Marvel Fresh Nieśmiertelny Hulk. Tom 2

Nieśmiertelny Hulk to kolejna odsłona serii Marvel Fresh a zarazem kontynuacja cyklu o przygodach Hulka, ukazanej w oparach grozy. Album ten zawiera materiały opublikowane pierwotnie w zeszytach Immortal Hulk #11-20, a następnie zebrane w tomach Immortal Hulk vol. 3: Hulk in the hell i Immortal Hulkvol. 4: Abomination . Scenariusz napisał Al Ewing, a rysunki stworzyli Joe Bennett i Kyle Hotz.

Akcja rozpoczyna się wizytą Hulka w piekle. Trafił tam po konfrontacji z drużyną Avengers i otwarciu Zielonych Wrót. Wątek ten zostaje trochę zmarginalizowany, a walka Hulka z przeciwnikami w piekle przekładana jest filozoficznymi wywodami o bóstwach, kabale i drzewie życia, a także o relacji Bunnera z ojcem, która ostatecznie wpłynęła na jego osobowość.

Kolejne zeszyty to już czysta przemoc w wykonaniu Hulka i jego przeciwników. Dostajemy połączenie klasycznej historii o superbohaterach, ale osadzonej w oparach grozy i thrillera i okraszonej jedną wielką rozwałką. Hulk konfrontuje się tu ze swoimi największymi wrogami, a jako wisienkę na torcie dostajemy epicką bitwę Hulka z Abominacją. Wszystko to ukazane jest w dużym tempie i ze sporą dynamiką. Historia cały czas idzie do przodu, a twórcy nie pozwalają sobie na żadne zastoje.

Ilustracje w tej mrocznej historii jest przerażające, a momentami wręcz obrzydliwe, oczywiście w pozytywnym znaczeniu. Na uwagę zasługuje przedstawienie samego Hulka, ale i jego przeciwników. Wygląda to bardzo przerażająco, a twórcy nawiązują tu do Jekylla i Hayde’a, choć wprawne oko dopatrzy się tu obrazów z filmu Mucha. Generalnie twórcy stawiają na szczegóły, co sprawia wrażenie że dużo się tu dzieje. Szczególnie w scenach akcji przepełnionej doszczętną rozwałką. Poszczególne kadry nie podlegają żadnym ramom ani ograniczeniom. Każda strona charakteryzuje się innym układem obrazów co także jest ogromnym plusem tej historii.

Nieśmiertelny Hulk to wciągająca opowieść, która – choć nie wybija się ponad przeciętność – zaskakuje swoją odmiennością. Rzadko się zdarza, że Marvel w swoich historiach serwuje czytelnikom rozrywanie ciał i wydłubywanie oczu. Może nie każdemu to przypadnie do gustu, ale fani Hulka na pewno będą zadowoleni.

Fakt, że świat superbohaterów byłby o wiele uboższy bez Hulka, nie podlega dyskusji. "Nieśmiertelny Hulk. Tom 2" ujmuje przede wszystkim klimatem i dojrzałością, która była też wielką zaletą poprzedniej części. Nie twierdzę, że jest to arcydzieło komiksu, ale na pewno pozycja warta uwagi, zwłaszcza jeśli ktoś przepada za komiksami Marvela. Ilustracje stworzone są z wielką dbałością o szczegóły i w zasadzie nie ma się do czego przyczepić. Jeśli kogoś wciągnęła pierwsza część, to kontynuacja jest obowiązkowa:)

Hulk jaki jest, każdy widzi.

Został powołany do życia na początku lat 60 przez dwójkę legendarnych twórców. Legendy, bez których świat superherosów byłby znacznie uboższy i nie bójmy się tego słowa-bardziej narażony na niebezpieczeństwa, czyhające na biedną ludzkość, a to z kosmosu, a to z innego wymiaru, czy wręcz pochodzące z własnego podwórka. Tymi twórcami byli Lee oraz Kirby.

Doktor Bruce Banner, ratując życie Ricka Jonesa, podczas testów bomby gamma, dostaje się pod strumień-zdawałoby się śmiercionośnych promieni. Ich działanie jednak ma zupełnie odmienny skutek, od spodziewanego. Banner zmienia się w potężnego, zielonego olbrzyma. Niedawno zapoznałem się z drugim tomem opowieści o tym bohaterze i...

Nieśmiertelny Hulk jest świetny. Znakomita seria, zaskakująco udana i dojrzała, urzeka klimatem. Może nie jest to wielkie dzieło, ale w przypadku tego twórcy i tego bohatera mamy do czynienia z czymś naprawdę wyjątkowym.

Nieśmiertelny Hulk nie epatuje nadmiarem tekstu, jest właściwie dość dynamiczny, choć w tym tomie aż tak wiele się nie dzieje. To horror, ale skupiony na postaci. Wydarzenia mają rozmach, ale akcja na złamanie karku nie pędzi. Liczy się postać, klimat także i to jest tu widoczne, wyraźne i znakomicie nakreślone. Ale nie radziłoby sobie tak znakomicie bez świetnej szaty graficznej. A ta jest lekka, ale mroczna, prosta, ale jednocześnie realistyczna, z dużą dozą czerni, nastrojowych barw i widowiskowych sekwencji. Warto.