M jak monstrum

To książka dla starszych czytelników, która wzbudzi wiele refleksji w tematyce samoakceptacji i wyzwań wobec własnej niezawodności względem innych.

Poznajemy tutaj Frankie i Maurę, które są siostrami prowadzącymi eksperymenty w laboratorium. Niestety dochodzi do tragicznego wypadku, w którym Frankie traci siostrę, jednak jest zdesperowana, aby ją odzyskać. Próbuje stworzyć Maurę na nowo, ale M. to już nie ta sama istota, co kiedyś. Może nieco podobna, ale nie jest to już Maura. Zdesperowana Frankie usilnie walczy, aby przypomnieć jej o przeszłości, co wywołuje w niej negatywne emocje, a to doprowadza do tego, że M. nie wytrzymuje presji. Chce być po prostu sobą.

Jak myślicie, jaki będzie finał tej historii? Obrót spraw na pewno Was zaskoczy. Nie jest to subtelna historia, więc trzeba przygotować do tego czytelnika, niektóre fragmenty są intensywne, więc przede wszystkim trzeba sprawdzić, czy nadaje się do lektury emocjonalnie i wiekowo. Książka zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie.

Jest to niesamowita historia, która da do myślenia zwłaszcza nastolatkom, którzy zazwyczaj są zagubieni w świecie i próbują sprostać zawyżonym wymaganiom innych. Jednak magia kryje się w tym, że trzeba być sobą, a w poszukiwaniu siebie potrzebne jest ogromne wsparcie, bo to trudna ścieżka.

Historii towarzyszy fascynująca grafika w większości z użyciem czerni, zieleni i bieli, co nadaje książce uroku i pasuje do wątku oraz idealnie odzwierciedla emocje bohaterów.

"M jak monstrum" napisany przez Talie Dutton, to powieść graficzna, którą przeczytałam z ogromną przyjemnością. Będąc dzieckiem nołogowo pochłaniałam komiksy, więc gdy tylko sięgnęłam po "monstrum" od razu wiedziałam, że to będzie piękny powrót do przeszłości. Historia przedstawiona w tej książce okazała się jednak trudniejsza niż się spodziewałam... Opowiada ona bowiem o poszukiwaniu siebie, chęci zadowolenia innych kosztem siebie.

Frankie to młoda nauowczyni, która prowadzi badania wraz z siostrą. Nieszczęśliwy wypadek sprawia, że Maura ginie... Siostra chce ją odzyskać, postanawia więc wykonać "mechaniczną nekromancję", czyli stworzyć siostrę na nowo. W ten sposób z jej organów powstaje zupełnie nowe stworzenie, zszyte i połączone w jedną całość. Frankie cieszy się, że udaje jej się ożywić swoje dzieło i znów ma siostrę u swego boku... Niestety M. -jak każe się nazywać - nie czuje się Maurą... Jest nieszczęśliwa. Jak skończy się jej historia? Przekonacie się sami czytając "M jak monstrum".

Książkę, ze względu na swoją formę czyta się ekspresowo. Porusza ważne tematy - pokazuje jak ważna jest akceptacja siebie i jak trudne może okazać się przepracowanie traumy po stracie najbliższej osoby.

Cała powieść utrzymana jest szaro-zielonej kolorystyce, co dodatkowo nadaje jej mrocznego klimatu. To idealna pozycja na październikową lekturę:)

Przyjemne grafiki urozmaicają czas podczas czytania. Polecam! :)