MarriageToxin. Tom 2

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Drugi tom Marriagetoxin pogłębia relacje między Gero a Kinosaką, ukazując ich jako coraz bardziej zgraną parę (choć w specyficznym sensie). Gero, pod okiem swojego mentora, uczy się podstaw uwodzenia i radzenia sobie z kobiecymi emocjami.

Na kartach mangi pojawiają się również nowe postacie, które komplikują sytuację głównego bohatera. Ponadto jego przeciwnicy stają się coraz bardziej wymagający, a walka o znalezienie miłości przeradza się w niemal szaloną rozgrywkę pełną zasadzek i zwrotów akcji.

Tym, co wyróżnia ten tom, jest rozwój psychologiczny Gero. Choć początkowo był jedynie narzędziem swojego klanu, stopniowo zaczyna zdawać sobie sprawę, że nie chce żyć wyłącznie według ich zasad. To podbudowuje emocjonalne tło historii, czyniąc ją bardziej angażującą.

Na plus mangi należy również zaliczyć oprawę graficzną. Kreska nadal bowiem zachwyca, zwłaszcza w scenach akcji, które nabierają jeszcze większej dynamiki....

KILLING AND MARRIAGE

Drugi tomik szalonej serii, która mnie z miejsca kupiła i okazała się dokładnie tym, czego od niej oczekiwałem. W skrócie: dla mnie to po prostu jeden z najlepszych na chwilę obecnych shounenowych akcyjniaków (obok chociażby „Hunter × Hunter”, choć to trochę inny typ), który czyta się dosłownie na raz. Wszystko zasługa tego, że z jednej strony rzecz jest mega lekka i płynna, zabawna i szalona, z drugiej wcale nie tylko dla nastolatków, co zawdzięczamy mroczniejszej estetyce całości i całkiem sporej dozie brutalności. Miks tego wszystkiego – z solidną dawkę uroku, który w tym tomiku wybrzmiewa mocniej, niż dotychczas – daje taki efekt, że zabawa jest świetna i aż szkoda jej kończyć.

Gero i Kinosaki poszukują znaleźć kandydatkę na żonę, ale na razie to przede wszystkim starają się ocalić pewną złodziejkę, która na żonę może się nadać, z rąk Wodnika. Zadanie nie jest łatwe, problemów przybywa i… No właśnie, czy z tego może coś być?

No ja i shouneny lubimy się i to bardzo. Od dzieciaka. Wiadomo, gość ze mnie wychowany w latach 90., kiedy to był boom na mangę i anime, no ale z drugiej strony dobre shouneny to rzeczy, które spodobać się mogą każdemu. Niby to dla nastoletnich chłopaków, ale rozpiętość gatunkowa w ramach tego typu historii jest tak wielka, że każdy znajdzie coś dla siebie. Tu mamy połączenie sensacyjnej akcji, walk z przeciwnikami władającymi niemal supermocami (niemal, autor scenariusza znalazł na to pewien fajny patent) i komedii romantycznej o szukaniu żony. Omawiając poprzedni tom porównywałem zresztą to wszystko do sensacyjnych komedii typu „Pan i Pani Smith”. No ale „Marriagetoxin” jest od większości z nich (bo np. taką „Wojna państwa Rose” to ja bardzo lubię) o niebo lepszy.

Pływanie na rekinach? Walka z gościem władającym wodą? Albo… Nie, to to już sami zobaczycie. Ale już w tym momencie widać, że jest szaleństwo, że jest konkretna akcja i bitewniakowo też jest. Ale obok tego dzieje się sensacyjnie i thrillerowo, a podstawą całości, choć wydaje się, że to akcja króluje na stronach, pozostaje wątek tych poszukiwań kandydatki na żonę. No i z nim związane są swoiste nauki tego, jak stać się facetem, którego kobiety będą chciały. Podręcznik podrywacza? Bynajmniej, za to rzecz fajnie pokazująca, jakich mężczyzn lubi płeć przeciwna i co można w sobie zmienić. Czyli w pewnym sensie cykl ma też wymiar dydaktyczny.

I tak to sobie leci. Pośmiać jest się z czego, jest dramatycznie, są sceny bardziej nostalgiczne czy emocjonalnie podszyte, jest klimat i są świetne rysunki, takie bardziej szczegółowe, dopracowane, nieunikające czerni, dynamiczne, ale i z urokiem zrobione. No po prostu czyta się, się ogląda i świetnie się bawi. I o to właśnie chodzi.