Maria. Made Men. Tom 7

🤍️🔥🤍 RECENZJA 🤍️🔥🤍

Tytuł: Maria. Tom 7

Cykl: Made Men

Autor: Sarah Brianne @authorsarahbrianne

Wydawnictwo: NieZwykłe @wydawnictwoniezwykle

Premiera: 30.06.2021 r.

"Maria Caruso miała dość. Dość ochroniarzy, dość swojej rodziny, dość tego wszystkiego; a przede wszystkim dość mężczyzn mówiących jej, jak ma żyć, i nie dających nic w zamian."

Maria, zimna księżniczka mafii, córka samego Capo. Kobieta, którą dotychczas poznawaliśmy jako osobę świadomą swojej władzy i zasięgów. Jak duże okazało się zdziwienie, kiedy rzeczywistość przedstawiła nam inną, znacznie różniącą się postać od tej, która lubiła porozstawiać po kątach ludzi niezależnie od ich statusu czy przynależności. Tym razem to Maria staje pod przysłowiową ścianą a przed nią wybór, którego powinna dokonać. Jak to się potoczy? 🙃

"Nie była księżniczką uwięzioną w bryle lodu i nie zamierzała ukrywać grzesznego pożądania, które się zbudziło i zapłonęło w niej, gdy po raz pierwszy go spotkała."

Czy byliście kiedyś w sytuacji gdzie na przeciwległych ramionach siedział wam aniołek i diabełek szepcząc coś do ucha w celu przeciągnięcia na swoją stronę? Wyobraźcie sobie, że tak właśnie wyglądała sytuacja Marii, gdzie po jednej stronie stoi seksowny nauczyciel a po drugiej mroczny i zakazany Domenic, przywódca wrogiej rodziny mafijnej. Pomimo różnych opinii na temat tego tomu my świetnie się bawiłyśmy czekając na kolejny krok ze strony mężczyzn. Mały wyścig, w którym Maria z każdej strony próbowała ugrać coś dla siebie stale nie potrafiąc podjąć decyzji między dobrem i złem 👼😈 Uwielbiamy tą niepewność, a wątek lekkiego trójkąta miłosnego był ekscytujący 🙃

"Żaden mężczyzna nie odważył się dotąd tknąć zimnej jak lód księżniczki Dantego; kto by pomyślał, że to zwykły nauczyciel, niepodległy wpływom jej ojca, rozpalał w niej pożądanie i sprawiał, że drżała z tęsknoty za jego dotykiem, pragnąc poczuć go na nagiej skórze, bez dzielącej ich warstwy materiału."

Bywało pikantnie.... Nie zabrakło emocji ale również i elementów zaskoczenia ❤️ Maria chociaż bardzo krótka, sprawiła większą radość przy czytaniu niż jej poprzednik, a co więcej zakończenie nie pozwala przestać myśleć o kontynuacji 😍 Tylko dlaczego musimy czekać na nią tak długo? 😭

„Śmierć zdecydowała o jej losie.”

Maria jest niepodważalną mafijną księżniczką. To piękna, zmysłowa buntowniczka, obdarzona bezlitosną naturą. Czy ona w ogóle ma serce? Jako kobieta wie doskonale, że musi się podporządkować, takie zasady panują w jej świecie, albo poślubi kogoś dla niej wybranego, albo nigdy nie wyjdzie za mąż. Do tej pory mężczyzn traktowała wyniośle, z pogardą, jako dodatek do wyposażenia pomieszczeń. Niespodziewanie dla niej samej poczuła coś. O jej względy zabiega dwóch, jeden jest synem oprawcy Chloe, o jego precyzyjnie oddanych strzałach z dużej odległości krążą legendy. Drugi nie należy do jej świata, jest nauczycielem w szkole do, której sama uczęszczała. Którego z nich wybierze Maria? Który ma większe szanse u tej bezwzględnej, zimnej, inteligentnej kobiety? A może to los wybierze za nią?

Maria wzbudzała we mnie bardzo mieszane odczucia z przewagą tych negatywnych. Została wychowana w takich, a nie innych warunkach, to ma swoje konsekwencje i nigdy się nie zmieni. To silna, pełna mroku, żądna władzy kobieta. Zbudowała wokół siebie mur, jedyne cieplejsze uczucia, jakie posiada, skierowane są do jej młodszego brata Leo. Obojętna, wyniosła, zimna, niedostępna, jej osobowość nie końca jest „normalna”. Wysokie mniemanie o sobie i nieprzeciętność, wyraźnie daje się odczuć. I nagle los sobie z niej zadrwił, jej serce zabiło do dwóch mężczyzn, miewa o nich erotyczne sny, jest niezdecydowana. Wytworzył się swoisty trójkąt miłosny, tylko kto z niego wyjdzie cało? Ja sama byłam rozdarta wewnętrznie, szczerze im kibicowałam i nie mam zielonego pojęcia, kto powinien stanąć u boku Marii… Całkiem sporo w tej części dostałam o Lucce, niesamowity, zaskakujący facet. Jego siła i pewność siebie jest wręcz namacalna i wciąż mnie zadziwia.

Książka przeczytała się sama, chociaż trochę żal, że była taka krótka. Losy Marii intrygują i niosą emocje. Przyjemna, zaskakująca, zdecydowanie na końcu poczułam niedosyt. Z niecierpliwością czekam na „Dominica”. Bardzo polecam całą serię! Tatiasza i jej książki :)

Marie od pierwszego tomu mogliśmy po trochu poznawać. W końcu nadszedł czas na nią. Jest naszą główną bohaterką. Kobieta zimna jak lód, bez serca.

Ale w jej życiu nadejdą zmiany i odkryje samą siebie.

No ja od prologu wciągnęłam się tak w tą historię że chciałam wiedzieć co dalej musiałam poznać zakończenie od razu. Pojawiło się dwóch mężczyzn Dominic oraz pan nauczyciel. Każdy inny. Podobało mi się że było te zawahanie i niezdecydowanie. Maria i jej ochroniarze to zostanie w pamięci zostaną na długo, nie dała sobie wejść na głowę.

Ale zakończenie złamało mi serce. Zdecydowanie tom całkiem różni się pod tym względem od poprzednich.

Jedyna wada książki? To za mało stron. Książka jest na raz więc idealna lektura do poduszki. A w okładce jestem zakochana ❤️

„Maria” czyli siódmy tom serii Made Men skupia się w pełni, jak można się domyślić po tytule – na Marii Caruso – mafijnej księżniczki o której zimne i czarne serce zabiega dwóch mężczyzn: Kayne Evans oraz Dominic Luciano, którzy na pierwszy rzut oko to totalne przeciwieństwa. Kayne jest nauczycielem w liceum Legacy Prep natomiast Dominic jest głową rodziny Luciano. Ubolewam nad faktem, że z każdym tomem jest coraz mniej kartek. Aż boję się myśleć ile kartek będzie miał ósmy tom tej serii (którego, swoją drogą premiera jest zapowiedziana na grudzień tego roku!).

Na historię Marii czekałam bardzo mocno, ponieważ już od pierwszego tomu bardzo ją polubiłam. Tą jej pewność siebie, jej charakter i ogólny styl bycia był świetny. Ogólnie Maria jest świetnie wykreowaną postacią i przez dłuższy czas była moją ulubioną postacią żeńską. Jednak koniec końców tej tom mnie troszkę zawiódł, chyba zbyt mocno się na niego nastawiłam. Oczekiwałam więcej akcji, której nie dostałam☹ Chociaż dzięki temu tomowi jeszcze bardziej polubiłam Leo, naprawdę jest ON chyba moim ulubionym Caruso. Co do samych kandydatów o serce Marii – cóż za Kaynem nie przepadam i mam wrażenie, że ten mężczyzna ma coś za uszami natomiast Dominica polubiłam już w poprzednich tomach więc mój stosunek to niego się nie zmienił baa nawet jeszcze bardziej go polubiłam i też przez to niektóre wybory Marii działały mi na nerwy :/ Lecz mimo tych paru momentów nadal uwielbiam Marię i to jaką silną jest kobietą i to, że nie daje sobie w kasze dmuchać. Samo zakończenie tego tomu jest niezłym Polsatem i od razu by się chciało sięgnąć po kolejny tom, który jest tym razem z perspektywy Dominica jednak na niego, tak jak pisałam wcześniej należy czekać do grudnia.

Moim zdaniem warto przeczytać „Marię” aby poznać to wszystko z jej punktu widzenia, jej uczuć względem pewnych dwóch panów oraz względem rodziny. Zobaczyć jak bardzo podobna jest do Lukki i jak traktuje inne społeczeństwo. A dzięki temu, że ta książka jest naprawdę krótka można ją pochłonąć w jeden wieczór.

-Weronika

Maria to tom, na który bardzo czekałam, szczególnie że ta dziewczyna pokazała niesamowity ogień, charyzmę, pewność siebie w poprzednich tomach ! Jak tylko wpadła w moje ręce od razu się na nią rzuciłam, jednak już na wstępie od razu byłam rozczarowana. Książka ma zaledwie 177 stron, co złamało moje serce.

„Metaforyczna korona na jej głowie czyniła z niej „mafijną księżniczkę””.

Maria w poprzednich tomach, a w tym poświęconym jej jest zupełnie inną kobietą. Nie jest już tak wygadana, a w moim odbiorze jest okropnie zagubiona, samotna i niezdecydowana. Wie, że podlega pod mafijną rodzinę, jednak nie do końca może się z tym pogodzić. Kiedy na jej drodze staje nauczyciel z liceum jej zimne serce nabiera kolorów, ale jest jeszcze jeden mężczyzna z przeciwnej rodziny Luciano. Obaj oddziałują na Marię, a ona do końca nie wie, czego chce od życia.

„Maria Caruso nie była skłonna do zazdrości i ani razu w życiu nie poczuła się zagrożona.”

W tej krótkiej książce Maria została całkowicie zabita. Jest zupełnie inną osobowością i już nie ma Marii, pewnej siebie kobiety. Autorka gdzieś kompletnie pogubiła się z jej postacią i zrodziła zupełnie nową, niepewną, niezdecydowaną osobowość. Maria nie wie, kogo kocha, nie wie, z nim chce być same znaki zapytania.

„Przeraża mnie tylko jedno, Mario Caruso...to, co zaczynam do ciebie czuć.”

Cała książka jest powrotem do poprzednich części, gdzie wracamy do wydarzeń, które już były. Dla mnie niepotrzebny zapychacz, który nic nie wniósł, tak samo jak cała ta część. Nie wiem, dlaczego tak się stało, że Autorka poszła w tak złą stronę, ale moje serce cierpi, bo poprzednie części pokochałam. Jest to cholernie niesprawiedliwe, bo Maryśka powinna dostać godną siebie część, a dostała jakiś ochłap. Ona jest butami od Jimmiego Choo, a dostała znoszone, używane z ciucholandu szmaciaki.

Jednakże nie porzucam tej serii i może w kolejnym tomie dostaniemy więcej wyjaśnień i więcej charakterku.