Mąż, ojciec, dusiciel

Herb Baumeister wiódł z pozoru spokojne życie z żoną i dziećmi. Prowadził sklepy z rzeczami z drugiej ręki, mieszkał w porządnej dzielnicy. Mężczyzna jakich wiele. W 1994 roku bawiący się trzynastoletni syn Herba znalazł w ogrodzie czaszkę. Żona uwierzyła w tłumaczenia męża, jednak pod jego nieobecność pozwoliła przeszukać ogród, gdzie znaleziono kości jedenastu ofiar. Sam Herb zapadła się pod ziemię, a z czasem, powiązano z nim kolejnych dziesięć ciał, a wiele wskazuje, że to nie wszystkie jego ofiary. Jak to się stało, że ten mężczyzna okazał się seryjnym mordercą dusicielem? I że był aż potrójnym seryjnym? Czytając tę książkę i widząc twarz na okładce, ciężko mi było uwierzyć, że potwór może wyglądać tak niewinnie, zwyczajnie. A jednak Herb żył w czasach, gdzie wyznawano tylko jedną słuszną według społeczeństwa orientację seksualną i każdy „odmieniec” musiał się ukrywać, a przestępstwa na takich ludziach dla policji nie były priorytetem. Na naszych oczach potwór budził się do działania i zabierał życie wielu niewinnym mężczyznom. Ale Herb odbierał życie również kobietom. Dlaczego? Tego dowiecie się już z tej książki.

Samej trudno mi w to uwierzyć, ale od jakiegoś czasu mam już chyba przesyt true crime'u. Wynika to pewnie z tego, że praktycznie bez przerwy słucham podcastów o tej tematyce i dokładanie sobie jej w postaci książek już mnie raczej nie kręci. Zresztą znam już tyle spraw, że coraz rzadziej udaje mi się trafić na taką, o której wcześniej nie słyszałam. Na szczęście czasami jeszcze się to zdarza.

"Mąż, ojciec, dusiciel" to kolejna część kontrowersyjnej serii true crime autorstwa Ryana Greena. Ja mimo fabularyzacji nie zrezygnowałam z lektury jego książek, właśnie dlatego, że większość historii, które opracował, nie jest tak powszechnie znana i omawiana, a dzięki temu wzbudzają one moją ciekawość. Przywykłam do jego stylu, a podczas czytania o tym zbrodniarzu odniosłam wrażenie, że Green postawił w końcu głównie na fakty, a nie własną wyobraźnię.

Herb Baumeister to postać wyjątkowo niejednoznaczna. Myślę, że gdyby urodził się w obecnych czasach, prawdopodobnie szybko zdiagnozowano by jego zaburzenia i podjęto pracę nad nimi, a z pewnością by nie zostały aż tak zbagatelizowane. Ilość sygnałów, które wysyłał swojemu otoczeniu była po prostu nie do przeoczenia, nie trzeba być wykształconym psychiatrą, by dostrzegać niezwykle charakterystyczne mechanizmy rządzące jego zachowaniem. Być może wszystko potoczyłoby się inaczej, gdyby nie wpływowy ojciec, bo choć na prawdziwą pomoc w poprzednim stuleciu Herb nie miał co liczyć, to możliwe, że kara za jego niewinne początkowo przewinienia, mogłaby znacząco wpłynąć na jego dalsze losy.

To jednak już tylko gdybanie. Faktem jest, że podłoże jego zbrodni wydaje się być z perspektywy czasu oczywiste. Równie przerażające jest jednak dla mnie to, że prowadził jednocześnie pozornie normalne rodzinne życie. I choć ostatecznie to jego żonie zawdzięczamy to, że został ujęty, to byłam zszokowana tym, jak sprawnie potrafił ją oszukiwać.

"Mąż, ojciec, dusiciel" to historia, którą zdecydowanie powinno się znać ku przestrodze. Teoretycznie mamy świadomość, że ludzie są w stanie manipulować otoczeniem na ogromną skalę, ale w tym przypadku i tak byłam wstrząśnięta. Ryan Green po raz kolejny spisał opowieść, po której trudno zasnąć.

Moje 7/10.

Herb to trudny przypadek, mimo że, jego dzieciństwo nie było idealne, to w rzeczywistości mógł cały czas liczyć na rodziców. Matka jednak nie darzyła go zbytnią opieką i troską, a nawet się go brzydziła, gdyż przejawiał on niezdrową fascynacją martwymi ptakami. Ojciec zaś był surowy, ale nie przemocowy, starał się zawsze Herbowi pomóc załatwić nową pracę, gdy przez jego zachowanie wyrzucali go z kolejnej. Miał skłonność do odrażających żartów, które odtrącały wszystkich od niego od czasów szkolnych.

Herb urodził się ze skrzywioną psychiką i chorował na rozszczepienie osobowości. Jedne był w stanie zaakceptować, innych nie, co powodowało silny stres i frustrację, a w efekcie uciekał się do aktów zła. Psychiatria w tamtych czasach nie była rozwinięta na tyle, by postawić trafną diagnozę i rozpocząć leczenie.

Herb był skupiony cały czas na sobie, przejmował się opinią publiczną, więc swoje prawdziwe preferencje seksualne ukrywał pod postacią kochającego męża i ojca, przy tym będąc wyrachowanym i bezwzględnym manipulantem. Stworzył iluzje Herba dobroczyńcy, troszczącego się o biedniejszych i nikt go nigdy nie podejrzewał o czyny, których się dopuścił. Jego żona była w ciężkim szoku kiedy w ich ogrodzie odnaleziono ludzkie szczątki.

Jednak jak każdy morderca, w końcu popełnił błąd, który doprowadził do niego policję. Choć trzeba przyznać, że opieszałość funkcjonariuszy ułatwiła mu zadanie przez wiele lat, bowiem w tamtych czasach nie przejmowano się losem homoseksualistów, więc nikt nie przykładał się do odnalezienia ich zabójcy.

Autor po raz kolejny postarał się wgryźć w umysł mordercy. Przybliżył nam jego życie i przemianę oraz jak po raz kolejny przekraczał granice bestialstwa. Książka tym bardziej robi wrażenie, gdyż opowiada prawdziwą historię bestii, która chodziła po tym świecie. Polecam książkę, jak i całą serię tym, którzy nie boją się mocnych wrażeń.

To już kolejna część serii True Crime od wydawnictwa @wielkalitera. Tym razem poznajemy historię Herba Baumeistera. Tradycyjnie, warto przestrzec osoby wrażliwe również i przed tą pozycją. Dobitnych, obrazowych opisów tutaj nie brakuje.

Klasycznie, autor przedstawia życiorys opisywanej postaci. Począwszy od dzieciństwa, gdzie już bardzo często człowiek zaczyna powoli skręcać w złą stronę. W bardzo złą stronę... Herb już jako dzieciak był, delikatnie mówiąc, dziwny. Sam pewnie uważał się za cwanego dowcipnisia, ale jego komentarze i uwagi przynosiły raczej przerażenie, niż śmiech. Z biegiem lat, mężczyzna nie mógł znaleźć przyjaciół, bowiem ludzie raczej stronili od jego towarzystwa. Ze względu na swój charakter był nielubiany. Gdy w końcu poślubił Julie, jego frustracja dosłownie wylewała się z każdej strony. Orientacja Baumeistera nie pozwoliła mu spełnić się w małżeństwie z kobietą. Przygodne stosunki z mężczyznami miały przynieść mu satysfakcję i ukojenie, ale... Spójrzcie tylko na tytuł tej książki i dopowiedzcie sobie resztę. To wszystko poszło o wiele za daleko. Herb Baumeister był potworem, który przynosił osobom spotkanym na swojej drodze tylko cierpienie i lęk. Chory człowiek o obrzydliwych popędach i zepsutej wyobraźni.