Matnia. Rosyjska Mafia. Tom 3

Ostatnia część trylogii Pauliny Jurgi podobała mi się zdecydowanie najbardziej z wszystkich części. Może dlatego, że wszystkie karty zostały odkryte. Książka ma wartką akcję. Dzieje się wiele i sporo tu zaskakujących zwrotów akcji. Fajnie, że autorka poprowadziła wydarzenia z trzech różnych perspektyw.

Czytało się ciekawie. Polecam.

Czekam na następną książkę autorki👍

Paulina Jurga ma taki styl pisania, że jej książek się nie zapomina. Pierwszy tom czytałam już kilka miesięcy temu, a dokładnie pamiętam każdą postać, każdy wątek, każdą emocję, jaka towarzyszyła mi w trakcie czytania. Fabuła zapada w pamięć i pozostaje z czytelnikiem.

Po drugim tomie już wiedziałam, że trzeci nie będzie tylko miłym zakończeniem serii, gdzie wszystko wraca na swoje tory. To, co przeczytałam przeszło jakiekolwiek moje oczekiwania. To jest najlepsza część tej serii i ciężko mi będzie ,,wczuć” się teraz w inną książkę , poznać innych bohaterów, kiedy nadal w mojej głowie siedzą Nikołaj, Marta, Borys, Tatiana, Maksim, Izjasław, Jurij no i Igor...

Pisałam przy okazji mojej opinii pierwszego tomu, że tak popapranego umysłu, jak Izjasława jeszcze nie spotkałam u żadnego książkowego bohatera. I to jest prawda, ale poczekajcie, aż poznacie Rzeźnika. Już sama nie wiem, czy ten człowiek mnie bardziej fascynuje, czy przeraża. Jedno jest pewne to mistrz manipulacji!!!

Dla mnie największym atutem tej serii są właśnie genialne kreacje bohaterów. Przewija się ich w fabule sporo, a każdy jest godny uwagi i wiele wnosi do historii.

Ten tom musiałam sobie trochę dawkować. Nie dlatego, że mi się nie podobał, wręcz przeciwnie jestem nim zachwycona. Były jednak w fabule momenty, które mną wstrząsnęły, złamały mi serce i ze łzami w oczach odkładałam książkę, a na usta cisnęło się pytanie: dlaczego??? Musiałam chwilę ochłonąć, uspokoić emocje, zanim ponownie zaczęłam czytać.

Ogromnie zachęcam do przeczytania trylogii o rosyjskiej mafii. Poznajcie historię Marty Małeckiej, jej nieprawdopodobnej historii nastolatki, która wiodła zwyczajne życie licealistki w Polsce. Dowiedzcie się, czy uda jej się wyrwać z matni, w którą została wrzucona.

,,W mafijnym świecie niczego nie możesz być pewien. Nawet własnej tożsamości.”

Paulina Jurga nie daje nam o tym zapomnieć, nawet przez chwilę. Trzyma nas w niepewności, zaskoczeniu i szoku aż do ostatniego wersu. Epilog….

„Nadzieja może sprawić, że podnosimy się z kolan, choć wydaje nam się, że jesteśmy bez szans, ale pozbawieni jej, mimo posiadanej siły, giniemy bezpowrotnie.”

Droga autorko jestem pod wrażeniem, twojej wyobraźni, talentu i szczegółowego researchu, jaki zrobiłaś, pisząc te książki. Ja mam jednak nadzieję, że nie powiedziałaś jeszcze ostatniego słowa co do tej serii. Z niecierpliwością będę wypatrywać każdej następnej książki, jaka wyjdzie spod twojego pióra, a seria ,,Rosyjska mafia” trafia na moją top listę tego roku. GRATULACJE!!!

"(..)czasem lepiej jest odpuścić i spróbować się dostosować. To lepsza metoda niż z góry skazany na porażkę opór".

Doskonale pamiętam, jak w zeszłym roku dostałam od wydawnictwa pewną książkę. Była to tzw. "szczotka". Biała okładka, bez opisu, tylko z tytułem i danymi autora. W taki też sposób zaczęła się moja przygoda z twórczością Pauliny Jurgi. I choć ostateczna wersja Matrioszki uległa małym zmianą, to doskonałe pamiętam, jak wiele emocji wywarła na mnie ta historia wtedy, ale też później, gdy czytałam już pełną wersję. Jakiś czas później przyszedł czas na "Marionetkę" która podobnie jak pierwszy tom, dosłownie mnie pochłonęła. Jak zatem na ich tle wypadła "Matnia"?.

Myślę, że nie tylko ja z niecierpliwością czekałam na ciąg dalszy historii Marty. To, co wydarzyło się na końcu tomu drugiego, sprawiło, że stanęło mi serce i z jednej strony od razu chciałam poznać dalszą część tej opowieści, jednak z drugiej strony, strasznie bałam się tego, co autorka wymyśliła dla tych bohaterów.

Nie będę ukrywać, że spodziewałam się dobrej książki - nie sądziłam jednak, że jednocześnie będzie tak świetna i tak ciężka! Boże, co tam się działo. Najlepszą, a zarazem najgorszą dla mnie rzeczą było czytanie rozdziałów z perspektywy Izjasława. "Wejście" w jego głowę i uzmysłowienie sobie tego, co mu w niej siedziało było naprawdę pokręconym przeżyciem.

Cała historia była pełna adrenaliny, zaskakujących zdarzeń, rzeczy, które sprawiały, że mój żołądek ściskał się z nerwów, i choć czasami miałam dość, to nie było mowy, by odłożyć tę książkę na bok, póki nie dotrę do końca.

Dla mnie "Matnia" to idealne zakończenie tej serii. To, co ci bohaterowie ze mną zrobili, przechodzi ludzie pojęcie, a ich przeżycia na długo zapadną mi w pamięci - a to, że kiedyś do tej serii wrócę, jest więcej niż pewne.

Nie mam wątpliwości, że Paulina Jurga pisze świetne książki a jej wiedza i dbałość o szczegóły zasługują na uznanie. Już nie mogę się doczekać kolejnych historii, jakie wyjdą spod jej ręki, i mam nadzieję, że i "Rzeźnik' doczeka się swojej opowieści.

"Matnie" oczywiście bardzo wam polecam, choć ostrzegam - warto mieć na uwadze fakt, że to książka dla osób o mocnych nerwach!

Walcz jak długo możesz, nie poddawaj się. Walcz nawet wtedy gdy wszystko wydaje się stracone. Walcz, bo jedynie tak możesz zwyciężyć. Walcz, chociaż zwycięstwo wydaje się niemożliwe. Walcz, bo jeśli przestaniesz to zwycięży twój wróg …

Czy można mieć nadzieję kiedy straciło się wszystkich i wszystko na czym zależało? Dawne życie Marty wydaje się mitem, sennym majakiem, a każde wspomnienie o tym, co było jeszcze boleśniej przypomina co jest jej udziałem. Każda sekunda, godzina, dzień, coraz bardziej odbierają dziewczynie nadzieję, że jeszcze będzie cieszyć się życiem. Straciła już prawie wszystko, stała się marionetką w rękach bezdusznych ludzi, każdy krok, ruch, gest może być źródłem jeszcze większego bólu. Ile jeszcze zdoła wytrzymać? To, co jeszcze pozwala zachować tożsamość jest wiara, że jeszcze nie poddała się jest wiara, ale czy to nie iluzja, która zniknie pozostawiając po sobie jeszcze większe cierpienie? Rzeczywistość coraz mocniej pokazuje Marcie jaka najprawdopodobniej będzie przyszłość. Nie ma w niej miejsca na tego człowieka kim była i wbrew temu, co już się wydarzyło, jest nadal. Codziennie wiara w ludzi zostaje podkopywana, brutalnie i bez jakiejkolwiek przerwy. Czy powinna się poddać i przestać łudzić się na pomoc? Kim wtedy będzie? Bezwolną lalką, niezdolną do uczuć, spełniającą kaprysy tych, którzy uzurpują sobie prawo do jej ciała i duszy? Wbrew otoczeniu wciąż walczy, zaciekle o siebie i uczucie, wciąż liczy, że jeszcze nie wszystko utracone. To pozwala Marcie nie omotać się pajęczyną strachu, nienawiści i niewyobrażalnego zła. Czy przetrwa i urzeczywistni swoje marzenia? Cena będzie wysoka, dla niektórych zbyt duża, a zwycięstwo czasem ma więcej niż jedno oblicze!

Paulina Jurga pokazała już w dwóch tomach serii, że półśrodków nie uznaje, tak samo jak niedopowiedzeń lub półśrodków. Poprzednie części cyklu powinny czytelnika przygotować, że każda strona, rozdział będą obnażać prawdę o ludziach, tę od jakiej większość odwraca wzrok lub syci się nią, bo czerpie siłę z cierpienia drugiej osoby. Ale autorka po raz kolejny zaskoczyła rozwojem akcji, spiralą emocji, jaka już wydawała się nakręcona do granic możliwości, a zwłaszcza bohaterami. Każdy z tych elementów ma wkład to, że „Matnia” nie jest jedynie podsumowaniem, lecz niezwykłym zakończeniem historii, równie nieprzewidywalnym i wciąż powodującym szybsze bicie serca, lecz także nie pozwalającym się oderwać od czytania. Nieoczywistość, szybkie tempo i brak zasad od samego początku wyróżniało styl pisarki, tak samo jak wprost wzorowo odrobiona lekcja z przygotowania do tematu. Jednak to wszystko byłoby niczym bez samej historii, pełnokrwistej, sięgającej głęboko w ludzkie umysły oraz serca, w jakiej słowa nie tyle układają się w zdania, co wyraziste obrazy, opowiadające o uczuciach, jakie mogą zniszczyć człowieka w okamgnieniu jeśli okaże się słabość. Paulina Jurga nie daje czytającym czasu na snucie domysłów, tworzenia alternatywnych scenariuszy podczas lektury, zajmuje każdą sekundę i myśl podczas czytania, wciąż zaskakując, poddając nas próbie, podobnie jak i same postacie. „Matnia” jest wirtuozersko zbudowaną sagą, gdzie ważny jest każdy detal, a uczucia nie są tylko mało znaczącymi, papierowymi i letnimi ozdobnikami. To historia w jakiej widać dbałość o szczegóły, doskonale oddani bohaterowie przenoszą czytelnika do realnego świata, nie jego prostej namiastki. Szczere brawa dla pisarki, która jak mało kto połączyła emocje, sensację i oddany wprost z dokumentalną wiernością drugi plan w powieść, rozmachem dorównującą hollywoodzkie superprodukcje, nie tracąc nic przy tym nic z siły jej przekazu.

Życie Marty zmieniło się odkąd tylko została zabrana z bezpiecznego domu w Polsce, teraz jednak, gdy znalazła się w rękach Izjasława przypomina piekło. Ma sobie za złe, że zlitowała się nad bratem, bo przez to zginął ktoś jej bliski, a sama utraciła resztki wolności. Ciągle liczy na to, że Nikołaj ją odnajdzie, aczkolwiek przenosiny z miejsca na miejsce rujnują resztki jej nadziei. Gdy dowiaduje się, że Izjasław zamierza ją poślubić popada w rozpacz. Jej jedyną odskocznią od tego co ją czeka są chwile spędzane z Rzeźnikiem. Pomimo, że jest więziona, przy nim czuje odrobinę normalności. Dobrze zdaje sobie sprawę jak niebezpiecznym jest człowiekiem, ale do nikogo nie jest w stanie czuć większej pogardy niż do swojego brata.

Oto trzeci, a zarazem ostatni tom serii o Matrioszce, jednak autorka nieco się zlitowała nad czytelnikami i szykuje dla nas niespodziankę. Jak wiecie, zakochałam się w książkach Pauliny już od pierwszej części, ale to właśnie "Matnia" stanowi wisienkę na torcie. Poznajemy tu prawdziwą psychopatyczną naturę Izjasława. Autorka rewelacyjnie odzwierciedla tą postać i już samo czytanie fragmentów z jego perspektywy budzi niepokój. Gołym okiem widać, że jego zachowanie nie jest normalne, a obsesja na punkcie Marty odbiera mu resztki rozsądku.

Przez większość część książki, gdzie wszystko co się dzieje przedstawione jest oczami na przemian Marty i Izjasława, zastanawiałam się gdzie jest Nikołaj i dlaczego nie rusza dziewczynie na ratunek. Dopiero później dochodzimy do momentu, gdzie ten podążając wskazówkami zostawionymi przez Matrioszkę odkrywa sekret po sekrecie budząc tym w sobie żadnego krwi Wilka.

Co się tyczy całej serii to widać, że nie są to książki pisane w pośpiechu, "na kolanie". Autorka wkłada mnóstwo serca i pracy, by powieści wyszły bardzo realistycznie, oraz zawierały szczegóły pozwalające czytelnikowi wciągnąć się w życie bohaterów. Nie często brakuje mi słów by wyrazić swój zachwyt książką, ale w tym wypadku naprawdę nie wiem co mogłabym więcej powiedzieć. Paulina Jurga napisała książki, które wskakują na szczyt moich ulubionych powieści mafijnych.

Dziś kilka słów o trzeciej, i ostatniej, części serii Matrioszka.

"Matnia" ... Nie wciągnęła mnie od pierwszych stron, tak jak poprzednie części, aczkolwiek czytało mi się ją równie dobrze. Jednak ciekawość jak zakończy się historia bohaterów była wielka, więc książkę przeczytałam dość szybko.

* Los nie jest dla Marty łaskawy. Wszystko wskazuje na to że na zawsze straci swoją polską tożsamość, a nazwisko Małecka ostatni raz zobaczy na ślubie, do którego została zmuszona.

Więziona przez swojego przyszłego męża, nie ma szans na ucieczkę.

Pojawia się jednak ktoś z przeszłości, kto będzie próbował jej pomóc... *