Mała Tarmosia. Czy borsuki się bawią?

Żerujące nocą borsuki ruszają na poszukiwanie jedzenia, jednak Tarmosi nie w głowie obowiązki. Mała borsuczka chciałaby odpocząć, pobawić się i miło spędzić czas. Podglądając leśne kuny zauważyła jak fantastycznie się ze sobą bawią i sama postanowiła pobawić się szyszką, która spadła z drzewa.

Książka dla dzieci oraz mała lekcje przyrody, dzięki informacjom przemycanym w treści, dodatkowo przyprawionym garścią humoru.

Bardzo szybko można zapałać sympatią do głównej bohaterki i jej dziadka, trochę mniej do wymagających rodziców borsuczki 😉

No i muszę jeszcze przyznać na koniec, że książka czaruje wizualnie.

Ile wiecie o borsukach?

Śmiem stwierdzić, że często poza wyjątkowym umaszczeniem nieco ciężko znaleźć nam o nich odrobinę faktów.🤭

Z pomocą przychodzą więc dwie publikacje @agoradladzieci , w których poznacie pewną małą bohaterkę i jej rodzinę.

"Mała Tarmosia" to według opisu wydawcy książeczki skierowane do maluchów, aby mogły lepiej poznać ten wyjątkowy gatunek i podążać za nim przez leśny świat.

Ale czy napewno?

W moje ręce trafiły dwie czesci:

•"Co w norze piszczy?"

•"Czy borsuki się bawią?"

Obie mają niewielki kwadratowy format, czytelne rozkładówki, liczne bogate ilustracje Ani Grzyb i bohaterkę wykreowaną przez Tomasza Samojlika, która trzeba przyznać- skrada w mig serca czytelników.

O czym przeczytacie wewnątrz?

"(...)Co w norze piszczy?" to historia w której Tarmosia odkrywa w borsuczym domu małego jeża, który zabłądził i nie był w stanie odnaleźć wyjścia wśród korytarzy. Jej pomóc okazała się nieoceniona a darowana pomoc okazała się do niej wrócić, gdy to ona jej potrzebowała.

"(...)Czy borsuki się bawią?" to opowieść, w której Tarmosia próbuje podporządkować się wymaganiom swojej rodziny, jednak ciągnie ją wielki świst którego jeszcze nie poznała i zabawa której czuje niedosyt. Okazuje się, że równolegle jej rodzina próbuje odnaleźć własny sposób na życie w grupie i wychowanie.

Czy jesteście ciekawi efektów?

Przyznam, że każdy kolejny post z recenzjami tych książek studiowałam z potężnym zaangażowaniem. Ujęła mnie warstwa ilustracyjna i wizualny klimat, ale w mojej prywatnej opinii nie wydaje mi się aby były to książki dla całkiem malutkich dzieci a nawet z tymi nieco starszymi- warto porozmawiać.

W książce zostało przedstawionych mnóstwo elementów przyrody, które warto znać i przekradać wiedzę o nich dzieciom ale w moim prywatnym odczuciu dialogi między rodzicami i dzieckiem są dość dalekie od obecnie panującej wiedzy na temat bliskościowego wychowania. Czuję, że pojawiło się tutaj sporo przeświadczeń z którymi my jako rodzice często walczymy, wychowujac dzieci.

Zabrakło mi tutaj nieco wsparcia i empatii dla chęci odkrywania świata, ciekawości i zabawy, która jest podstawą rozwoju malucha.

Maluchy już nie muszą zazdrościć starszemu rodzeństwu! Ani podkradać im z półki grubaśnej książki. Nie muszą, bo od dzisiaj mają swoją własną Tarmosię! I to w podwójnej dawce! Małą Tarmosię, z całym jej borsuczym urokiem, niezwykłymi przygodami i doskonale przemyconą wiedzą o przyrodzie. A wszystko dzięki nowej serii o, znanej już starszym dzieciom bohaterce, stworzonej przez Tomasza Samojlik i zilustrowanej przez Anię Grzyb.

I od razu zaznaczę, to nie są książki kartonowe. Maluchy dostaną Tarmosię w „dorosłej wersji”! Z miękkimi stronami i całkiem długim tekstem. Oczywiście, to ilustracje wciąż dominują, ale jeśli myślicie, że to picturebooki na 5 minut czytania, nic z tych rzeczy. Każda „Mała Tarmosia” to gwarancja dłuższej, wciągającej historii, w sam raz na bliskie czytanie na dobranoc.

A dla tych, którzy jeszcze Tarmosi nie znają, wyjaśnię, że tytułowa bohaterka to młoda, rezolutna borsuczka, która mieszka w dużej norze z rodzicami i dziadkiem. I podobnie, jak w „starszej” wersji, tutaj także, jej przygody są świetnym pretekstem do opowiedzenia dzieciom o życiu i zwyczajach borsuków. O tym, że prowadzą rodzinne życie i są aktywne głównie nocą. Że tworzą nory z całą siecią podziemnych korytarzy i pomieszczeń, a ich największym smakołykiem są dżdżownice. Wszystkie te borsucze ciekawostki zostały bardzo naturalnie wplecione w opowieści o zabawie szyszką i o nocnych odgłosach w borsuczej norze.

Bardzo doceniam także to, że oprócz ciepłych, dowcipnych historii i ciekawostek z życia borsuków, znajdziemy takie wartości jak życzliwość, odwagę, pomoc innym, czy poczucie humoru. A na deser - stronę z ćwiczeniami, która zaangażuje dzieci do zabawy (aczkolwiek to lepiej rano, nie podczas wieczornego czytania).

Jeśli szukacie pięknie zilustrowanych książek przyrodniczych dla malucha w wieku ok. 3+, gorąco polecam!