Łowcy

Ten autor jest specyficzny. Gdyby jakiś inny twórca przez 1/5 książki opisywał wstęp oraz początkowe przygotowania to pewnie miałbym pretensje i zacząłbym pisać iż przynudza czy coś w tym stylu. Jednak Žamboch pokazał iż taki wstęp jest niezbędny by odpowiednio przedstawić nam bohaterów i pomimo tego iż ten którego losy śledzimy najczęściej ma w sobie kilka stałych schematów to nie są one eksploatowane zbyt nachalnie. Inna sprawa to miejsce akcji, autor w przeciwieństwie do przeważającej większości innych książek w kategoriach fantastyki zabiera nas w odległą przeszłość. Chodzi konkretnie o mezozoik który znamy głównie dzięki archeologom i tak naprawdę możemy się tylko domyślać jak wyglądał świat z tamtego okresu. Nie martwcie się nie będę Wam dawać tu żadnych spojlerów ale nasza grupa która wyruszy w tamtejsze okolicę nie raz i nie dwa będzie zaskoczona. Książka jest napisana świetnie i te ponad 500 stron czyta się tak szybko, że jeśli tylko macie wystarczającą ilość czasu to dwa dni w zupełności Wam wystarczą. Niestety książka nie jest idealna i na samym końcu książki pojawia się malutka rysa i nie jest to uwaga autora iż prawdopodobna jest konktynuacja historii, a właściwie nowa historia w wykreowanym świecie. Raczej inna kwestia o której musicie przekonać się sami gdyż wiąże się ona mocno ze spojlerem dotyczącym samej książki. A propo rzekomej kontynuacji, zważywszy na to iż książka miała premierę w 2010 roku to jest ona już mało prawdopodobna. No chyba, że już wyszła ale ja nie widziałem wzmianki na jej temat w serwisie lubimy czytać a jeśli chodzi o tego typu sprawy to mam co do nich duże zaufanie.

Łowcy to kawał dobrej literatury, mieszanina fantastyki i przygody, która swoją drogą chwilami naprawdę przywodzi na myśl proste pytanie: dlaczego ludzie są chwilami tacy pozbawieni zdrowego rozsądku? Czy naprawdę musimy kontrolować wszystko? Z jednej strony to wspaniałe, że dążymy cały czas do przodu i chcemy się rozwijać, ale jakim kosztem? I czy na pewno obraliśmy dobry kierunek? Jednak wracając do powieści Zambocha… To naprawdę dobra rzecz.

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Zabierając się do lektury książki Miroslava Žambocha, niejeden czytelnik zastanowi się, czy krwawe historie z dinozaurami mogą jeszcze bawić miliony odbiorców, nawet jeśli są ciekawie napisane. Podobnie schemat powieściowy wydaje się już zużyty, nieoryginalny. Oczywiście, dla miłośników klasycznej „realistycznej i tradycyjnej” literatury „Łowcy” wydadzą się nieciekawi, ale dla tych, którzy lubią dreszcz emocji, powieść ta będzie dobrą rozrywką.

Akcja rozkręca się stopniowo, nawet dość niemrawo, jakiś komputerowiec, jakaś prośba o naprawę sieci itd., niczym w jakiejś nudnawej „biurowej historii”. Również wyprawa do świata dinozaurów nie zapowiada nic specjalnego. Jednak potem wszystko jakby rusza z miejsca, a powieść zaczyna przypominać niezłe „przygodówki”, jakimi wielu z nas zaczytywało się w dzieciństwie i młodości. Mark Twilli, fizyk zajmujący się tajnymi badaniami, przypadkowo odnajduje wektor dający szansę na podróż w czasie.

Są bogacze gotowi wydać pieniądze na oryginalne „fanaberie”, pojawia się gigantozaur, niektórzy mężczyźni walczą o zdominowanie innych, są także kobiety, a wszystko w coraz niebezpieczniejszych okolicznościach, czyli robi się ciekawie

Książkę czyta się lekko, akcja nie nuży (mimo początkowych wątpliwości), a narracja pierwszoosobowa sprawia, że zdarzenia wydają się ciekawsze. A krew i groza plus intrygi zapewniają odrobinę adrenaliny, zwłaszcza gdy chcemy oderwać się od codziennego racjonalizmu.

ZJ

źródło: [Adres usunięty]