Let Me Know. Tom 1

Kiedy z dnia na dzień twój najlepszy przyjaciel wyjeżdża, a ty zostajesz sama, ciężko ci się pozbierać i na nowo odnaleźć w ponurej rzeczywistości. Zwłaszcza kiedy każdą, choćby najmniejszą rzecz, robiliście razem. W tak smutny sposób los postanawia zadrwić z Bee, głównej bohaterki "Let me know", debiutanckiej powieści Zuzanny Wólczyńskiej.

Bee od dziecka przyjaźni się z sąsiadem Noah. Są nierozłączni, o czym wie chyba każdy mieszkaniec Santa Monica. Wspólne nocowanie w ogrodzie pod namiotem, objadanie się kwaśnymi żelkami i picie Dr Peppera, pizza z ananasem czy coroczne świętowanie festiwalu na plaży związane z puszczaniem lampionów w nocne niebo to ich chleb powszedni.

Do czasu, aż rodzice Noah nie postanowią wyprowadzić się do Chicago. Mało prawdopodobne, że tak nierozerwalną przyjaźń podzieli odległość. A jednak. Kilka tragicznych wydarzeń sprawia, że Bee jak i Noah tracą wiarę we własne oddanie. Kontakt się urywa.

Dopiero po kilku latach Bee jest w stanie normalnie funkcjonować. Zawiera nowe znajomości, zaczyna spotykać się z chłopakiem... Aż pewnego dnia niespodziewanie Noah wraca. Czy świat Bee na nowo wywróci się do góry nogami? Czy przyjaźń zakwitnie na nowo? A co jeśli już nie są tymi samymi, beztroskimi małolatami i aktualnie dogadanie się będzie niemożliwe?

"Let me know" to sympatyczna, przyjemna młodzieżówka, która fabularnie skupia się na relacji między Bee a Noah. W historii występuje kilka dodatkowych wątków, lecz w rzeczywistości niczego one nie wnoszą. Styl Zuzanny Wólczyńskiej jest lekki i przyjemny, dzięki czemu książkę czyta się zawrotnie szybko.

Podobało mi się, że autorka nie zrobiła z bohaterów osób idealnych. Zarówno Bee, jak i Noah mają wady (i to sporo), dzięki czemu ich zachowania, charaktery czy wybory wypadały bardziej realistycznie. W "Let me know" pojawiły się również przeskoki między latami, co z jednej strony było intrygujące (bohaterowie jako małe dzieci wydawały się niezwykle urocze), ale z drugiej wprowadzało odrobinę chaosu. Na szczęście każdy taki przeskok czasowy obarczony był dokładną datą, więc summa summarum dało radę się nie pogubić.

Mimo tylu zalet Let me know jednak nie do końca przypadło mi do gustu. Nie potrafiłam kompletnie zżyć się z bohaterami, nie polubiłam ich. Irytowały mnie również nagminne rozważania Bee o zachowaniu Noah, a co się z tym wiązało - jej wahania nastrojów: wściekłość, bo ją porzucił, współczucie, bo przecież umarł mu ojciec, zazdrość, udawanie niedostępnej, aż ostatecznie ogromny smutek, bo przecież! Noah ją porzucił, a jak śmiał?! Co z tego, że to rodzice chłopaka o tym zdecydowali, a on nie miał nic do gadania...

Tak będąc zupełnie szczerą, to gdyby wyrzucić połowę treści z książki, i tak w fabule niczego by to nie zmieniło. Sprawiło to, że podczas czytania się po prostu nudziłam.

Czy polecam? Może. Jeśli lubicie historie kręcące się wokół relacji między głównymi bohaterami, obfitującej w całą kakofonię emocji, to polecam. Nie gwarantuję jednak, że z tego wyjdzie wielka, bezwarunkowa miłość. "Let me know" to interesujący pokaz umiejętności debiutującej autorki, a także lekka i sympatyczna opowieść dla młodszych, ale nic więcej. Przykro mi.

Na pierwszy rzut oka - książka jakich wiele w ostatnich latach. Warto jednak po nią sięgnąć, bo "Let me know" to wyjątkowa, wzruszająca opowieść o przyjaźni, miłości i wybaczeniu, która potrafi wciągnąć czytelnika bez reszty. Lekka, a zarazem przejmująca i chwytająca za serce, bez lęku poruszająca poważniejsze tematy. Zapewnia emocjonalny rollercoaster i można przy niej uronić kilka łez. Przez pierwszych kilkanaście stron mnie nie przekonała, ale sama nie zauważyłam, kiedy się wciągnęłam i praktycznie pochłonęłam ją w jeden wieczór. Autorka ma lekkie pióro, a tworzone przez nią postaci są niezwykle realistyczne i bliskie czytelnikowi. Jak dla mnie zdecydowanie warta uwagi.

Przyjaźń, pierwsza miłość i spotkanie po kilku latach. Bee i Noah byli nierozłączni. Do czasu. Kiedy chłopak wyjeżdża wszystko się zmienia i po latach, gdy wraca też wszystko jest inne, czy jeszcze wrócą te chwile, które już za nimi ?

Teraz furorę na naszym rynku robią książki z takim motywem. Młodzi ludzie i relacja hate-love. Na każdym rogu znajdziecie taką książkę. Czy ta się różni czymś od innych ? Czy wybija się na prowadzenie w stosunku do podobnych – już wydanych ?

Otóż nie. Czytałam naprawdę o wiele lepsze. Utrzymane w fajnym lekkim stylu, z wyrazistymi bohaterami, którzy są dojrzali i wiedzą, że mogą popełniać błędy i się tego uczą. Tu było jakoś przytłaczająco, nijako i zarazem wkurzająco. Bohaterowie, których nie polubiłam. Zbyt duże przeskoki, jeżeli chodzi o uczucia, jakieś beznamiętne rozmowy i brak chemii.

Może i jest tu wątek pierwszej miłości, niesamowitej przyjaźni, która ukazuje swoją moc, ale mnie to nie kupiło. Brakowało mi polotu, emocji i jakiegoś lepszego flow.

Jak dla mnie przeciętna, znika wśród tych, których na naszym rynku pełno.

[Adres usunięty]

Bee i Noah spędzają ze sobą każdą wolną chwilę. Lubią kwaśne i długie spacery po plaży. A celebrując pewną letnią, magiczną tradycję, naiwnie wierzą, że zatrzymają czas.

Pewnego dnia Noah nagle wyjeżdża, a Bee czuje, że jej serce rozpada się na tysiąc kawałków. Kiedy po kilku latach wreszcie udaje jej się o wszystkim zapomnieć, Noah niespodziewanie wraca. Tylko czy wciąż jest tym samym chłopakiem, który kiedyś był jej tak bliski?

***

Odnoszę wrażenie, że w ostatnim czasie historie z Wattpada mają swoje „pięć minut”. Gdzie nie spojrzę, tam na okładce „ Ponad 3 mln wyświetleń na Wattpad”, „Historia, którą uwielbiają czytelniczki Wattpada!”” itp. „Let me know” to historia, która zyskała dość duży rozgłos dzięki właśnie tej platformie.

Cała historia ma zdecydowanie wakacyjny vibe. Lato, plaża, spotkania z przyjaciółmi. A w tym wszystkim oni – Bee i Noah. Dwójka przyjaciół, których relacja wystawiona zostaje na ciężką próbę. Czy polubiłam tę dwójkę? W pewnym stopniu tak, choć Bee potrafiła mnie irytować swoim niezdecydowaniem i niektórymi, podjętymi decyzjami. Noah z kolei to kolejny idealny facet, o którym marzy nie jedna kobieta.

Uczucie jakie pojawiło się między bohaterami miało w sobie ten pierwiastek uroku, jaki towarzyszy pierwszej miłości. Czytelnik sam nie wie dlaczego, ale uśmiecha się pod nosem, obserwując zachodzące w bohaterach zmiany.

Bardzo spodobało mi się to, że autorka przeplatała ze sobą rozdziały z teraźniejszości i przeszłości, choć bywały momenty, gdy czułam się nieco znużona tymi ciągłymi niedopowiedzeniami i sekretami. Miałam ochotę nimi potrząsnąć i krzyknąć „porozmawiajcie w końcu ze sobą szczerze!”.

„Let me know” to ciekawa propozycja na wakacyjny relaks. Myślę, że gdybym poznała ją będąc nastolatką, byłabym nią szczerze zachwycona. Na ten moment, uważam że jest to bardzo fajna młodzieżówka, przy której można miło spędzić czas.

Moja ocena: 7/10

"Let me know" to powieść, która od samego początku wciąga czytelnika w emocjonalną podróż dwójki najlepszych przyjaciół - Bee i Noah.

Opowieść ukazuje silną więź między Bee i Noah. Ich wspólna tradycja, puszczanie lampionów, tworzy jedyny w swoim rodzaju świat, który zdaje się niezmienny i wyjątkowy. Jednak po czterech latach rozłąki, ich relacja zostaje wystawiona na próbę. Autorka zręcznie buduje napięcie i niepewność, angażując czytelnika w życiowe rozterki bohaterów.

Treść książki "Let me know" jest niezwykle przemyślana i poruszająca. Autorka doskonale przedstawia proces dojrzewania i ewolucję relacji między Bee a Noah. Czytelnik może śledzić ich wątpliwości, wzloty i upadki, co sprawia, że historia nabiera głębi i autentyczności.

Bohaterowie, Bee i Noah, są niezwykle realistyczni i łatwo z nimi się utożsamić. Ich wewnętrzne konflikty, zmienne emocje i rozwój charakterów sprawiają, że czytelnik czuje się blisko nich. Autorka udowadnia swoje mistrzostwo w tworzeniu postaci, które wydają się żywe i autentyczne.

Podczas czytania "Let me know" towarzyszą nam różnorodne odczucia. Od nostalgii i sentymentu po niepewność i napięcie. Książka ta porusza ważne tematy związane z dorastaniem, zmianą i odnajdywaniem swojego miejsca w świecie. Odczuwamy również nadzieję, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odbudować relacje i odnaleźć wspólne zrozumienie.

Wnioskując, "Let me know" to znakomita książka, która wciąga czytelnika od pierwszej strony. Zuzanna Wólczyńska stworzyła historię pełną emocji, wątpliwości i wzruszeń. Polecam tę książkę wszystkim, którzy chcą przenieść się w świat silnych emocji.

A Zuzannie gratuluję takiego debiutu! :)

"Let me know" to książka Zuzanny Wólczyńskiej, której twórczości na Wattpadzie wcześniej nie znałam. Jednak jej działaność w bookmediach kojarzy mi się z czystym szczęściem i komfortem, co miałam nadzieję znaleźć w książce.

Bee i Noah - najlepsi przyjaciele, wielbiciele kwaśnych żelków, spacerów po plaży i "Tytanica". Łączyła ich również niezwykła tradycja, ale i ta musiała się kiedyś zakończyć. Dystans, który ich rozdzielił okazał się silniejszy od nich. Po 4 latach Noah powraca, ale już nic nie przypomina tego co było. Nawet oni sami się zmienili. Jednak, czy jest szansa na to, że uczucia pozostały te same ?

Akcja z początku wolna daje się zaklimatyzować czytelnikowi. Przynam, że zajęło mi to sporo czasu. Musiałam przywyknąć do pióra autorki, które z jednej strony lekkie jakoś nie przypadło do mojego gustu. Z czasem i to przestało mi przeszkadzać. Wypełniona słodyczą historia zaczęła powodować uśmiech na twarzy (co kontynuuje się przez resztę książki). A pytania, które pojawiały się w mojej głowie domagały się odpowiedzi. Co się tak naprawdę stało? Co jest jeszcze przede mną? Czy dostanę szczęśliwe zakończenie?

To ciągnęło mnie głębiej. W tej książce śmiało mogę stwierdzić, że czym dalej, tym lepiej. Z każdą kolejną stroną zaczęłam czuć się coraz lepiej z bohaterami. Byli naprawdę zróżnicowani, znajdziemy tu masę różnych charakterów. Większość z nich stała się dla mnie jak prawdziwi przyjaciele, którzy wesprą miłym słowem a później zabiorą na imprezę na plażę. Przez te 400 stron zdążyłam się do nich przywiązać. Autorka dała nam wiele możliwości na poznanie ich z różnych stron. Na przykład cofnięcie się do lat dziecięcych, do początków relacji głównych bohaterów a później do jej rozwoju, momentów przełomowych. Przypominało mi to trochę puzzle. Z każdym kolejnym fragmentem miałam jaśniejszy obraz w głowie a pewne sytuacje udało mi się przewidzieć. Choć historia jest okryta słodyczą to tak naprawdę dużo skrywa. Nie dajcie się zwieść, mrok w końcu znajdzie swoje ujście. Po wszystkim, co przeżyłam ciężko było mi się pożegnać z tą historią. I to w TAKI sposób. Towarzyszyła mi masa emocji. W pewnym momencie w oku pojawiła się łezka. W porównaniu do początku, nie mogłam się oderwać od czytania. Ostatnie 100 stron pochłonęłam w zatrważającym tempie.

Jest to książka idealna na ten czas. Z pewnością wprowadzi was w letni klimat przy pomocy truskawek, całej masy kwaśnych żelków i słońca, które mimo chwilowego zasłonięcia przez chmury przyniesie wam szczęście. Prosta historia, ale pełna miłości. Mam nadzieję, że to nie moje ostatnie wakacje z Bee i Noah.

"Let mi know" autorstwa Zuzanny Wólczyńskiej to debiut literacki, którego właściwie nie miałam w planach czytać, ale skusiłam się na nią po przeczytaniu recenzji jednej z bookstagramerek, którą lubię i z którą mamy dość podobny gust literacki. Jak już doskonale wiecie, poprzednia książka, która została mi polecona przez inną koleżankę nie do końca przypadła mi do gustu, więc zastanawiałam się, jak będzie tym razem.

"Let me know" to historia Bee i Noah, dwójki przyjaciół, którzy byli w zasadzie nierozłączni. Spędzali razem czas, mieli swoją tradycję związaną z puszczaniem lampionów oraz współdzielili miłość do kwaśnych żelków, pizzy z ananasem i napoju dr Pepper. Wszystko zmieniło się w chwili, gdy chłopak był zmuszony opuścić słoneczną Kalifornię i wraz z rodzicami przeprowadzić się do Chicago. Mimo wzajemnych deklaracji o tym, że będą kontynuować przyjaźń na odległość, po pewnym czasie coś zaczyna się psuć, aż w końcu ich znajomość całkowicie się rozpada.

Gdy po czterech latach rozłąki Noah wraca na stare śmieci, między nim a Bee nic nie jest już takie jak dawniej. Czy istnieje jakaś szansa, że po wszystkim będą potrafili wrócić do tego, co było? Tego dowiecie się, sięgając po najnowszą powieść Zuzanny Wólczyńskiej.

Muszę przyznać, że z początku miałam mieszane uczucia, jeżeli chodzi o tę publikację. Wszystko wydawało mi się niejasne i naprawdę brakowało mi wyjaśnienia tego, co wydarzyło się po wyjeździe Noah, że aż tak nadszarpnęło relację między nim a Bee. Z tego powodu trochę nie mogłam wejść w tę historię i wczuć się w emocje, które towarzyszyły bohaterom. Jednak wszystko zmieniło się w momencie, gdy w książce pojawił się pierwszy rozdział napisany z perspektywy Noah. Właśnie wtedy zaczynamy powoli dowiadywać się czegoś więcej, o wydarzeniach z przeszłości, które wystawiły na próbę ich przyjaźń. Tak naprawdę dopiero wtedy ich historia zaczęła pochłaniać mnie całkowicie, by przy końcu dosłownie wyrwać mi serce, bo jednak zdecydowanie spodziewałam się innego zakończenia! Ale kto wie, może w przyszłości autorka postanowi przedstawić nam dalsze losy tej skomplikowanej, ale bezapelacyjnie pięknej historii? Czas pokaże, ale mam nadzieję, że tak, ponieważ naprawdę czuję ogromny niedosyt.

"Let me know" to bez wątpienia historia, która porusza ważne i trudne tematy, z którymi autorka postanowiła się zmierzyć i uważam, że wyszło jej to całkiem dobrze. Nie zamiotła pod dywan problemów, z którymi mierzy się bardzo duży odsetek społeczeństwa, pokazując, iż jeżeli się chce i przede wszystkim, jeżeli ma się odpowiednie wsparcie, można sobie z nimi poradzić.

Myślę, że książka o losach Bee i Noah to publikacja, która skradnie serce niejednemu czytelnikowi, dlatego serdecznie zachęcam Was do jej przeczytania.

Dzisiaj chciałabym zrecenzować książkę pt. „Let me know” autorstwa Zuzanny Wólczyńskiej. Jest to debiutancka powieść autorki, która wcześniej ukazała się w aplikacji wattpad i zdobyła tam sporą popularność. Akcja książki w dużej mierze toczy się w 2020 roku, choć mamy okazję przeczytać o wydarzeniach z 2016, 2017, epilog 2022. Miejsce akcji to Santa Monica w Kalifornii.

Poznajemy historię Bee i Noah, kiedyś nierozerwalnego duetu, który rozpadł się po wyjeździe chłopaka. Nastolatkowie przyjaźnili się od najmłodszych lat, mieli wiele wspólnych tradycji, a nagle wszystko uległo zniszczeniu. Ze względu na wiele przeciwności losu tracą kontakt, a po 4 latach mają okazję spotkać się ponownie.

Po powrocie chłopaka do Kalifornii Bee zauważa ogromną różnicę w zachowaniu przyjaciela. Zmartwiona próbuje na wszystkie sposoby odbudować relację, lecz na jej drodze staje jej chłopak Brad. Relacja między nim a Noah, nie należy do najlepszych, przez co powstaje wiele problemów. Ostatecznie ich związek się rozpada, przez uczucie bohaterki do jej przyjaciela.

Finalnie Bee i Noah stają się parą, niestety ich związek również spotka parę nieprzyjemności. Osobiście jestem zszokowana zakończeniem, bo jest ono dość nietypowe. To, co mnie najbardziej w książce urzekło to wiele cytatów dotyczących pierwszej miłości, uczuć itd., myślę, że będę o nich pamiętać przez długi czas. Spodobało mi się również umieszczenie akcji w słonecznej Kalifornii, czułam bardzo przyjemny, wakacyjny klimat. Uwielbiam również wzmianki o Taylor Swift, bo osobiście jestem jej fanką. Ostatnią rzeczą, którą bardzo doceniam, jest charakter głównej bohaterki, momentami się z nią utożsamiałam.

Podsumowując książka zdecydowanie gwarantuje nam emocjonalny rollercoaster, co nie zmienia faktu, że jest idealną książką na lato. Uważam, że może spodobać się nastolatkom, być może przechodzących przez podobne sytuacje w swoim życiu.

W.Ł.

Szkolny Klub Recenzenta

„Let me know” to książka, która dostarczyła mi spora dawkę emocji. Opowiada ona historię dwójki niesamowitych osób. I chociaż wiele jest książek opisujących przyjaźń pomiędzy dziewczyną i chłopakiem i każda z nich jest przewidywalna, to ta jest zupełnie inna. Dlaczego? Nie chce psuć Wam radości czytania, musicie sami dowiedzieć się.

Bee i Noah to sąsiedzi oraz przyjaciele, którzy robią wszystko razem. Ich tradycją jest uczestnictwo 9 lipca w festiwalu puszczaniu lampionów. Pewnego dnia Naoh wyjeżdża, a Bee nie może poradzić sobie ze stratą przyjaciela. Przez pewien czas oboje rozmawiają przez telefon, ale nagle ich kontakt ucina się. Po czterech latach na wakacje chłopak wraz z matką wracają do domu, burząc spokój Bee. Czy nadal jest tym samym chłopakiem, który parę lat opuszczał swoją przyjaciółkę? Co takie wydarzyło się pomiędzy nimi, że nagle stali się sobie obcy?

Początek książki to opis pięknej i prawdziwej przyjaźni. Później dochodzą inne emocje. Gdy Naoh wrócił czułam i radość, że Bee odzyska starego przyjaciela, ciekawość czy na pewno to się stanie oraz niesamowite napięcie przy każdym spotkaniu tej dwójki. Były momenty kiedy głośno westchnęłam „Ufff..” Ale za chwilę znowu wrócił smutek i niedowierzanie. Nie jeden raz chciałam potrząsnąć Bee i przytulić Noah, a później odwrotnie. Na końcu książki już nie wytrzymałam tej huśtawki emocji i polały się łzy. Książka złamała mi serce nie jeden raz. Zwłaszcza zakończenie, które sprawiło, że długo musiałam zbierać swoje serce.

Książkę polecam i będę polecać. Czyta się ją bardzo szybko i z zapartym tchem. Autorka posiada lekkie pióro, rozdziały są krótkie, a na każdej stron jest masa emocji. „Let me know” jest idelaną lekturą na letnie wieczory.

Idealna na wakacje, pełna emocji oraz podnosząca na duchu opowieść o dwójce zagubionych bohaterów, którzy w swoich ramionach znaleźli szczęśliwe zakończenie. A przynajmniej taką mieli nadzieję.

Powieść młodzieżowa zazwyczaj kojarzy się z porcją schematów oraz naiwności. Dlatego do debiutu Zuzanny Wólczyńskiej podeszłam z ciekawością, ale również pewnym dystansem. Nie wiedziałam czy historia, która oczarowała całego Wattpada wpłynie na mnie tak samo jak na inne czytelniczki, ale szukając spokojnej opowieści o szczerej miłości dałam się porwać słodkiej okładce. I okazało się, że lepiej wybrać nie mogłam, ponieważ losy głównej pary bohaterów od razu porwały mnie do swojego świata.

Historia jest banalna i nie będę Was oszukiwać - nie ma w niej nic odkrywczego. A jednak czyta się całość z rosnącą przyjemnością, towarzyszą nam przy tym serdeczne emocje a i strach przed tym czy Bee i Noah na pewno będą razem. Ta dwójka spotkała na swojej drodze mnóstwo przeciwności, nieustannie coś szło nie tak a lata rozłąki zrobiły również swoje, ponieważ zmienili się nie do poznania, nabrali innych cech, wydorośleli. Obydwoje również bali się spotkania po czasie, ponieważ nie wiedzieli czy spotkają te same osoby, które opuścili. Przyjaźnili się bowiem od dziecka, znali się jak nikt inny a jednak coś się zmieniło przez cztery lata nieobecności Noaha.

To historia z w pełni wykorzystanym potencjałem, ciekawie napisana, bardzo obrazowa oraz co dla mnie najważniejsze, szczera i dojrzała. Sylwetki bohaterów od razu przyciągnęły mój wzrok a ich zmiany pod wpływem przeżytych doświadczeń tylko mocniej skłaniały do analizy. W tle kusiło upalne lato, wakacje oraz perspektywa budowania relacji od nowa, która miała swoje wzloty i upadki biorąc pod uwagę zadziorne charaktery Bee i Noaha. Całość prezentowała się naprawdę dobrze, do samego końca trzymała poziom i niczym nie przypominała typowej młodzieżówki sięgając po ciekawe i warte poznania wartości.

"Let me know" opowiada o tym jak ważne jest dawanie drugiej szansy. Serdeczne słowa, czułe gesty, ale i strach przed ponownym odrzuceniem składają się na nastrojową oraz kameralną lekturę angażującą do narracji dwójkę intrygujących bohaterów. Nie bez powodu Wattpad odkrył talent Zuzanny Wólczyńskiej, ponieważ w prostocie autorka zamknęła siłę, która nie pozwalała mi odłożyć lektury do samego końca.

„Let me know” Zuzi Wólczyńskiej to historia niezwykłej przyjaźni, która została wystawiona na próbę. W trakcie czytania poczujecie klimat słonecznej Kalifornii i nabierzecie ochoty na pizzę (najlepiej taką z ananasem) i kwaśne żelki.

W trakcie lektury nieustannie czułam napięcie i dreszczyk emocji. Musiałam się dowiedzieć, co się stało, że najlepsi przyjaciele się od siebie oddalili oraz – przede wszystkim – czy uda im się odnaleźć drogę powrotną.

Uwielbiam główną bohaterkę tej powieści! Bee skradła moje serce i jestem przekonana, że mogłybyśmy się zaprzyjaźnić. Noah... jest dla mnie zagadką. Czasem go kochałam, a innym razem wściekałam się na niego i chciałam przemówić mu do rozsądku. Nie jest idealny i właśnie dlatego tak dobrze mi się o nim czytało. Momentami jego postępowanie nie było właściwe i bardzo mi się podobało, że autorka nie romantyzowała jego zachowania.

LMK pokazuje jak ważna jest szczera rozmowa. Mam wrażenie, że życie naszych bohaterów byłoby dużo prostsze, gdyby od początku nie mieli przed sobą tajemnic. Ale czy tak właśnie nie jest w prawdziwym życiu? Uczmy się na błędach Bee i Noah i rozmawiajmy ze sobą.

Książka porusza także trudniejsze tematy, dlatego przed lekturą zapoznajcie się z TW.

Zuzi udało się mnie zaskoczyć. Przez większość książki byłam przekonana, że wiem, jak się ona skończy i gdy już myślałam, że cała historia zmierza w tym właśnie kierunku, autorka poprowadziła ją zupełnie inaczej. I to było naprawdę super!

LMK to z jednej strony książka niezwykle komfortowa; będziecie się śmiać i wzruszać w trakcie lektury, ale z drugiej strony... To emocjonalny rollercoaster, który sprawi, że nie będziecie mogli się od niej oderwać. To będzie hit tego lata!

Myślę, że pierwsze miejsce w kategorii – książka idealna na wakacje – zostało właśnie zajęte!

[Współpraca reklamowa z @wydawnictwojaguar]

Nie spodziewałam się, że aż tak zaangażuję się w fabułę, ale w pewnym momencie tak bardzo chciałam wiedzieć, co takiego wydarzyło się między Bee i Noah, że nie mogłam się oderwać. Podczytywałam w każdej możliwej chwili, a to nie było dobrym pomysłem, bo tylko wzmagało moją ciekawość.

Rozdziały, w których wracamy do przeszłości bohaterów były przepięknym opisem relacji. No, a to „pszczółko”? Pokochałam.

Cała historia to przepiękny obraz przede wszystkim przyjaźni, która jest w stanie pokonać paskudne przeciwności losu. Było w tym wszystkim coś tak szczerego, co niesamowicie chwyciło mnie za serce. A koniec? Autentycznie byłam dumna z obojga bohaterów. Kochani, mam nadzieję, że będzie ciąg dalszy.

Autorka niezwykle trafnie przedstawiła pozory, z których można wybudować mur w najtrudniejszych chwilach życia. Wielkie brawa ode mnie.

Ta książka obudziła we mnie masę wspomnień i sentymentu. W 2017 roku (a może w 2015?) zaczytywałam się w pewnej historii powstającej na Tumblrze. „Let me know” przypomniało mi o niej, co więcej dało mi podobny vibe, a w trakcie czytania słuchałam piosenek Nevertheless. I jestem wdzięczna, bo sprawiło mi to masę przyjemności.

Cieszę się, że ta historia wpadła mi w ręce, bo zostanie w moim sercu na długi czas.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Czasami nie dostrzegamy tego, co oczywiste..."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Popatrzcie na tą cudną okładkę, czy kogoś dziwi, że dałam się jej skusić 😊.

"Let Me know" autorstwa @charmingbooks_ to książka o pięknej przyjaźni, która skończyła się, tylko czemu??? To jest pytanie, które cały czas mnie gnębiło, czytając to. Co musiało się stać, by dwoje nastolatków, którzy nie widzieli świata oprócz siebie, przestali ze sobą rozmawiać. Kto zawinił?

Bee i Noah, przyjaźnią się od lat. Mają nawet swoje słodkie tradycje. Kochają kwaśne żelki, pizzę z ananasem i raz do roku, w czasie festiwalu puszczają lampiony z życzeniami. Ich przyjaźń była taka słodka i cudowna, aż żal było patrzeć co zrobiła z nimi rozłąka. Ten ból i samotność, powolne radzenie sobie z życiem osobno, aż wreszcie znajdowanie nowych przyjaźni i miłostek. I jakoś trwało się dalej. Aż nagle Noah wraca, ale nie jest już tym samym chłopakiem. Gdzie podział się ten miły i uroczny chłopiec, jego miejsce zajął wycofany i mrukliwy nastolatek, który z Bee nie chce mieć nic wspólnego. Ale czy na pewno??? Czy to tylko taki, kamuflaż, by nie poznać prawdy co go na prawdę dręczy? W końcu nikt, nie zna go tak jak Bee. Czy uda im się odbudować przyjaźń i zaufanie???

Ta książka ma taki fajny wakacyjny klimacik plaża, imprezy, słoneczko, aż samemu miałoby się ochotę już być nad morzem na wakacjach. Ale oprócz tego, jest to słodko gorzka historia. Ich przyjaźń to było coś cudownego, teraz zostały tylko zgliszcza. Co się stało? To trzeba się dowiedzieć. Im dalej tym więcej faktów wychodzi na jaw. Cały czas trzyma w napięciu, momentami ciekawość zżera nas, kiedy w końcu dowiemy się o co chodzi. Prawda jest bolesna. Wyrzuty sumienia potrafią zniszczyć, a nie każdy jest w stanie sobie z tym poradzić. Samemu ciężko walczyć ze sobą, ale jak mamy dla kogo, to już zupełnie inaczej. Trzeba walczyć o siebie i swoje marzenia. Nigdy się nie poddawać. Jestem w wielkim szoku jak autorka świetnie poprowadziła tą historię. Jest taka przemyślana. Uczucia nie są pobieżnie przedstawione, tylko są głębokie i prawdziwe. Ja to kupuję. Mimo, że momentami działała mi na nerwy Bee, jej naiwność i brak wiary w siebie, to i tak jestem zadowolona z lektury. Jeżeli szukacie książki w wakacyjnym klimacie, to sugeruje wziąć się za tą. Warto ją poznać. Polecam❤️❤️❤️

🌅 Przyciskam książkę do piersi, raz po raz wzmacniając uścisk, by poczuć, że wciąż ją trzymam. Że wciąż przy mnie jest. Po moich policzkach płyną ciepłe łzy, a uczucie niesprawiedliwości miesza się ze spowijającym serce ciepłem, które od nadmiaru emocji wytacza nierówny rytm. Wiem, że teraz pewne rzeczy się zmienią. Wiem, że teraz w pewnym stopniu zmienię się ja, bo cząstka mojego serca została właśnie tam - w Santa Monica wraz z Noah i Bee. I już nigdy jej nie odzyskam. Pozostanie z nimi na zawsze, bezpieczna.

💫ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ „ʟᴇᴛ ᴍᴇ ᴋɴᴏᴡ” ᴢᴜᴢᴀɴɴᴀ ᴡᴏ́ʟᴄᴢʏɴ́sᴋᴀ💫

DZISIEJSZA PREMIERA🤍

„Let me know” Zuzanny Wólczyńskiej to powieść, która po przeczytaniu pozostawiła mnie z melancholijnym nastrojem, uczuciem ukłucia w sercu, łzami wzruszenia, ale też otulającym wnętrze ciepłem i uśmiechem na ustach. To powieść, która pozwoliła mi wrócić pamięcią do beztroskich, pięknych nastoletnich chwil oraz poddać się obezwładniającemu klimatowi czarującego miasta Santa Monica. Porwała mnie do świata wyobraźni, do świata, w którym mogłam przeżyć wakacyjną przygodę, o której zawsze marzyłam i śniłam: do świata pięknej przyjaźni, zauroczeń, ukradkowych spojrzeń, pierwszej miłości, czułości, pocałunków, urokliwych spotkań na plaży, zapachu morza i letniego wiatru, złocistego piasku, rozgwieżdżonego nieba, ale też pierwszych złamanych serc i rozczarowań, rozłąki, bólu, niezrozumienia, niewypowiedzianych słów.

Autorka umiejętnie operuje językiem, teraźniejszość przeplata z przeszłością i nie skupia się przede wszystkim na przebiegu wydarzeń, lecz na... emocjach. Przeżyciach. Przemyśleniach. Dotyka najczulszych strun, wzrusza, bawi, bulwersuje, szokuje, rozczula. Dojrzale wykreowała bohaterów oraz ich zachowania. Sprawiła, że wzbudzili moją sympatię, pokochałam ich i poczułam się zaabsorbowana powieścią tak, jakbym również ja była jej uczestniczką. Odnalazłam w niej skrawek samej siebie.

Historia Bee i Noaha wkradła się do mojego serca już od pierwszych stron. Delikatnie owinęła je swoimi mackami i nie puściła aż do ostatniej strony. Pozwoliłam jej na dobre zagościć w moim sercu, a nawet zabrać jego malutką cząstkę.

Ta książka to takie comfort read, do którego kiedyś będę pragnęła jeszcze wrócić. Przypomniała mi, że świat nie jest tylko czarno-biały, że niektóre wydarzenia odbierane są różnorodnie w zależności od punktu widzenia, że niewypowiedziane słowa mogą ranić i siać nieporozumienia, i że warto czerpać z życia jak najwięcej, nie bać się go i sięgać po to, czego najbardziej się pragnie.

Potrzebowałam takiej powieści w swoim życiu. I potrzebujecie jej Wy, jeśli pragniecie choć na chwilę zatrzymać czas, zapomnieć o zmartwieniach i zatracić się w zupełnie innej rzeczywistości. Bo ta książka jest jak kojący balsam; jak lekarstwo, które pomoże w najcięższych chwilach.

To jak, odważycie się sięgnąć gwiazd?🤍

|We współpracy z Wydawnictwem Jaguar|

Książka jest naprawdę rewelacyjna czytałam ją i jest mega wzruszająca polecam😚

Książka jest naprawdę rewelacyjna czytałam ją na watpadzie i jest mega wzruszająca polecam😚