Marcepanowa miłość

Święta zbliżają się wielki krokami, w tym pędzie zaczynamy szukać podarunku czy też przekazujemy informację do Świętego Mikołaja odnośnie prezentu dla bliskich.

Świetną okazją na prezent jest książka Pani Agnieszki Lis „Marcepanowa miłość”. Jest to czwarta opowieść z serii świątecznej. W tej lekturze powracają bohaterzy z poprzedniej części „Kawiarni pełnej marzeń”. Dwie rodziny, przyjaźń, różne historie. W tej części poznajemy rodzinę Justyny i Czarka oraz ich nastoletniego syna oraz rocznej córeczki Zuśki. Uwagę przyciąga główny bohater książki czyli sam Norbert. Chłopak z problemami w szkole czy też przeżywający swoją największą miłość. Norbert zakochany w córce sąsiadów! To wiele komplikuje…

Justyna zmartwiona sytuacją syna wspiera go w codzienności mimo trudów związanych z opieką córeczki. Matka także marzy o powrocie do pracy lecz problemy codzienne na to jej nie pozwalają. Ma jednak wsparcie u rodziny i przyjaciół, na których może zawsze liczyć.

Powieść pokazuje codzienność zwykłych ludzi, z trudami. W całej odsłonie wszystko związane jest z okresem świątecznym, z magią najpiękniejszych dni. Niezwykle poruszająca książka, na pewno poruszy każdego czytelnika, emocje zapewnione.

Czy święta w rodzinie Justyny będą spokojne i dobrze zapamiętane? O tym warto się przekonać nabywając tę świąteczną lekturę 

Książka z piękną świąteczną okładką, idealna pod choinkę jako prezent!

Polecam gorąco

„Ważne, żeby magia świąt zadziałała. W zwykłym świecie, pośród zwykłych ludzi, najlepiej przez cały rok”.

Justyna i Czarek są kochającym się małżeństwem z kilkuletnim stażem. Mają nastoletniego syna Norberta i kilkumiesięczną córeczką Zuzannę. Kobieta na jakiś czas rezygnuje z pracy, by zająć się wychowaniem córeczki, jednak czuje, że coraz trudniej ogarnąć jej codzienność. Wydaje się, że gdy chodziła do pracy, była bardziej zorganizowana. Czarek stara się jak może we wszystkim wspierać i pomagać żonie. Ich syn Norbert właśnie rozpoczął naukę w nowym, prywatnym liceum. Zmiana szkoły jednak mu nie służy, ma wrażenie, że dla kolegów wyznacznikiem wszystkiego jest kasa, ubiór i dobra zabawa. Chłopak przeżywa swoją pierwszą miłość, rodzice nie do końca akceptują wybrankę jego serca. Dla młodych ludzi jest to niepokojący, burzliwy czas. Czy pokonają przeszkody, jakie niesie życie i będą razem?

Czasami tak ciężko zdobyć się na szczerą rozmowę... Trudna codzienność, troski, zmartwienia, chwile pełne szczęścia i wątpliwości. Młodzi ludzie, ich wymagający, czasami pokręcony świat. Wzajemne zależności, nietolerancja inności, szykanowanie, wywyższanie się. Postrzeganie innych przez pryzmat grubości portfela, czy markowych ciuchów. Nawarstwiające się nieporozumienia, brak szczerych rozmów, intrygi szkolnych kolegów. Strach, obawy, troska rodziców, zrozumienie potrzeb i pragnień młodego człowieka, akceptacja. Ważny jest drugi człowiek, rodzina i bycie razem. Przyjaźń, która trwa przez lata, rozciąga się na najbliższą rodzinę. Jej pielęgnowanie, wsparcie na każdym kroku, zrozumienie i szacunek. Miłość, która pomimo upływu lat ciągle jest niezmienna, trwała, niezniszczalna. Zwyczajne życie...

Cudnie opowiedziana zimowa historia, pełna dobra i czułości. Ukazuje, co tak naprawdę jest w życiu ważne, drugi człowiek, miłość, przyjaźń, wsparcie, zrozumienie, spełnianie marzeń. Każdy z nas znajdzie w tej historii cząstkę siebie. Na końcu książki znajduje się krótki opis postaci występujących w powieści, daje nam ciekawą podpowiedź.. Z całego serca polecam, Tatiasza i jej książki :)

Na grudniowe wieczory polecam "Marcepanową miłość".

"To historia pachnąca choinką, przy której grzejemy serca rodzinną miłością. Zimowa opowieść pełna czułości i wzruszeń!"

Autorka opisuje życie zwykłych ludzi, mających problemy, takich jakich możemy spotkać obok siebie. Przede wszystkim to historia rodziny Justyny i problemy jej nastoletniego syna Norberta, zakochanego w Zuzannie córce sąsiadów.

Wiele dzieje się przedświątecznym okresie grudniowym. Czy nadchodzące Święta będą dla nastolatków tymi zapamiętane na zawsze? Wszak swieta to czas, kiedy tak naprawdę liczy się spotkanie z bliskimi nam ludźmi, to z pewnością najlepszy prezent jaki otrzymujemy.

"Ważne, żeby magia świąt zadziałała. W zwykłym świecie pośród zwykłych ludzi, najlepiej przez cały rok."

"Lampki, choinki i reniferki, a nawet i marcepanowe figurki, to tylko przykrywka. Tak naprawdę przycisk, którym otwiera się świąteczne dobro, jest w każdym z nas."

Jeśli czytaliście "Kawiarnię pełną marzeń" to teraz poznacie dalsze losy tamtych bohaterów.

Z tą książką spędzicie miło czas odpoczywając wieczorem z filiżanką smacznej herbatki. Gorąco polecam! Jak zawsze w powieściach autorki, rodzina jest najważniejsza. Jej bliskość pomaga rozwiązywać codzienne problemy.

Piękna okładka, prawda?

Nastoletni Norbert przeżywa swoje pierwsze zauroczenie. Uczuciu młodych są przeciwni rodzice chłopaka, sądząc, że jego wybranka jest dla niego nieodpowiednia. To jednak nie jedyny problem, jaki trapi zakochanych a brak odpowiedniej komunikacji nie poprawia ich sytuacji. Tymczasem Norbert znajduje oparcie w swojej mamie, Justynie, która bierze się właśnie za przygotowania do wigilijnej kolacji. Nieoczekiwanie kobieta postanawia na ten wyjątkowy wieczór zaprosić ukochaną Norberta, Zuzannę oraz jej rodziców.

Nie darzę sentymentem nastoletnich lat. Nigdy nie chciałabym wrócić do tamtych czasów. Kojarzą mi się z godzinami spędzonymi nad książkami, bo każdy z nauczycieli uważał, że to jego przedmiot powinien być najważniejszy. Pomimo tego wyniki mojej nauki były różne… Ba! Do tej pory mam koszmary z matematyką z gimnazjum w roli głównej. Wszystkie nieprzyjemne momenty wróciły do mnie, kiedy sięgnęłam po Marcepanową miłość, dlatego potrafiłam wyobrazić sobie niechęć Norberta do szkoły, do której uczęszczał.

To jednak nie tyle książka o szkolnych problemach nastolatków, co opowiadająca o pierwszym, trochę nieporadnym zauroczeniu i spowodowanych przez nie życiowych zawirowaniach. To lektura o więzach wiążących ludzi bardziej niż pokrewieństwo.

Niestety pomimo uroczej okładki czytając Marcepanową miłość nie poczułam magii Świąt. Przygotowania do tych dni koncentrowały się w książce jedynie na kupowaniu kolejnych prezentów czy dekoracji i rozmowach o daniach, które znajdą się na stole. Natomiast pominięto clou tych wyjątkowych, rodzinnych dni. Nie podobał mi się przebieg wigilijnej kolacji. Miałam wrażenie, że była to po prostu kolejna okazja do spożywania alkoholu. Jestem zdania, że są takie uroczystości, kiedy picie alkoholu czy wręcz upijanie się jest nie na miejscu. Rodzinne spotkanie przy wigilijnym stole zalicza się do tego grona.

Spożywanie alkoholu na rodzinnych uroczystościach, szczególnie na oczach dzieci nie jest fajne. Nie uważam by było to coś normalnego. Ten zwyczaj powinien być jak najszybciej wypleniony.

Generalnie Marcepanowa miłość była ciekawa. Podobał mi się lekki i przyjemny styl autorki. Cieszę cię, że autorka zdecydowała się poruszyć kilka ważnych tematów dotyczących nastolatków i osób dorosłych. Niestety nie wszystko, co znalazłam w środku znalazło moje uznanie. Nie podobało mi się sprowadzanie Bożego Narodzenia do prezentów i modnych dekoracji. Jestem zdegustowana przedstawieniem wigilijnej kolacji, jako kolejnego rodzinnego spotkania gdzie dobrze widziane jest wspólne spożywanie alkoholu. Są momenty, podczas których wręcz nie wypada sięgać po napoje wysokoprocentowe. Moim zdaniem należy rugować ,,psudozwyczaj’’ opijania każdej okazji.

Czy wobec tego mogę tę książkę polecić innym czytelnikom? Tak, ale nie będę kłamała, że wszystko w niej mi się podobało.

„Marcepanowa miłość” to kolejna książka Agnieszki Lis, którą miałam okazję przeczytać, ilekroć spoglądałam na piękną czerwoną okładkę czuję magię świąt. Ciepło rodzinnego domu, zapach choinki, smak czekoladek z marcepanem i gorącej herbaty z pomarańczą i goździkami. Miłość jest pięknym i czystym uczuciem, które jeśli się nie rozwinie i nie umocni, może być skazane na zagładę, kiedy napotka na pierwsze problemy. Dla nastolatków sprzeciw rodzącemu się uczuciu może przysporzyć cierpienia, ból i poczucie tego, że świat rozpada się na kawałki. Nastolatki nie rozumieją często punktu widzenia dorosłych, a oni tego, co chcą im przekazać pociechy. Czy w tym wszystkim jest szansa na pojednanie?

Głównym bohaterem książki autorstwa Agnieszki Lis pod tytułem „Marcepanowa miłość” jest Norbert, to młody człowiek, który wkracza w dorosłe życie drobnymi krokami. Przeżywa swoje pierwsze zauroczenie, zakochanie, jednak nie może się tym do końca cieszyć. W tym przypadku dorośli, rodzice młodych nie są przychylnie nastawieni do ich uczucia. Rzucają im kłody pod nogi swoim sprzeciwem i niezbyt poważnym podejściem do tego, co ich łączy. Takie problemy dla młodych wiele komplikują, sprawiają, że między nimi także zachodzi do nieporozumień, to jak wielka spirala, która sama się zacieśnia. Zarówno Norbertowi, jak i Zuzannie nie jest łatwo, a świąteczna atmosfera gubi się przy problemach. Mama Norberta postanawia pomóc synowi, uznaje, że warto zaprosić na kolację dziewczynę syna i jej rodziców. Czy to wystarczy, aby się dogadać? Czy kolacja zmieni się w pole bitwy, czy też pozwoli, aby młodzi trzymali szansę na przyszłość?

„Marcepanowa miłość” to lekka książka, która ukazuje, ż to, co dla nas oczywiste nie zawsze takie bywa. Agnieszka Lis ukazała nam w swojej powieści, że codzienność nie jest wyidealizowana, a związki nie zawsze są przyjmowane z uśmiechem i ciepłym słowem. Bohaterowie powieści są zwyczajni, mogliby być naszymi sąsiadami, moglibyśmy ich znać. Nic, o czym tutaj czytałam nie było przekoloryzowane i naciągane. To powieść o problemach, z którymi mierzą się zwyczajni ludzie. „Marcepanowa miłość” Agnieszki Lis to ciepła opowieść nastrajająca nas do przygotowań świątecznych, które w każdym domu są wydarzeniem. Nigdy nie jest idealnie, pojawiają się przeciwności losu, mniejsze, większe i takie, z którymi bardzo łatwo można sobie poradzić. Najważniejsze, jednak są relacje z bliskimi ludźmi, z rodziną, zaakceptowanie drugiego człowieka.

BRUNETTE BOOKS

Jest grudzień więc można bezkarnie zaczytywać się w książkach z motywem świąt Bożego Narodzenia.

Kto mnie zna ten wie, że ja mogę czytać te historie cały rok 😍😍😍

W książce pt "Marcepanowa miłość" poznajemy nastoletniego Norberta, który jest uczniem pierwszej klasy liceum i przeżywa swoje pierwsze zauroczenie. Jednak rodzice nastolatków nie są zachwyceni tą miłością.

Okazuje się, że Norbert może liczyć na wsparcie swojej mamy Justyny. Kobieta zmęczona codziennymi obowiązkami bierze na siebie przygotowanie wigilijnej kolacji, na którą zaprasza ukochaną syna i jej rodziców.

Co stanie się, gdy przy wigilijnym stole spotkają się obie rodziny?

Sięgnijcie po tę książkę, a dowiecie się.

"Marcepanowa miłość" to opowieść o relacjach rodzinnych, zbuntowanych dzieciakach, pierwszym zauroczeniu i przygotowaniach do świąt Bożego Narodzenia. Autorka stworzyła znakomitą fabułę i świetnie wykreowała bohaterów. Autorka stworzyła bohaterów, którzy są tacy jak my. Mają swoje problemy i zawirowania życiowe.

Autorka tą powieścią pokazuje, co jest najważniejsze w życiu. Rodzina, rozmowa, troska, życzliwość, miłość itp.

To idealna powieść, która pokazuje , że w święta powinniśmy spędzać czas z naszymi bliskimi.

Emocje i wzruszenia gwarantowane! Będziecie zachwyceni tą książką tak jak ja.

Spędziłam z tą książką bardzo przyjemnie czas i poczułam magię świąt. Uwielbiam styl autorki i czekam na kolejne książki.

Polecam gorąco!

"Marcepanowa miłość" to słodko-gorzka powieść o życiu i miłości.... na wielu płaszczyznach. Pierwszego nastoletniego zakochania i związanych z nim zawirowań, miłości dojrzałej, gdzie dzieci stają się dla pary małżeńskiej najważniejsze, miłości pomiędzy dwojgiem ludzi, kiedy dzieci opuszczą już dom rodzinny. O życiu i różnych jego odcieniach. Troskach matki ale i ojca o dzieci, o codzienne sprawy, sile przyjaźni, dobroci i wyciągniętej pomocnej dłoni, szczególnie za zakrętach życiowych. Opowieść o trudzie rodzicielstwa i jednoczesnym pogodzeniu ról rodziców ale i partnerów, małżonków.

Justyna pomimo posiadania już nastoletniego syna znów przyzwyczaja się do roli matki i choć powinno jej być łatwiej przy drugim dziecku wcale nie jest. Nastoletni syn przeżywa pierwsze zakochanie a córeczka wymaga ciągłej uwagi. Jak to wszystko pogodzić? Wszystko powoli, dać sobie czas. Ma wspaniałego męża Czarka i dzięki niemu Justyna zwalnia w swoim kołowrocie nadopiekuńczości. Często rodzicom trudno zrozumieć, że dzieci mają prawo żyć swoim życiem i popełniać swoje błędy i się na nich uczyć. W wieku nastoletnim według psychologów o to właśnie chodzi, żeby dać dzieciom przestrzeń do buntowania się, rodzice powinni dać swobodę i zaufanie swoim dzieciom. A wtedy, po przebytym buncie, dzieci wrócą do rodziców.... z jeszcze większą miłością. Pomoc rodziny, przyjaciół jest nieoceniona i pokrzepia, że ze swoimi troskami jako rodzice nie jesteśmy sami a w tym szczególnym czasie świąt „chodzi o byciu razem”.

Pięknie pokazana siła rodziny, tajemnice rodzinne i wartość rozmowy (a może nawet to przede wszystkim). Troszkę z zazdrością czytałam sceny Wigilii, bo niestety nie mam już dużej rodziny. Wigilia rodzinna wraz z najbliższymi przyjaciółmi a nawet... sąsiadami. Wszystko po to, by wszystkie niesnaski zostały wyjaśnione. I najważniejsze: nie ma rzeczy niemożliwych, jeśli czegoś bardzo sę pragnie, to wszystko się uda.

Okładka przepiękna, otula mnie jak ciepły kocyk. W środku... zapach marcepanu i.... kawy. Nawet gdy zamykałam książkę, czułam nadal te zapachy. Zdecydowanie wprowadziła mnie ta historia i okładka w klimat Świąt Bożego Narodzenia.

Dziękuję autorce Agnieszce Lis.

Dziękuję Wydawnictwu Skarpa Warszawska za egzemplarz do recenzji (reklama).

„Marcepanowa miłość” to zimowa historia o miłości, przyjaźni, ale również o tym, że w świętach chodzi przede wszystkim o obecność najbliższych.

Norbert to nastolatek, który uczęszcza to prywatnego liceum, gdzie na co dzień zmaga się z wieloma problemami od strony kolegów, ale również przeżywa swoją pierwszą miłość. Mama Norberta, Justyna, początkowo nie jest zadowolona z wyboru syna, jednak z czasem jest dla niego wielkim oparciem.

Justyna jest bardzo zmęczona. Opieka nad dorastającym synek oraz malutką córeczką pochłania całą jej energie. A do tego wszystkiego wzięła na siebie przygotowanie wigilii. Czy wszystko pójdzie po jej myśli?

Przy wigilijnym stole spotkają się skrajnie różne charaktery. Może być zabawnie, miło, nastrojowo, ale również mogą pojawić się pewne kłopoty.

Bohaterowie najnowszej książki autorki są bardzo autentyczni. Niektórzy z nas mogą się z nimi utożsamiać.

„Marcepanowa miłość” to nieprzesłodzona historia. Mamy tu okres dojrzewania i bunt, chęć pokazania się z najlepszej strony swoim rówieśnikom. Mamy obraz matki, która kocha swoje dzieci najbardziej na świecie, ale jest bardzo zmęczona przez codzienne obowiązki. Samo życie.

Uwielbiam książki Agnieszki Lis przede wszystkim za różnorodną tematykę, jak również za emocje.

Polecam.

Chciałabym podzielić się z wami recenzją książki Agnieszki Lis „Marcepanowa miłość”. Rok temu również miałam wielką przyjemność recenzować książkę świąteczną tej autorki „Kawiarnia pełna marzeń”, która zachwyciła mnie różnorodnością sytuacji, teraz mogłam poznać dalsze losy bohaterów książki.

Każdy z nas pamięta jeszcze młodzieńcze miłości, jak bardzo były one dla nas ważne i jak bardzo przeżywaliśmy wszelkie upadki i niepowodzenia. Jest to dalsza część bohaterów, w szczególności jest pokazane życie małżeństwa Justyny i Czarka, a także losy dzieci Norberta i Zuzanki.

Niestety w każdej szkole zdarzają się młodzi ludzie, dla których drogie ubrania i sprzęty, to to co jest najważniejsze, nie dobre serce i duża wiedza. Norbert zakochuje się w swojej sąsiadce, która chodzi razem z nim do szkoły prywatnej, choć ubiera się bardzo mrocznie, jak to określa Justyna, ale zauroczyła Norberta humorem, wiedzą i dobrym sercem. Justyna zajęta opieką nad małą Zuzią nie zauważa na początku, że syn przechodzi jakieś załamanie, że w jego życiu cos się dzieje. Bardzo również brakowało mi tej kawy, która serwuje u siebie w kawiarni Dagmara, opisy ciast po prostu obłędne.

Święta , to jest pora, gdzie ludzie się jednoczą, kiedy pomimo niewyjaśnionych sytuacji, uśmiechamy się do siebie. Czy miłość nastolatków ma szansę przetrwa ć? Przekonajcie się czytając książkę Pani Agnieszki, naprawdę warto. Gorąco polecam.

Piękne książki nie biorą się znikąd.

Nie rosną na drzewach skąpane w kroplach rosy.

Nie czekają na pierwszy wschód słońca, by ktoś je ujrzał.

Nie piszą się same, tylko pisze je człowiek.

Nie wystarczy, by okładka była prześliczna, by się o książce pamiętało. To zasługa przede wszystkim wyobraźni autora i przekazu, jaki chce nam zafundować. Bo książka z przekazem jest jak człowiek z duszą. Wzajemnie się uzupełniają i sprawiają, że chce się o nich mówić, chce się o nich rozmawiać, by jak największa populacja osób je przeczytała. By i oni poznali bohaterów, którzy zmagają się z problemami milcząc, bądź chcąc od nich uciec jak najdalej. Cierpią w skrytości znosząc każdego dnia upokorzenia i wyzwiska. Niestety jeden chłopiec spotyka na swojej drodze bardzo płytkich ludzi, którzy nie patrzą sercem, a jedynie portfelem. Im bogaciej są ubrani, tym wpasowują się w ich przestrzeń. Jeśli zaś skromnie, bez względu na to ile mądrości kryje się pod ich włosami, traktują go jak śmiecia. Bardzo przykro mi się o tym czytało, gdyż wiele dzieci z tego powodu spotyka się z odrzuceniem przez społeczeństwo. I choć rodzice tego chłopca nie są biedni, to jednak postanowili zainwestować wiele pieniędzy w kształcenie go. Czy jednak to faktycznie daje mu szczęście?

Mamy tu jeszcze jedną bohaterkę, która jest mamą. Bardzo kocha to maleństwo, które potrafi rozśmieszyć ją kapiącą ślinką, czy też brudnym uśmiechem. Nic jednak nie poradzi na to, że czuje się nieszczęśliwa. Jej mąż nie rozumie, że siedzenie w domu wśród pieluch i kaszek potrafi być przytłaczające. Tym bardziej, że wcześniej pracowała jako nauczycielka, spotykała się z dziećmi, rozmawiała z ludźmi, chodziła na spotkania, a teraz co? Bardzo brakuje jej tej swobody. Pragnie mieć choć chwilkę dla siebie, by poczuć, że znów żyje. Czy mąż potrafi to zrozumieć?

Skrawek chwil z książki wam zdradziłam, ale uwierzcie mi, że warto poznać ją całą. Prawdziwe problemy tylko uwydatniają jej wyjątkowość. Wielokrotnie się przy niej wzruszałam i polecam ją jako matka i córka. Zresztą przekonajcie się sami!

Pierwsza miłość jest słodka jak marcepan. Motyle w brzuchu, nieśmiałe uśmiechy, pierwsze pocałunki. Słodycz, którą chcemy się delektować i która już na zawsze pozostaje w naszej pamięci. Co jednak, kiedy to uczucie napotyka na pierwsze przeszkody, które w oczach młodego człowieka zdają się nie do pokonania? Które urastają do rangi wielkiego problemu, który może stać się przyczynkiem do rozpaczy, która odbiera chęć życia? I co kiedy to wielkie młodzieńcze zauroczenie musi zmierzyć się z punktem widzenia dorosłych, którzy raczej z pobłażaniem patrzą na amory swoich nastoletnich dzieci? Może wyjść z tego… niezły galimatias.

W nowej powieści Agnieszka Lis zaprasza czytelników do świata swoich bohaterów, którzy wiodą zwyczajne życie. Dom, praca, codzienność z malutkim dzieckiem przeplatana z humorami dorastającego nastolatka. Brudne blaty, nieprzespane noce, wezwania do szkoły, a w tym wszystkim walka z samym sobą i potrzebą odnalezienia się w rzeczywistości oraz wydarcia z niej choć chwili dla siebie. Brzmi znajomo? Na pewno dla wielu z nas tak, bowiem autorka kreśli życiową opowieść, która przypomina kadry z codzienności niejednego z czytelników. Obserwujemy niepokój rodziców związany z nastoletnimi problemami syna, które, choć w oczach dorosłych są może i błahe, ale których nie należy lekceważyć. Nigdy bowiem nie jesteśmy w stanie przewidzieć, jak bardzo pozornie kuriozalna dla nas – rodziców sprawa, może doprowadzić do tragedii.

Agnieszka Lis stworzyła opowieść, która pokazuje zwyczajną codzienność, w której jest i miejsce na małe „cuda”. Na pachnącą kawę, która przypomina prawdziwe dzieło sztuki; na chwilę dla siebie i przyjaciółki skradzioną w codziennym zabieganiu; na ludzki odruch serca, kiedy ktoś został bez opieki sam w święta. Autorka uświadamia, że nasza rzeczywistość nie musi być pozbawiona magii, wcale nie musimy, a nawet nie powinniśmy czekać na nią, jak na pierwszą Gwiazdkę, bo można się jej doszukać w prozaicznych czynnościach czy drobnych gestach ze strony najbliższych. I wydaje się, że to właśnie one, takie powszednie, mają największą wartość i smakują wybornie, zupełnie jak figurki z marcepanu.

„Marcepanowa miłość” to powieść, która pokazuje, co tak naprawdę jest najważniejsze w czasie świąt. Nie dekoracje zgodne z najnowszymi trendami z magazynów wnętrzarskich, nie dania, które znajdą się na wigilijnym stole, ani fakt, że uroczysta kolacja będzie odbywała się w małym mieszkaniu. Najważniejsze, by obok byli najbliżsi nam ludzie, których kochamy, lubimy lub chcemy poznać, mimo niechęci wynikającej z ich sposobu bycia. To naprawdę wyjątkowy czas, który objawia się u ludzi większą otwartością i tolerancją. Jednak najcenniejszym prezentem, jaki powinien się znaleźć pod zielonym drzewkiem, jest chęć okazywania tej serdeczności na co dzień. Nawet jeśli tak bardzo się różnimy, nawet wtedy, kiedy w wielu kwestiach się ze sobą nie zgadzamy – magia tego wyjątkowego okresu jest w stanie zdziałać cuda, lecz najważniejsi są ludzie.

Podsumowując:

„Marcepanowa miłość” to ciepła opowieść o zwyczajnej codzienności i niezwyczajnych świętach, które każdy powinien celebrować, jak chce i z kim chce. I jak to u Agnieszki Lis bywa, pod migoczącą lampkami choinkowymi „przykrywką” znajduje się drugie dno, które jest życiową historią, w której wielu z nas będzie mogło się przejrzeć jak w lustrze, niezależnie od wieku. Pachnąca marcepanem, dobrą kawą, choć czasami i czymś innym (samo życie 😄) powieść, która uświadamia, że najważniejsze jest to, by magia Bożego Narodzenia towarzyszyła nam każdego dnia w naszym zwyczajnym życiu, pośród zwykłych ludzi ze zwyczajnymi problemami i radościami. Cały rok, nie tylko od święta.