealu w 1985 roku.
Ukończyła studia z zakresu animacji, a jej filmy krótkometrażowe są pokazywane na całym świecie. Od 2011 roku Boum zajmuje się tworzeniem komiksów. Wśród jej licznych dzieł znajduje się A Small Revolution oraz długoletnia, nagradzana seria Boumeries. Ma męża, dwie córki, dwa koty i długą listę zadań do wykonania.
W ciągu ostatnich piętnastu lat Boum cierpiała na szereg chorób oczu. W marcu 2021 roku całkowicie straciła wzrok w prawym oku.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii komiksy dla młodzieży
Czy Meduza to horror, czy opowieść o charakterze psychologicznym?
Ten komiks łączy w sobie elementy realizmu magicznego z głęboką metaforą psychologiczną dotyczącą lęku i choroby. Fabuła skupia się na wewnętrznych przeżyciach Odette, której wizje stają się coraz bardziej inwazyjne w codziennym życiu. Mimo mrocznych momentów, historia niesie przede wszystkim nadzieję na odnalezienie światła w trudnych chwilach. Jest to lektura skłaniająca do refleksji nad tym, jak radzimy sobie z niewidzialnymi dla innych problemami.
Jaką stylistykę wizualną prezentują ilustracje stworzone przez autorkę Boum?
Ilustracje w tym tytule charakteryzują się zachwycającą, autorską kreską, która wciąga czytelnika w intymny świat głównej bohaterki. Prace Samanthy Leriche-Gionet są precyzyjne i doskonale oddają emocje postaci oraz narastający niepokój związany ze zjawiskami w oku bohaterki. Wizualna strona komiksu została doceniona prestiżowymi nagrodami, takimi jak Eisner Award, co potwierdza ich wysoką jakość artystyczną. Estetyka ta balansuje między codziennością Montrealu a surrealistycznymi elementami wizualnymi.
Czy komiks "Meduza" opiera się na osobistych doświadczeniach autorki?
Tak, fabuła komiksu jest silnie inspirowana trudnymi przeżyciami samej autorki, która od lat zmagała się z chorobami wzroku. Boum przekuła swoją walkę z postępującą utratą widzenia w poruszającą metaforę, co nadaje opowieści wyjątkowego autentyzmu i głębi. Czytelnik może poczuć szczerość bijącą z każdej strony, obserwując, jak osobiste wyzwania twórczyni wpłynęły na postrzeganie świata przez Odette. Dzięki temu dzieło to jest ważnym głosem w nurcie Graphic Medicine, łączącym sztukę z doświadczeniem pacjenta.
Jakie kluczowe tematy porusza ta pozycja w kontekście literatury dla młodzieży?
Dzieło to skupia się na tematyce akceptacji własnych słabości, budowania tożsamości oraz radzenia sobie z traumą. Poprzez postać dwudziestoletniej Odette, autorka ukazuje proces mierzenia się z tym, co budzi w nas największy strach. To opowieść o odwadze niezbędnej do tego, by mimo przeszkód szukać bliskości z drugim człowiekiem. Książka stanowi cenne wsparcie dla młodych dorosłych szukających w literaturze zrozumienia dla własnych, często niewidocznych dla otoczenia lęków.
Dla kogo ta powieść graficzna może nie być odpowiednim wyborem?
Ta pozycja nie będzie trafionym zakupem dla osób poszukujących wyłącznie lekkiej, czysto rozrywkowej lektury pozbawionej symboliki i trudnych emocji. Czytelnicy preferujący klasyczne, linearne historie akcji bez głębokiego podtekstu psychologicznego mogą uznać, że surrealistyczna forma przekazu do nich nie trafia. Jeśli ktoś oczekuje realistycznego reportażu medycznego zamiast onirycznej metafory, styl tej opowieści może okazać się zbyt artystyczny. Jest to tytuł wymagający pełnego skupienia i gotowości na konfrontację z cięższymi aspektami ludzkiej egzystencji.

