Małe ogniska

Do małego, idyllicznego miasteczka Shaker Heights przyjeżdża Mia, artystka i fotografka, wraz z nastoletnią córką, Pearl. Ich pojawienie się doprowadza do stopniowego burzenia poukładanego i pełnego zasad życia Eleny Richardson. Kobieta za wszelką cenę chce odkryć prawdę o Mii, grzebiąc w jej przeszłości. Tymczasem Pearl zaczyna spędzać coraz więcej czasu z dziećmi Eleny. Ich relacje powoli się komplikują, a najmłodsza z rodzeństwa, Izzy, coraz bardziej zbliża się do Mii, widząc w niej to, czego nigdy nie otrzymała w rodzinnym domu.

To książka o zgubnej doskonałości. O tym, jak życiem osoby dyktowanym przez perfekcjonizm może zachwiać pojawienie się czegoś, co wychodzi poza ramy utartych schematów. Małe ogniska to opowieść pokazująca, że miłość do dzieci nie zawsze może być taka sama, a chęć bycia perfekcyjnym rodzicem może obrócić się przeciwko niemu.

Autorka zaprezentowała obraz idealnej rodziny, idealnych sąsiadów, idealnego miejsca do życia. Każde z tych aspektów przy bliższym poznaniu i zagłębieniu się w poszczególne tkanki okazuje się toksyczny. To historia o obsesji wywołanej pojawieniem się czegoś spoza schematu i próbie zapanowania nad tym według własnych zasad. To również historia o relacjach rodzinnych, próbie komunikacji i mimo chęci zapanowania nad wszystkimi, niemożnością zrobienia tego i wymykaniu się z rąk pełnej kontroli.

Tę książkę czyta się bardzo dobrze. Mimo trudnych tematów, jakie porusza, jej lekki język i wciągająca fabuła sprawiają, że Małe ogniska chce się chłonąć bez żadnej przerwy. Polecam z całego serca, to historia, której bez wątpienia warto poświęcić swój czas.

__

Pierwsze spotkanie z Celeste Ng – i jakże udane! Wspaniale amerykańska powieść – czuła, dowcipna, gęsta i splątana, pozornie lekka, a w rzeczywistości głęboko poruszająca i przenikliwa. Dla mnie niczym połączenie Liane Moriarty i Jodi Picoult. W książce Celeste Ng wiele emocji buzuje pod powierzchnią, stopniowo doprowadzając do wrzenia. Autorka tka skomplikowaną sieć pozorów, tajemnic, traum oraz napięć. Z rosnącym zainteresowaniem obserwowałam, jak zestawia ze sobą różne punkty widzenia, jak kolejne elementy historii wskakują na właściwe miejsca oraz jak łączą się ze sobą ścieżki bohaterów i pogłębiają ich psychologiczne portrety – rozpalają uśpione dotąd wewnętrzne iskry.

Fascynująca, nieco klaustrofobiczna, błyskotliwa powieść, która stopniowo, krok po kroku, wciąga bez reszty. I co tu dużo mówić – pokochałam. Zdecydowanie godna polecenia.

🔥Powoli przewracam strony. Historia toczy się stałym, dość powolnym tempem, ale czuć narastające napięcie. Coś nieuchwytnego, prawie niedostrzeglanego a jednak obecnego. Mamy kilkoro bohaterów. Każdy z nich jest jak iskra, która przy odpowiednich warunkach może przeobrazić się w płomień. Kiedy te płomienie się złączą powstanie pożar, który swoją siłą zmieni wszystko. Jedna mała iskierka, jednak drobna decyzja i już po wszystkim. I wtedy trafiam na fragment: ,,Myślę, że powinnaś o czymś wiedzieć." i wiem, że nic już nie będzie takie samo. Pożar dopiero się zbliża.

🔥,,Małe ogniska" to powieść o ludziach i relacjach między nimi. Na kartach tej historii przenosimy się do małego, amerykańskiego społeczeństwa, które przez lata wykształciło dość stabilny sposób działania. Poznajemy rodzinę Richardsonów, przykład uprzywilejowanej rodziny, której udało się spełnić ,,amerykański sen". Spotykamy również Mię i Pearl, wprowadzające się do Shaker Heights, które od lat często zmieniają miejsce zamieszkania i mają swoją tajemniczą przeszłość.

🔥,,Małe ogniska" to historia, która w dosadny sposób pokazuje postrzeganie kwestii rasowych i analizuje wpływ pozycji i uprzywilejowania w odniesieniu do codziennego życia. W książce intensywnie zaznaczony jest obraz macierzyństwa. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że Autorka chciała nam przekazać pewną myśl. W życiu mogą zdarzyć się sytuacje, kiedy dotychczas przestrzegane zasady i normy przystają mieć znaczenie. Czasem nie ma możliwości dobrego wybory. Na niektóre rozterki trzeba patrzeć całościowo, ale nawet to nie da nam gwarancji spokojnego sumienia i nienaruszonej moralności.

🔥W książkach Celeste Ng ogromnie doceniam przedstawinie sztuki jako istotnego elementu fabuły. Autorka daje szerokie pole do interpretacji, ale jedno jest pewne. Sztuka ma ogromną moc. Wiele spraw może być wątpliwych, błędy przeszłości mogą nigdy nie dać się wymazać, możemy nigdy nie otrzymać drugiej szansy, ale sztuka i jej przekaz pozostanie na zawsze.

"Małe ogniska" to bardzo wiarygodny portret dwóch diametralnie różnych rodzin. Celeste Ng już swoją pierwszą powieścią udowodniła, że potrafi bardzo trafnie pisać o trudnych, zawikłanych relacjach rodzinnych, które należą do niełatwych tematów.

Powieść ta skłania do przemyśleń i refleksji o naszym życiu, jak bardzo jest ono podporządkowane temu co myślą o nas inni, od ich opinii, tego co wypada, a co nie, o granicach, które sobie sami narzucamy i o tym jak łatwo jest nam oceniać innych.

Książka bardzo mi się podobała. Czyta się jednym tchem.

Szczerze polecam!

Dawno nie czytałam powieści, która wywołałaby we mnie tak wiele intensywnych, lecz przecież niezwykle skrajnych emocji. Historia nakreślona przez pisarkę jest jak samo życie, nieobliczalna i niełatwa do rzetelnego osądu, gdyż każdy ma swoje racje, motywy, a także uczucia, jakie choć dla innych mogą wydawać się nieprawidłowe lub niezrozumiałe, stanowią niepodważalne źródło podejmowania takich, a nie innych, niełatwych decyzji. Kimże jesteśmy, by móc osądzać drugiego człowieka? Nie mamy prawa nikogo oceniać, zwłaszcza, jeśli nie znamy jego historii. Tak naprawdę nawet to nie upoważnia nas do wygłaszania opinii, gdyż suche fakty są niczym przy osobistych doświadczeniach, towarzyszącym im emocjom, czy osobowości, którą kształtują właśnie trudne momenty. Książka "Małe ogniska" pozwoliła mi się zatrzymać i spojrzeć na świat oraz ludzi z zupełnie innej perspektywy, potrząsnęła mną namiętnie i uświadomiła, jak w istocie skomplikowane jest życie każdego z nas, lecz także podkreśliła, że zbyt łatwo przychodzi nam niesprawiedliwe ocenianie innych i mieszanie się do cudzych spraw.

"Narodziny Izzy nauczyły jej matkę, że nawet jeśli życie toczy się własnym bezpiecznym torem, może nagle, bez ostrzeżenia, wpaść w spektakularny poślizg i zboczyć z kursu."

Pisarka nakreśliła nienaganne, niesłychanie interesujące i czysto skrajne kreacje bohaterów, które fenomenalnie dopieszczają przejmującą, nietuzinkową historię. Każda z postaci wzbudza całą paletę doznań, nikt nie pozostaje czytelnikowi obojętny, dzięki czemu opowieść angażuje niezwykle mocno. Spotkamy tu nie tylko fenomenalne zestawienie artystycznej duszy z kobietą, dla której zasady i porządek stanowią świętość, lecz także odkryjemy różne oblicza szczęścia, odmienne metody wychowawcze, a nawet kontrastowe definicje miłości, rodziny. Niepodważalne jest jednak, że matczyna miłość, choć tak odmienna, zawsze będzie stanowić największą wartość i najpotężniejszą moc, jaka jest najsilniejszą ochroną przed złem tego świata. Z racji, iż znamy całą sytuację z wielu perspektyw, mamy przewagę nad bohaterami, a zatem oglądanie popełnianych przez nich błędów i omyłek stanowi prawdziwe emocjonalne tortury, z których niełatwo się otrząsnąć, jeszcze długo po zakończonej lekturze. Tak, to zdecydowanie jedna z tych pozycji, które zajmują w sercu szczególne miejsce i nie sposób o nich zapomnieć.

"Ale z zasadami problem jest taki, rozważał, że zakładają istnienie właściwego i niewłaściwego sposobu postępowania, podczas gdy w rzeczywistości w większości sytuacji istnieją tylko różne sposoby, spośród których żaden nie jest ani całkowicie zły, ani całkowicie dobry, i nic nie wskazuje bezsprzecznie, po której stronie barykady akurat jesteś."

"Małe ogniska" to przemyślana, przejmująca, wielowymiarowa historia o matczynej miłości, choć niełatwej, skomplikowanej, często niezrozumianej przez innych i niesłusznie ocenianej, to jednak stanowiącej fundament istnienia. To także opowieść o zagmatwanych ludzkich relacjach, codziennych trudnościach, demonach przeszłości, skrywanych pod iluzją idealnego życia, lecz również o niesłusznych, bezprawnych i niezwykle krzywdzących osądach, jakich przecież nieraz dopuszcza się każdy z nas. Gwarantuję, iż powieść porwie was już od pierwszych stron, po to, by z każdym kolejnym akapitem zaciskać coraz silniej na waszej duszy swe hipnotyzujące macki i nie tylko skłaniać do zadumy, ale też zafundować prawdziwe emocjonalne katusze. Polecam całym sercem!

"Niemal każdy z nas zasługuje na to, by dać mu więcej niż jedną szansę. Od czasu do czasu wszyscy robimy coś, czego żałujemy. Po prostu musimy dźwigać to jak brzemię."

Akcja powieści rozpoczyna się od sensacji, iż Isabelle-najmłodsza córka Richardsonów-zbzikowała i spaliła dom.

Każda z części sypialni domu Richardsonów spłonęła doszczętnie.

Mieszkańcy miasteczka uważali, że Izzy zawsze była małą świruską.

Lecz co mogło się stać, że Izzy tak postąpiła?

Pani Richardson od zawsze wynajmowała swój dom i taktowała to jak rodzaj działalności dobroczynnej. Wynajmowała go wyłącznie osobom, które według niej na to zasługiwały, ale też którym z różnych przyczyn nie poszczęściło się w życiu.

Wyrównywanie szans sprawiało jej przyjemność.

Pan Yang był pierwszym lokatorem, którego przyjęła po odziedziczeniu domu.

Wyemigrował z Hong Kongu, choć nie znał w Stanach nikogo i potrafił powiedzieć po angielsku jedynie kilka słów i to z silnym akcentem.

Mia Warren-wychowuje samotnie nastoletnią córkę Pearl.

Wynajmuje więc mieszkanie też u pani Richardson. Jej światopogląd znacznie różni się od sposobu myślenia Richardsonów zaś wojna między kobietami wybucha, gdy Richardsonowie chcą zaadoptować dziecko o chińskich korzeniach.

Wtedy pani Richardson odkrywa wielką tajemnicę Mii Warren!

Powieść ”Małe ogniska” podejmuje temat aborcji, różnic rasowych i klasowych.

To ciepła i uczuciowa książka zmuszająca czytelnika do głębszej refleksji.

Autorka książki bardzo profesjonalnie opisuje społeczeństwo amerykańskie, a przede wszystkim odpowiada na pytania:

Czy przynależność rasowa musi być w Stanach dyskryminowana?

Jaką rolę w wychowaniu odgrywa przynależność rasowa?

Czy macierzyństwo to więź zrodzona jedynie z pokrewieństwa czy też z miłości?

I najważniejsze pytanie:

Czy błędy, które popełniliśmy w życiu w przeszłości determinują naszą przyszłość?

Książka idealna na jesienne wieczory.

Wydana w miękkiej oprawie, zawiera 19 rozdziałów i 420 stron.

Czyta się ją jednym tchem.

Napisana jest bardzo emocjonalnie.

To powieść zgłębiająca wagę tajemnic matczynej miłości.

Szczerze Wam ją polecam.

Wydaje się, że w Shaker Heights wszystko zostało zaplanowane, a przynajmniej tak było do momentu, kiedy do miasta przyjechała artystka Mia i jej nastoletnia córka. Ich przeprowadzka, początkowo tak zwyczajna i niezwracająca uwagi, z czasem zaczyna wpływać na życie innych mieszkańców, sprawiając, że spokój i równowaga zostają zaburzone. Kim jest Mia? Jakie tajemnice za sobą zostawiła? I jaki wpływ mają one na podejmowane przez kobietę decyzje?

Nazwisko autorki zapadło mi w pamięć po lekturze jej poprzedniej powieści, “Wszystkiego, czego wam nie powiedziałam”. Bardzo ciepło wspominam ten tytuł, w związku z czym byłam szczerze zainteresowana tym, co Ng postanowiła zaprezentować czytelnikom tym razem. Nie ukrywam, że poprzeczkę postawiłam jej dość wysoko. Czy autorka utrzymała poziom?

„Małe ogniska” to powieść, w którą można się zaangażować, choć niekoniecznie od samego początku. Historia toczy się dość powoli, jej szczegóły poznajemy niespiesznie. Nieco senne tempo pierwszych rozdziałów sprawiło, że nie mogłam całkowicie w tej powieści się odnaleźć i nie do końca rozumiałam, czym Ng zasłużyła sobie na tak miłe słowa nadrukowane na okładce. Przekonałam się jednak, że cierpliwość popłaca, wystarczy po prostu się zaczytać, nie sprawdzając godziny i numeru strony, dzięki czemu otrzymamy możliwość stania się uczestnikami niezapomnianych i budzących emocje wydarzeń.

Te emocje, podobnie jak zainteresowanie historią i zaangażowanie w fabułę, również pojawiły się u mnie dość powoli, z czasem. Narastały stopniowo, niezauważenie zagnieżdżając się w myślach i zajmując przestrzeń, jakiej nie planowałam dla nich przeznaczać. Podczas lektury nasuwały mi się tytuły ulubionych powieści obyczajowych, a wraz z nimi przekonanie, że autorka rzeczywiście wie, co robi, a spokojne tempo i stopniowo odkrywane karty, mają na celu w dużej mierze przede wszystkim budowanie napięcia.

To napięcie można poczuć szczególnie w drugiej części książki, kiedy to na jaw wychodzą tajemnice bohaterów, ich zaskakujące decyzje, niegodziwe czyny i niezrozumiałe na pierwszy rzut oka postępowanie. Autorka chętnie łączy ze sobą różnorodne tematy, które zwracają naszą uwagę na istotną problematykę i wzbogacają całą powieść. Żadna ze scen i żadna z postaci nie pozwala czytelnikowi na obojętność. Nawet drobiazgi z pozoru nieistotne w końcu nabierają znaczenia, powodując, że tłumione emocje biorą górę.

Autorka wolnym krokiem wprowadza nas w fabułę, po to, by z czasem nabrać rozmachu. Dość senna opowieść zaczyna przeistaczać się we wstrząsający obraz połączonych dziwnymi zależnościami rodzin i ludzi. I nagle przekonujemy się, że nie wszystko wygląda tak zwyczajnie i jednostajnie, jak mogłoby się wydawać. Bohaterzy nabierają charyzmy, okoliczności zmuszają ich do podjęcia ostatecznych kroków, zmieniają się na naszych oczach. A przeszłość dogania każdego z nich, drapieżnie i nieustępliwie.

W „Małych ogniskach” nie ma zwycięzców. Każda z książkowych postaci musi zmierzyć się z życiem i ze sobą. To, co wydawało się do nich należeć, zostaje odebrane. To, co było w nich charakterystyczne, nagle staje się zimne i nieznane. Do głosu dochodzą emocje, które raz po raz przeważają nad rozumem. Dzięki temu całość nabiera barw, staje się mocniejsza, lepiej się w niej odnaleźć, można się nią rozsmakować. Zaczyna bowiem przez nią przemawiać realizm, wybuchający nagle i zaskakujący w rzeczywisty i niebanalny sposób.

Ng pisze lekko, a przy tym dojrzale i mądrze. Swą opowieść opiera na sile opisów, z pewnym dystansem odnosząc się do roli dialogów, które u niej nie wydają się przesadnie istotne. Mimo posiłkowania się detalem i pewnej skłonności do głębokiego zanurzania się w szczegóły, historia ta pozostaje dość intymna, nieprzesadzona i wyważona. Odniosłam wrażenie, że wszystko zajmuje odpowiednie miejsce, nic nie zostało tam dodane na siłę. Autorka pięknie radzi sobie z operowaniem słowem, potrafi pisać tak, że po prostu chcemy poświęcić jej swój czas.