List z powstania

Książka bardzo poruszająca, mialam momenty że łezka zakręciła się w oku. Książka wprowadza w swiat wojny oraz z intrygą kryminalną ,opisana w taki sposób że nie ma mowy o odłożeniu książki zanim jej się nie przeczyta. Wprowadza w emocje napięcia co wydarzy się dalej. Bardzo polecam Książkę a tak z ciekawostki autorka pochodzi z Gdańska:)

Pamiątki z przeszłości

Powstanie warszawskie do dziś budzi kontrowersje i pytania o sens walk, w których zginęło około 18 tysięcy żołnierzy oraz ponad 120 tysięcy przedstawicieli ludności cywilnej. Uznawane za największy zryw militarny w okupowanej przez Niemców Europie, miało służyć oczyszczeniu Warszawy z okupacji niemieckiej. Nierówna walka trwała sześćdziesiąt trzy dni, a w jej trakcie zginęła przede wszystkim młodzież, w tym przedstawiciele warszawskiej inteligencji, a w czasie walk zniszczonych zostało dwadzieścia pięć procent zabudowy stolicy. Dziś, szczególnie młodzieży, ciężko jest oceniać zasadność chwycenia za broń, sens niemal z góry przegranej walki. Trudno jednak odmówić walczącym bohaterstwa, trudno ich nie podziwiać za to, że za swoje miasto i za Polskę byli gotowi oddać życie. Trudno im też nie współczuć, biorąc pod uwagę to, że walczący byli po wojnie represjonowani, wielu z nich dopiero na obczyźnie znalazło spokój i zapomnienie.

Jedną z odważnych młodych kobiet, które stanęły na barykadach, była Hanka Bańkowska, piękna, waleczna kobieta, przepełniona ideą wolności. Niestety zarówno dla niej, jak i dla jej rodziny los nie był łaskawy. O tym, jaki dramat rodzina ta przeżyła, i w jakim stopniu wpłynął ON na losy kolejnych pokoleń, możemy przekonać się dzięki wzruszającej, ale i wstrząsającej powieści autorstwa Anny Klejzerowicz. Książka „List z powstania”, opublikowana nakładem Wydawnictwa Replika, to nie tyle próba ukazania politycznego czy historycznego sensu wybuchu powstania, ile dramat ludzi, którzy stracili w jego wyniku bliskie osoby. To także doskonałe odzwierciedlenie sytuacji, jaka miała miejsce w Polsce za czasów funkcjonowania milicji i wzmożonej aktywności SB, to wreszcie doskonałe studium szaleństwa, w którym stopniowo pogrąża się jedna bohaterek, Marianna, spisująca jednocześnie dzieje swojej rodziny. To powieść adresowana nie tylko do miłośników historii, ale do wszystkich, którzy zainteresowani są człowiekiem, jego wyborami, a także pragną zagłębić się w lekturze porywającej książki, w której przeszłość przeplata się z teraźniejszością, choć emocje pozostają wciąż żywe, zaś problemy – wciąż aktualne.

Trwały już ostatnie dni walk powstańczych, kiedy rodzice Hanki, doktorostwo Bańkowscy, zostali zamordowani w swoim domu. Otworzyli drzwi przekonani, że to jeden z walczących przynosi im informacje o Hance, tymczasem troska o córkę, była ostatnią rzeczą, o której pomyśleli. Pozostawili na tym świecie młodszą córkę, dziesięcioletnią Julię, która szczęśliwym zbiegiem okoliczności przebywała wtedy na wsi. Dziewczynka trafiła do sierocińca, gdzie ponad rok później odnalazła ją stryjenka, ciocia Zosia i zabrała do siebie do Gdańska. Dziewczynka dorastała ucząc się pilnie, starając się dorównać pięknej i mądrej starszej siostrze, której zagadkowe zaginięcie w powstaniu mimo upływu lat nie daje jej spokoju.

Julia dostaje się na wydział lekarski Akademii Medycznej w Gdańsku, na przedostatnim roku studiów poznaje przystojnego, młodego dziennikarza, Janusza Stryjewskiego, za którego szybko wychodzi za mąż, niedługo po ślubie zachodzi też w ciążę. Mimo narodzin córki, Marianny, Julia nie może zapomnieć Hanki, zaś dzięki pracy męża i jego znajomościom, prowadzi poszukiwania, w które wciąga również jego.

Niestety poszukiwania te przynoszą tylko strach i ból, kładą się cieniem na kolejnych latach życia małżeństwa, a następnie ich córki, Marianny. Najpierw, w niewyjaśnionych okolicznościach ginie Janusz, a sprawców rzekomego wypadku samochodowego, nigdy nie odnaleziono. Następnie wdowa jest nękana przez funkcjonariuszy SB, by wkrótce samej stać się ofiarą wypadku. W międzyczasie jednak Julia otrzymuje z Anglii zagadkowy, ale i obiecujący list od niejakiego Roba Duncana. Okazuje się, że jest ON w posiadaniu pamiątek po rodzicach lekarki, które po pewnym czasie dostarcza przez pośrednika. Tak właśnie zaczyna się wieloletnia, korespondencyjna znajomość pomiędzy Julią i Marianną, a Robem i jego synem Maxem, trwająca nawet po śmierci Julii.

Po kolejnym zagadkowym wypadku moralny obowiązek poszukiwania prawdy spada na Mariannę i … staje się niejako jej zgubą. Już od dzieciństwa dziewczynka jest lękliwa, lata nalotów SB i nocnych przeszukiwań mieszkania zrobiły bowiem swoje, teraz jednak kobieta wydaje się wpadać w paranoję. Pytanie tylko, czy jej strach jest rzeczywiście bezpodstawny? Głuche telefony, zdemolowanie mieszkania, groźby kierowane pod jej adresem – to wszystko jest konsekwencją poszukiwania prawdy o zaginionej siostrze. Komu może jednak zależeć na tym, by ukryć wydarzenia sprzed wielu lat? Na to pytanie odpowiedzi szukać będziemy we frapującej powieści „List z powstania”, autorstwa Anny Klejzerowicz. To kolejna już powieść autorki, która jest dowodem na jej doskonały zmysł obserwacji, znajomość ludzkich charakterów, a także dbałość o szczegóły. Gwałtowne zwroty akcji, tajemnica sprzed lat, kolejne podejrzenia – to wszystko wciąga nas w lekturę, zatracamy się w niej, nie zważając na upływający czas. Ponadto temat – powstanie warszawskie, będące tłem wszystkich wydarzeń – skłania do rozmyślań, nawet jeśli nie o jego zasadności, to o tych wszystkich, którzy zginęli w nim broniąc wolności, a także tych wszystkich, którzy przez lata komunistycznych rządów padli ofiarą systemu…

Justyna Gul

Qultura słowa

W 1976 roku po śmierci rodziców Julia zostaje zabrana do sierocińca. Po roku ciocia zabiera ją do siebie i wychowuje najlepiej jak tylko może. Siostra Julii wstąpiła do Szarych Szeregów i jako łączniczka walczyła za ojczyznę. Ślad po niej zaginął, ciała nigdy nie odnaleziono i nie wiadomo co stało się z dzielną dziewczyną. Dorosła Julia wraz z mężem wciąż poszukują jakiegoś śladu Hanny. Julia wierzyła, że Hania żyje i próbowała odnaleźć jakiekolwiek informacje o zaginionej. Poszukiwania sprowadziły nieszczęście na jej rodzinę i Julia została sama z córką Marianną. Losy zaginionej prześladują Mariannę przez całe jej dzieciństwo. Dziwne wypadki, głuche telefony, rewizje i przesłuchania, śmierć najbliższych towarzyszą dziewczynie poszukującej odpowiedzi na wiele pytań. Oglądanie się w przeszłość sprowadza na Mariannę same nieszczęścia. Pomoc w wyjaśnieniu okoliczności zaginięcia Hani proponują Rob i Max, tajemniczy Anglicy. Poszlak i tajemnic wciąż przybywa a odkrycie prawdy okazuje się być bardzo trudne. Życie Marianny podporządkowane jest poszukiwaniom zaginionej w powstaniu warszawskim ciotki. Czy kobieta odkryje co przydarzyło się Hannie i trafi na jej ślad?

Całe dzieciństwo, młodość i dorosłe życie Marianny skupiało się wokół zaginionej ciotki. Obsesyjnych poszukiwań nie przerwały nawet rewizje a co za tym idzie podejrzane postacie i ciągły strach. Cień Hanny podążał za rodziną Marianny przez wiele lat. Ciężar niewyjaśnionej rodzinnej tajemnicy niszczy całe życie kobiety. Dążenie do odnalezienia Hanny zdominowało całe życie bohaterek. Tajemnica mająca początek w powstaniu warszawskim wciąż pochłania nowe ofiary. Historia Marianny jest bardzo niepokojąca. Kobieta nie podejrzewa, że za sprawą poszukiwań znalazła się w samym środku niebezpiecznych wydarzeń. Czy tajemnice skrywane przez lata ujrzą światło dzienne?

1 sierpnia 1944 roku, tego dnia wybuchła największa akcja zbrojna podziemia, Powstanie Warszawskie. Partyzancka codzienność niewiele miała w sobie z bohaterstwa i rycerskości, mnóstwo w niej było trudu, znoju, dokuczał głód, mróz, pojawiała się frustracja i agresja. Anna Klejzerowicz zamiast skupiać się na samej akcji zbrojnej postawiła na ukazanie rodzinnej tajemnicy naszych bohaterów dotyczącej tego okresu. Wątek historyczny jest tylko tłem całej powieści. Książka rozpoczyna się nawiązaniem do ludzi i wydarzeń związanych z powstaniem warszawskim a kończy wydarzeniami współczesnymi. Poszukiwania, miłość, przetrwanie, morderstwa i intrygi. Zagadki z przeszłości niszczą życie Marianny i jej matki. Straciła wszystko co kochała, sama nie raz znalazła się w niebezpieczeństwie. Obiecała sobie, że się nie podda i odkryje co stało się z jej zaginioną ciotką. Powieść Anny Klejzerowicz mocno mnie zaintrygowała. Autorka malowniczo przeplotła teraźniejszość z retrospekcjami. Nie pozwala nam od razu odkryć prawdy i wodzi nas za nos. Ciężko rozgryźć tę książkę. Cały czas zaskakuje nas czymś nowym. Lektura "Listu z powstania" wciąga w wykreowany w niej świat. Powieść jest bardzo autentyczna a przy tym mroczna i intrygująca. Ta historia niesie ze sobą mnóstwo zagadek do odkrycia. Nie brakuje napięcia oraz specyficznego klimatu. "List z powstania" to piękna powieść o powstańcach warszawskich i niezwykłej historii rodziny Bońkowskich. Polecam!

[Adres usunięty]

Anna Klejzerowicz ma w swoim dorobku kilka serii, ale pojawiają się też oddzielne pozycje. Jedną z nich jest ,,List z powstania".

Początek już zapowiada wielką tragedię. Rodzice czekają na wieści o swojej córce Hani, która bierze czynny udział w powstaniu. Tymczasem odwiedza ich chłopak, w którym dziewczyna jest zakochana i zabija przyszłych teściów... Następnie przenosimy się kilkadziesiąt lat do przodu i możemy poznać Julię, jej córkę Mariannę i męża, którzy zajmują się poszukiwaniami zaginionej Hani. Julia wciąż wierzy, że jej siostra żyje.

Książkę w sumie chciałam przeczytać już od dłuższego czasu. a zakupienie tytułu w promocji tylko ten zamiar przyspieszyło. Z powieścią zapoznałam się w jedno popołudnie. Momentami bywa przerażająca, ale takie właśnie były tamte czasy. Podsłuchy, inwigilacja, sprawdzanie listów, paczek, przetrząsanie domów. Autorka wiernie oddaje klimat tamtych czasów.

Powieść toczy się jakby dwutorowo. Możemy czytać, co dzieje się obecnie, ale także dzięki zapiskom bohaterki wiemy, co zdarzyło się wcześniej. Przez całą pozycję bohaterowie starają odnaleźć, dowiedzieć się, co stało się z zaginioną Hanią. Czy im się to uda? Na kim tak naprawdę mogą polegać? W fabule jest coś za dużo tragicznych zbiegów okoliczności...

,,List z powstania" to bardzo specyficzna książka. Z przykrością muszę stwierdzić, że choć czytałam z zainteresowaniem, to ostatnie strony wywołały we mnie jakieś głębsze uczucia. Wiele zależy też pewnie od wieku i doświadczeń życiowych czytelnika. Wy możecie być tą pozycją zachwyceni.

Wielu mądrych ludzi przekonuje, iż nie warto sięgać w przeszłość, a należy skupić się na teraźniejszości, ewentualnie przyszłości, czyli tym, co jeszcze nadejdzie. To, co było, minęło i nigdy już nie powróci, a przynajmniej nie w tej samej postaci, co niegdyś. Pomimo najszczerszych chęci nikt nie ma umiejętności ani możliwości dokonania zmian w przeszłym życiu, za to mamy ogromne pole do popisu w przypadku przyszłości, gdyż mamy znaczący wpływ na to, jak będzie wyglądała. Jednakże większość osób ma problem z zaprzestaniem rozgrzebywania przeszłości, szczególnie wtedy, gdy wydaje się jeszcze nie do końca zamknięta...

"List z powstania" to historia Julii oraz Marianny, matki i córki, w których życiu nieustannie pojawia się cień Hanny, łączniczki zaginionej w warszawskim powstaniu, będącej siostrą Julii. Obie kobiety łączą więzy krwi, ale dzieli zupełnie inny wygląd, odrębny charakter i odmienne usposobienie. Wspomnienie przegranego powstania kładzie cień na życie Julii, Marianny oraz ich bliskich. Do tego komuś niezwykle mocno zależy na tym, aby kobiety przestały szukać Hanny, a zajęły się swoimi sprawami, które zaczynają gmatwać się zdecydowanie zbyt potężnie i nader podejrzanie...

"Czas to najgorszy z niszczycieli, myślała. Bezwzględny i ślepy." *

"List z powstania" to nie tylko świetnie skonstruowana powieść obyczajowa, ale także całkiem niezły kryminał, przynajmniej dla swoistych amatorów w tym temacie. Książkę czyta się błyskawicznie, a historia wciąga do tego stopnia, iż człowiek zapomina o wszelakich obowiązkach, jakie jeszcze czekają. Wartkie tempo wzajemnie napędzających się zdarzeń nie pozwala nawet na chwilowe poczucie znudzenia. Rewizje domowe, włamania, głuche telefony, anonimy, pogróżki i dość liczne wypadki śmiertelne napędzają całą opowieść, intrygując czytelnika z każdą przekładaną kartką. Do tego zwieńczeniem przedstawionej historii jest zaskakujące, bardzo pomysłowe oraz mistrzowsko rozegrane zakończenie.

Opowieść Anny Klejzerowicz pokazuje, że przeszłość ewidentnie wpływa na życie każdego z nas - czy tego pragniemy, czy chcemy tego uniknąć. Od pewnych rzeczy, zależności czy wspomnień nie jesteśmy w stanie uciec. Żadne starania nie pomogą, kiedy przypomni sobie o nas przeznaczenie... albo pewni ludzie, którym nie w smak nasza ciekawość i dbałość o utrzymanie rodzinnych więzi.

Nikogo nie można być pewnym - nawet osób, które wydają się najbliższymi, bo nigdy nie wiadomo, czy nie dążą do osiągnięcia celu skierowanego przeciwko nam. Oczywiście człowiek mógłby zwariować, podejrzewając o zakłamanie wszystkich dookoła. To nie na tym rzecz polega... Po prostu warto mieć oczy i uszy szeroko otwarte, a także nie ufać wszystkim na oślep, bo w końcu to nas zgubi. Niestety nawet jeden, z pozoru niewinny, człowiek ma moc zniszczenia życia wielu osobom - wystarczy tylko chcieć. Szanujmy się nawzajem i kochajmy, ale jednocześnie bądźmy uważni...

* cytat ze str. 267

[Adres usunięty]