Lulu i Drapek. Tom 1

*współpraca reklamowa*

👉Kolejna seria dla dzieci, którą zaczęłam, i którą bardzo polubiłam. Lulu i Drapek, to mała dziewczyna i jej kot, który podczas snu wyruszają na niezwykłe przygody. Lulu uczy się nowych rzeczy i zaczyna dostrzegać zawiłości świata, a kot staje się jej przewodnikiem. Pierwszy tom przygód tego duetu skupia się na tematyce zdrowia.

👉Lulu ma prawie pięć lat, jest bystrą dziewczynką, która obserwuje świat dorosłych, ale wielu rzeczy nie jest w stanie zrozumieć, ale na wszelkie sposoby próbuje to sobie wytłumaczyć. Dziewczyna zadaje dużo pytań, zastanawia się dlaczego sama nie może podejmować decyzji, co to jest zdrowie, a co to szczęście, i najważniejsze po co są zasady i ograniczenia...

👉Książka choć krótka to bardzo treściwa, wartościowa i po prostu genialna. To lektura, która wiele dzieciom wytłumaczy, pokaże przyczyny i skutki, da wskazówki, pokaże wydarzenia z życia wzięte i w przyjemny i wyjątkowy sposób wyjaśni wszelkie wątpliwości, a dzieci krok po kroku, podobnie jak Lulu będą odkrywać niekoniecznie znane im aspekty życia. To co się dzieje w książce przedstawione jest metaforycznie, a sprawą porównań, wyobraźni, a nawet z nutką magii, przez co nie tylko dziecko nauczy się czegoś nowego, ale i rodzic dostanie jakieś wytyczne jak z tym małym człowiekiem rozmawiać o ważnych rzeczach, w tym przypadku o dorosłości, zdrowiu czy szczęściu.

👉Sugerowany wiek 4-10 lat. Ja polecałabym ją raczej tym dzieciom bliżej dziesięciu lat. Dlaczego? Z doświadczenia wiem, że ci mniejsi czytelnicy oczekują od książki obrazków, których tutaj niestety nie ma, a jest sam tekst, co z tego że wartościowy skoro nie ma na co popatrzeć.

👉Jako czytelniczce bardzo mi się podobało, było konkretnie, magicznie i przyjemnie. Jako mama dostrzegam w niej wiele wartości, ciekawostek, ważne tematy zostały przedstawione w fajny i przystępny dla dzieci sposób, nawet to najmłodsze dziecko będzie w stanie zrozumieć przekaz, jeśli tylko wysłucha przygód małych bohaterów. Książeczkę oczywiście polecam, mądra i wartościowa książka dla małych i nieco większych odkrywców.

*olilovesbooks2*

Tak naprawdę bajka może być czytana przez same dzieci, nawet do dziesiątego roku życia, bądź mogą ją czytać rodzice dzieciom na dobranoc już od czwartego roku życia. Autorka ma bardzo dobry styl, wszystko opisuje ze spokojem, nawet momenty, kiedy sama Lulu, czyli główna bohaterka ma złości na pewne sprawy. Sama dziewczynka ma prawie pięć lat, czyli jest dokładnie w wieku mojej córki, która zadawała mi bardzo podobne pytania. Często spierała się, że jest dorosła i chciała robić dorosłe rzeczy. Taka opowieść również była w bajce, gdzie dziewczynka zrozumiała, że bycie dzieckiem, to wspaniała sprawa, bo o nic nie trzeba się zamartwiać. Gdy była miesiąc przed urodzinami, od razu zachciała, by jej ulubiony kot Drapek stał się ogromnie duży. Myślała o tym tak dużo, aż przyśnił jej się sen, który z początku był wspaniały, ale gdy później poznała konsekwencje bycia dużym, ponownie zapragnęła mieć małego kociaka Drapka. Sama książka jest dosyć krótka i wydana większym drukiem. Każde z opowiadań ma na celu pokazanie dziecku rzeczy o które w wieku pięciu lat pyta, o które żąda i w które wierzy od logicznej strony. Dziewczynka przeżywając różne przygody zaczyna coraz bardziej poznawać świat i rolę dorosłych. Autorka doskonale zna język dziecięcy i delikatnie sugeruje, kiedy dziecko przekracza jakąś granicę i naprowadza je na właściwe tory myślenia. Spodobało mi się to, gdyż czytając ją codziennie przed snem, po jednej opowieści, zaspokoimy nie tylko obecne pytania, ale i te przyszłe o które z pewnością by niedługo nas męczyła. Niby to książka o dziewczynce, ale równie dobrze można ją czytać chłopcom. Warto wpajać mądre zasady malutkim dzieciom, by mogły wyrosnąć na samodzielne i odważne. Do tego pokazuje miłość do zwierząt i podpowiada w jaki sposób powinni się nimi zajmować. Oczywiście nie wszystkie historie są prawdziwe, działa tu sporo dziecięcej wyobraźni, która w tym wieku najszybciej się rozwija. Przed nami druga część serii o Lulu i jej przygodach. Zabieramy się za nie z wielka przyjemnością:-)

Lulu, to rezolutna pięcioletnia dziewczynka, która chce już poznawać świat na totalnie swoich zasadach... W końcu jest już taka duża, a dorośli często robią problemy tam gdzie ich nie ma... 🤷‍♀️ ma swojego ukochanego przyjaciela kita Drapka, i to właśnie on będzie towarzyszem jej wszystkich przygód..

Książeczka podzielona jest na rozdziały, w których to Lulu spotyka się z różnymi problemami np. Nie może wyjść do restauracji z mamą, chce iść do pracy i pracować, bo uważa, że to przecież nic trudnego, szuka zdrowia, bo bardzo chce się dowiedzieć co to tak naprawdę jest... a nawet marzy jej się, żeby jej kot był naprawdę ogromny! .. Tylko... Czy jeśli marzenie się spełni to Lulu będzie naprawdę szczęśliwa? Właśnie, z marzeniami tak jest że trzeba na nie uważać.. bo mogą się spełnić 🤭 I Lulu już się o tym przekonała, i w piękny sposób uczy zachowań i radzenia sobie z emocjami tych najmłodszych czytelników.

Myślę, że książka sprawdzi się idealnie dla dzieci 5 lat w górę, choć moja Wiki ma 3,5 i naprawdę lubi słuchać historii Lulu, mimo tego, że nie ma w niej obrazków 🤗🥰

Bardzo serdecznie Wam polecam 🤗🥰

Książki dla najmłodszych czytelników, dla dzieci powinny zawsze mieć jakieś mądre przesłanie. Nie inaczej jest w niezbyt grubym, bo zaledwie 124-stronicowym opowiadaniu o przygodach małej Lulu i jej najwierniejszym przyjacielu kocie Drapku. Zanim dojdziemy do tego, co chciała przekazać dzieciakom autorka, kilka słów o niej.

Pani Eugenia Pryszczepa jest z pochodzenia Ukrainką. Od siedmiu lat mieszka w stolicy Dolnego Śląska, Wrocławiu. W swojej edukacji postawiła na psychologię i pracuje jako psycholog i pedagog socjalny. W swojej szufladzie zgromadziła teksty w języku ukraińskim i rosyjskim. Jest entuzjastką literatury, uwielbia słowo pisane. Z ogromną satysfakcją poznaje nowe miejsca i tradycje panujące tam.

Kilka słów o opakowaniu, czyli o okładce książeczki. Od razu rzuca się w oczy ogromny kot, a na jego puszystym grzbiecie siedzi dziewczynka. Widać, że podróżują po niebie wśród błękitnego nieba i białych obłoczków. Ruszajmy więc z nimi do krainy przygód!

Główna bohaterka opowiadania ma na imię Lula. Młoda osoba ma niespełna pięć lat i nie wyobraża sobie życia bez jej najwierniejszego przyjaciela, kota Drapka. Jest ciekawa świata, ale nie zawsze zgadza się z poglądami rodziców. Mimo że kocha ich bardzo mocno, nie zawsze chce stosować się do ich zasad, ograniczeń, ma własne zdanie, niekoniecznie zgodne z nimi. Zawsze na swój sposób stara się rozwiązać i interpretować nurtujące ją problemy.

Dzieci mają bujną wyobraźnię, więc Lula w swoich snach wyrusza w podróż, by poznać, jak skonstruowany jest świat. Towarzyszy jej oczywiście wierny przyjaciel Drapek. Udają się do krain zwanych Grubokotija, Psisport i Książkokotija. Lula poznaje tam znaczenia słów, takich jak: zdrowie i szczęście. Nauczy się, że nie warto popadać w pewne skrajności. Warto równoważyć pewne sprawy, by nasze życie było ciekawe.

Bardzo sympatyczne opowiadanie. Pokazuje nam, że nie zawsze trzeba popadać w skrajności życiowe. Nie zawsze trzeba tylko przestrzegać diety i wyłącznie trenować na maksa sport. Nie zawsze trzeba wyłącznie czytać, ale też nie wolno być leniem i tylko zajadać się pysznościami, smakołykami i wyszukanymi daniami. Wszystko to można połączyć i cieszyć się życiem.

Książeczkę polecam dla dzieci, które swobodnie umieją już czytać, bądź rodzicom, którzy mogą wieczorami przeczytać kolejne rozdziały swoim dzieciom.

Lulu ma pięć lat i wielu rzeczy jeszcze nie rozumie oraz postrzega świat na swój własny sposób. Jej wiernym towarzyszem jest kot Drapek, który jest jej ukochanym przyjacielem. Wraz z Drapkiem przeżywają wiele przygód i uczą się ciekawych i nowych rzeczy.

Wspaniała książka dla dzieci i rodziców. Mój pięcioletni syn świetnie sprawdził się w roli słuchacza historii Lulu i Drapka. Bardzo mu się podobały przygody jakie czekały na dziewczynkę i kotka. Stwierdził, że też chce takiego kotka i też będzie miał razem z nim takie fajne przygody. Mi również podobała się ta historia, była zabawna, ucząca, pokazująca piękną przyjaźń i miłość rodziny.

Książka jest idealna dla małych, jak i trochę większych dzieci oraz rodziców. Napisana jest prostym i bardzo zabawnym językiem, więc starsze dzieci świetnie sobie poradzą przy samodzielnym czytaniu.

Bardzo polecam