Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie

Zanim wychowasz córkę na „grzeczną” dziewczynkę, zastanów się, czy na pewno tego chcesz? Czy to, że będzie cicha i uległa, zawsze jadła surówkę do obiadu i nie przerywała rozmowy dorosłym, pomoże jej w byciu w przyszłości szczęśliwą kobietą?

A może lepiej, żeby była trochę łobuziarą? Wolną od stereotypów, odważną, żyjącą w zgodzie ze sobą? Dziewczyną, która wie, że poradzi sobie w życiu?

Oczywiście, wybór należy do Ciebie, ale pokażę Ci 30 dowodów na to, że dziewczyńska przebojowość jest super! Że odwaga wyrażania własnego zdania, buntowanie się przeciw oczekiwaniom innych i realizowanie marzeń na przekór stereotypom to PRAWDZIWA MOC!

Tę wspaniałą trzydziestkę zebrała dla nas autorka Sylwia Chutnik. W jednej książce opowiedziała nam o łobuziarach literatury dziecięcej. Dziewczynkach, które swoją niezależnością, awanturniczą żyłką i odwagą, stały się inspiracją dla kolejnych pokoleń młodych czytelniczek!

Znajdziecie tu bohaterki rodem z kultowych już książek, takie jak moja ukochana Ania Shirley, Pippi Pończoszanka, Mała Mi, Ronja, Pollyanna, czy Łucja z „Opowieści z Narnii”. Ale są też mniej znane postacie (przynajmniej dla mnie), jak np. Karolina Jones, czy Anita Kruszyńska. Jest Hermiona Granger i Lottie Brooks. I wiele innych, świetnych dziewczyn!

Każdej „łobuziarze” autorka poświęciła osobny rozdział, w którym nie tylko opisała temperament i przygody bohaterki, ale też podsumowała jej główne cechy charakteru, wyróżniła inspirujące cytaty i najważniejsze zdania. A na końcu zaprosiła do aktywizującej zabawy „Bądź jak ….!” (i tu pojawia się imię bohaterki, której poświęcony jest rozdział).

Pisz pamiętnik jak Lottie, przebierz się za Pippi, zbuduj szałas jak Ronja, przygotuj własny zielnik jak Terka! Baw się, śmiej, bądź wolna, czerp z życia pełnymi garściami i czytaj tę zbuntowaną, inspirującą książkę.

Jestem zachwycona tą pozycją! Pomysłem, tekstem, genialnymi ilustracjami, a przede wszystkim wzmacniającym przesłaniem! Gorąco polecam! Od 7 roku życia.

W książce „Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie” Sylwii Chutnik przeczytacie o najbardziej znanych dziewczynkach i dziewczynach, które swoim zachowaniem i myśleniem pokazały, że dziewczęta mogą wszystko.

Mimo że nie znałam wszystkich bohaterek, szczególnie tych z nowszych książek, to o wszystkich czytałam z dużym zainteresowaniem. Drodzy rodzice, nie bójcie się! W tej książce nie ma postaci, które źle wpłyną na wasze dzieci. Wręcz odwrotnie! Ania Shirley, Hermiona Granger, córka zbójnika Ronja oraz pozostałe bohaterki literackie to mądre, odważne i ambitne młode osoby pokazujące, że wszystko zależy od nich samych. Podoba mi się, że właśnie w taki sposób autorka ukazała tytułowe łobuziary. Dziewczyny nie buntują swoim najbliższym, ale sytuacji, w której przyszło im żyć. Każda z nich pochodzi z innej epoki, czy środowiska i każda chce pokazać, że nie jest gorsza od chłopaków. Mają takie samo prawo do nauki, decydowania o sobie, czy odkrywania świata. 

Sylwia Chutnik na końcu każdego rozdziału poświęconego danej łobuziarce daje wskazówki młodym czytelniczkom, w jaki sposób upodobnić się do swojej idolki. Można ubrać się tak jak ona, pisać pamiętnik czy urządzić biwakowanie we własnym pokoju. 

Ta książka to idealny prezent dla dziewczynek, które zewsząd są atakowane nieodpowiednimi wzorcami. Tutaj dostają bohaterki, z którymi warto się identyfikować, bo łobuziary pokazują, że trzeba wierzyć w siebie i swoje przekonania i co najważniejsze być w 100% sobą. Właśnie z tych powodów polecam tę książkę i mam nadzieję, że w przyszłości powstanie taka sama wersja, ale z łobuzami w roli głównej. 

Dziękuję @znak_literanova za otrzymany egzemplarz w ramach współpracy barterowej.

Niezwykłe gagatki

Nie mając tej książki jeszcze w rękach i widząc tylko kładkę zastanawiałam się do jakich odbiorców zostanie ona skierowana. Po otwarciu publikacji zderzyłam się z prawdziwą paletą barw co od razu skierowało mnie na tory literatury dziecięcej. Dopiero po zagłębieniu się w treść okazuje się, że odbiorcą może być osoba w każdym wieku. Niemniej nie oszukując widać, że najwięcej z niej wyniosą dziewczynki, dziewczęta i kobiety.

Kto jak, kto ale jednak Sylwia Chutnik wydaje się odpowiednią autorką dla tej publikacji. Jedna z najbardziej utalentowanych współczesnych autorek, która w swoich utworach porusza ważne tematy. Do tego jest działaczką społeczną i feministką. Oczywiście sama książka nie miała by takiego wyrazu bez strony graficznej za którą odpowiada równie uzdolniona Ola Szmida.

Książka przybliża czytelnikowi sylwetki aż trzydziestu bohaterek literackich. Najstarsza (Alicja) pochodzi z publikacji wydanej w 1871 roku, a najmłodsza (Lottie Brooks) z 2021 roku. Z początku każdego rozdziału spogląda na nas pięknie narysowana postać. Następnie dowiadujemy się o książce z której dana postać pochodzi oraz wczytujemy się w krótki zarys jej historii. Nie brakuje tu wyróżnień w tekście, cytatów z książek. Pod koniec autorka podsumowuje krótko jaka ta bohaterka jest, co sprawia, że zaliczyć możemy ją do łobuziar właśnie. Każdy rozdział wieńczy zadanie do wykonania, które sprawi, że możemy się stać jak nasza bohaterka (np. zrobimy własna różdżkę, upieczemy paszteciki, zrobimy wystawę czy będziemy udawać zupełnie kogoś innego).

Fajne w tej publikacji jest to, że bohaterki są naprawdę różnorodne. Są te bardziej i mniej znane, wykreowane w różnych okresach. Na końcu autorka zdecydowała się umieścić wybór książek z których pochodzą omawiane łobuziary, z podziałem na kategorie wiekową. Myśle, że może to być fajna ściągawka i zachęta do sięgnięcia po te znane i nieznane tytuły.

Książkę czytało się przyjemnie i szybko. Nie wiem jaki odbiór będą miały młodsze osoby ale wydaje mi się, że przekaz jest dosyć prosty. Aż zachciało mi się sięgnąć po kilka z propozycji 😊

„Świat stworzony w wyobraźni jest równie ważny i niemal tak samo realny jak ten, który nas otacza.”

Łobuziary, Sylwia Chutnik od wydawnictwa Znak Literanova.

Kim są łobuziary? W książce są to bohaterki, które znane nam są z czasów naszych młodszych lat, np. Ania Shirley, Lotta oraz także te troszkę młodsze, jak np. Hermiona Granger czy Terka Bednarczyk. W sumie jest ich tu 30. One wszystkie nie bały się wyróżniać, iść swoją drogą, walczyć o siebie i innych, buntować się, każda na swój sposób. Okazuje się, że od każdej z postaci możemy się czegoś nauczyć.

Ta książka zabierze czytelnika w podróż do lat młodości. Ja z przyjemnością przypomniałam sobie np. bohaterki książek Małgorzaty Musierowicz czy Lindgren Astrid.

Przepięknie wydana książka. Piękne ilustracje Oli Szmidy, dużo kolorowych pozytywnych ozdobników, ale nie na tyle dużo by wyglądało to kiczowato. Jest bardzo wesoło, przyjemnie się czyta. W środku znajdziemy również wiele cytatów z literatury dziecięcej i młodzieżowej. Ciekawym pomysłem jest także zamieszczenie na końcu każdego rozdziału propozycji zabawy, która ma upodobnić czytelnika do danej bohaterki. Fajny pomysł na nadchodzące długowieczorne nudzimisie 😊

Polecam i małym i dużym.

Twórczość co poniektórych pisarek bywa na ogół bardzo różna. Mogłam, się o tym przekonać czytając książkę pt. ''Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie'' autorstwa Pani Sylwii Chutnik, która wzbudziła, u mnie od samego początku pozytywne emocje w zależności od tego, jak potoczyły, się losy występujących 30 bohaterek.

Spodobał mi się sposób zaprezentowania w pełni obrazu zachowania, charakteru wyglądu bohaterek, które pozostawiły po sobie ślady jako tytułowe łobuziary.

Najczęściej zapamiętywane są przez czytelnika czarne charaktery bohaterek, bo one mają w sobie to coś, czego nie da się do samego końca określić, z jakich powodów polubiliśmy je.

Pani Sylwia Chutnik tym razem zaprasza czytelnika, aby mógł przyglądnąć się nieco wyraźniej trzydziestu bohaterkom.

Dzięki Pani Sylwii Chutnik można przenieść się do literackiej podróży w głąb psychologii, która to będzie stanowiła nietypowe zestawienie tego, co jest nam do tej pory poznane z lektur szkolnych obowiązkowych lub uzupełniających na lekcjach języka polskiego.

Czytając, tę książkę uświadomiłam sobie, które z trzydziestu przedstawionych bohaterek są mi bliskie bądź mogę z łatwością wskazać, że nie miałam możliwości ich poznać.

Jest to wspaniałe uczucie, kiedy analizując, toczące się po kolei codzienne życie bohaterek mogę poniekąd z ukrycia w nim uczestniczyć. Gdy losy bohaterek poznanych nieco wcześniej to miło jest powrócić do wspomnień, kiedy to przerabiało się lekturę z nimi związanymi.

Bohaterką, którą najbardziej zapamiętałam, będącą łobuziarą była Ania Shirley, ponieważ mimo pojawiających się z nią trudności wychowawczych umie zachować zimną krew w każdej sytuacji zawsze kierując się szczerością, upartością, optymizmem i opiekuńczością. Te posiadane przez nią cechy charakteru ujęły mnie w przekonaniu, że kibicowałam jej, aby została, zaakceptowana przez wszystkich mieszkańców wyspy księcia Edwarda dążąc wytrwale ciężką pracą do upragnionego w życiu celu zawodowego, jakim jest wypełnianie misji nauczycielki.

Ilustracje wykonane przez Panią Olę Szmidę uważam, że wyróżniają się wyrazistą dokładnością, która pozwala na dłuższy czas przyglądnąć się im.

Niezwykłe jest to, że Pani Sylwia Chutnik potrafi doskonale odnaleźć się w magicznym świecie lektur szkolnych i oddać im cześć niezależnie od tego, jaka ukrywała się w nich tajemnica. Zadaje pytania, jaka jest bohaterka, kierując do czytelniczki słowa podsumowujące na końcu - ''bądź jak ona'' wskazując imię, o którym jest mowa.

Cieszę się, że czytana przeze mnie książka ''Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie'' zaistniała na rynku wydawniczym, gdyż uświadamia, nam jak niewiele wiemy o bohaterkach, będącymi łobuziarami, ale kierowały się dobrymi intencjami, choć nie zawsze się im to udawało.

Zgromadzona dotychczasowa wiedza o trzydziestu bohaterkach, które są, łobuziarami pozwala mi spojrzeć na nie na nowo, mogę z nimi się zaprzyjaźnić i znaleźć odpowiedzi na pytania, skąd wynikało ich nie zawsze akceptowane zachowanie, będące niezrozumiałe dla najbliższych im osób. Za to nie brakowało im pomysłów, pewności siebie, ambicji, wzbudzając z czasem widoczną na każdym kroku niechęć do nich.

Warto przeczytać tę książkę.

Bohaterki książek nieraz utkwiły nam w pamięci i nawet długo po lekturze towarzyszą nam. Niektóre z nich są naszymi znajomymi jeszcze z czasów dzieciństwa, inne dołączają do nas później. Co je wyróżnia? Czasem niepokorność, zadziorność, buntowniczość, lecz najczęściej to, iż nie boją się wyrażać swojego zdania i wyróżniają się spośród innych osób.

Trzydzieści postaci kobiecych w różnym wieku, jakie pojawiły się w literaturze, nie tylko ostatnimi czasy, lecz także na przestrzeni lat. Znane z książek zagranicznych autorów, lecz także nasze rodzime. Wiele z nich rozpoznamy bez trudu, bo kto nie zna Małej Mi, Pippi czy Hermiony albo Idy Borejko albo Majki Skowron i Pollyanny lub Pchły Szachrajki? Te kilka bohaterek są jedynie przykładem jak różne bywają oraz jak długo niekiedy towarzyszą nam. Młodsze, starsze, z różnorodnych gatunków literackich. Z pewnością nie giną w tłumie podobnych, to na nich wzorują się inni, bywa, iż kolejne pokolenia, tak czytających jak i twórców. Ich przygody stanowią inspiracje, tak samo jak i podejmowane decyzje, nie są nieomylne, ale z pewnością nie da odmówić się im odwagi. Co jeszcze sprawia, że je pamiętamy, znamy, nawet, jeśli jedynie z imienia albo też warto się nimi zainteresować i poznać? To, co sobą prezentują, najczęściej daleko im ideału, w końcu są łobuziarami, idą pod prąd, a nie z nim i wciąż to, co sobą reprezentują jest aktualne.

Czy tak od razu potraficie podać ciekawe bohaterki literackie? Takie, które są ponadczasowe lub mają naprawdę dużą szansę by się takimi stać? Wydawałoby się, że nic prostszego, lecz czy naprawdę? Sylwia Chutnik odpowiedziała na to pytanie naprawdę barwnie, a Ola Szmida zilustrowała je równie kolorowo. „Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie” są przykładem książki, przy czytaniu jakiej naprawdę dobrze spędzą czas młodsze i starsze czytelniczki, zresztą czytelnicy również. Dlaczego? Po pierwsze sam motyw czyli one. Pierwszy plan oddany zostaje trzem dziesiątkom dziewczyn, niektóre z nich już weszły do kanonu literatury, inne są o krok. Jednak to nie ich popularność jest najważniejsza, istotniejsze jest to uosabiają sobą, jaka jest ich historia i po prostu kim są. Zaprezentowanie pewnych z nich przyjęłam ze zdziwieniem, kolejnym od razu przyklasnęłam, były i takie, nad jakimi głębiej zastanowiłam się. To stanowi atut tej książki, nie jedyny, wciąga, skłania do porównania z tym, co pamiętamy z obecnymi odczuciami, a młodszym nadarza się okazja by zaznajomić się z nieprzeciętnymi osobami. Zaprezentowane bohaterki nie wyczerpują listy, mogą też stanowić punkt wyjścia do stworzenia własnej, lecz i sięgnąć po książki, gdzie pojawiają się, a jeszcze ich nie znamy. Autorka przygotowała na końcu bibliografię, gdzie znajdziemy nie tylko tytuły, ale także wydania z ciekawymi notkami, czasem z anegdotami, przybliżeniem twórcy lub okoliczności powstania.

Dziewczyny, czy jako małe dziewczynki zaliczałyście się do grupy dziewcząt, które były czyste, grzecznie bawiły się lalkami i nigdy nie psociły?

No, ja niestety do nich nie należałam. Byłam nieco nieśmiała,jednak to nie przeszkadzało mi w łażeniu, z moimi sąsiadami, którzy byli chłopcami, po drzewach. Rozdzieraniu portek o płot sąsiada, bo nie chciał mojego rówieśnika puścić zza ogrodzenia aby dołączył do zabawy z naszą „bandą” (jako jedyni mieli ogrodzenie a cała reszta naszej zgrai miała luz bo na tym moim końcu świata nie było ono potrzebne), więc trzeba było nieboraka nauczyć uciekać z podwórka. Plułam „od serca” na odległość niejednokrotnie wygrywając zawody i chodziłam „na grandę” na papierówki. Fajne miałam dzieciństwo.

I jak tak czytam o tym co wyrabiałam, to po lekturze „Łobuziar” Sylwii Chutnik widzę, że zostałam obdzielona zaletami kilku jej bohaterek. Ludka, to dzwewołazka, która uczy inne dziewczyny wspinaczki. Marry Lennox co prawda nie przechodzi przez ogrodzenie ale je pokonuje i pomaga innemu chłopcu na otworzenie się na świat. Wydobywa go z jego „skorupy”. Potrafiłam być złośliwa niczym moja idolka czyli Mała Mi i zazdrościła konia i swobody Pippi.

Jednocześnie uwielbiałam sukienki i spódnice które szyła mi po nocach babcia. Zazdrościłam Łucji odnalezienia przejścia do wspaniałej krainy, bo również chciałam mieć u siebie taką szafę i zasypiając marzyłam, że ten sen się kiedyś spełni.

Bohaterki – Łobuziary, które opisuje w swojej książce w większości są mi znane. W mniejszym lub większym stopniu także i na mnie wpłynęły, pomimo że nie zawsze ich wybory były dla mnie wtedy zrozumiałe. Zaczynałam ich przemianę rozumieć stopniowo jak sama dorastałam i starałam się wyrastać z łobuzowania. Czy mi się to udało? Na pewno nie do końca, bo w każdym z nas czai się taki mały skrawek łobuza z dzieciństwa.

A jak każdą z trzydziestu wybranych do tej książek dziewczęcych postaci ocenia Pani Sylwia? To jakimi w gruncie rzeczy były dzieciakami i czy faktycznie takimi ogromnymi łobuziarami? Myślę, że fajnie to mogą odkrywać rodzice lub dziadkowie we wspólnym czytaniu wraz ze swoimi dziewczynkami a dzięki podpowiedziom autorki po po każdym rozdziale „Bądź jak...” na pewno uda się to niejednej z małych księżniczek lub łobuziar.

Dziękuję, za możliwość zapoznania się z lekturą, wydawnictwu Znak Literanova oraz Pani Bognie z PRart Media.

Książka o książkach, swoisty przewodnik, w którym znajduje się zbiór opisów trzydziestu książek. Kluczem do zebrania tych pozycji były dziewczynki, nastolatki i postać literacka Pchła Szachrajka, które swoim zachowaniem lub charakterem zyskały miano "łobuziar". W krótkim streszczeniu autorka przedstawia ich losy, zwracając szczególna uwagę na charaktery głównych bohaterek. Na koniec każdego rozdziału jest podsumowanie cech charakterologicznych i propozycja zabawy, adekwatnej tematycznie do omawianej książki i jej bohaterki. Na końcu książki Sylwia Chutnik zamieściła wyjątkowo opracowaną bibliografię, dzięki której można dowiedzieć się ciekawostek wydawniczych, czasami czegoś szczególnego o autorze książki (Malik Cecylia), jak również dopasować książkę do kategorii wiekowej przyszłego czytelnika. "Łobuziary" dedykowane są dla młodego czytelnika, choć starsi też mogą skorzystać z książki. Moim zdaniem pomysł na taki przewodnik jest wyjątkowy i bardzo pomocny. Treść bardzo starannie zebrana, z cytatami i zamieszczona w pięknej szacie graficznej. Polecam, bo z przyjemnością się czyta.

Kiedy byłam małą dziewczynką, a później nastolatką, bardzo często podczas czytania książek, chciałam być taka, jak ich bohaterki. Albo chociaż mieć taką przyjaciółkę. Nie grzeczną, miłą i ułożoną, ale łobuziarę... jedną z tych, o których w swojej książce napisała Sylwia Chutnik.

Ten wyjątkowy leksykon skrywa w sobie trzydzieści bohaterek literackich. Autorka przedstawiła je w porządku alfabetycznym, więc pierwsza wita nas Alicja z wydanej w 1865 roku "Alicji w krainie czarów" i "Alicji w zwierciadlanym domu, czyli Po drugiej stronie lustra" z 1871 roku. A dalej? Mnóstwo dziewcząt (i jedna pchła) bardziej i mniej znanych, ale na pewno charakterystycznych i wartych znalezienia się w tej książce. Autorka przybliża postacie między innymi Hermiony Granger, Koraliny Jones, Małej Mi, Anne Frank czy Marysi z książki Grzegorza Kasdepke "A ja nie chcę być księżniczką".

Każdej bohaterce poświęconych jest kilka stron. Nie za dużo, żeby się nie znudzić i nie za mało... tak w sam raz. Przeczytacie krótką charakterystykę postaci, w ramce kilka jej najważniejszych cech i cytaty z książki. Sylwia Chutnik podpowiada również co można zrobić, żeby upodobnić się do danej bohaterki. Są tutaj zabawy plastyczne, przepisy kulinarne, przebieranki i wiele innych ciekawych pomysłów.

Dzięki "Łobuziarom" poznałam dziewczyny, o których wcześniej nie słyszałam, a także spotkałam stare znajome. I choć nie wszystkie były łobuziarami, to na pewno cechował je upór w dążeniu do celu, odwaga i inteligencja. A... i najważniejsze! Nie jest to książka tylko dla nastolatek. Jest absolutnie dla wszystkich... niezależnie od wieku i płci. Mnie zachwyciła! Polecam!

Jaka to ładna i kolorowa książka! Zanim zaczniesz czytać, jestem pewna, że będziesz ją dokładnie oglądać i podziwiać zabawne ilustracje Oli Szmidy.

A kiedy zaczniesz już czytać, odnajdziesz tu historie trzydziestu książkowych bohaterek. Są tu łobuziary z całkiem nowych książek, ale również dziewczynki, które „urodziły się” w XIX wieku! I nieważne ile masz lat! Jeśli czytałaś/czytałeś o nich w latach swojej młodości, z przyjemnością przypomnisz sobie swoje idolki i być może zapragniesz, by wrócić do dawnych lektur ze swoją córką lub wnuczką. A może przyjdą ci na myśl jeszcze inne łobuziary, za którymi zatęsknisz? Jeśli zaś jesteś w wieku bohaterek, na pewno po krótkiej ich prezentacji zaczniesz mieć chęć poznać je lepiej.

Każdy rozdział poza przedstawieniem historii bohaterki i jej cech zawiera cytaty z powieści oraz fantastyczne pomysły, by się stać jak one właśnie. Autorka podsuwa gotowe projekty zabaw nawiązujących do ulubionych zajęć powieściowych łobuziar. Rodzice nie mają się czego bać, bo to łobuzowanie kontrolowane!

Na końcu książki jest prawdziwy skarb – książki zostały spisane i podzielone na kategorie wiekowe. Bardzo łatwo więc dopasować lekturę do wieku czytelniczki. Albo czytelnika. Wszak nikt nie powiedział, że łobuziary nie mogą stać się idolkami chłopaków 😊

Ależ to jest świetna książka! Czytając ją, możemy sobie przypomnieć najfajniejsze i najbardziej znane żeńskie postacie literackie. Jest tu między innymi Alicja z Krainy Czarów, Hermiona Grenger, Mała Mi, Ania Shirley, czy też Pippi Pończoszanka. Wszystkie je znamy, prawda? Co je ze sobą łączy? Są łobuziarami!

Każdej z tych postaci poświęcono kilka stron, na których możemy znaleźć ilustracje je przedstawiające, charakterystykę i dzieło, z którego pochodzą, cytaty, najważniejsze cechy charakteru, a także sposób, w jaki do danej dziewczynki możemy się upodobnić. Książka jest pięknie wydana. Ma twardą oprawę, ładną wklejkę, ciekawe ilustracje, a także różnobarwną czcionkę, pogrubiony tekst. Jest kolorowo i ciekawie.

Jest to pozycja nie tylko dla dzieci, ja chętnie wyruszyłam w sentymentalną podróż za ulubionymi postaciami z mojego dzieciństwa, choć dorosła jestem już od dawna. Na moment przeniosłam się do Hogwartu, do Poznania, na Zielone Wzgórza i we wszystkie miejsca, z których pochodziły bohaterki. Muszę też przyznać, że nie wszystkie znałam i dzięki tej pozycji, miałam okazję je poznać. Zostało ich wymienione aż trzydzieści, jestem ciekawa, czy je wszystkie znacie!

Nie wiem, jak Wy, ale ja w dzieciństwie i w życiu nastoletnim byłam taką łobuziarą. W zasadzie ona gdzieś we mnie dalej jest, tylko została przygaszona przez dorosłe życie, a teraz widzę tę iskierkę w oczach mojej czternastomiesięcznej córki. Już nie mogę się doczekać, aż będę jej czytać o przygodach tych wyjątkowych postaci, które nie bały się iść swoją drogą. Chciałabym by moja córka była odważna, spełniała marzenia i była szczęśliwa, choć niekoniecznie bym była zadowolona, gdyby przy tym łamała zasady i nie słuchała się dorosłych :)

Choć pozycja ta wygląda na typowo „dziewczyńską” książkę, jest pełna różu i w końcu opowiada o literackich dziewczynkach, to uważam, że będzie ona również doskonałym prezentem dla chłopców. Przecież nikt nie zabroni im czytać o nich. Podoba mi się, że na końcu możemy znaleźć bibliografię, w której wymienione zostały książki, w których bohaterki występują, z podziałem na wiek oraz krótkim opisem. Sylwia Chutnik włożyła w tę pozycję mnóstwo pracy i serca, a ja Wam ją serdecznie polecam.

Łobuziary na start!

Ależ to świetna książka! Sprawiła, że cofnęłam się do czasów swojego dzieciństwa i nastolectwa! Przypomniała mi wszystko, co w tamtym czasie nadawało rytm mojemu czytelniczemu życiu, jak wbrew rodzicielskim zakazom nakrywałam się kołdrą i z latarką w dłoni zaczytywałam się w przygodach moich ulubionych bohaterek, rano nie mogąc dobudzić się do szkoły. Wiele ze wspomnianych przez autorkę książek czytałam będąc już osobą dorosłą. Również zarywając noce…

Sylwia Chutnik wzięła na tapet sylwetki najpopularniejszych literackich bohaterek z książek dla dzieci i młodzieży. I nie, nie są to bynajmniej grzeczne dziewczynki. To buntowniczki, łobuziary z krwi i kości, ale w pozytywnym znaczeniu tego słowa. To dziewczynki z pazurem, pełne werwy, które mimo młodego wieku i czasem smutnego życia, wiedziały, czego chcą i nie bały się podążać za swoimi marzeniami. Zadziorne, energetyczne, rezolutne, inteligentne i pomysłowe, zaradne i przebojowe. Czasem także, jak Mała Mi czy Pchła Szachrajka, złośliwe i chochlikowate.

To rewelacyjna książka-przewodnik, która ogniskując się na bohaterkach literackich, kieruje też uwagę czytelnika na książki, w których występują. Oprócz współczesnych książek topowych są to także często już dzisiaj zapomniane i mało popularne powieści. Ale przecież nie gorsze od tych czytanych dzisiaj. Kto z nas nie czytał „Szaleństwa Majki Skowron”, „Pollyanny”, Ożogowskiej hecy na 14 fajerek czy moich ulubionych „Szaleństw panny Ewy”? Jest ktoś taki? Zaryzykuję odpowiedź – nie sądzę :)

Mała Mi, Hermiona Granger, Ewa Tyszowska i Pippi, to moje ulubienice.

Książka, oprócz tekstów Sylwii Chutnik napisanych z przymrużeniem oka, zabawnie i wciągająco, zawiera również ilustracje Oli Szmidy. Przepiękne, kolorowe, trochę karykaturalne, jakby celowo przerysowane dla podkreślenia łobuziarskości bohaterek. No ale jak mawiała Alicja z Krainy Czarów, „cóż jest warta książka, w której nie ma rozmów ani obrazków?”.

Po każdym rozdziale młode czytelniczki znajdą też porady, jak przemienić się lub upodobnić do swojej ulubionej bohaterki!

Łobuziary. Historia niezależnych , charyzmatycznych literackich buntowniczek , które zawsze wychodzą cało z każdej opresji.

"Nie martwcie się o mnie . Zawsze dam sobie radę".

To zawołanie Pippi Pończoszanki może stanowić pełne odzwierciedlenie motta życiowego każdej z tych niepokornych dziewcząt , o przygodach których czytamy w inspirujących powieściach.

Jest to książka , która może być niezwykłą inspiracją dla współczesnych dziewcząt , ich rodziców i wychowawców. Może również uatrakcyjnić tok lekcyjny podczas omawiania lektur szkolnych . Zawiera bowiem wiele propozycji aktywizujących metod nauczania , a nawet rozwijania swych zainteresowań lub propozycji spędzania czasu wolnego. A najważniejsze jest to , że uczy jak radzić sobie z przeciwnościami losu , nie poddawać się , wykazywać się siłą i determinacją w osiąganiu zamierzonego celu. Inspiruje , uczy , bawi i to w najlepszym towarzystwie bohaterek literackich. Nic tylko czytać.