Let Me Love You. Let Me Know. Tom 2

Zuzanna Wólczyńska całkowicie kupiła mnie swoją książką Let me know. Była to jedna z najlepszych powieści 2023 roku i nie przesadzę, kiedy powiem, że dalej wracam do niej myślami. Kiedy więc w moich rękach znalazła się kontynuacja tej historii, moje serce krzyczało: CZYTAJ, ale rozum, wiedząc, że to ostatnie spotkanie z tymi bohaterami kazało mi się wstrzymać. Dlatego też dopiero teraz przychodzę do Was z moją opinią po jej przeczytaniu. Czy była to dobra kontynuacja?

Bee i Noah starają się ogarnąć na nowo swoje życia. Zarówno ona, jak i on przeszli przez ogrom zmian: od miejsca zamieszkania, przez pracę i studia, aż po relację z innymi ludźmi. Oboje myślą, że przeszłość jest już tylko wspomnieniem, ale to nie jest tak proste. Strata kogoś ważnego odbija na człowieku swoje piętno i może mieć wpływ na podejmowane przez niego decyzje. Do tej pory Bee i Noah byli niezniszczalni, ale czy miłość wystarczy, by oboje mogli pójść do przodu, budując coś nowego?

Kiedy zaczynałam lekturę tej powieści, wciąż miałam nadzieję. Liczyłam na to, że ta książka mnie nie złamie, ale no cóż... Szybko okazało się, że moje serce nie jest w stanie wytrzymać tych emocji, które funduje tutaj autorka. No po prostu nie umie tego zrobić.

Główni bohaterowie po raz kolejny wzbudzili moją sympatię, choć nie zabrakło tutaj momentów, gdy szczerze miałam ochotę zrobić im coś złego. Brak umiejętności komunikacji, ciągłe ukrywanie wielu faktów, unikanie w pewien sposób odpowiedzialności... No cóż, doskonale rozumiem, dlaczego oboje postępowali w taki, a nie inny sposób, jednak wciąż było to momentami irytujące — po prostu. Bee traktowała Noaha momentami nie do końca tak, jakbym sobie tego życzyła, a podejmowane przez nią decyzje nie raz złamały mi serce podczas lektury. Być może nie powinnam się aż tak wczuwać w historię, która istnieje tylko na papierze, ale nie potrafię tego uniknąć — winę zwalam na autorkę, która stworzyła tak wciągającą i emocjonującą historię.

Fabuła powieści skupia się na tym, jak duży wpływ na nasze życie może mieć przeszłość, nawet jeśli tego nie chcemy i nawet jeśli staramy się jakoś ją zaakceptować. Sama chęć zmiany też nie zawsze wystarczy, bo w końcu dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane, ale... No nie umiem myśleć o tej historii inaczej niż przez pryzmat mojego złamanego serca i tego, co ta historia (a bardziej jej zakończenie) ze mną zrobiło. No przepraszam bardzo.

Zuzanna Wólczyńska zdecydowanie potrafi tworzyć takich bohaterów, którzy popełniają masę błędów, nie są idealni, ale przy tym się uczą — tak po prostu, na własnych błędach. Doceniam to szalenie, bo mam wrażenie, że niewiele jest książek, w których bohaterowie są po prostu ludzcy, w ten taki najbardziej ludzki sposób. Chociaż tego zakończenia droga autorko to ja Ci chyba nie wybaczę. 😛

Let me love you to powieść, która zdecydowanie trafia na moją topkę tego roku i ogłaszam to wszem wobec. Historia Noah i Bee to historia, do której będę z pewnością wracać myślami jeszcze wiele razy i na pewno będę polecać ją dalej. Także, jeżeli poszukujecie książek, które wciągną Was przynajmniej na kilkanaście godzin, to koniecznie zainteresujcie się tą dylogią.

Jesteście typem czytelnika, który mocno przeżywa wszystko to, co dzieje się w danej książce, czy raczej podchodzicie do fikcji literackiej ze zdrowym dystansem?

Ja jestem ogólnie bardzo emocjonalna. Wiele rzeczy mnie wzrusza i potrafię rozczulić się w mgnieniu oka, ale również tyle samo czasu zajmuje mi zdenerwowanie się i wyrzucenie swojej frustracji. Nie inaczej jest w przypadku książek. Im więcej emocji wywołuje we mnie dana publikacja, tym najczęściej bardziej mi się podoba. A jak było w przypadku drugiej części dylogii "Let me know" autorstwa Zuzanny Wólczyńskiej? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Akcja "Let me love you" rozgrywa się dwa lata po tym, jak Noah wyjechał z Kalifornii. Przez ten czas zarówno jego życie, jak i to, które wiedzie Bee, uległo znacznej zmianie. Oboje zamieszkali w zupełnie innych miastach, podjęli pracę oraz rozpoczęli studia. Mogłoby się wydawać, że żadne z nich nie rozpamiętuje ostatnich wspólnych wakacji, ale czy aby na pewno?

Jedno jest pewne. Odnowienie kontaktów będzie dla nich albo czymś, co ostatecznie ich zniszczy, albo impulsem, który połączy ich aż do śmierci. Czy związek na odległość w ogóle ma szansę przetrwać? Czy skrzętnie skrywane tajemnice dokonają spustoszenia w ich światach? Czy miłość okaże się wystarczająca, by pozostawić przeszłość za sobą? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że po przeczytaniu pierwszej części czułam ogromny niedosyt, dlatego miałam ogromną nadzieję, że autorka jednak zdecyduje się na napisanie kontynuacji losów Noah i Bee. Ich historia chociaż piękna, była niewątpliwie bardzo skomplikowana, więc wcale nie dziwi mnie fakt, że w tej materii w drugiej części nic się nie zmieniło, a wręcz mam wrażenie, że w "Let me love you" los nie był dla nich ani trochę łaskawszy.

Chociaż od ostatniego spotkania głównych bohaterów minęły dwa lata, miałam trochę wrażenie, że ten czas nie pozwolił im dorosnąć. Jakiś rodzaj zmian dokonał się w ich organizmach. Zmienili się fizycznie oraz przewartościowali swoje priorytety, ale niektóre sceny z ich udziałem, a w szczególności część bezsensownych kłótni, utwierdziło mnie w przekonaniu, że mentalnie nadal są tymi samymi dzieciakami, których poznałam przy okazji czytania poprzedniego tomu. Zdecydowanie zabrakło mi takiej konkretnej szczerej rozmowy między nimi i to znacznie wcześniej niż ta, która odbyła się przed epilogiem.

Bardzo podobało mi się za to, że autorka w niektórych rozdziałach postanowiła wrócić do wcześniejszych wydarzeń, dzięki czemu pokazała jaką ogromną pracę musiał wykonać Noah, aby poradzić sobie z uzależnieniem.

Myślę, że na uwagę zasługuje również część humorystyczna. Wszystkie docinki, jakimi Noah i Bee wzajemnie się darzyli, za każdym razem rozbawiały mnie do łez.

Jeśli chodzi natomiast o samo zakończenie tej historii, to cóż... Myślę, że znajdzie się zarówno tyle samo przeciwników, co zwolenników takiego zwieńczenia losów Noah i Bee. I przyznaje, że podczas czytania kilkukrotnie przeszło mi przez myśl, że wszystko zakończy się dokładnie w ten sposób, ale jednak nie jest to to, czego oczekiwałam i na co ostatecznie liczyłam. Chociaż oczywiście przeczytałam wyjaśnienia autorki i przyjęłam je do wiadomości.

Niemniej jednak pomimo iż nie wszystkie momenty tej książki przypadły mi do gustu, serdecznie zachęcam Was do zapoznania się z dylogią "Let me know", ponieważ historia Bee i Noah, porusza wiele ważnych i trudnych tematów oraz problemy, z którymi mierzy się bardzo duży odsetek społeczeństwa, pokazując, iż jeżeli się chce i przede wszystkim, jeżeli ma się odpowiednie wsparcie, można sobie z nimi poradzić.

Dzisiaj chciałabym zrecenzować książkę pt. „Let me love you” autorstwa Zuzanny Wólczyńskiej. Jest to kontynuacja powieści, którą również miałam okazję przeczytać „Let me know”, kolejna część przeżyć Bee i Noah również przypadła mi do gustu.

Po przeczytaniu pierwszej części miałam niedosyt, dlatego byłam bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów. W tej części bohaterowie są już dorośli, a ich życie zmieniło się o 180 stopni. Bardzo spodobało mi się zakończenie i uważam historię Bee i Noah za bardzo interesującą a czasami nawet uroczą.

Moim zdaniem warto przeczytać tę książkę, ponieważ zapewni nam ona prawdziwy rollercoaster emocjonalny, momentami wzrusza, ale potrafi również rozbawić. Do gustu przypadła mi zawarta na początku książki playlista, której słuchałam podczas czytania, bardzo lubię te piosenki i idealnie pasowały do akcji zawartej w powieści. Podoba mi się również osadzenie akcji zarówno w Nowym Jorku, jak i w Chicago, moich dwóch ulubionych miastach w USA.

Podsumowując, jeżeli szukacie ciekawej książki, która zapewni wam wiele wrażeń, jestem w stanie polecić wam właśnie tę powieść. Historia głównych bohaterów bardzo mnie urzekła.

W.Ł.

Szkolny Klub Recenzenta

🎀 RECENZJA 🎀

"Człowiek z natury nie jest ani dobry, ani zły. To my wybieramy, po której stronie staniemy, ale czasami zdarza nam się błądzić. Chyba nie da się iść tylko po jednej ścieżce."

Współpraca reklamowa z @wydawnictwojaguar

Przyjaźń Bee i Noah przeżyła już wiele burz i komplikacji. Teraz żyją w dwóch różnych miastach z dala od siebie, radzą sobie z codziennością, zawierają przyjaźnie, ale wciąż brakuje im siebie. Mimo różnic i przykrych doświadczeń, ponownie próbują poskładać ich słabą relację, naprawić zerwaną więź, odbudować uczucie, które jest wyjątkowe. Nie będzie to proste zadanie, bowiem każde z nich ma swoje problemy, szkołę i pracę, a różnice jakie ich podzieliły nadal będą siać niepewność na każdym kroku.

Czy mają szansę na to by ich przyjaźń przekształciła się w miłość, rodem z najpiękniejszych baśni?

O ile tom pierwszy przeczytałam jednym tchem, to ta część trochę mnie zmęczyła. Niby bohaterowie są tutaj dojrzalsi, mądrzejsi i swoje już przeszli to nadal popełniali głupie błędy, dąsali się, skrywali sekrety, nie potrafili rozmawiać, wplatając dziecięcą przyjaźń do dorosłego życia. Wszystko przypominało grę w kotka i myszkę. Trochę inaczej wyglądało ich życie, ścieżki ich teraz ułożyły się inaczej. Każde z nich miało swój świat, swoją codzienność w innym miejscu, ale nie potrafili zapomnieć o siebie wzajemnie. Dając sobie ponownie szansę, chcieli trochę na siłę z przyjaźni, i moim zdaniem za szybko stworzyć miłość jak z bajki. Czasem coś co sprawdzało się lata wstecz, nie koniecznie musi mieć swoje odzwierciedlenie w przyszłości. Noah wciąż błądził, nie wiedział czego tak naprawdę chce, borykał się z uzależnieniami, a Bee z całych sił próbowała go uratować, kontrolować, mieć wgląd do całego życia. Była egoistką, która chciała zmienić wyłącznie jego, w sobie nie dostrzegając żadnych błędów. Wydawało by się, że wszystko jest na dobrej drodze ku szczęśliwemu końcowi, jednak los dał im znaki, że choć byli przyjaciółmi doskonałymi, na innych płaszczyznach nie koniecznie ich układ miał się sprawdzić. Czasem dobrze jest tak jak jest. Trzymałam kciuki by wreszcie dobrnęli szczęśliwie do końca, Zuzanna przewidziała całkiem odmienne zakończenie. W ich przypadku przyjaźń pozostaje doskonałą, kiedy pozostaje przyjaźnią po prostu, z miłością zbyt wiele pojawiało się komplikacji. Dokonali wyboru, tak jak każdy z nas w swoim życiu. Ważne, że im było z tym dobrze. Doskonała lektura dla nastolatek, w moim przypadku te zbyt częste wahania i niepewność sprawiły, że nie zajmie ona pierwszego miejsca na szczycie książek naj. Ale polecam spróbować, bo mimo wszystko niesie ona za sobą ciekawą lekcję, by za bardzo nie igrać z losem.

Nie widzieli się dwa lata, od momentu cudownego lata, które tak wiele zmieniło, a przynajmniej miało zmienić. Od tego czasu nie mieli z sobą większego kontaktu, nie widzieli się. Oboje się zmienili, oboje mają swoje życie, oboje nadal czują coś do siebie. Noah wyjechał do Chicago tak naprawdę, aby odnaleźć siebie, poukładać sobie wszystko w głowie, poradzić z samym sobą. Stara się każdą chwilę mieć zajętą, nie tylko studiuje, ale również pracuje w warsztacie samochodowym. Również Bee już nie mieszka w rodzinnym mieście. Opuściła Santa Monicę i zaczęła swoje życie w Nowym Jorku, gdzie studiuje, pracuje w cukierni i pisze książkę.

Staje się tak, że mają spotkać się ponownie. To Noah ma przyjechać do Bee i spędzić z nią kilka dni. Oboje chcą tego spotkania, a jednocześnie się boją tego, co przyniesie. Ten czas zmienił wiele. Czy miłość będzie na tyle silna, aby to wszystko odbudować? Czy uda im się być razem pomimo odległości? Jak potoczą się losy Bee i Noah'a?

Pierwszy tom bardzo mi się podobał i nie będę ukrywać, że na drugi czekałam z niecierpliwością, ale i dużymi oczekiwaniami. Niestety tym razem mam nieco mieszane uczucie i muszę przyznać szczerze, że pierwszy bardziej mi się podobał. Nie mówię, że ten jest zły, bo nie jest. We mnie po prostu wywołał dużo mniej emocji.

W książce poznajemy dalszą historię Noah'a i Bee. To historia o miłości, a jednocześnie o przeszłości, z jaką chłopak musi się zmierzyć. Była ciekawa, dość wciągająca, wywołująca emocje (jednak mniejsze niż tom pierwszy). Akcja sprawnie poprowadzona, momentami dość wolna, dająca nam chwilę wytchnienia, momentami szybsza.

Bohaterowie są starsi, zmienili się i to oboje. Jeśli chodzi o Bee, czasami miałam wrażenie, że w pierwszym tomie była doroślejsza, na szczęście tylko czasami i nie wpłynęło to bardzo na moją ocenę jej osoby. Nadal ją lubię. Natomiast Noah zmienił się bardzo, wydoroślał, zaczął walczyć o to, na czym mu zależy.

„Let Me Love You” to książka, która mnie się podobała, chociaż uważam, że pierwszy tom był lepszy, wywoływał więcej emocji.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA