Marcelinka i świąteczny kołowrotek

Wrażliwe, piękne, króciutkie opowiadania około bożonarodzeniowe o pierwszoklasistce Marcelince.

Dzieci wysokowrażliwe mają w niej swoją reprezentantkę, której hisrtorie pokazują jak sobie radzi z hałasem, z licznym nagromadzeniem różnorakich bodźców w tym zabieganym, acz szczęśliwym świątecznym okresem. Poruszane tematy różnicy gustów, nieśmiałych prób stawiania granic, o tym że nie można rezygnować z samego siebie tylko po to, by być lubianym i by panował w okół nas spokój.

Że mimo przebodźcowania należy zachować nerwy na wodzy i nie wybuchać na obcych, niewinnych ludzi. Warto ustalić hasło bezpieczeństwa.

Pokazuje z czym borykają się rodzice dzieci nadprzeciętnie wrażliwych, że nie powinniśmy oceniać ich krytycznie widząc wszystko z boku. Nie siedzimy w skórze tego dziecka, nie wiemy czemu akurat tak się zachowało. Bądźmy wyrozumiali i empatyczni.

Polecam

Przedświąteczny czas, jak i same święta, to ogrom bodźców płynących z każdej strony.

Nowe zadania do wykonania, zapachy, smaki, dźwięki, nowe wydarzenia. Dzieci mogą mieć trudność z odnalezieniem się w tej sytuacji. A już w ogóle te wysoko wrażliwe.

O takich właśnie dzieciach, a właściwie do nich i do ich rodziców kierowana jest książka "Marcelinka i świąteczny kołowrotek".

Mogę przyznać już na wstępie, że jestem nią zachwycona! Ile tu ciepła, dobroci i zrozumienia dla różnych zachowań dziecka! Ile bliskości, miłości i tworzonego bezpieczeństwa.

Marcelinka to wysoko wrażliwa 7-latka, mieszkająca z mamą i młodszym bratem. Lubi święta ale ten czas to dla niej sporo wyzwań zarówno w domu jak i w szkole. Tyle się dzieje! Koncert świąteczny, wybór choinki, jarmark, szkolna wigilijka, zapachy świątecznych potraw, nauka jazdy na łyżwach...wszystkie te sytuacje wywołują u dziewczynki ogrom przeróżnych emocji, czasem sprzecznych ze sobą. Wiele radości ale i niepewności. A także masę, masę myśli. Na szczęście zawsze obok jest wspierająca mama lub dostrzegająca wątpliwości Marcelinki pani nauczycielka.

W książce pięknie pokazano emocje z jakimi mierzy się bardziej wrażliwe dziecko w nowych dla niego sytuacjach, w głośnych miejscach, przy wielu bodźcach czy też podczas próbowania czegoś nowego (jak tutaj nauka jazdy na łyżwach). Nie raz potrzebuje o wiele więcej czasu na analizę sytuacji i przełamanie się. Często też reaguje w sposób niezrozumiały dla osób postronnych. I właśnie to tutaj znajdziemy - perspektywę dziecka jak i mamy oraz bliskiego otoczenia.

Moim zdaniem to książka dla wszystkich rodziców i wszystkich dzieci. Uwrażliwia na problemy z jakimi może się mierzyć ktoś w naszym otoczeniu lub nasze dziecko, a dzieciom pokazuje, że to całkiem normalne czuć więcej i mocniej lub po prostu inaczej. Że każdy z nas jest wyjątkowy i ta różnorodność jest właśnie wspaniała!

Książka zawiera także parę słów wprowadzenia dla młodszych czytelników oraz trochę wsparcia dla rodziców.

To naprawdę wartościowa lektura na nadchodzący czas (i nie tylko)!

Od razu po przeczytaniu książki, poczułam, że jest mi ona niezwykle bliska. Byłam właśnie takim dzieckiem, jak Marcelinka, teraz jestem dorosłą kobietą, która jest wysoko wrażliwą osobą. Nie jest to choroba, lecz trzeba nauczyć się żyć z tą przypadłością. Nie wszyscy rozumieją, na czym to polega, kiedy ja chodziłam do szkoły, to pojęcie nie było nawet znane.

Być może kwestia ta dotyczy także Was, tylko o tym nie wiecie? Osoby WWO są kreatywne, spostrzegawcze, cenią czas spędzony w samotności, są nadwrażliwe na światło oraz dźwięki, dłużej podejmują decyzje, wszystko analizują, „zarażają się” odczuciami innych, na przykład, kiedy ktoś w ich otoczeniu jest smutny, one też stają się smutne. Każdy bodziec jest odczuwany przez nich bardziej, często muszą zmagać się z bólami somatycznymi, najchętniej pomagałyby całemu światu i cierpią, kiedy nie mogą kogoś wyciągnąć z opresji. Ludzie często zwierzają się im, podczas gdy oni sami mało o sobie mówią. Życie ich przytłacza i często towarzyszą im łzy. Wzruszenie może wywołać wszystko, przez co krzywdząco wyzywane są od mazgajów, do tego wszystkiego dochodzi podatność na stres. Niezła mieszanka prawda?

Marcelinka przeżywa wyjątkowy czas, jakim jest okres około świąteczny. Te wszystkie ozdoby, kolędy, myśl o Świętym Mikołaju wprawiają ją w dobry nastrój, niestety stoją przed nią również trudne sytuacje. Mama chce pokazać jej młodszemu braciszkowi świąteczny jarmark, a dziewczynka nie lubi hałasu i czuje się przytłoczona. Innym razem idzie na lodowisko i stresuje się tym, że nie umie jeździć na łyżwach. Jej mama tłumaczy jej, że jeśli zrezygnuje, nic złego się nie stanie. Nasza bohaterka nie lubi, gdy ktoś jest smutny, więc często chce pomagać innym kosztem siebie, dlatego chce oddać koleżance swoją zabawkę, mimo że bardzo ją lubi. Nie jest łatwo być wysoko wrażliwą osobą, jednak całe szczęście Marcelinka jest pod opieką osoby, która o nią bardzo dba, cierpliwie tłumaczy, że ma prawo do własnych emocji i uczy ją żyć z jej przypadłością.

Zachęcam do zapoznania się z tą pozycją wszystkich rodziców, zwłaszcza tych posiadających dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Być może ktoś w zachowaniu Marcelinki rozpozna swoją córkę lub syna? Może zainteresuje się tym tematem i zdecyduje poznać więcej szczegółów? Nie muszę wspominać również, że czytanie książek, to idealny sposób na spędzenie wspólnego czasu z dziećmi.