Marysieńka i Sobieski. Wielka miłość

*****[Adres usunięty]******

Ci, którzy śledzą nasz blog regularnie wiedzą już, że książki historyczne to mój konik. Dziś chciałabym Wam przedstawić recenzję kolejnej pozycji z tego gatunku.

Listy miłosne, które Jana III Sobieskiego pisał do swojej ukochanej żony Królowej Marysieńki przeszły do historii i doczekały się wielu publikacji, a ich miłość zyskała miano romansu wszechczasów. I choć Sobieski zakochał się w Marysieńce od pierwszego wejrzenia, a śliczna panna nie była mu niechętna to śluby z miłości nie były w tamtych czasach na porządku dziennym. Nasz bohater musiał czekać aż całą dekadę, aby oficjalnie przypieczętować swoje uczucie a i tak można tu mówić o dużym szczęściu, że udało mu się dopiąć swego.

„Marysieńka i Sobieski. Wielka miłość” to nie tyle historia o płomiennej miłości, co zapis życia naszej dwójki bohaterów od dnia urodzin aż do dnia śmierci oraz wielu innych osób, które stanęły na ich drodze. To obraz całej szesnasto-siedemnastowiecznej Polski a jest to doprawdy obraz imponujący, w końcu okres ten zwany jest złotym i srebrnym wiekiem w historii naszego kraju.

W książce znajdziecie również wiele cytatów i ciekawostek, choć w niektórych miejscach wątków jest tak wiele, że naprawdę ciężko jest się w tym wszystkim nie pogubić.

„ Z wyroku losu, a właściwie historii, wkrótce drogi Marysieńki i jej nowego adoratora rozeszły się. A wszystko za sprawą szwedzkiego potopu, (…) Nawiasem mówiąc, ponoć niemałą rolę w tej kwestii odegrały królewskie amory, a konkretnie – jeden z romansów Jana Kazimierza, który to na nieszczęście swoje i państwa, (…) zapałał afektem do pięknej żony jednego z magnatów, Elżbiety ze Słuszków Radziejowskiej.”

I tu następuje przedstawienie płomiennego romansu Jana Kazimierza z Elżbietą, historii życia Elżbiety, jej kolejnych małżeństw i karesów oraz szczegółowy zapis przebiegu samego potopu gdzie znów pojawia się nasz główny bohater. Sami widzicie, że może nie być łatwo nadążyć za autorką.

Mimo wszystko uważam, że warto sięgnąć po tę pozycję, bo to piękny kawałek naszej rodzimej historii z gorącym uczuciem w tle. Zmieniłabym tylko podtytuł książki, bo może ON być nieco mylący.

Pozdrawiam

K.