Od zarania dziejów człowiek posługuje się różnymi językami, nic więc dziwnego, że tereny obecnej Polski były nazywane w różny sposób i jeszcze bardziej rozmaitych formach oraz wariantach.
Zastanawiasz się, skąd historycy o tym wiedzą?
Jednym ze źródeł informacji są między innymi starożytne mapy. Janusz Bieszk i Wojciech Zieliński to niezależni badacze starożytnej Lechii oraz naszych pradawnych przodków Ariów, zwanych również Sławianami Indoscytami, Lechami, Lechitami, Sarmatami oraz Scytami. Dzięki wieloletnim poszukiwaniom oraz badaniom w publikacji tej możemy znaleźć reprodukcje 127 oryginalnych i niepowtarzalnych map, które nie tylko potwierdzają istnienie Lechii, ale również jej władców oraz rycerzy zarówno w czasach starożytnych, jak i w okresie średniowiecza.
Janusz Bieszk to polski ekonomista, który znany jest ze swoich książek historycznych. Dla wielu historyków oraz czytelników jego koncepcja dziejów jest kontrowersyjna, jednak badacz podczas pisania swoich pozycji korzysta z niezliczonej ilości kronik oraz map. Najbardziej znany jest z takich tytułów jak: "Słowiańscy królowie Lechii", "Chrześcijańscy królowie Lechii" oraz "Starożytne królestwo Lechii. Kolejne dowody".
Wojciech Zieliński to niezależny badacz dawnej Lechii. Jako współautor "Lechia-Sarmacja-Scytia. Atlas historyczny" zajął się stroną graficzną tej pozycji. Znany jest również jako autor książki pt. "Kula Światów. Kontroler".
Co dokładnie zawiera publikacja "Lechia-Sarmacja-Scytia. Atlas historyczny"?
Atlas zawiera 127 reprodukcji autentycznych map wydanych w dwunastu różnych językach. Materiał ten dokumentuje występowanie nazw takich jak Lugia, Lechistan czy Sklawonia na przestrzeni wielu wieków. Opracowanie merytoryczne Janusza Bieszka skupia się na dowodzeniu istnienia starożytnej Lechii oraz naszych przodków. Publikacja stanowi bogate źródło wizualne dla osób badających alternatywne teorie historyczne dotyczące Słowian.
Jakiej jakości są reprodukcje map zamieszczone w tym atlasie?
Reprodukcje map w atlasie zostały przygotowane graficznie przez Wojciecha Zielińskiego z dbałością o czytelność historycznych detali. Każda z zamieszczonych map prezentuje oryginalne nazewnictwo stosowane przez kartografów od starożytności aż do XX wieku. Czytelnik może analizować zmiany granic i nazewnictwa na przestrzeni stuleci dzięki wysokiej jakości druku. Jest to publikacja o charakterze wizualnym, ułatwiająca identyfikację dawnych krain geograficznych na autentycznych dokumentach.
Jakie dawne nazwy ziem polskich można odnaleźć w atlasie "Lechia-Sarmacja-Scytia"?
W publikacji odnajdziemy nazwy takie jak Polachia, Podlachia, Wenedonia oraz Sławia w różnych wariantach językowych. Autorzy prezentują te terminy jako dowody na ciągłość państwowości lechickiej w różnych kręgach kulturowych świata. Mapy pokazują, jak obcojęzyczni kartografowie określali tereny dzisiejszej Polski w minionych epokach historycznych. Zestawienie tych nazw pozwala zrozumieć, jak postrzegano nasze ziemie w starożytnym i średniowiecznym świecie.
Czy atlas "Lechia-Sarmacja-Scytia" jest uznawany za podręcznik akademicki do nauki historii?
Publikacja ta nie jest oficjalnym podręcznikiem akademickim, lecz stanowi efekt niezależnych badań Janusza Bieszka nad dziejami Lechii. Treści w niej zawarte skupiają się na teorii o starożytnych Ariach-Sławianach Indoscytach, co stoi w opozycji do głównego nurtu nauki akademickiej. Książka nie będzie odpowiednia dla osób poszukujących wyłącznie wiedzy zgodnej z oficjalnym programem nauczania historii w szkołach wyższych. Jest to pozycja dedykowana pasjonatom szukającym alternatywnych źródeł i nieoczywistych interpretacji kartograficznych.
Z jakich okresów historycznych pochodzą mapy zaprezentowane w tym zbiorze?
Prezentowany zbiór obejmuje mapy wydawane od czasów starożytnych aż po wiek XX. Tak szeroki zakres czasowy umożliwia śledzenie ewolucji nazewnictwa od antycznej Scytii po nowożytną Polskę w różnych wariantach. Autorzy wyselekcjonowali dzieła powstałe w dwunastu językach, co nadaje publikacji charakter międzynarodowego przeglądu kartograficznego. Chronologiczny układ pozwala zaobserwować, jak na przestrzeni dwóch tysiącleci zmieniały się wyobrażenia o granicach i nazwach naszego regionu.
