Małe kobietki gotują. Przepisy na cały rok od Meg, Jo, Beth i Amy

Atrakcyjna pozycja dla wszystkich chętnych na dobrą kulinarną rozrywkę. Zadowolenie w 100%!

Lubicie gotować? Jesteście fanami „Małych kobietek”? Jeśli chociaż na jedno z tych pytań odpowiedzieliście twierdząco, ta książka jest dla Was.

Wini Moranville pisze i redaguje teksty kulinarne od 25 lat. Jest wielbicielką Louisy May Alcott i „Małych kobietek”. Po raz pierwszy uległa ich urokowi już jako nastolatka. I ta miłość trwa do dziś. Mało tego, widać to uwielbienie dla powieści w stworzonej przez autorkę książce kucharskiej.

Jak wiecie, albo jeszcze nie, w powieści „Małe kobietki” jedzenie odgrywa ważną rolę. Siostry March chętnie przygotowują posiłki i równie chętnie częstują nimi innych. Okazują w ten sposób troskę i serdeczność swoim bliskim, a przynajmniej tak im się wydaje. No bo powiedzcie, kto normalny uważa, że całe limony marynowane w słonej wodzie z czosnkiem, goździkami, octem, pieprzem i gorczycą to fajny poczęstunek dla koleżanek z klasy? Chyba, że tych koleżanek się nie lubi, to inna sprawa. Dziewczynom gotowanie wychodzi różnie, co nawet Hanna, gospodyni Marchów podsumowuje odpowiednim stwierdzeniem: „Prowadzenie domu to nie żarty”.

Autorka zamieściła w książce pięćdziesiąt przepisów, które pogrupowała w oddzielnych rozdziałach. Rozdziały są cztery, a ich tytuły nawiązują do powieści. Mamy tu rozdział „Śniadania Hanny”, w którym znajdziemy autentyczne przepisy na śniadania, dzięki czemu możemy rozpocząć nasz dzień tak jak Meg, Jo, Beth i Amy. Znajdziemy wśród nich lepszy omlet dla mamisi, mleczne tosty, paszteciki z serem i dżemem, placki z mąki gryczanej, a także bożonarodzeniowe muffinki Amy. Kolejny rozdział został zatytułowany „Spotkania z rodziną i przyjaciółmi” i zawiera przepisy na dania przygotowywane przez siostry dla gości. Są to między innymi: galaretka porzeczkowa Meg, znacznie lepsze szparagi Jo czy surówka z sałaty Jo. Rozdział trzeci, przedostatni, to „Obiady i kolacje u Marchów”. Zawiera proste i zdrowe potrawy, które mamisia, Hanna i Meg postawiłyby na stole, aby sprawić radość swojej rodzinie. Znajdziemy tu na przykład przepisy na makaron z serem według Meg, zapiekankę wiejską Hanny i kurczak w jabłoniowym sadzie. I ostatni, dla mnie najlepszy rozdział to „Słodkie przekąski, desery i napoje”. Jest to też najbardziej bogaty w przepisy dział tej książki. Marchowie, podobnie jak chyba każdy, lubią zjeść coś słodkiego. Niezmiernie ucieszyło mnie, że znalazłam w książce przepis na kulki ze złotymi myślami, które na pewno kiedyś w przyszłości zrobię i zapewne wszystkie sama pochłonę. Wyglądają obłędnie! Ciekawa jestem właściwie wszystkich przepisów z tego działu, jednak najchętniej, oprócz kulek, spróbowałabym ciasta imbirowego Jo i gorącej francuskiej czekolady z pianką według Amy.

Książka jest przepięknie wydana, w twardej oprawie, z mnóstwem zdjęć przedstawiających każdą potrawę i z dodatkowymi ilustracjami. Oprócz przepisów znajdziemy w książce anegdoty z życia Louisy May Alcott i ciekawostki z powieści, złote myśli Marchów i całą masę inspirujących cytatów. Nie jest to więc zwykła książka kucharska, tylko taka, która osobom stęsknionym za siostrami pozwoli się na chwilę przenieść w ich świat. Każdy przepis poprzedzony jest cytatem z „Małych kobietek”, związanym w jakiś sposób z przedstawianą potrawą. Przepisy wydają się być łatwe w wykonaniu. W części z nich zamieszczono gotowe mieszanki do pieczenia, jednak w większości autorka starała się trzymać zasady gotowania od zera. Większość potrzebnych składników bez problemu znajdziemy w osiedlowym sklepie. Są też jednak czasem potrzebne bardziej wyszukane składniki, które myślę, że spokojnie będzie można znaleźć w większym markecie. Dodam na koniec, że autorka przeprowadziła solidny research, ponieważ nie zawsze była w stanie stwierdzić, co dokładnie jedzono podczas niektórych spotkań, bo nie zostało to podane w książce. Dlatego dokładnie zapoznała się z książkami kucharskimi wydanymi w Stanach Zjednoczonych w latach 1850 – 1880 i dobrała do tej książki też takie przepisy, które według niej prawdopodobnie zostałyby podane podczas takich spotkań, ale też takie, które wyglądały na dania, które dziś chcielibyśmy przygotować i zjeść.

Bardzo polecam tę publikację, nie tylko wielbicielom gotowania, nawet nie tylko osobom uwielbiającym „Małe kobietki”, ale wszystkim. Przepisy są różnorodne, łatwe w przygotowaniu i dla każdego. Widać serce autorki włożone w tę książkę, widać miłość do powieści, na podstawie której została przygotowana. Mam nadzieję, że przyniesie Wam tyle samo radości, co autorce jej tworzenie. W kategorii książki kucharskie to must have tego roku.

Otwierasz książkę i już czujesz te zapachy, ten gwar, śmiech i dźwięk garnków. Ilu z Was wyobrażało sobie dom czy kuchnię czterech rezolutnych sióstr March podczas czytania „Małych kobietek”? Na pewno wielu. Teraz dzięki wydawnictwo Znak i samej autorce książki mamy okazję zagłębić się w przepisy kuchni amerykańskiej XIX wieku, w przepisy dań, które jedli bohaterowie „Małych kobietek”.

Książka zaskakuje już nas na wstępie, gdzie autorka pisze jak szukała przepisów i z czego czerpała oprócz książki Alcott. Ja bym tego nie pomijała i Wam też to radzę. Dzięki temu dowiadujemy się, że przepisy są w większości z epoki, co na pewno będzie niespodzianką dla zainteresowanych gotowaniem.

Przy każdym przepisie mamy cytat i dokładnie opisaną sytuację kto, kiedy i gdzie wspomina o daniu. Potem mamy cały przepis wraz z przygotowaniem. Czasem znajdują się też wtrącenia od samej autorki, wyjaśnienia co do wykorzystanych składników lub ciekawostki kulinarne z historii. Albo ja bym to nazwała „dobre rady” jak coś zrobić, żeby wyszło. Wszystko ujęte w bardzo ładnej oprawie graficznej. Cała książka jest naprawdę przyjemna dla oka.

Ta książka to nie tylko przepisy kulinarne, to również kolejne przyjemne spotkanie z Meg, Jo, Amy i Beth. To liczne ciekawostki z historii USA i historii gotowania, a to nie często mamy okazję czytać.

W większości przepisy są naprawdę proste i każdy sobie z nimi poradzi. Przecież radziły sobie z nimi siostry March, to my nie damy rady?

A może warto zorganizować przyjęcie z gotowaniem z przepisów z tej książki i wspólnym oglądaniem filmu „Małe kobietki”? To tylko taki luźny pomysł, ale patrząc na książkę mam ochotę zrobić coś takiego. Już wyobrażam sobie ile zabawy by było przy tym i to dzięki tej pięknie wydanej książki.

Książka jest naprawdę inspirująca, zachęca do eksperymentowania w kuchni. Jest tak pięknie wydania, że nadaje się na idealny prezent dla każdej fanki „Małych kobietek”, ale również dla wszystkich tych zainteresowanych gotowaniem.

Przyznam, że nie jestem najlepszą kucharką i dlatego też rzadko mogę pochwalić się sukcesami kulinarnymi. Jednakże ta książka nauczyła mnie paru fajnych przepisów, które podpasowały nawet mojemu wymagającemu bratu, który zwykle jest surowym krytykiem na miarę Gordona Ramseya :) Forma książki jest też świetna i zauważyłam ją właśnie dlatego, bo "Małe kobietki" to jedna z moich ulubionych książek z czasów nastoletnich. Przepisy są bardzo różnorodne, zatem dla każdego znajdzie się coś dobre. Polecam wszystkim, którym brakuje pomysłów w kuchni!