Locke & Key Złoty wiek

,,Locke & Key’’ to seria, która chodziła za mną już od jakiegoś czasu, jednak jakoś zawsze coś odciągało mnie od lektury. W końcu jednak, zachęcona dodatkowo serialową adaptacją, postanowiłam nadrobić zaległości i rozpocząć swoja przygodę od najnowszego tomu – stanowiącego prequel do głównej serii – i dziś z przyjemnością przedstawiam Wam komiks ,,Locke & Key: Złoty Wiek’’.

,,Złoty Wiek’’ zawiera w sobie pięć prequelowych opowieści, na które składają się: Mały świat, Otwórz księżyc, Dźwięki muzyki, Blady batalion oraz Piekła kres. Ponieważ mamy tu do czynienia z prequelem po ten tom ten można sięgnąć bez znajomości głównej serii. Sama dopiero zaczynam swoja przygodę z ,,Locke & Key’’ i muszę przyznać ze świetnie bawiłam się w trakcie czytania ,,Złotego Wieku’’ towarzysząc członkom rodziny Locke, którzy stanowią piecze nad niezwykłą rezydencją Keyhouse. Bohaterowie za sprawą sekretnych drzwi i kluczy o unikalnych mocach potrafiących zmieniać rzeczywistość, otwierają niekiedy drogę do spełnienia marzeń, a niekiedy powołują do życia najgorsze koszmary.

Zawarte w tym tomie historie są bardzo różnorodne, choć niewątpliwie większość z nich kładzie mocny nacisk na grozę i wywoływaniu w czytelniku uczucia niepokoju. Ogromnie ucieszyłam się gdy jedna z historii okazała się crossoverem z uniwersum Sandmana. Była to miła i bardzo udana niespodzianka, na którą powinni zwrócić uwagę fani obu serii.

Samo wydanie komiksu również cieszy oczy. Powiększony format, twarda okładka, to odpowiednia oprawa dla naprawdę świetnych rysunków Gabriela Rodrigueza. Stanowią one idealne dopełnienie opowiadanych historii dodając im niesamowitego klimatu i odpowiedniej dawki mroku.

,,Locke & Key: Złoty Wiek’’ to pierwszy komiks z serii który miałam okazje przeczytać, wcześniej miałam jedynie styczność z kilkoma odcinkami serialu, które zaciekawiły mnie na tyle by zdecydować się na dłuższą znajomość z tym tytułem. I muszę przyznać że ,,Złoty Wiek’’ jedynie zaostrzył mój apetyt na więcej. Fanów serii z pewnością nie trzeba namawiać do lektury tej pozycji, zaś tych którzy, tak jak ja, mieli wyłącznie niewielka styczność z tym uniwersum, bądź dopiero planują swoją przygodę z ,,Locke & Key’’ zapewniam ze prequelowe opowieści zawarte w tym tomie maja naprawdę sporo do zaoferowanie i mogą stanowić początek naprawdę wyjątkowej przygody.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

PopKulturowy Kociołek:

Locke & Key: Złoty wiek to pozycja znacząco rozszerzająca znane komiksowe uniwersum, którego popularność eksplodowała wraz z pojawieniem się Netflixowej adaptacji. Nie jest to jednak tytuł, po który mogą sięgnąć tylko i wyłącznie fani serii. Mamy tutaj bowiem do czynienia z komiksem, który wiernym fanom dostarczy nowej porcji wrażeń, zaś dla nowych czytelników będzie doskonałym wstępniakiem, do dalszego poznawania mrocznej historii.

Złoty wiek pod twardą oprawą skrywa ponad dekadę prac pisarza Joe Hilla i współpracującego z nim ilustratora Gabriela Rodrigueza. Znajdziemy tutaj pięć prequelowych opowieści, w których mamy okazję obserwować przeróżne losy rodu Locke’ów i odkrywać tajemnice ich rezydencji. Największą perełką albumu, która zdecydowanie powinna mocniej zwrócić uwagę wielkich fanów komiksów, jest historia będąca crossoverem L&K z uniwersum Sandmana. Nie chcąc zagłębiać się w jej szczegóły fabularne, wystarczy nadmienić, że sam ten rozdział jest doskonałym powodem, aby mieć ten tytuł w swojej kolekcji (szczególnie jeśli ktoś jest fanem dzieła Gaimana).

Pozostałym zawartym w albumie opowiadaniom oczywiście również niczego nie brakuje. Każde z nich to jakaś wartość dodana, która pokazuje talent Joe Hilla do kreślenia intrygujących i zaskakujących historii. Zasadniczo komiks można podzielić na trzy części. Pierwsza z nich to zbiór opowiadań przybliżających rodzinę Locke’ów na początku XX wieku i skupiających się na niezwykłych osobliwościach złożonych charakterów poszczególnych członków rodu. W dalszej części autor przenosi czytelnika w realia I Wojny Światowej, serwując mu dawkę wyrazistej przemocy, głębokiego przesłania i licznych dramatycznych zwrotów. Kulminacją całej historii jest wspomniany już rewelacyjny crossover z uniwersum Sandmana.

Jedyną rzeczą, do jakiej można przyczepić się w kontekście scenariusza to brak bardziej wyrazistej dawki horroru. Przez cały album czytelnikowi towarzyszy przemyślana i intrygująca dawka mroku i niepokoju. W kilku scenach brakuje tutaj jednak „mocniejszej treści”, która emanowałaby jeszcze większą grozą i naprawdę przeraziła odbiorcę.

Niemniej istotnym elementem komiksu obok dobrego scenariusza, jest również świetna oprawa rysunkowa. Gabriel Rodriguez to komiksowy artysta, bez którego część fanów nie mogłaby sobie wyobrazić Locke & Key. Kolejny raz stawia on tutaj na mroczny styl, z którego emanuje nietuzinkowość i piękno. Jego eleganckie i doskonale rozplanowane plansze stają się idealnym uzupełnieniem scenariusza i znacząco podbijają klimat wielu scen.