Lewiatan. Tom 1

Gdybyście mogli wybrać między steampunkowyni maszynami i sterowcami, a żywymi, zmodyfikowanymi genetycznie organizmami, które zastępują maszyny, także latające, to co byście wybrali? Zmechy, czy darwinistyczne ogromne aerobestie? 🤔

Niedawno Wydawnictwo Nowa Baśń wydał na nowo pierwszy tom steampunkowej serii, o alternatywnej historii Europy. Akcja rozpoczyna się w czerwcu 1914 roku, w dniu, w którym przeprowadzony został zamach na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda i jego żonę. Alek, osierocony syn arystokratów, musi uciekać przed Niemcami na pokładzie maszyny stąpającej z kilkorgiem oddanych mu osób, by ratować swe życie.

W tym samym czasie, w Londynie, Deryn -młoda dziewczyna musi udawać chłopaka, by spełnić swoje marzenie - wstąpić do brytyjskich sił lotniczych i móc latach na pokładzie wielkich aerobestii. Za sprawą zbiegu okoliczności trafia do służby na Lewiatanie - niesamowitym podniebnym okręcie.

Zastanawiam się, jak to się stało, że wcześniej nie sięgnęłam po ten tytuł 😅 Sam opis świata mnie przekonał do poznania tej alternatywnej historii, w której fakty mieszają się z fikcją literacką. Odkrycia naukowe w dziedzinie genetyki oraz mechaniki są tu na dość wysokim poziomie, niejednokrotnie przewyższającym naszą aktualną wiedzę, a jednak wciąż czuć w tej powieści ducha tamtych, niespokojnych czasów.

Od samego początku mamy do czynienia z sporą dawką akcji i przygody. Młodzi bohaterowie zmuszeni są do szybkiej adaptacji do nowych warunków, w jakich przyszło im żyć, dzięki czemu czytelnikowi ciężko się oderwać od tej książki.

Co prawda jest to młodzieżówka, jednak w ogóle się nie nudziłam podczas czytania. Z zapartym tchem śledziłam losy bohaterów, a także chłonęłam wykreowany przez autora świat. Świat pełen przeciwieństw, które mogą skłócić i napełnić bojaźnią lub nienawiścią, ale też świat, w który pewne uniwersalne wartości mogą sprawić, że podziały przestają obowiązywać.

Teraz, gdy jestem już po lekturze pierwszej części, to z pewnością sprawdzę jak wypadł serial anime na platformie Netflix, oraz z niecierpliwością czekam na kolejne tomy tej steampunkowej trylogii.

Wersterfeld zabrał mnie do alternatywnej przeszłości, jednak takiej, której świat nie jest tak bardzo inny od naszego, a jednak potrafi zaskoczyć na każdym kroku. Pierwsze co mnie uderzyło w tej historii to jej bogactwo w temacie naukowym, ponieważ ten świat oprócz wojennej otoczki samej w sobie ciekawej nęcił wizją ingerencji genetycznej, czy rozbudowanej robotyki.

Przedstawiona wojna dotyczy nie tylko nacji samych w sobie, a tez podejścia do świata, ponieważ w opozycji do niemieckich maszyn, które są monumentalne, brutalne, skuteczne i budzące grozę, stają brytyjscy Darwiniści ingerujący w genetykę, chcą za jej sprawą tworzyć żywe „maszyny” wojenne. Przyznaje, że mnie takie zderzenie dwóch różnych światów oraz filozofii ciekawiło i bodźcowało do dalszego brnięcia w tę historię.

Kluczowe dla historii postaci to Deryn Sharp, dziewczyna udająca chłopca, aby służyć w siłach zbrojnych oraz Aleksander, młody arystokrata zmuszony do ucieczki porzucając absolutnie wszystko. Przecięcie się losów tej dwójki jest punktem wyjścia dla rozwoju całej historii i samych bohaterów zarówno w sferze emocjonalnej jak i fabularnej. Momentami dojmujący było ten obraz trudnego dojrzewania w czasach konfliktu, który był bezlitosny.

Autorowi pomimo złożonej tematyki udało się nie popaść w banał i groteskę, a cała historia jest dość spójna i toczy się w umiejętnie wyważonym tempie, ponieważ niezwykle dynamiczne sceny akcji przeplatają się refleksami czy humorystycznymi wstawkami. Warto odnotować, że dialogi w powieści są żywe i nie trąciły sztucznością, która potrafi skutecznie wybić z wchodzenia w przedstawiony literacki świat.

Westerfeld stworzył pasjonującą bogatą historię, która nie unika trudnych tematów jak poszukiwanie tożsamości, odwagi w trudnych czasach, lojalności i budowaniu zaufania pomimo pozornie kolosalnych różnic. Mnie ta historia zdecydowanie usatysfakcjonowała i sprawiła, że zapewne sięgnę po kontynuację.