Liliana

Książka jest genialna. Płynnie i szybko się ją czyta mimo że opowiada o małomiasteczkowym wręcz wiejskim życiu. Mamy tu bardzo barwne postacie którą każda jest jakoś wyjątkowa na swój sposób. Cieszę się że autorzy starają się poruszać tak ciężkie tematy jak np. bielactwo w swoich książkach, bo i takich rzeczach trzeba mówić pisać, to nie są sprawy przez które ktoś powinien czuć się wykluczony ze społeczeństwa.

Mamy tutaj perspektywę kilku bohaterów wiesz możemy ich świat poznać ze strony każdego. Książka jest pełna wzruszeń, tajemnic oraz emocji a takiego zakończenia i tajemnic jakie wyjdą na jaw na bank się nikt nie spodziewał. Powieść po skończeniu jej czytania zdecydowanie zostawia w nas kilka refleksji do przemyślenia.

Liliana wraz z ojcem mieszka w Kopczycach Dolnych. Wychowywana bez matki, z nieuleczalną chorobą uciekła przez światem, który stał się dla niej miejscem odrzucenia, wyśmiewania i współczujących spojrzeń. Znalazła przestrzeń w której czuję się dobrze i tworzy cudowne porcelanowe talerze. Gdzieś tam z boku czuwa nad nią "wiedźma" Walentyna. Kiedy w wiosce pojawia się Wiktor życie kilku osób może się odmienić, jednak czy na lepsze? Czego szuka i kim jest młody mężczyzna?

Autorka pisze powieści, w których kobiety grają role pierwszoplanowe. Poznajemy chorą na bielactwo Lilianę, młodą kobietę od dzieciństwa żyjącą z piętnem nie tylko choroby ale i odrzucenia przez matkę. Bojącą się ludzi i ich spojrzeń oraz wydawanych bardzo krzywdzących opinii. Kobietę, która tworzy prosto z serca, a ta pasja stała się jej pracą. Jednak o samej sobie ma bardzo niskie mniemanie, nie pozwala sobie na szczęście, na przyjemności uważając,że nie jest godna niczyjej uwagi.

W powieści występują jeszcze trzy inne bohaterki. Walentyna uważana przez miejscowych za wiedźmę, nie owijająca w bawełnę, ze swoją własną historią, o której nie wie nikt.

Jowita, będąca pod wielkim wpływem matki, dziewczyna szukająca własnej ścieżki, pragnąca miłości i ciepła.

Kasia, z niezrozumiałych dla innych przyczyn, tkwiąca na wsi, kochająca dzieci i zakochana, tylko czy taka miłość ma prawo się rozwinąć?

Kolejna powieść spod pióra autorki, którą się dosłownie pochłania i która opowiada o sprawach trudnych. Posiadająca ciekawą fabułę i która pokazuje jak wielki wpływ na nas mają słowa ...innych ludzi, niestety. Takie powieści obyczajowe bardzo lubię.

Gdy promień słońca muska kartki powieści, a słowa rozlewają się w sercu niczym krople deszczu na spragnionej ziemi, otwieramy bramy do świata „Liliana” Sylwii Markiewicz. To nie tylko książka, to melodia duszy, opowieść utkwiła w delikatnych niciach ludzkich doświadczeń, gdzie ból splata się z pięknem, a odrzucenie z nadzieją. Markiewicz snuje swoją historię z wrażliwością poety, malując obrazy tak żywe, że niemal czujemy zapach farb i dotyk porcelany. Ta powieść to cichy szept o sile, która rodzi się w najgłębszych zakamarkach ludzkiego ducha.

Liliana, główna bohaterka powieści, to postać naznaczona bielactwem. Jej skóra, niczym niedokończony obraz, staje się płótnem, na którym inni projektują swoje uprzedzenia i litość. W świecie, który często ocenia po pozorach, Liliana odnajduje swoje schronienie i ukojenie w sztuce. Tworzy ręcznie malowaną porcelanę, w której zaklęta jest nie tylko jej wrażliwość, ale i trudne doświadczenia. Każde naczynie, każdy delikatny wzór, staje się przedłużeniem jej duszy, niemym świadectwem wewnętrznego piękna, które rzadko jest dostrzegane przez otoczenie. To właśnie w akcie tworzenia Liliana odnajduje poczucie wartości i przynależności.

Jej życie toczy się w cieniu trudnej przeszłości – wychowywana przez ojca, odrzucona w dzieciństwie przez matkę, pielęgnuje jedynie kilka bliskich relacji. Nikodem, ogrodnik z sąsiedztwa, jest dla niej ostoją spokoju i mądrości, cichym obserwatorem, który potrafi dostrzec więcej niż to, co widoczne. Walentyna, miejscowa zielarka, z kolei reprezentuje świat natury i intuicji, oferując Lilianie wsparcie i zrozumienie. Te dwie postaci stanowią dla bohaterki swego rodzaju kotwicę w burzliwym morzu jej życia.

Spokój tej kruchej egzystencji zostaje jednak zaburzony, gdy do wsi przybywa Wiktor. Z pozoru uprzejmy i otwarty, mężczyzna skrywa jednak mroczne tajemnice i ukryte motywy. Pod pretekstem szukania pracy, Wiktor pragnie poznać sekret wyjątkowości porcelany Liliany. Jego pojawienie się staje się punktem zwrotnym w życiu bohaterki, zmuszając ją do konfrontacji z własnymi lękami, pragnieniami i zawiłą siecią ludzkich intencji. Zapomnijcie o przewidywalnych schematach. „Liliana” to powieść, która zaskakuje na każdym kroku. Markiewicz z niezwykłą precyzją buduje intrygę, splatając ze sobą wątki obyczajowe, psychologiczne, a nawet sensacyjne. Każdy rozdział przynosi nowe odkrycia, a napięcie narasta z każdą stroną. Nie będziecie w stanie odłożyć tej książki, dopóki nie poznacie rozwiązania wszystkich zagadek. To prawdziwa gratka dla miłośników literatury, którzy szukają czegoś więcej niż tylko prostej historii. Przygotujcie się na emocjonalny rollercoaster, który zabierze Was w głąb ludzkiej psychiki i skomplikowanych relacji międzyludzkich.

Sylwia Markiewicz z niezwykłą precyzją i empatią kreuje postacie, które są wielowymiarowe i pełne niuansów. Liliana to postać, z którą łatwo się zidentyfikować, pomimo jej specyficznej sytuacji. To kobieta pełna sprzeczności, wewnętrznych konfliktów i niezwykłej siły. Jej droga, pełna wyzwań i trudnych wyborów, staje się lustrem, w którym możemy odnaleźć fragmenty samych siebie. Jej choroba, choć widoczna na zewnątrz, jest metaforą wszelkich „inności”, które sprawiają, że czujemy się odrzuceni. Autorka pozwala nam zajrzeć w głąb jej duszy, doświadczyć jej bólu, samotności, ale także niezwykłej siły i determinacji. Liliana uczy nas, że prawdziwe piękno tkwi w autentyczności i zdolności do odnajdywania radości w tworzeniu, nawet w obliczu cierpienia.

Wiktor to intrygująca postać, która wprowadza do powieści element napięcia i tajemnicy. Jego podwójna natura – pozorna dobroć i ukryte dążenia – skłania do refleksji nad tym, jak łatwo jest ocenić kogoś po pozorach i jak skomplikowane mogą być ludzkie motywacje. Jego relacja z Lilianą to taniec na linie między zaufaniem a zdradą, pokazujący, jak kruche mogą być granice między dobrem a złem.

Postaci drugoplanowe, takie jak Nikodem i Walentyna, nie są jedynie tłem. Są to archetypy mądrości i wsparcia, dodające głębi narracji. Nikodem, z jego cichą obecnością, symbolizuje naturę i jej niezmienny rytm, a Walentyna, z jej znajomością ziół, ukazuje połączenie z prastarą wiedzą i intuicją. Ich relacje z Lilianą podkreślają wagę międzyludzkich więzi i wpływ, jaki mogą mieć na nasze życie. Markiewicz nie boi się pokazywać skomplikowanych emocji, lęków i pragnień, dzięki czemu każda postać w „Lilianie” jest wiarygodna i wielowymiarowa. Z łatwością nawiążemy z nimi emocjonalną więź – będziemy się z nimi śmiać, smucić i z zapartym tchem śledzić ich losy.

„Liliana” to powieść bogata w wątki i motywy, które splatają się ze sobą, tworząc złożoną mozaikę ludzkiego losu.

* Inność i odrzucenie: Centralnym motywem jest doświadczenie Liliany związane z bielactwem i wynikającym z niego odrzuceniem społecznym. Autorka porusza problem stygmatyzacji i tego, jak społeczeństwo reaguje na to, co odbiega od „normy”.

* Sztuka jako ukojenie i wyraz siebie: Tworzenie porcelany staje się dla Liliany nie tylko pasją, ale również formą terapii, ucieczki od bólu i sposobem na wyrażenie swojego wewnętrznego świata. To motyw, który podkreśla terapeutyczną moc sztuki.

* Poszukiwanie tożsamości i akceptacji: Liliana, naznaczona odrzuceniem matki i chorobą, dąży do zrozumienia siebie i znalezienia swojego miejsca w świecie. To uniwersalny motyw poszukiwania akceptacji, zarówno ze strony innych, jak i przede wszystkim samego siebie.

* Tajemnica i manipulacja: Pojawienie się Wiktora wprowadza element kryminału i psychologicznej intrygi, skłaniając do refleksji nad ukrytymi motywami ludzkich działań i cieniami, które mogą skrywać się za pozorną życzliwością.

* Relacje międzyludzkie: Powieść eksploruje różnorodne relacje – od tych opartych na głębokiej empatii i wsparciu (Liliana i Nikodem, Liliana i Walentyna) po te skomplikowane i toksyczne, naznaczone zdradą i oszustwem.

Najmłodsze literackie dziecko Sylwii Markiewicz to nie tylko historia, to zaproszenie do głębokiej refleksji. Autorka zmusza nas do zastanowienia się nad tym, jak postrzegamy „inność” i czy potrafimy spojrzeć poza zewnętrzne cechy, by dostrzec prawdziwe piękno. „Liliana” to lekcja empatii, przypominająca, że każdy nosi w sobie jakąś formę „bielactwa” – niewidzialne rany, lęki czy kompleksy, które sprawiają, że czujemy się inni.

Książka porusza także kwestię ozdrowieńczej mocy sztuki. W dzisiejszym świecie, gdzie często dążymy do perfekcji, historia Liliany przypomina, że prawdziwe piękno może rodzić się z niedoskonałości, a proces twórczy może być aktem głębokiego uzdrawiania. Motyw manipulacji i ukrytych intencji Wiktora z kolei skłania do zastanowienia się nad kruchością zaufania i tym, jak trudno jest rozpoznać prawdziwe motywy innych ludzi. Powieść uczy nas ostrożności, ale jednocześnie podkreśla wagę otwartości i zdolności do ryzykowania, by odnaleźć prawdziwe połączenie.

Sylwia Markiewicz to mistrzyni słowa. Jej proza jest poetycka, pełna subtelnych metafor i głębokich refleksji. Każde zdanie jest starannie dopracowane, a opisy miejsc i emocji są tak sugestywne, że przenoszą czytelnika w sam środek akcji. „Liliana” to nie tylko wciągająca historia, ale również powieść, która zmusza do myślenia o ważnych kwestiach: o miłości i stracie, o szukaniu swojego miejsca w świecie, o znaczeniu przebaczenia i sile kobiecej solidarności. Po lekturze tej książki poczujecie się wzbogaceni, zainspirowani i być może zobaczycie pewne aspekty swojego życia w nowym świetle. Ta książka to prawdziwa uczta dla zmysłów, a jej wyjątkowego klimatu dodaje również bliskość natury oraz zwierząt, która przenika każdą stronę tej misternie utkanej historii. Autorka z niezwykłą wrażliwością i precyzją maluje słowem krajobrazy, które nie tylko stanowią tło dla wydarzeń, ale stają się ich integralną częścią, wręcz pulsującym sercem opowieści. Czytelnik zanurza się w świecie, gdzie szum wiatru w koronach drzew, zapach wilgotnej ziemi po deszczu czy śpiew ptaków o świcie to nie tylko literackie ozdobniki, lecz elementy budujące głębię doświadczenia bohaterów.

Relacja człowieka z naturą w tej powieści jest ukazana jako symbioza, źródło ukojenia, inspiracji i wewnętrznej siły. Bohaterowie często odnajdują spokój w otoczeniu zieleni, czerpiąc z niej mądrość i perspektywę w obliczu życiowych wyzwań. Dodatkowo obecność zwierząt jest równie istotna, co ludzkie postaci. Nie są one jedynie elementami pejzażu, lecz pełnoprawnymi uczestnikami narracji, obdarzonymi osobowościami, które wpływają na losy protagonistów. Czy to wierny towarzysz, symbol wolności, czy zwierzęcy przewodnik – ich rola wykracza poza zwykłe tło. Dzięki temu powieść zyskuje na autentyczności i emocjonalnej głębi, przypominając o nierozerwalnej więzi, jaka łączy nas ze światem przyrody. To właśnie ta harmonijna fuzja ludzkich losów z dzikością natury i czułością zwierząt sprawia, że dzieło Sylwii Markiewicz pozostaje w pamięci na długo po odłożeniu książki, otulając czytelnika ciepłem i refleksją.

„Liliana” Sylwii Markiewicz to prawdziwy klejnot w tegorocznych nowościach wydawniczych. To powieść, która nie tylko wciąga misterną intrygą, ale przede wszystkim chwyta za serce swoją głębią i autentycznością. Autorka z niezwykłą delikatnością i poetyckim językiem snuje opowieść o kruchości i sile, o samotności i odnajdywaniu przynależności, o ciemnych stronach ludzkiej natury i o przebłyskach, która zostawia trwały ślad w duszy, zmusza do refleksji nad własnymi uprzedzeniami i przypomina, że prawdziwe piękno tkwi nie w doskonałości, lecz w wyjątkowości i odwadze bycia sobą. To literacka podróż, którą każdy wrażliwy czytelnik powinien odbyć, by na nowo odkryć piękno w tym, co inne, i siłę w tym, co pozornie słabe. Z czystym sumieniem polecam tę wzruszającą i mądrą powieść. Jeśli szukacie książki, która:

* Wciągnie Was bez reszty od pierwszej strony,

* Pozwoli Wam poznać niezapomniane postacie,

* Zaskoczy Was nieprzewidywalną fabułą,

* Wzruszy, rozbawi i zmusi do refleksji,

* Jest napisana pięknym, porywającym językiem,

...to „Liliana” Sylwii Markiewicz jest dla Was pozycją obowiązkową.

🤍„Liliana”to poruszająca historia o pogodzeniu się z nieuleczalną chorobą,spełnieniem swych marzeń,odkrywaniu tajemnic przeszłości i odkryciu czegoś ważnego w trudnych momentach życia. Każdy z pojawiających się bohaterów skrywa swoją tajemnicę,pojawiają się momenty zwątpienia i chęć pomocy,by odkupić swoje grzechy.A pomiędzy tym odnajdujemy intrygę i niecne zamierzenia w celu osiągnięcia swojego celu.

🤍Powieść pokazuje czym jest odrzucenie,pogarda i dziwne spojrzenia na tytułową bohaterkę,ze względu na swoją chorobę.To niesie ze sobą ucieczkę wraz z odkryciem swojego talentu.Liliana jest niezwykle silna,bo mimo braku znajomości jest niezwykle pogodną i szczerą osobą.Jej pasja przynosi szczęście i wiarę w siebie.Szczypta magii i ziół w jej tworzeniu powoduje,że pragniemy się dowiedzieć,co jest prawdą a co wytworem ludzkiego umysłu.

🤍Lektura jest powrotem do przeszłości,odkryciem podejmowanych złych decyzji i niosących z nimi konsekwencji.Dopiero po czasie widać złe wybory i krzywdę jaka została wyrządzona.

🤍„Liliana” jest opowieścią o ludzkiej krzywdzie,akceptacja siebie jakimi jesteśmy i pokazanie czytelnikowi byśmy nie odrzucali „inności” innych osób.Najpierw poznajmy kogoś i nigdy nie oceniajmy.

🤍Ta historia,uczy,przestrzega i otwiera oczy na bielactwo i niosące z nią przykrości.

🤍Bardzo wartościowa powieść,która bardzo polecam🤍

Bardzo lubię spotykać w książkach tematy, które są rzadko poruszane przez autorów. Jednym z nich jest bielactwo wrodzone, z którym zmaga się tytułowa Liliana. Jej skóra nie jest biała, lecz pokryta plamami, których intensywność nasila się wraz z dynamiką objawów. Brak pigmentu wzbudza u ludzi brak akceptacji, ciekawość, niechęć, litość. 

Liliana to dziewczyna wrażliwa, delikatna i krucha niczym porcelana. Nic więc dziwnego, że bardzo przeżywa swoją chorobę. Wręcz cierpi, nie mogąc normalnie funkcjonować, czuje skrępowanie w obecności innych, nie potrafi wchodzić w relacje międzyludzkie. Z bielactwem da się żyć, ale trzeba wypracować w sobie poczucie własnej wartości, zaakceptować to, że wygląda się tak, a nie inaczej, że to tylko ciało, a prawdziwe piękno kryje się w środku. To nie ludzie decydują o naszym szczęściu, a my sami. Nie powinniśmy przejmować się tym, co mówią o nas inni. W leczeniu traum może być też pomocna pasja, robienie tego, co daje nam spełnienie.

Postaci drugoplanowi okazali się nie mniej interesujący. Tu ściera się dobro ze złem, przyjaźń z zazdrością, życzliwość z zawiścią. Relacje są skomplikowane, pełne emocji, jedne piękne, inne podszyte intrygami, krzywdzące. Choć początkowo charyzmatyczna babka Walentyna budziła we mnie mnóstwo wątpliwości, to polubiłam tę kobietę. A raczej powinnam powiedzieć wiedźmę... Zresztą ona sama tak o sobie mówi. Mieszka w lesie, waży jakieś mikstury i często odwiedza Lilianę. Niezwykle nurtowało mnie, skąd się wzięła, dlaczego nie ma rodziny? Na swoim sumieniu ma niejedno i dodatkowo skrywa sporo tajemnic... Za jej sprawą bez wątpienia momentami jest magicznie, choć nadal realnie. 

Gdy we wsi pojawia się Wiktor, życie Liliany się zmienia. Mężczyzna jest uprzejmy i otwarty, ale jednocześnie skrywa mroczne tajemnice. Liliana tworzy ręcznie malowaną porcelanę. Wiktor niby szuka pracy, a tak naprawdę chce się dowiedzieć, dlaczego jej porcelana jest taka wyjątkowa. I czyżby Warszawiak naraził się czymś niebezpiecznym ludziom? Czy jego intencje są szczere? Co łączy Lilianę, Walentynę i Wiktora? 

Sylwia Markiewicz porusza również problem macierzyństwa. Panuje takie przeświadczenie w społeczeństwie, że każda kobieta stworzona jest do roli matki. Jednak jak widać na przykładzie z niniejszej lektury, niekoniecznie tak jest. 

"Liliana" to wzruszająca, subtelna, a jednocześnie głęboko emocjonalna powieść o samotności, niezrozumieniu, odrzuceniu, braku akceptacji siebie. To również historia o miłości, która czasem wszystko zmienia. To historia, która inność przekuwa w siłę! 

47/52/2025

"Liliana" Sylwia Markiewicz Pascal #recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #liliana #porcelana #inność #siłamiłości

Piękno ukryte w sercu

,,Tyle jest w świecie nienawiści, mimo to w sercach miłość płonie, idź i całemu światu powiedz, niebu i ziemi dziś to powiedz, że nie zagłuszą tych miłości''(Miłość żyje wiecznie)

Powieść pani Sylwii zaczyna się spokojnie, by wraz z biegiem fabuły porwać nas w głęboką i wzruszającą podróż, jak letni ciepły deszczyk, zmieniający się w ulewę, która zmywa to co złe i zepsute, oczyszcza przyrodę, świat, przypominając, że po każdej nawałnicy wychodzi słońce.

"Liliana" to historia dziewczyny, która przez wzgląd na swoją chorobę, bielactwo, odsuwa się od ludzi, którzy jak to ludzie, patrzą raz z ciekawością, niechęcią, litością. Zamyka się w swoim świecie, artystycznym świecie, tworząc ręcznie malowaną porcelanę.

Jej świat kończy się na ojcu, który samotnie ja wychowywał, na przyjacielu Nikodemie, ogrodniku z sąsiedztwa i Walentynie, miejscowej zielarce. Liliana jest samotna, wstydzi się swojego wyglądu, nie potrafi dostrzec swojego piękna, które płynie z wewnątrz.

Przyjazd tajemniczego Wiktora sprawi, że życie naszej bohaterki zmieni się, a ona i nie tylko ona, da szansę światu, miłości i sercu.

"Liliana" to bardzo poruszająca książka, choć początek tego wcale nie zapowiada, to dalsze strony lektury wywołują łzy wzruszenia. Bohaterowie są interesujący i za serce chwyta przemiana, której doświadczają. Moje serce podbiła najbardziej babka Walentyna, a jej opowieść złapała mnie za serce.

Cieszy mnie także, że autorka kończąc powieść rozwiązuje wszystko optymistycznie. Przypominając, że miłość jest silniejsza od zła i nienawiści, i że tylko od nas zależy, jak będzie postrzegał nas świat i ludzie. I że każdy z nas jest na swój sposób wyjątkowy i prawdziwe piękno płynie z serca.

Jedyny minus jaki wyłapałam to błędy redakcyjne, których jest niestety sporo w książce. ;) Ale to tylko taka mała uwaga nie wpływająca ostatecznie na odbiór książki.

"Nie sztuką jest być jak wszyscy, sztuką jest się wyróżniać i z dumą kroczyć przez życie. Wy znacie swoją wartość, a za chwilę poznają ją i inni. Tylko musicie dać im szansę(...)"

Serce oziębłe

Zimne serce

Zmień barwy swe

Obdarz miłością mnie

Serce chciwe

Zdradzieckie serce

Nie bądź burzowe

Słońce rozświetli cię

Serce samotne

Smutne serce

Pokaż piękno swe

Pokochaj mnie

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Pascal.

"Liliana" to powieść, która dostarcza emocji na wielu płaszczyznach.

Począwszy od zachwytu nad eterycznością okładki, przez delikatne zniecierpliwienie i niedosyt, aż do głębokiej refleksji nad problemami, które Autorka w niej porusza.

Zacznę od tego, co spowodowało, że poczułam się odrobinę zawiedziona. Otóż podziewałam się więcej samej Liliany w "Lilianie". Więcej emocji, które by jej towarzyszyły, mocniejszego podkreślenia postaci, jej pozycji w powieści oraz znaczenia samej choroby.

Jeśli chodzi o pozostałych bohaterów, to każdy z nich przedstawiony został skrupulatnie i wystarczająco do tego, aby zadziałała wyobraźnia i aby go polubić lub znienawidzieć.

Najwięcej skrajnych emocji i odczuć wzbudził we mnie Wiktor, który jest wręcz postacią odpychającą i niezwykle roszczeniową. Sprawia, że czytelnik, w najlepszym wypadku, mocno by nim potrząsnął, a najchętniej starł uroczy uśmiech z twarzy.

Kojąco działa natomiast babka Walentyna, miejscowa "wiedźma", zielarka, której historia łamie wręcz serce. Jaki jest jej związek z głównymi bohaterami i jaki ma wpływ na ich przyszłość? Jakie sekrety skrywa?

Tego dowiecie się z jej opowieści, a ta zasmuca, ale też wiele wyjaśnia i łączy pozostałe wątki.

Polecam Waszej uwadze losy bohaterów, bo każdy znajdzie tu coś, co go wzruszy i poruszy. Być może zapewni lekką rozrywkę, może otworzy szerzej oczy na problemy drugiego człowieka albo da odpowiedzi na dręczące pytania. Jakie by nie były Wasze oczekiwania, to jestem pewna, że Autorka je spełni. Daje nam bowiem dobrą historię, z mądrym przekazem i ciekawymi wątkami. Dla mnie jako rękodzielnika dodatkowym atutem książki jest pasja głównej bohaterki, która odkrywa przed nami tajniki tworzenia porcelany. Moja stara dusza, kochająca i ceniąca przedmioty z sercem jest w 100 procentach ukontentowana. Cenię sobie bardzo ten motyw w literaturze i dlatego z wielką przyjemnością poznałam Lilianę.

Pani Sylwio, bardzo dziękuję za każdą chwilę refleksji, którą przyniosła ze sobą ta opowieść i pokazanie, że zawsze trzeba wierzyć w swoje pasje i pomimo trudności i przeciwności w życiu, nigdy się nie poddawać. A wiara, w połączeniu z nadzieją i miłością, dają niezwykłe możliwości i tworzą najpiękniejsze koleje losu.

Ode mnie 8/10.

Liliana to młoda dziewczyna, mieszkająca razem z tatą w małej wsi. Od urodzenia cierpi na bielactwo.

Byłam bardzo ciekawa tej książki, głównie za sprawą choroby bohaterki, bo z taką w książkach jeszcze się nie spotkałam.

Przepadłam od pierwszej strony. Historia wciągnęła mnie od samego początku. Była zupełnie inna niż się spodziewałam. Jest to bardziej książka obyczajowa niż zwyczajowy romans, co według mnie wyszło autorce świetnie. Do tego jest więcej głównych bohaterów, których losy są w bardzo przyjemny sposób opisane. Oprócz Liliany mamy jej tatę Gustawa, ogrodnika Nikodema, tajemniczego Wiktora i niecodzienną postać, która zachwyciła mnie - babka Walentyna (moja babcia też miała takie imię 🥺).

Mimo, że historia jest pisana w narracji 3 osobowej to nie przeszkadzało mi to (a to rzadkość). Pewnie dlatego, że w życiu bohaterów wiele się dzieje. Każdy z nich ma swoją bolesną przeszłość, która ich ukształtowała. Każdy inaczej spogląda na teraźniejszość i walczy z innymi demonami. Łączy ich jedno. Lęk przed osądem innych ludzi. 

Książka mimo, że jest z gatunku obyczajowych, niesie mądre przesłanie. Bardzo ważne jest, aby akceptować siebie takim jakim się jest. Jest to największa gwarancja szczęścia. Jak człowiek czuje się dobrze ze sobą to i jest szczęśliwszy. I faktycznie coś w tym jest.

Jeśli masz dość pikantnych romansów i szukasz normalnej, życiowej historii pełnej zawirowań z charyzmatyczną babką to musisz sięgnąć po tą pozycję.

Było to moje drugie spotkanie z autorką i muszę przyznać, że chętnie będę sięgała po jej książki.