Mała książka o przemocy

Złość jest brzydka. Przemoc jest brzydka. Ta książka jest brzydka. I bardzo dobrze!

Znowu występuję w roli starej ciotki, która wierzy, że im skorupka za młodu… Ale właśnie. Jeśli ktoś jeszcze łudzi się, że dzieci są tylko niewinnymi aniołkami, wystarczy rzut oka na statystyki. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, która od lat prowadzi diagnozę przemocy wobec dzieci w Polsce, a wyniki z 2023 roku są zatrważające. 77% dziewcząt i 80% chłopców w wieku 11–17 lat doświadczyło przemocy rówieśniczej. To są liczby, które powinny wywołać alarm w każdej głowie, a nie tylko krótkotrwałe oburzenie.

Dlatego tak ważne są książki, które uczą najmłodszych empatii, stawiania granic i rozumienia, czym jest szacunek, zarówno wobec siebie, jak i innych. „ Mała książka o przemocy” autorstwa Pernilli Stalfelt, porusza trudne tematy w sposób bardzo przystępny dla młodszych dzieci. Pisze klarownie, ale jednocześnie bez lukrowania rzeczywistości.

Autorka pokazuje różne oblicza przemocy: od użycia siły wobec ludzi, zwierząt czy rzeczy, po podnoszenie głosu na bliskich. Znajdziemy tu przemoc w piaskownicy, przemoc na wózkach inwalidzkich, a nawet przemoc obecną w sporcie i w domu. Stalfelt uświadamia także, że agresja wobec samego siebie to również forma przemocy, a słowa ranią mocniej niż nóż.

Ilustracje znacznie pomagają młodym czytelnikom zrozumieć trudne kwestie. Książka jest znakomitym narzędziem dla rodziców i wychowawców, to lektura, z którą trzeba przy dziecku usiąść, rozmawiać i tłumaczyć świat, w który wchodzi.

Jeśli chcemy, by kolejne statystyki wyglądały lepiej, musimy działać teraz. Mądra edukacja jest jednym z najpotężniejszych narzędzi, jakie mamy. „Mała książka o przemocy” to doskonały krok w stronę bardziej świadomego i empatycznego społeczeństwa. Polecam każdej młodej mamie i każdemu, komu zależy na lepszej przyszłości dzieci.

IG @angelkubrick

Czym jest przemoc? Jakie formy przybiera? Kiedy zacząć o niej rozmawiać z dziećmi? 💬
Według mnie o przemocy powinno się rozmawiać już od najmłodszych lat, dlatego sama zwracam na nią uwagę mojemu 2-letniemu synkowi. Jednak rozmowy o przemocy nie są łatwe, a na rynku wydawniczym pojawiają się różne książki, które mają pomóc w tych dyskusjach. Jedną z nich miała być „Mała książka o przemocy” autorstwa Pernilli Stalfelt, skierowana do dzieci w wieku 6+, ale czy rzeczywiście spełnia tę rolę? Zdecydowanie NIE! Dlaczego? O tym poniżej.

Przede wszystkim książka jest bardzo cienka i można ją przeczytać w maksymalnie 15 minut. Całość opiera się na krótkich hasłach umieszczonych pod ilustracjami, co samo w sobie nie byłoby złe, gdyby nie te niefortunne ilustracje. Są one pełne krwi, brutalności i do tego mało estetyczne (autorka sama zilustrowała książkę). To zdecydowanie nie jest książka, którą chciałabym pokazać 6-letniemu dziecku, aby nie nabawiło się traumy albo, co gorsza, nie wpadło na głupie pomysły. Czy widok topora i przepołowionej czaszki jest odpowiedni dla tak małego dziecka? Moim zdaniem zdecydowanie nie, i szczerze mówiąc, dziwię się, że wydawnictwo zdecydowało się opublikować taką pozycję. Do tej pory mogłam sięgać w ciemno po ich książki, a każda z nich była naprawdę świetna.

Co więcej, w książce brakuje pomysłów i sposobów na zatrzymanie przemocy. Niby pojawiają się tu kilka ilustracji ukazujących potrzebę rozmowy, ale to zdecydowanie za mało.

Gdyby to wszystko zostało przedstawione nieco inaczej, „Mała książka o przemocy” mogłaby być ciekawą pozycją ukazującą istotę przemocy i jej formy. Jednak jako rodzic, zdecydowanie mówię takiej książce NIE.

Ocena 2/10 (za dobre chęci)

Rynek książek dla dzieci wręcz „kipi” od jakiegoś czasu pozycjami, które mają uświadomić nasze pociechy o krzywdzie, którą możemy wyrządzić drugiej istocie. Dlatego z niezwykłym zainteresowaniem sięgnęłam po książeczkę „Mała książka o przemocy”. I faktycznie jest „mała”, może nie gabarytowo ale na 28 stronach umieszczono kilka informacji o tym jakie formy przybiera przemoc. Autorka, na zasadzie falsh'u słownego stosowanego pod ilustracjami pisze o jej różnych przejawach. I tak naprawdę wszystko byłoby ok, gdyż te informacje są w rzetelny sposób zebrane w jednym miejscu, gdyby nie zastosowane ilustracje. One ranią moje oczy, duszę i serce. I chociaż książeczka przeznaczona jest dla dzieci w wieku 6+ to w moim odczuciu należy dołożyć kolejne 10 lat aby maluchy nie nabawiły się TRAUMY do końca życia. Po pierwsze, rysunki nie są „piękne”, autorka osobiście ilustruje swoje książeczki a nie każdy ma talent artystyczny. Po drugie i najważniejsze one wręcz ociekają krwią!!! Dlatego skoro jest to pozycja, która ma odwlec dzieci od przemocy to w moim odczuciu po zerknięciu na ilustracje znajdujące się wewnątrz co poniektóre mogą wręcz chcieć jej używać, bo obrazki je do tego zachęcą albo wręcz przeciwnie, rodzice będą musieli się udać z maluchami do psychologa.

Dlatego jeśli chodzi o mnie to kategorycznie mówię „NIE” tej pozycji i daję 2* autorce za chęć zamieszczenia kliku ważnych treści w jednym miejscu.

Współpraca barterowa z Wydawnictwo Czarna Owca

Seria "Mała książka o..." to bardzo specyficzne i dosadne książki. Zarówno w przekazie jak i w ilustracjach. I mogą się nie podobać, szokować i zniesmaczyć.

"Mała książka o przemocy" jest dokładnie taka, nie wyłamuje się ze schematu. Jest bezpośrednia i szokująca. To książka bez tabu.

Ukazuje przemoc różnego rodzaju: wojny, bicie ale także krzyk czy ubliżanie. Dzieci poznają zarówno przemoc fizyczną jak i psychiczną. Fizyczne jest zilustrowana naprawdę makabrycznie (ludzie bez rąk, siekery itp). Zdecydowanie brakuje powodów, źródła przemocy i tego jak sobie z nią radzić, jak się konfrontować.

Książka dla dzieci 9+, ale na pewno nie dla wszystkich. Rodzice mogą być mocno zgorszeni. We mnie ta seria wywołuje lekki niesmak, ale myślę że stanowi dobry punkt wyjścia do rozmowy na trudne tematy. Sami najlepiej znacie swoje dzieci, wiec będziecie wiedzieć czy ta książka będzie odpowiednią lekturą dla nich.

Współpraca reklamowa