Lodówka Zosi

W odpowiednim momencie trafiła do mnie książka “Lodówka Zosi”, która idealnie zabiera się za trudny temat biedy, a także przyjaźni. Jak bywa z dotrzymywanym słowem? Czy da się wybaczyć wyjawienie tajemnicy?

Hania i Zosia to dobre przyjaciółki, które spędzają ze sobą dużo czasu. Z pozoru takie same, a jednak nie do końca. Zosia jest ogromnym wsparciem Hani, pomaga jej uwierzyć we własne siły, a Zosia nie pozostaje jej dłużna. Gdy zauważa, że jest w potrzebie próbuje jej pomóc na własną rękę, jednak do akcji musi wkroczyć dorosły. Mama Hani z córką przygotowują jedzenie dla Zosi i jej rodziny. To piękny gest i zainspiruje, aby lepiej przyjrzeć się otoczeniu, bo może żyje ktoś w biedzie bliżej niż nam się wydaje i czeka na naszą pomoc.

To ważna i wartościowa lektura o głodzie, wdzięczności, przyjaźni, rodzinie i empatii. Lektura będzie ogromnym wsparciem dla rodziców, bo temat biedy jest sprawą delikatną i często pomijaną w książkach dla dzieci.

Nutki dobrego humoru nie zabraknie, sprawa może okazać się śmierdząca…na przykład ryba lub jaja.

Doceniam za rady: “Jak pomóc przyjaciołom, którzy również mają puste lodówki” i fakty ze strony [Adres usunięty] na temat ubóstwa ekonomicznego.

Ilustracje są interesujące i przyciągają uwagę, nawet czcionka bardzo mi się podoba.

10/10

Książki, które poruszają trudne tematy migrujące dookoła nas i naszych dzieci to zawsze doskonale wsparcie.

Szczególnie, gdy autor potrafi zręcznie dopasować język do odbiorcy a ilustrator dopełnia tego to dzieło.

Dziś przed Wami właśnie jeden z tych tytułów.

Czy już dojrzeliście go wśród obserwowanych bookstagramów?🤔

Ubóstwo, konieczność rezygnacji z przyjemności czy stale burczący brzuch to wyzwanie. W życiu i na kartkach książki. Tym razem trafiłam na jedną z książek, która niewątpliwie ujmuje je doskonale.

"Lodówka Zosi" autorstwa Lois Brandt, to dosłowny i namacalny dowód na finansowe braki rodziny tytułowej bohaterki. Jest powodem do zawstydzenia i utrzymywania faktu w tajemnicy, nawet przed najbliższą przyjaciółką.

Do czasu.

Przy okazji jednej z zabaw na placu i wizyty w domu Zosi, Hania dostrzega zaskakujące zjawisko. Po raz pierwszy obserwuje lodówkę z jednym produktem wewnątrz. I to w dodatku niemożliwym do wypicia!😳

Mimo, że bohaterki mają po kilka lat okazują się niesamowicie rozumne i świadome sytuacji w jakiej się znajdują. Pojawiają się wewnętrzne rozterki i te widoczne próby pomocy na znane sobie sposoby.

Podyktowane dobrym sercem i chęciami działania, które rzutują na obie rodziny okazują się zdecydowane i pozytywne.

Dosadna i bezlukrowa historia o tym, w jaki sposób pomagać i jak przyjmować pomoc to zdecydowanie cechy opowieści stworzonej przez autorkę.

Pozostając w dziecięcym świecie macie możliwość obserwować beztroskę, lęk i jednocześnie próby jego opanowania.

Przyznam, że to jedna z lepszych książek jakie ostatnimi czasy udało mi się poznać. Tematykę jak ta, podejmuję najpewniej po raz pierwszy, ale zdecydowanie jestem za przedstawieniem jej treści maluchom.

O pomoc warto prosić.

I zdecydowanie warto również ją okazywać. 🤍

Przyznam, że ta książka bardzo mnie zaskoczyła, bo chociaż porusza temat ubóstwa, to jednak przyodziana została w piękną przyjaźń i uroczy humor, dzięki któremu odbiór tej książki jest łagodny.

Wyjątkowa relacja jaka łączyła Zosię i Hanię to dziecięce rywalizacje i zabawy, jednak pewnego dnia Hania odkrywa w lodówce przyjaciółki zaledwie mleko. Niezręczna rozmowa uświadamia Hani, że rodzina Zosi boryka się z biedą, która ma swoje odbicie w tym, czym jest najbardziej oczywiste i potrzebne, czyli zaspokojeniem głodu.

Od tej pory Hania nie może przestać myśleć o przyjaciółce. Dyskretnie postanawia jej pomóc, przynosząc do szkoły jedzenie, jednak niezbyt odpowiednie, ale stara się jak może, bo to wszystko co może zrobić, gdyż obiecała przyjaciółce, że nikomu o tym nie powie.

Czy aby na pewno to wszystko co Hania może zrobić w tej sytuacji? Oczywiście, że nie. W pewnych sytuacjach można złamać dane słowo, jeśli zaowocuje to czymś dobrym i wspaniałym.

Jakże ta książka uczy, uwrażliwia i jednocześnie stosownie bawi czytelnika. To zmyślnie zaserwowana piękna lekcja dobroci, pomocy i uważności na drugiego człowieka i jego problemy.

W książce przemycone zostały cenne wskazówki, dzięki którym każdy może pomóc potrzebującej osobie.

Mieliście kiedykolwiek do czynienia z brakiem jedzenia? Musieliście oszczędzać, ledwo starczało na podstawowe produkty?

Ja nie przypominam sobie takiej sytuacji, zazwyczaj niczego mi nie brakowało, jeśli chodzi o jedzenie. Nawet na studiach nie musiała zbytnio oszczędzać. Mojej rodzinie obecnie również niczego nie brakuje, dlatego uważam, że książka LODÓWKA ZOSI autorstwa Lois Brandt z ilustracjami Vin Vogela od wydawnictwa Wilga to bardzo ważna pozycja!

Głównymi bohaterkami są Zosia i Hania. Dziewczynki chodzą razem do szkoły, a po lekcjach chętnie wybierają się do parku, aby pobawić się w swoim towarzystwie. Pewnego dnia Hania odkrywa sekret Zosi. W jej lodówce nie ma zbyt wiele do jedzenia. Poza mlekiem dla młodszego rodzeństwa, lodówka świeci pustką. Zosia prosi koleżankę o dotrzymanie tajemnicy. Jednak od tego momentu Hania pragnie z całego serca pomóc Zosi i jej rodzinie, zwłaszcza kiedy zdaję sobie sprawę z kontrastu między ich rodzinami. Hani nie brakuje niczego, po powrocie do domu może liczyć na ciepły obiad i sytą kolację, a jej lodówka zawsze jest pełna.

Powiem Wam, że ta historia naprawdę mną wstrząsnęła. Człowiek w swoim zabieganiu zapomina o tym, że komuś innemu może być ciężej, że osoby z naszego otoczenia mogą mieć kłopoty z pieniędzmi, a co za tym idzie - z jedzeniem. Przepiękne w tej książce jest to, że mimo młodego wieku, koleżanka chciała pomóc Zosi, że nie odsunęła się od niej, nie odwróciła od problemu. Mimo młodego wieku potrafiła dochować tajemnicy, a później odpowiednio pomóc. Czytałam tę historię z córką, zwracałyśmy uwagę na te ważne aspekty. Sięgniemy jeszcze nieraz, aby uczulać na podobne problemy! Wam też polecamy! Z całego serca!

Czy ryby i jajka służą dzieciom? Zdecydowanie tak, ale nie wiem czy ich plecakom także… Poznajcie pięknie ilustrowaną, humorystyczną książkę o przyjaźni, ale przede wszystkim o głodnej dziewczynce. Lodówka Zosi jest pusta, da się temu zaradzić?

Zosia i Hania to dwie przyjaciółki. Hania szybko biega, za to Zosia świetnie się wspina. Kiedy dziewczynki głodnieją na placu zabaw, idą do Zosi do domu. Tam okazuje się, że w lodówce jest tylko mleko dla jej młodszego brata. Co więc je dziewczynka jak jest głodna? Suchy chleb.

Przyjaźń zobowiązuje, a Hania obiecała nie zdradzić sekretu przyjaciółki. Kiedy więc je w domu kolację, myśli o tym, że jej koleżanka jest głodna. Dziś jest ryba, a mama mówi, że ryby są dobre dla dzieci. Pakuje więc jedną dla Zosi.

Następnego dnia Zosia znowu przybiega za Hanią, ale za to, w przeciwieństwie do swojej przyjaciółki, wspina się na samą górę ścianki wspinaczkowej. Hania pakuje jej po kolacji jajka. A następnego dnia tortillę i fasolę. Ale czy to wystarczy, aby Zosia nie była głodna?

To cudowna książka! Jakże się cieszę, że możemy ją czytać. I jeszcze raz, i po raz kolejny. Z okładki uśmiechają się do nas dwie sympatyczne dziewczynki, a w środku czeka masa równie cudownych (jak nie jeszcze lepszych) ilustracji. Ale one są tylko miłym dla oka dodatkiem. Dzięki tej historii dzieci mogą zobaczyć, że obok nich mogą być koledzy lub koleżanki, które są głodne, bo nie wszystkich rodziców stać na pełną lodówkę. Opowieść jest lekka, humorystyczna i niezwykle ciekawie napisana. Przykuwa uwagę, a lektura jest przyjemnością, choć porusza dość poważny i trudny temat. Przy okazji poznajemy moc przyjaźni. Dziewczynki sobie pomagają. Zosia podaje Hani rękę, więc tej udaje się w końcu wspiąć na ściankę, a Hania zwalnia, aby Zosia mogła biec obok niej. Jest jednak jeden problem, Hania nie dotrzymała słowa. Czasami pomoc dorosłych jest niezbędna, nawet kosztem zawiedzenia zaufania przyjaciółki…

Ta książka zachwyca! Poruszaną tematyką, stylem, w jakim została napisana, ilustracjami. Skierowana jest do dzieci w wieku 3-5 lat, ale mojemu 8-latkowi też się podoba!

Koniecznie musicie sprawdzić czy ryby, jajka i tortilla służą plecakom dzieci i kiedy jest raz na jakiś czas, ale przede wszystkim jak pomóc głodnym koleżankom i kolegom.