Loveboat, Taipei. Loveboat. Tom 1

„Loveboat. Taipei” Abigail Hing Wen to powieść, która została zakwalifikowana do gatunku literatury młodzieżowej i jak najbardziej dla młodzieży się nadaje, niemniej jednak myślę, że nie tylko, bo również w dojrzałym wieku może wciągnąć czytelnika, ale również ten tytuł może okazać się bardzo przydatną przestrogą dla rodziców!

Ever to osiemnastolatka, która zawsze spełnia oczekiwania rodziców. Teraz, gdy przychodzi jej zdecydować o wyborze studiów, to rodzice wybierają dla niej medycynę, bo ona od zawsze marzyła o tańcu, z którego jednak ma zrezygnować, mimo iż dostała się na wymarzoną uczelnię. Przed rozpoczęciem studiów rodzice postanawiają wysłać dziewczynę na wakacyjny kurs do Tajwnau, gdzie ma przebywać elitarna, poukładana młodzież. Rzeczywistość w znacznym stopniu odbiega od planów. Ever, która po raz pierwszy od bardzo dawna, ma możliwość bycia z dala od wymagających rodziców, którzy wciąż chcą narzucać dziewczynie swoje zdanie. Ever dostrzega, czego pozbawiona jest na co dzień i zaczyna korzystać z życia, kolejno przekraczając granice. Ever przez poznane towarzystwo traci powoli kontrolę nad swoim życiem i podejmowanymi decyzjami, ale czy w porę uda jej się opamiętać i wszystko będzie mogło wrócić do normalności… Dziewczyna poznaje również dwóch młodych chłopaków, jeden ułożony stanowczy i mający swoje zdanie w każdym temacie, drugi natomiast przebojowy i zawsze zdobywający to, o czym marzy. Do obu chłopców coś przyciąga Ever, ale czy dziewczyna będzie chciała nawiązać prawdziwą relację z którymś z nich…

Książka, która idealnie nadaje się na przestrogę dla rodziców, którzy swoje niespełnione pragnienia topią w swoich dzieciach, zmuszając tym samym do podejmowania życiowych decyzji, co do których młodzi nie są w ogóle przekonani. Również zakazy nakładane na dziecko w zbyt dużych ilościach, które w żaden sposób nie pozwalają mu korzystać z życia, mogą sprawić, że w momencie, gdy poczuje ono odrobinę wolności, zachłyśnie się nią bez opamiętania, pozostawiając wszelkie zasady za sobą. Tak właśnie było w przypadku Ever, która czując odrobinę wolności, zatraciła się w niej bez reszty, chcąc nadrobić zaległości.

Ten tytuł był niezwykle wciągający. Pojawiło się wiele wątków, które wielu może uznać, że są kontrowersyjne, jak dla młodzieży, ale właśnie może warto sięgnąć ku przestrodze! Młodzi, ciekawie wykreowani bohaterowie. Ever, którą polubiłam i kibicowałam jej z całych sił, aby nie zmarnowała swojej szansy na mądre przeżycie życia na własnych zasadach i zgodnie z własnymi wyborami. Naprawdę warto przeczytać, bo sama historia jest bardzo ciekawa i wciągająca, a całość została napisana prosto, ale nie nudno! Idealnie dla młodzieży, ale dorośli również doskonale się odnajdą w tej historii.

Ja bardzooo polecam!

*współpraca reklamowa*

Czytałam dużo pozytywnych opinii o tej książce, więc gdy zaistniała możliwość jej przeczytania nie wahałam się ani chwili. Do tej pory moje spotkania z literaturą azjatycką były udane, jednak ta pozycja dość mocno mnie zawiodła.

Ever wychowywana jest według rygorystycznych zasad. Jest też narzędziem, do spełniania wysokich ambicji swoich rodziców, którzy stawiając na świetlaną przyszłość córki, nie zważają na to co nastolatka ma do powiedzenia. Gdy zostaje wysłana do Tajwanu na wakacyjny kurs młodzieżowy, czara goryczy się przelewa. Ever po raz pierwszy w życiu poczuła namiastkę wolności, w otoczeniu innych pozornie poukładanych młodych ludzi, zaczyna żyć niemal tak jak chce. Łamie kolejne zasady ustalone przez rodziców, przekracza kolejne granice i poznaje nowe rzeczy i doznania.

To książka mająca pozytywny wydźwięk. Pokazująca, że niespełnione ambicje rodziców, przekładane na dzieci nie są najlepszym pomysłem. Kolejną sprawą jest szukanie siebie i budowanie poczucia własnej wartości. Nastolatka okazała się niemal nieprzystosowana do życia, zagubiona, nie mająca pojęcia o większości rzeczy z którymi przyszło się jej zmierzyć. To także historia o przyjaźni, budowaniu zaufania i tworzeniu więzi, odkrywaniu samych siebie i walce o marzenia.

Czytając tą książkę nie potrafiłam się wkręcić w fabułę. Główna bohaterka strasznie mnie irytowała. Książka jest poprawnie napisana, język jest prosty, choć pojawiają się zwroty innojęzyczne i większości przypadków dostajemy wyjaśnienie o co chodziło. Lektura nie wzbudziła u mnie emocji, przez większość czasu było monotonnie, niby coś się działo ale wszytko jakoś nie do końca mnie przekonało. Podobała mi się końcówka, gdzie bohaterowie stają na wysokości zadania, osiągają swój własny sukces, a Ever w końcu ma odwagę na rozmowę z rodzicami.

Jestem rozczarowana, spodziewałam się czegoś innego. W moim odczuciu to przeciętna lektura, co prawda autorka przekazuje w niej pozytywne wartości, ale to za mało. Mam nadzieję, że drugi tom będzie lepszy.

[współpraca reklamowa]

Muszę zacząć od pochwalenia wydawnictwa books4ya, jaką świetną robią robotę w wydawaniu książek. Przeczytałam ich parę książek i żadna mnie jak dotychczas nie zawiodła. Dziś skończyłam „Loveboat Taipei” i z czystym sercem mogę powiedzieć, że była to kolejna dobra historia. Przede wszystkim pełna wartościowych treści, pokazująca z jakimi trudnościami mierzą się azjatyckie dzieci w Ameryce, z jaką presją ze strony rodziców muszą walczyć i grzebać własne marzenia.

Ever kocha tańczyć, ale jej rodzice tego nie akceptują, taniec może nigdzie nie doprowadzić i bezpieczniej jest iść na medycynę. Emocje towarzyszące dziewczynie są świetnie opisane, chciałaby iść za głosem serca, ale wyrzuty sumienia za to jak poświęcili się dla niej jej rodzice nie pozwalają chwycić się marzeń. Czytając tę historię śledziłam również surowe zakazy, zabierające Ever nastoletnie życie. Mama i tata postanawiają wysłać ją na letni kurs do Tajpej, liczą na to, że cały swój czas spędzi na nauce. Jednak okazuje się, że Loveboat to idealny czas na złamanie zasad panujących w rodzinie.

Powiem szczerze, czasami się nudziłam. Książka ma prawie 500 stron i pierwsza

połowa wydawała mi się lekko nudna. Za to druga część lektury, wciągnęła mnie na maxa i przeczytałam ją bardzo szybko. Pojawia się więcej plot twistów, zaskakujących zwrotów akcji, których się nie spodziewałam. Wątki Ever, Sophie, Jenny i Ricka, Xaviera, są ciekawie poprowadzone, tak samo jak kreacja bohaterów, każdy był sobą, miał swój charakter, swoją siłę, swoje ukryte marzenia - polubiłam się z wieloma postaciami.

Jednym z motywów tej książki jest trójkąt miłosny, a ja wielką fanką tego nie jestem. Nie mogłam wybrać kto bardziej łapie mnie za serce, czy Rick, czy Xavier. Do teraz w sumie nie umiem wybrać 🥲 Niemniej stworzenie relacji przez autorkę podobało mi się bardziej, chyba z Rickiem. Są to takie bratnie dusze, które w końcu się odnalazły, tak naprawdę przypadkiem. Uwielbiam te pare fragmentów z ich dwójką.

Styl pisania autorki jest lekki, przez strony się płynie, a mandaryńskie wstawki miło urozmaicały czytanie. Jeśli chcielibyście książkę z letnim klimatem, ale jednocześnie poruszającą trudny temat i walkę o marzenia to jest to pozycja dla was 🤍

★★★★/5

🪶 „𝓛𝓸𝓿𝓮𝓫𝓸𝓪𝓽, 𝓣𝓪𝓲𝓹𝓮𝓲” 𝓐𝓫𝓲𝓰𝓪𝓲𝓵 𝓗𝓲𝓷𝓰 𝓦𝓮𝓷🪶

 Co może się wydarzyć, gdy pójdziesz o krok za daleko? 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

🪶Ever Wong to osiemnastoletnia bohaterka książki. Dziewczyna ma chińskie, ale i amerykańskie pochodzenie. Poznajemy ją w chwili, gdy rodzice wysyłają ją na lato do Tajpeju na kurs zwany „Loveboat”. Chcąc utrzeć nosa rodzicom, Ever przysięga, że złamie tam wszystkie zakazy. Ever wreszcie czuje się wolna. Za namową nowych znajomych z Loveboat przekracza kolejne granice, a w końcu traci kontrolę nad swoim życiem. Czy uda jej się wycofać w porę, naprawić zniszczone relacje i odnaleźć swoje prawdziwe ja?🪶

Główna bohaterka jest bardzo sympatyczna i nie sposób jej nie polubić podczas czytania jej historii. Przez całą książke mocno jej kibicowałam i miałam nadzieję, że będzie umiała poradzić sobie w różnych trudnych sytuacjach. Jej największą pasją jest taniec.

Imponowała mi tym, jak za wszelką cenę starała się go rozwijać. Na kartach tej powieści mamy również okazje śledzić przemianę Ever, jak staje się pewną siebie i dążąca do celu kobietą.

Bohaterowie w książce są bardzo dobrze wykreowani. Autorka stworzyła ich tak realnie, że czytelnik może spokojnie się z nimi utożsamiać. Abigail w dość dobitny sposób ukazuje nam, że zawsze jest jakieś wyjście z trudnych sytuacji. Żadne życie nie jest idealne, każdy na codzień boryka się z różnymi problemami i spotyka przeróżne tragedie. Ale przekaz jest taki, by nie poddawać się na starcie, tylko walczyć o lepsze jutro, ponieważ zawsze jest jakiś promyk nadziei, który odgoni złą passe. 

„Loveboat, Taipei” to książka, którą czytałam z ogromnym zaangażowaniem i całkowitym skupieniem. Nie chciałam, żeby coś istotnego mi umknęło. Niesamowicie mocna, intensywna powieść z jakże głębokim przesłaniem, które daje wiele do myślenia. Każdy powinien ją przeczytać, zagłębić się całkowicie w lekturę

„Loveboat, Taipei” to urocza powieść młodzieżowa, która ukazuje nam, że koniec jest początkiem wszystkiego. Ta historia pcha nas w walkę o samego siebie, o szukaniu celu w życiu. Czyta się szybko, ponieważ książka napisana w lekkim i przyjemnym stylu. Mimo iż na początku nie mogłam się wgryźć w tę historię, to pod koniec czytałam z zapartym tchem, ponieważ bardzo byłam ciekawa jak potoczą się losy bohaterów.

Współpraca reklamowa

To nie jest zwykła opowieść o dziewczynie, która poznaje chłopaka; to historia dziewczyny z marzeniami, których spełnić nie może.

Rodzice Ever, mimo długiego pobytu w Ameryce, mocno trzymają się tradycji. Kobieta nie może ubierać się wyzywająco, nie ma mowy o chłopakach czy imprezach. Każdy, kto interesuje się kulturą azjatycką lub ogląda azjatyckie dramaty, doskonale wie, jak to wygląda.

Mimo swojego wyglądu, główna bohaterka czuje się Amerykanką. Chciałaby żyć jak jej najlepsza przyjaciółka. Od małego rodzice oczekiwali, że zostanie lekarzem, ale to nie jest to, co sprawia, że Ever jest szczęśliwa. Jej marzeniem jest zostać tancerką, jednak składa papiery na studia medyczne. Postanawia, że te ostatnie wakacje spędzi wyłącznie na tańcu. Jej plany jednak nie idą zgodnie z oczekiwaniami. Rodzice wysyłają ją na Tajwan, do Loveboat Taipei.

Ta opowieść zachwyciła mnie tak bardzo, że przeczytałam ją w jeden dzień. Czułam się, jakbym oglądała azjatycką dramę. Autorka doskonale oddała klimat, emocje i zmagania bohaterów, które poruszyły moje serce.

Zwroty akcji, których nikt się nie spodziewał, sprawiły, że nie mogłam odłożyć książki. W każdym rozdziale działo się coś, co zmuszało mnie do dalszego czytania.

Opis Tajwanu i jego kultury jest w książce niezwykle barwny i realistyczny. Autorka doskonale ukazuje kontrast między tradycjami a nowoczesnością, co dodaje głębi fabule. Relacja Ever z rodzicami jest bardzo autentyczna i pełna napięcia. Czytelnik może wyraźnie poczuć ciężar oczekiwań, które na niej spoczywają.

Książka porusza również ważne tematy, takie jak tożsamość kulturowa, dążenie do własnych marzeń oraz konflikt między obowiązkiem a pasją. To sprawia, że jest to nie tylko emocjonująca opowieść, ale także głęboko refleksyjna lektura.

Bohaterowie zostali dobrze opisani, choć jeden z nich nie przypadł mi do gustu. Xavier to postać, którą poznajemy prawie na samym początku. Na pierwszy rzut oka jawi się jako typowy "bad boy", jednak wydaje się, że autorka nie miała na niego konkretnego pomysłu. Był "zły" tylko w jednej sytuacji, a poza tym pozostawał neutralny. Nie tego się spodziewałam.

Abigail Hing Wen bardzo się postarała, aby książkę czytało się dobrze, mimo że niektóre słowa były napisane w innym języku. Zręcznie wplotła te zwroty, często tłumacząc je w kolejnych zdaniach lub natychmiast, jeśli główna bohaterka rozumiała, co się do niej mówi.

Książkę czytało mi się świetnie i z przyjemnością sięgnę po kolejne dzieła tej autorki.

-M[Adres usunięty]322